Ppolska.starec← UrzadnikВойти

II SA/Lu 922/23

Административные суды2023-11-29
Номер дела
II SA/Lu 922/23
Суд
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie
Дата решения
2023-11-29
Тип
Postanowienie WSA w Lublinie

Судьи

Brygida Myszyńska-Guziur

Резолютивная часть

Odrzucono skargę

Текст решения

SENTENCJA Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący Asesor sądowy Brygida Myszyńska – Guziur po rozpoznaniu w dniu 29 listopada 2023 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi M. S. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Lublinie z dnia 31 lipca 2023 r. nr SKO.41/3724/OS/2023 w przedmiocie zasiłku okresowego postanawia: odrzucić skargę. UZASADNIENIE Sygn. akt II SA/Lu [...] UZASADNIENIE M. S. (dalej jako "strona", "skarżący") wniósł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] lipca 2023 r. w przedmiocie zasiłku okresowego. Na podstawie zarządzenia Przewodniczącego Wydziału z dnia 5 października 2023 r., skarżący został wezwany do uzupełnienia braku formalnego skargi poprzez wskazanie swojego numeru PESEL - w terminie 7 dni, pod rygorem odrzucenia skargi. Przesyłka zawierająca wezwanie została awizowana w dniu 13 października 2023 r. oraz powtórnie w dniu 23 października 2023 r. Następnie w dniu 30 października 2023 r. korespondencję tę wydano skarżącemu w placówce pocztowej (potwierdzenie odbioru - k. 13, wydruk z elektronicznego systemu śledzenia przesyłek Poczty Polskiej). W dniu 6 listopada 2023 r. (data nadania - k. 16) skarżący złożył pismo, w którym wskazał swój numer PESEL. Wojewódzki Sad Administracyjny zważył, co następuje: Skarga podlega odrzuceniu z powodu nieuzupełnienia w terminie jej braku formalnego. W świetle art. 46 ust. 2 pkt 1 lit. "b" ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2023 r. poz. 1634, dalej jako "p.p.s.a."), do wymogów formalnych pisma strony składanego w postępowaniu przed sądem administracyjnym, będącego pierwszym pismem w sprawie, należy obowiązek wskazania numeru PESEL strony wnoszącej pismo, będącej osobą fizyczną. W sytuacji, gdy pierwszym pismem strony w sprawie jest skarga, wymóg ten należy traktować jako wymóg formalny skargi (art. 57 § 1 p.p.s.a.). W myśl art. 49 § 1 w zw. z art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. jeżeli skarga strony nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, przewodniczący wzywa stronę o jej uzupełnienie w terminie siedmiu dni pod rygorem odrzucenia skargi. Art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. stanowi zaś, że sąd odrzuca skargę, gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi. Podkreślić należy, iż Naczelny Sąd Administracyjny w uchwale z dnia 3 lipca 2023 r., sygn. akt II GPS 3/22, przyjął, że niezachowanie określonego w art. 46 § 2 pkt 1 lit. "b" p.p.s.a. wymogu podania w skardze, będącej pierwszym pismem w sprawie, numeru PESEL, jest brakiem formalnym, który powinien być uzupełniony w trybie art. 49 § 1 w związku z art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a., bez względu na to czy ten numer znajduje się w aktach administracyjnych, którymi dysponuje sąd. M. S., wnosząc skargę w niniejszej sprawie, nie podał w jej treści swojego numeru PESEL pomimo, że skarga objęta była tym wymogiem jako pierwsze pismo w sprawie. W związku z powyższym konieczne było wezwanie skarżącego do uzupełnienia braku formalnego skargi w tym zakresie. W świetle art. 69 § 1 p.p.s.a., w przypadku korespondencji kierowanych do osób fizycznych, doręczenia są dokonywane przede wszystkim w mieszkaniu, przez które należy rozumieć miejsce zamieszkania adresata. Stosownie zaś do art. 73 § 1 p.p.s.a., w