I SA/Gl 996/19

SENTENCJA Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Wojciech Gapiński (spr.), , , po rozpoznaniu w dniu 21 października 2019 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A sp. z o.o. w B. na postanowienie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Katowicach z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie przedłużenia terminu do zwrotu podatku od towarów i usług za sierpień 2016 r. postanawia: odrzucić skargę. UZASADNIENIE Postanowieniem oznaczonym w sentencji niniejszego orzeczenia Dyrektor Izby Administracji Skarbowej w Katowicach utrzymał w mocy postanowienie organu I instancji w przedmiocie przedłużenia terminu dokonania zwrotu podatku od towarów i usług za sierpień 2016 r. w kwocie [...] zł do dnia 30 kwietnia 2019 r. Na powyższe postanowienie A sp. z o.o. w B. (dalej "Spółka") wniosła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach. Na podstawie zarządzenia Zastępcy Przewodniczącego Wydziału z dnia 29 lipca 2019 r. wezwano stronę skarżącą do usunięcia braku formalnego skargi w terminie 7 dni, pod rygorem odrzucenia skargi poprzez złożenie dokumentu lub jego uwierzytelnionego odpisu określającego umocowanie do reprezentowania strony skarżącej przez osobę podpisaną pod skargą, w szczególności odpisu z KRS. Ponadto wezwano stronę skarżącą do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w kwocie 100 zł. Wezwanie to opatrzone zostało tym samym rygorem. Przesyłka polecona zawierająca powyższe wezwania została - wobec niemożności doręczenia jej adresatowi - awizowana w dniu 9 sierpnia 2019 r., a następnie awizowana powtórnie w dniu 19 sierpnia 2019 r. Przesyłka ta w dalszej kolejności została wydana Prezesowi Zarządu Spółki w dniu 26 sierpnia 2019 r. W dniu 2 września 2019 r. (data nadania) strona skarżąca nadesłała informację odpowiadającą odpisowi aktualnemu z Rejestru Przedsiębiorców Krajowego Rejestru Sądowego Spółki. Ponadto w dniu 2 września 2019 r. został uiszczony wpis od skargi w kwocie 100 zł (vide: kasowe potwierdzenie uiszczenia wpisu, karta nr 25). Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach zważył, co następuje: Stosownie do treści art. 28 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2018 r., poz. 1302 ze zm.), dalej "ppsa", osoby prawne oraz jednostki organizacyjne mające zdolność sądową dokonują czynności w postępowaniu przez organy albo osoby uprawnione do działania w ich imieniu. Zgodnie zaś z art. 29 ppsa przedstawiciel ustawowy lub organ albo osoby, o których mowa w art. 28, mają obowiązek wykazać swoje umocowanie dokumentem przy pierwszej czynności w postępowaniu. Dokumentem stwierdzającym umocowanie do reprezentacji strony w odniesieniu do spółek kapitałowych jest aktualny odpis z rejestru przedsiębiorców Krajowego Rejestru Sądowego (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 17 października 2007 r., sygn. akt I FSK 927/07; orzeczenia sądów administracyjnych dostępne na stronie internetowej www.orzeczenia.nsa.gov.pl). Brak zaś dokumentu stwierdzającego umocowanie do reprezentacji strony stanowi brak formalny, który podlega usunięciu w trybie art. 49 § 1 ppsa (zob. wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 9 lutego 2005 r., sygn. akt GSK 1337/04). W myśl tego przepisu, jeżeli pismo strony nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, przewodniczący wzywa stronę o jego uzupełnienie lub poprawienie w terminie siedmiu dni pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania, chyba że ustawa stanowi inaczej. W przypadku zaś, gdy pismem tym jest skarga, niewykonanie w terminie wezwania do złożenia takiego dokumentu obliguje sąd, zgodnie z art. 58 § 1 pkt 3 ppsa, do jej odrzucenia. Ponadto należy zauważyć, że zgodnie z art. 220 § 3 ppsa skarga, od której pomimo wezwania nie został uiszczony wpis, podlega odrzuceniu przez sąd. Orzecznictwo sądowe zgodne jest przy tym co do tego, że uiszczenie wpisu po terminie jest równoznaczne w skutkach z nieuiszczeniem wpisu (por. np. postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego: z dnia 1 lutego 2011 r., sygn. akt II OSK 60/11; z dnia 4 października 2011 r., sygn. akt II OSK 1985/11). Zwrócić w tym miejscu należy uwagę, że stosownie do art. 73 ppsa, w razie niemożności doręczenia pisma w sposób przewidziany w art. 65–72 cytowanej ustawy, pismo składa się na okres czternastu dni w placówce pocztowej albo w urzędzie gminy, dokonując jednocześnie zawiadomienia o złożeniu pisma wraz z informacją o możliwości jego odbioru w placówce pocztowej albo w urzędzie gminy w terminie siedmiu dni od dnia pozostawienia zawiadomienia, które umieszcza się w oddawczej skrzynce pocztowej, a gdy to nie jest możliwe, na drzwiach mieszkania adresata lub w miejscu wskazanym jako adres do doręczeń, na drzwiach biura lub innego pomieszczenia, w którym adresat wykonuje swoje czynności zawodowe. W przypadku niepodjęcia pisma w powyższym terminie, pozostawia się powtórne zawiadomienie o możliwości odbioru pisma w terminie nie dłuższym niż czternaście dni od dnia pierwszego zawiadomienia o złożeniu pisma w placówce pocztowej albo w urzędzie gminy. Doręczenie uważa się za dokonane z upływem ostatniego dnia czternastodniowego okresu, liczonego od dnia pierwszego zawiadomienia o złożeniu pisma w placówce pocztowej bądź w urzędzie gminy. W rozpatrywanej sprawie ze zwrotnego potwierdzenia odbioru przesyłki zawierającej wezwanie do uzupełnienia braku formalnego skargi oraz odpis zarządzenia o wezwaniu do uiszczenia wpisu sądowego od skargi wynika, że została ona doręczona w dniu 26 sierpnia 2019 r. Niemniej jednak, mając na uwadze przytoczoną wyżej regulację, przyjdzie stwierdzić, że skoro przesyłka ta została awizowana po raz pierwszy w dniu 9 sierpnia 2019 r., a następnie po raz drugi w dniu 19 sierpnia 2019 r., to doręczenie zgodnie z przytoczoną regułą zawartą w art. 73 ppsa nastąpiło już wcześniej, tj. z dniem 23 sierpnia 2019 r., a co za tym idzie, że siedmiodniowy termin na wykonanie tych wezwań upłynął z dniem 30 sierpnia 2019 r. Strona skarżąca uzupełniła natomiast brak formalny skargi i uiściła wpis od skargi w dniu 2 września 2019 r., a więc po upływie terminu przewidzianego dla dokonania tych czynności. Mając na uwadze powyższe, na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 ppsa i art. 220 § 3 ppsa orzeczono jak w sentencji postanowienia.