III SA/Łd 144/23

SENTENCJA Dnia 14 grudnia 2023 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi – Wydział III w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Janusz Nowacki (spr.), Sędziowie Sędzia WSA Krzysztof Szczygielski, Sędzia WSA Monika Krzyżaniak, , Protokolant specjalista Dominika Janicka po rozpoznaniu w dniu 6 grudnia 2023 roku na rozprawie sprawy ze skargi E. P. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Łodzi z dnia 31 stycznia 2023 roku nr SKO.4113.6.2023 w przedmiocie wstrzymania wypłaty dodatku mieszkaniowego oddala skargę. UZASADNIENIE Decyzją z dnia 31 stycznia 2023 r., nr SKO.4113.6.2023 Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Łodzi, na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 k.p.a. oraz art. 7 ust. 11 ustawy z dnia 21 czerwca 2001 r. o dodatkach mieszkaniowych (tekst jedn. Dz.U. z 2021 r., poz. 2021.), utrzymało w mocy decyzję Burmistrza Aleksandrowa Łódzkiego z dnia 3 stycznia 2023 r., znak: OPS.DM.5410.2300.1188.2023 w przedmiocie wstrzymania E.P. wypłaty dodatku mieszkaniowego od dnia 1 stycznia 2023 r. do czasu uregulowania zaległości. Jak wynika z akt sprawy decyzją z dnia 19 października 2022 r. Burmistrz Aleksandrowa Łódzkiego zmienił decyzję z dnia 5 września 2022 r. przyznającą E.P. dodatek mieszkaniowy w wysokości 138,12 zł miesięcznie na okres 6 miesięcy, tj. od dnia 1 września 2022 r. do dnia 28 lutego 2023 r. w ten sposób, że w okresie od 1 listopada 2022 r. do dnia 28 lutego 2023 r. kwota ryczałtu - 8,47 zł dołączona będzie do przelewu do kwoty przelewu przekazywanego na konto zarządcy, tj. kwoty 129,65 zł. Decyzją z dnia 3 stycznia 2023 r. Burmistrz Aleksandrowa Łódzkiego wstrzymał E. P. wypłatę dodatku mieszkaniowego przyznanego decyzją z dnia 19 października 2022 r., od dnia 1 stycznia 2023 r. do czasu uregulowania zaległości i nadał decyzji rygor natychmiastowej wykonalności. W uzasadnieniu decyzji organ wskazał, że zgodnie z art. 7 ust. 11 ustawy o dodatkach mieszkaniowych, wypłatę dodatku mieszkaniowego wstrzymuje się w drodze decyzji, jeżeli osoba, której przyznano dodatek nie pokrywa przypadających na nią wydatków mieszkaniowych. Jeżeli uregulowanie zaległości nie nastąpi w ciągu 3 miesięcy od dnia wydania decyzji, o której mowa w zdaniu pierwszym, decyzja o przyznaniu dodatku mieszkaniowego wygasa. W wypadku uregulowania należności w terminie określonym w zdaniu drugim wypłaca się dodatek mieszkaniowy za okres, w którym wypłata była wstrzymana. Organ podkreślił, że z informacji otrzymanej od zarządcy wynika, że strona w okresie ostatnich dwóch miesięcy, tj. listopad i grudzień 2022 r. nie opłaciła na bieżąco należności za zajmowany lokal mieszkalny. Od powyższej decyzji E. P. złożyła odwołanie, w którym wskazując na trudną sytuację finansową z powodu braku zatrudnienia i drugi stopień niepełnosprawności, wniosła aby przyznany jej dodatek mieszkaniowy do dnia 28 lutego 2023 r., który został wstrzymany był przekazywany wraz z ryczałtem przez Ośrodek Pomocy Społecznej w A., ponieważ w dalszym ciągu poszukuje zatrudnienia i próbuje sprzedać lokal mieszkalny, który odziedziczyła po zmarłej matce. Wskazaną na wstępie decyzją z dnia 31 stycznia 2023 r. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Łodzi utrzymało zaskarżoną decyzję w mocy wskazując, że stosownie do treści art. 7 ust. 11 cyt. ustawy w wypadku stwierdzenia, że osoba, której przyznano dodatek mieszkaniowy, nie opłaca na bieżąco należności za zajmowany lokal mieszkalny, wypłatę dodatku mieszkaniowego wstrzymuje się, w drodze decyzji administracyjnej, do czasu uregulowania zaległości. Jeżeli uregulowanie zaległości nie nastąpi w ciągu 3 miesięcy od dnia wydania decyzji, o której mowa w zdaniu pierwszym, decyzja o przyznaniu dodatku mieszkaniowego wygasa. W wypadku uregulowania należności w terminie określonym w zdaniu drugim wypłaca się dodatek mieszkaniowy za okres, w którym wypłata była wstrzymana. Organ odwoławczy podkreślił, że w dniu 2 stycznia 2023 r. do Burmistrza Aleksandrowa Łódzkiego wpłynęła informacja Spółdzielni Mieszkaniowej w A. z treści której wynika, że strona w okresie pobierania dodatku mieszkaniowego według stanu na dzień 31 grudnia 2022 r. nie dokonała dopłaty do czynszu za