razie niemożności doręczenia pisma m.in. w sposób przewidziany w ww. artykule, pismo składa się na okres czternastu dni w placówce pocztowej w rozumieniu ustawy z dnia 23 listopada 2012 r. - Prawo pocztowe albo w urzędzie gminy, dokonując jednocześnie zawiadomienia określonego w § 2. Zawiadomienie o złożeniu pisma wraz z informacją o możliwości jego odbioru w placówce pocztowej albo w urzędzie gminy w terminie siedmiu dni od dnia pozostawienia zawiadomienia, umieszcza się w oddawczej skrzynce pocztowej, a gdy to nie jest możliwe, na drzwiach mieszkania adresata lub w miejscu wskazanym jako adres do doręczeń, na drzwiach biura lub innego pomieszczenia, w którym adresat wykonuje swoje czynności zawodowe (§ 2). W przypadku niepodjęcia pisma w terminie, o którym mowa w § 2, pozostawia się powtórne zawiadomienie o możliwości odbioru pisma w terminie nie dłuższym niż czternaście dni od dnia pierwszego zawiadomienia o złożeniu pisma w placówce pocztowej albo w urzędzie gminy (§ 3). Doręczenie uważa się za dokonane z upływem ostatniego dnia okresu, o którym mowa w § 1 (§ 4). Z akt sprawy wynika, że wezwanie do uzupełnienia braku formalnego skargi przesłano na adres zamieszkania skarżącego podany w skardze. Jak już wskazano na wstępie, wobec bezskuteczności prób doręczenia wezwania pod tym adresem, wezwanie było dwukrotnie awizowane - w dniu 13 października 2023 r. oraz w dniu 23 października 2023 r. Następnie w dniu 30 października 2023 r. korespondencję tę wydano skarżącemu w placówce pocztowej. W opisanych okolicznościach, uwzględniając treść art. 73 p.p.s.a., uznać należy, że wobec nieodebrania przez skarżącego z placówki pocztowej awizowanego dwukrotnie wezwania przed upływem czternastego dnia od daty pierwszej próby doręczenia, a więc do dnia 27 października 2023 r., z tym właśnie dniem zaistniał skutek doręczenia przedmiotowej korespondencji. Daty doręczenia skarżącemu wezwania nie można natomiast wiązać z dniem późniejszego faktycznego wydania skarżącemu korespondencji w placówce pocztowej (tj. z dniem 30 października 2023 r.). Późniejszy odbiór wezwania nie obala bowiem wynikającego z art. 73 § 4 p.p.s.a. domniemania doręczenia i nie zmienia zakresu skutków prawnych tego typu doręczenia (por. postanowienia NSA: z dnia 28 listopada 2012 r., sygn. akt II FZ 942/12; z dnia 9 czerwca 2010 r., sygn. akt I FZ 188/10; z dnia 30 października 2014 r.; I FZ 313/14). W związku z powyższym, początek biegu siedmiodniowego terminu do wykonania przez skarżącego wezwania do wskazania numeru PESEL, przypadał na 27 października 2023 r., nie zaś na 30 października 2023 r. W konsekwencji termin ten upływał z dniem 3 listopada 2023 r. Tymczasem skarżący czynności objętej wezwaniem dokonał dopiero w dniu 6 listopada 2023 r., a więc z uchybieniem terminu. W tej sytuacji nie można uznać, że skarżący skutecznie uzupełnił brak formalny skargi. Zgodnie bowiem z art. 85 p.p.s.a., czynność w postępowaniu sądowym podjęta po upływie terminu jest bezskuteczna. Nieuzupełnienie braku formalnego skargi w wyznaczonym terminie czyni natomiast koniecznym odrzucenie skargi, stosownie do art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. Sąd zwraca uwagę, że w przypadku uchybienia przez stronę terminu do dokonania czynności procesowej, strona może wystąpić z wnioskiem o przywrócenie uchybionego terminu na zasadach określonych w art. 86-87 p.p.s.a. We wniosku takim należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu. Warunkiem skuteczności takiego wniosku jest ponadto złożenie go w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu. Z tych względów orzeczono, jak w sentencji postanowienia.