II SAB/Op 54/23

SENTENCJA Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Beata Kozicka Sędziowie Sędzia WSA Krzysztof Bogusz (spr.) Sędzia WSA Elżbieta Kmiecik po rozpoznaniu w trybie uproszczonym w dniu 21 listopada 2023 r. sprawy ze skargi A. B. na bezczynność Dyrektora Państwowej Szkoły Muzycznej [...] stopnia nr [...] w [...] w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej 1) odrzucić skargę, 2) zwrócić skarżącej A. B. kwotę 100 (sto) złotych tytułem wpisu sądowego od skargi. UZASADNIENIE Przedmiotem skargi wniesionej przez A. B. (dalej też: strona, skarżąca) jest bezczynność Dyrektora Państwowej Szkoły Muzycznej [...] stopnia nr [...], (dalej też jako: organ lub Dyrektor), w sprawie udostępnienia informacji publicznej na jej wniosek z 15 lutego 2023 r., złożony w trybie ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (tekst jedn. Dz. U. z 2022 r. poz. 902, ze zm.), dalej w skrócie: u.d.i.p. Z przedstawionych akt sprawy wynika, że w dniu 15 lutego 2023 r. strona złożyła bezpośrednio w sekretariacie Państwowej Szkoły Muzycznej [...] w [...] (zwanej dalej Szkołą) wniosek datowany 14 lutego 2023 r., w którym zwróciła się o dostęp do wszystkich obowiązujących ją w Szkole regulaminów oraz protokołów zebrań Rad Pedagogicznych od września 2022 r. Wniosła o wydanie dokumentów w wersji papierowej. Następnie – po rozmowach z Dyrektorem Szkoły – skarżąca w dniu 28 lutego 2023 r. doprecyzowała żądanie, wnioskując o udostępnienie jej interesujących ją regulaminów: Rady Pedagogicznej, e-dziennika, przekładania zajęć. W dołączonym do niego podaniu podniosła, iż wnioskuje o udostępnienie regulaminów "obowiązujących jej osobę, czyli związanych z wykonywaniem obowiązków służbowych jako nauczyciel [...] oraz wszystkich protokołów zebrań Rad Pedagogicznych od września 2022 r.". Strona jako sposób i formę udostępnienia wnioskowanych informacji wskazała dwie formy do wyboru przez organ: wersja papierowa bądź elektroniczna przesłana na podany adres mailowy. Organ pismem z dnia 28 lutego 2023 r. przekazał stronie informację, że dokumenty regulujące pracę Szkoły są dostępne w sekretariacie Szkoły, wywieszone na tablicy ogłoszeń i w e-dzienniku. Przypominał z jakimi regulaminami strona zapoznała się pracując w Szkole, a także podał, że ma ona prawo do zapoznania się z protokołami Rady Pedagogicznej, podając przy tym zasady dostępu i poinformował, że ma ona zawsze dostęp do wszystkich dokumentów regulujących pracę Szkoły. Organ przypomniał także skarżącej, że jako pracownika Szkoły obowiązuje ją znajomość regulacji obowiązujących w Szkole oraz konieczność ich przestrzegania. Zwrócił uwagę, że podpisała oświadczenie o zapoznaniu się z następującymi dokumentami: regulaminem pracy, zakresem obowiązków, uprawnień i odpowiedzialności, regulaminem przekładania zajęć (e-dziennik), regulaminem ZFŚS, Wewnętrzną polityką antymobbingową i antydyskryminacyjną, oceną ryzyka zawodowego, informacją dotyczącą równego traktowania w zatrudnieniu. Wyjaśnił, że skarżąca ma prawo zapoznania się z protokołami Rady Pedagogicznej, które dostępne są w sekretariacie Szkoły. Ich treść i dostęp do nich jest chroniony i regulowany prawem dlatego istnieje możliwość zapoznania się z nimi tylko na miejscu w sekretariacie Szkoły. Podał, że zabrania się utrwalania treści tych protokołów na jakichkolwiek nośnikach. W skardze skarżąca zarzuciła organowi: 1) naruszenie art. 61 ust. 1 Konstytucji RP w zakresie w jakim przepis ten stanowi podstawę prawną do uzyskiwania informacji publicznej poprzez błędne zastosowanie