okres dwóch pełnych miesięcy. Odwołując się do poglądów prezentowanych w orzecznictwie NSA, Kolegium podkreśliło, że decyzja wydana na podstawie art. 7 ust. 11 zd. 1 ustawy o dodatkach mieszkaniowych jest decyzją związaną, co oznacza, że przepis ten nie pozostawia organowi administracji publicznej tzw. luzu decyzyjnego w kwestii wyboru konsekwencji prawnych normy prawa materialnego w decyzyjnym modelu stosowania prawa. W zaistniałej sytuacji, wobec uzyskania informacji o zaleganiu z opłatami za zajmowany lokal w wysokości obejmującej dwa pełne miesiące od podmiotu, o którym mowa w art. 8 ust. 4 ustawy o dodatkach mieszkaniowych organ był zobligowany do wydania decyzji o wstrzymaniu wypłaty dodatku mieszkaniowego W skardze skierowanej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi skarżąca wskazując na trudną sytuację materialną, w której się znajduje, długotrwałe bezrobocie i orzeczony drugi stopień niepełnosprawności podniosła, że zwracała się do Ośrodka Pomocy Społecznej w A. o wypłatę wszystkich przyznanych jej świadczeń pieniężnych, a w szczególności zasiłków stałych i celowych, które przyznane zostały od października 2022 r. za pośrednictwem Poczty Polskiej S.A., co pozwoliłoby jej na pokrycie należności z tytułu czynszu i opłat za prąd i nie spowodowałoby wstrzymania wypłaty dodatku mieszkaniowego. Wniosła o kontynuowanie wypłat wstrzymanego dodatku mieszkaniowego. W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Łodzi podtrzymując dotychczasowe stanowisko w sprawie, wniosło o jej oddalenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga nie jest zasadna. Zgodnie z treścią art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 roku -Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2022r,. poz. 2492 ) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem. Natomiast, w myśl art. 145 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2022r. poz.329 ze zm.), dalej p.p.s.a., sąd uwzględniając skargę na decyzję lub postanowienie: 1/ uchyla decyzję lub postanowienie w całości lub w części, jeżeli stwierdzi: a/ naruszenie prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy, b/ naruszenie prawa dające podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego, c/ inne naruszenie przepisów postępowania, jeżeli mogło ono mieć istotny wpływ na wynik sprawy; 2/ stwierdza nieważność decyzji lub postanowienia w całości lub w części, jeżeli zachodzą przyczyny określone w art. 156 Kodeksu postępowania administracyjnego lub w innych przepisach; 3/ stwierdza wydanie decyzji lub postanowienia z naruszeniem prawa, jeżeli zachodzą przyczyny określone w Kodeksie postępowania administracyjnego lub innych przepisach. Z wymienionych przepisów wynika, iż sąd bada legalność zaskarżonej decyzji pod kątem jej zgodności z prawem materialnym, określającym prawa i obowiązki stron oraz z prawem procesowym, regulującym postępowanie przed organami administracji publicznej. Badając legalność zaskarżonej decyzji sąd nie stwierdził naruszenia przez organy administracji przepisów prawa materialnego ani procesowego w stopniu uzasadniającym jej uchylenie. Podstawą prawną rozstrzygnięcia stanowiły ustawy z dnia 21 czerwca 2001r. o dodatkach mieszkaniowych (Dz.U. z 2017r. poz.180 ze zm.). Zgodnie z treścią art.7 ust.11 wymienionej ustawy w wypadku stwierdzenia, że osoba, której przyznano dodatek mieszkaniowy, nie opłaca na bieżąco należności za zajmowany lokal mieszkalny, wypłatę dodatku mieszkaniowego wstrzymuje się, w drodze decyzji administracyjnej, do czasu uregulowania zaległości. Jeżeli uregulowanie zaległości nie nastąpi w ciągu 3 miesięcy od dnia wydania decyzji, o której mowa w zdaniu pierwszym, decyzja o przyznaniu dodatku mieszkaniowego wygasa. W wypadku uregulowania należności w terminie określonym w zdaniu drugim wypłaca się dodatek mieszkaniowy za okres, w którym wypłata była wstrzymana. W myśl art.8 ust.4 ustawy pobierający należności za lokale mieszkalne ma obowiązek niezwłocznego zawiadomienia organu przyznającego dodatek mieszkaniowy o wystąpieniu zaległości, o których mowa w art. 7 ust. 11, obejmujących pełne 2 miesiące. W razie niedopełnienia tego obowiązku pobierający zwraca organowi przyznającemu dodatek mieszkaniowy kwoty dodatków