II SAB/Gl 186/23

SENTENCJA Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie: Przewodniczący sędzia WSA Renata Siudyka po rozpoznaniu w dniu 12 lutego 2024 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A. G. na bezczynność i przewlekłe prowadzenie postępowania przez Wojewodę Śląskiego w sprawie rozpoznania odwołania w kwestii pozwolenia na budowę p o s t a n a w i a odrzucić skargę. UZASADNIENIE Na podstawie zarządzenia z dnia 8 stycznia 2024 r. wezwano stronę skarżącą do usunięcia braku formalnego skargi przez podpisanie skargi kwalifikowanym podpisem elektronicznym, podpisem zaufanym albo podpisem osobistym, albo nadesłanie skargi w wersji papierowej opatrzonej własnoręcznym podpisem. Wskazano, że podpisane zostało jedynie pismo przewodnie z dnia 18 listopada 2023 r., do którego załączono jedynie skan skargi z dnia 16 listopada 2023 r. Dla dokonania powyższej czynności wyznaczono stronie siedmiodniowy termin pod rygorem odrzucenia skargi. Jednocześnie doręczono skarżącemu odpis zarządzenia z dnia 8 stycznia 2024 r. o wezwaniu do uiszczenia wpisu w kwocie 100 zł. W zarządzeniu tym wskazano, że wpłaty należy dokonać w kasie Sądu, bądź na podany rachunek bankowy - w terminie 7 dni od daty doręczenia odpisu zarządzenia, pod rygorem odrzucenia skargi. Powyższe wezwania zostały doręczone stronie skarżącej w dniu 10 stycznia 2024 r. na wskazany adres ePUAP. W wyznaczonym terminie, który upłynął w dniu 17 stycznia 2024 r., strona skarżąca nie uiściła wymaganej opłaty sądowej oraz nie uzupełniła braku formalnego skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z treścią art. 220 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2023 r., poz. 1634 ze zm.), zwanej dalej P.p.s.a., Sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, w tym wypadku skargi, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. Skarga, jako pismo wszczynające postępowanie przed sądem administracyjnym podlega wpisowi, którego wysokość w niniejszej sprawie została określona zgodnie z § 2 ust. 1 pkt 6 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 221, poz. 2193 ze zm.). W myśl art. 220 § 3 P.p.s.a. skarga, od której mimo wezwania nie został w terminie uiszczony należny wpis, podlega odrzuceniu przez Sąd. Stosownie zaś do art. 46 § 2a p.p.s.a., w przypadku gdy pismo strony jest wnoszone w formie dokumentu elektronicznego, powinno ponadto zawierać adres elektroniczny oraz zostać podpisane przez stronę albo jej przedstawiciela ustawowego lub pełnomocnika kwalifikowanym podpisem elektronicznym, podpisem zaufanym albo podpisem osobistym. Zasady podpisywania przewidziane w § 2a dotyczą także załączników wnoszonych w formie dokumentu elektronicznego – art. 46 § 2b p.p.s.a. Nadto w przypadku, gdy strona wniosła pismo w formie dokumentu elektronicznego przez elektroniczną skrzynkę podawczą sądu lub organu, za pośrednictwem którego składane jest pismo, doręczenie pism przez sąd następuje za pomocą środków komunikacji elektronicznej - art. 74a § 1 pkt 1 p.p.s.a. W rozpoznawanej sprawie wezwania Sądu zostały wysłane do skarżącego na wskazany adres ePUAP i odebrane przez niego w dniu 10 stycznia 2024 r. Mimo upływu terminu skarżący nie uzupełnił braku formalnego skargi oraz nie uiścił wymaganego wpisu. Podkreślić przy tym należy, że Naczelny Sąd Administracyjny w uchwale z 6 grudnia 2021 r., I FPS 2/21 (dostępnej na stronie http://orzeczenia.nsa.gov.pl/) orzekł, że zgodnie z art. 57 § 1 w zw. z art. 46 § 1 pkt 4 oraz art. 12b § 1 i art. 46 § 2a i 2b p.p.s.a., skargę stanowiącą załącznik do formularza pisma ogólnego, podpisanego podpisem zaufanym, przesłanego przez platformę ePUAP, należy uznać za podpisaną jedynie wówczas, gdy została ona odrębnie podpisana podpisem kwalifikowanym, podpisem zaufanym albo podpisem osobistym. W przedmiotowej sprawie nie można więc było uznać, że podpisanie przez skarżącego formularza pisma ogólnego, stanowiło podpisanie samej skargi. Wobec powyższego Sąd, działając na podstawie art. 220 § 3 p.p.s.a. i art. 58 § 1 pkt 3 i § 3 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.