polegające na nieudostępnieniu informacji publicznej na wniosek; 2) naruszenie art. 10 ust. 1 w związku z art. 13 ust. 1 u.d.i.p. w zakresie, w jakim z przepisów tych wynika, że informacja nieudostępniona w Biuletynie Informacji Publicznej jest udostępniana na wniosek bez zbędnej zwłoki, nie później jednak niż w terminie 14 dni od dnia złożenia wniosku przez brak zastosowania, polegający na niezrealizowaniu wniosku o udostępnienie informacji publicznej. Na podstawie tych zarzutów skarżąca wniosła o zobowiązanie organu do załatwienia wniosku z dnia 14 lutego 2023 r. i z dnia 27 lutego 2023 r. oraz o zasądzenie od organu na jej rzecz kosztów postępowania według norm przepisanych. W motywach skargi strona przedstawiła przebieg dotychczasowego postępowania, zgodny z zaprezentowanym powyżej. Jednocześnie na poparcie prezentowanego poglądu zacytowała orzeczenia sądów administracyjnych z przedmiotu zaskarżenia. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie. Na podstawie akt sprawy o sygn. II SAB/Op 38/23 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu ustalił, że A. B. niosła w dniu 13 czerwca 2023 r. tożsamą skargę na bezczynność organu w załatwieniu jej wniosku o informację publiczną o tej samej treści, datowanego 14 lutego 2023 r., a złożonego w organie w dniu 15 lutego 2023 r. Skarga została rozpoznana przez WSA w Opolu wyrokiem z dnia 27 lipca 2023 r., który uprawomocnił się 30 września 2023 r. Zatem w dniu złożenia skargi datowanej 25 września 2023 r. w toku pozostała sprawa wszczęta skargą z dnia 13 czerwca 2023 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu zważył, co następuje: Zgodnie z art. 3 § 2 pkt 8 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2023 r. poz. 1634, ze zm.), zwanej dalej: P.p.s.a., kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na bezczynność organów. Stosownie do art. 134 § 1 P.p.s.a. sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany wskazanymi przez stronę skarżącą zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną. Sąd rozpoznał skargę na posiedzeniu niejawnym, w postępowaniu uproszczonym, na podstawie art. 119 pkt 4 P.p.s.a. Skargę należało odrzucić. Zgodnie z art. 58 § 1 pkt 4 P.p.s.a., sąd odrzuca skargę jeżeli sprawa objęta skargą pomiędzy tymi samymi stronami jest w toku lub została już prawomocnie osądzona. Przepis ten określa tzw. stan powagi rzeczy osądzonej, która zachodzi wówczas, gdy wystąpi tożsamość przedmiotowa (tożsamość sprawy) i tożsamość podmiotowa (tożsamość stron). Istotą przedmiotowego uregulowania jest wprowadzenie reguły, że w tej samej sprawie między tymi samymi stronami może się toczyć w jednym czasie tylko jedna sprawa w tym samym przedmiocie. Nie można więc w takiej samej sprawie wszcząć nowego postępowania sądowoadministracyjnego między tymi samymi stronami, jeżeli poprzednia nie zakończyła się prawomocnie. Wyłączona jest bowiem dopuszczalność skutecznego wniesienia kolejnej skargi na ten sam akt administracyjny, bądź to samo działanie lub bezczynność lub przewlekłość organu administracji (por. M. Jagielska, A. Wiktorowska, P. Wajda, w: R. Hauser, M. Wierzbowski (red.), "Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz", Wyd. C.H. Beck 2015, s. 362). Treści skarg złożonych w obydwu opisanych wyżej sprawach wskazują, że dotyczą one tożsamej strony i tożsamych żądań. Z tych to powodów skargę wniesioną w niniejszej sprawie należało odrzucić na podstawie art. 58 § 1 pkt 4 P.p.s.a. a o kosztach orzec na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 P.p.s.a.