III FZ 498/23

SENTENCJA Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA Krzysztof Winiarski po rozpoznaniu w dniu 28 listopada 2023 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej zażalenia I. sp. z o.o. w likwidacji z siedzibą w T. na zarządzenie Przewodniczącego Wydziału Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 15 maja 2023 r., sygn. akt I SA/Kr 419/23, w przedmiocie wpisu od skargi w sprawie ze skargi I. sp. z o.o. w likwidacji z siedzibą w T. na postanowienie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Krakowie z dnia 10 marca 2023 r., nr 1201-IEW-3.4261.3.2023.3, w przedmiocie ulgi płatniczej postanawia: oddalić zażalenie. UZASADNIENIE Zarządzeniem z 15 maja 2023 r., sygn. akt I SA/Kr 419/23, Przewodniczącego Wydziału Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie wezwał I. sp. z o.o. w likwidacji z siedzibą w T., do uiszczenia brakującego wpisu od skargi uprzednio złożonej w sprawie, w terminie 7 dni od otrzymania odpisu zarządzenia. W reakcji na powyższe pismem z 4 lipca 2023 r., likwidator złożył imieniem Skarżącej zażalenie na zarządzenie Przewodniczącego Wydziału, w uzasadnieniu wskazując, że Spółka nie prowadzi działalności gospodarczej od dwóch lat, przez co nie uzyskuje z niej żadnego przychodu i ogólnie znajduje się w trudnej sytuacji ekonomicznej. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie. Stosownie do art. 230 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2023 r. poz. 1634 ze zm., dalej: p.p.s.a.) od pism wszczynających postępowanie przed sądem administracyjnym w danej instancji pobiera się wpis stosunkowy lub stały. Pismami, o których mowa w § 1, są skarga, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania (por. § 2). Zgodnie z art. 220 § 1 p.p.s.a. sąd nie podejmuje żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. W razie braku odnotowania wpisu przewodniczący wzywa wnoszącego pismo do jego uiszczenia w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania, przy czym na mocy art. 220 § 3 p.p.s.a. w przypadku, gdy rzeczony brak fiskalny dotyczy skargi, bezskuteczny upływ wyznaczonego stronie terminu powoduje odrzucenie środka zaskarżenia. Kwestię wysokości wpisów sądowych w sprawach sądowoadministracyjnych regulują przepisy wykonawcze zawarte w rozporządzeniu Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2021 r. poz. 535, dalej: rozporządzenie), którego § 1 pkt 1 - będący podstawą wydania zarządzenia objętego zaskarżeniem - stanowi, że stanowi, że w sprawach o wartości przedmiotu zaskarżenia do 10.000 zł wpis stosunkowy wynosi 4% tej wartości, nie mniej niż 100 zł. Z uwagi na fakt, że Skarżąca wystąpiła ze skargą na postanowienie organu odwoławczego bez wymaganego wpisu - co pozostaje okolicznością bezsporną w sprawie - zasadnie została wezwana do uregulowania opłaty. Kwota wskazana w zaskarżonym zarządzeniu odpowiada wysokości wpisu należnego od skargi na decyzję organu podatkowego przewidzianego w § 1 pkt 1 rozporządzenia. Obowiązek fiskalny, o którym mowa w art. 230 § 1 p.p.s.a., po myśli art. 214 §1 p.p.s.a., spoczywa na osobie, która wnosi do sądu pismo podlegające opłacie lub powodujące wydatki. W rozpoznawanej sprawie skargę inicjującą postępowanie przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Krakowie wniosła Skarżąca i to na niej spoczywa konieczność poniesienia wpisu od tej skargi. Bez wpływu dla dokonanej oceny pozostaje okoliczność trudnej sytuacji finansowo-majątkowej Skarżącej. W postępowaniu wywołanym zażaleniem – w analizowanym przypadku na zarządzenie Przewodniczącego Wydziału – przedmiotem kontroli instancyjnej pozostaje wyłącznie legalność zaskarżonego aktu, tj. ocena pod kątem zgodności z prawem. W świetle przywołanych okoliczności twierdzenia Skarżącej dotyczące niezasadności zarządzenia jedynie ocenianej przez pryzmat braku środków likwidowanego podmiotu należało uznać za niezasadne, zaś samo zarządzenie za w pełni odpowiadające przepisom obowiązującego prawa co do zasady i co do wysokości. Z tych względów Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 2 w zw. z art. 198 p.p.s.a. orzekł, jak w sentencji.