wypłacone za miesiące, w których występowały zaległości w tych opłatach. Pobierający jest obowiązany zwrócić organowi te kwoty w terminie kolejnych 2 miesięcy, jeżeli gospodarstwo domowe, któremu przyznano dodatek mieszkaniowy, nie uiści zaległych opłat w terminie miesiąca od powstania obowiązku zawiadomienia organu o powstaniu zaległości. Jeżeli ryczałt na zakup opału był wypłacany do rąk pobierającego, na którym spoczywa obowiązek powiadamiania organu przyznającego dodatek mieszkaniowy o wystąpieniu zaległości w opłatach, pobierający zwraca także nienależnie wypłacony ryczałt. Przedmiotem skargi w niniejszej sprawie jest decyzja organu odwoławczego utrzymująca w mocy decyzję organu pierwszej instancji o wstrzymaniu E. P. wypłaty dodatku mieszkaniowego począwszy od dnia 1 stycznia 2023r. Z zebranego materiału dowodowego wynika, że przyczyną wstrzymania wypłaty dodatku mieszkaniowego było to, że skarżąca ma zaległości w opłacaniu czynszu za zajmowany lokal za pełne dwa miesiące a mianowicie za listopad i grudzień 2022r. Okoliczność, że E. P. nie płaciła należności za wymienione miesiące jest okolicznością niesporną. Wynika to z treści pisma Spółdzielni Mieszkaniowej w A z dnia 2 stycznia 2023r. i potwierdziła to skarżąca w odwołaniu od decyzji organu I instancji jak również w oświadczeniu złożonym na rozprawie w dniu 6 grudnia 2023r. wyjaśniając nadto, że nie miała wystarczających środków na zapłatę czynszu. Spełnione zatem zostały przesłanki do wstrzymania wypłaty dodatku mieszkaniowego skarżącej, określone w art.7 ust.11 w związku z art.8 ust.4 ustawy o dodatkach mieszkaniowych. Dla oceny zasadności skargi nie ma istotnego znaczenia, podnoszona przez skarżącą, okoliczność, że w sierpniu 2022r. zlikwidowany został jej rachunek w Banku A o czym poinformowała ośrodek pomocy społecznej prosząc o przesyłanie jej świadczeń przekazem pocztowym lecz ośrodek tego nie czynił i nie otrzymywała ona żadnych świadczeń z pomocy społecznej od 1września 2022r. do października 2023r. Należy zaznaczyć, że E. P. ma przyznany zasiłek stały w okresie od 13 kwietnia 2021r. do 31 marca 2027r. w wysokości 634,40 zł miesięcznie (k.40-41) Miała również przyznawane zasiłki celowe na zakupy żywności oraz niezbędnych przedmiotów użytku domowego w miesiącach październik, listopad i grudzień 2022r. w kwotach od 100 zł do 200 zł miesięcznie (k.50,53,56,59,62,65). Skarżąca nie odbierała jednak przyznanych jej zasiłków celowych. W związku z czym Burmistrz Aleksandrowa Łódzkiego uchylił własne decyzje o przyznaniu zasiłków celowych (k.51,54,57,63,66) właśnie z powodu nie obierania pieniędzy przez skarżącą. Podkreślić należy, iż świadczenia z pomocy społecznej są wypłacane z w formie przelewów na rachunki banków bądź w formie gotówki w jednym z trzech oddziałów Banku A w A Wypłata świadczeń przekazem, ze względów finansowych, jest realizowana wyjątkowo gdy stan zdrowia danej osoby uniemożliwia jej samodzielne dotarcie do banku. W przypadku skarżącej taka wyjątkowa sytuacja nie miała miejsca. Jak wynika z uzasadnień decyzji Burmistrza Aleksandrowa Łódzkiego skarżąca jest sprawna fizycznie i jest częstym gościem ośrodka oraz innych placówek urzędowych w Gminie. Miała zatem możliwość osobistego odbioru zasiłków w formie gotówki w jednym z trzech oddziałów Banku A lecz tego nie czyniła. W związku z czym uchylone zostały decyzje przyznające jej prawo do zasiłków celowych. W sytuacji gdy E. P. nie odbierała w formie gotówki przyznanych jej świadczeń z pomocy społecznej, mimo, że miała taką możliwość, to nie może jej usprawiedliwiać obecne tłumaczenie, iż nie płaciła czynszu bo nie miała wystarczających środków finansowych. Reasumując sąd uznał, że skarga nie jest zasadna. Z zebranego materiału dowodowego wynika, że E. P. nie zapłaciła czynszu za zajmowany lokal za pełne dwa miesiące (za listopad i grudzień 2022r.) co uzasadniało wstrzymanie jej wypłaty dodatku mieszkaniowego począwszy od 1 stycznia 2023r. Rozpoznając sprawę sąd nie stwierdził naruszenia przepisów prawa materialnego bądź przepisów postępowania administracyjnego mogących mieć wpływ na wynik sprawy. Mając to na uwadze, na podstawie art.151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r., sąd oddalił skargę E. P.. a.kr