II SA/Kr 1258/23

SENTENCJA Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Małgorzata Łoboz Sędziowie: Sędzia WSA Joanna Człowiekowska (spr.) Sędzia WSA Monika Niedźwiedź Protokolant: sekretarz sądowy Katarzyna Cyganik po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 21 listopada 2023 r. sprawy ze skargi M. G. i G. G. na uchwałę nr CIV/2692/18 Rady Miasta Krakowa z dnia 6 czerwca 2018 r. w sprawie uchwalenia miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego obszaru "Bodzów - Rejon ulicy Widłakowej" postanawia I. odrzucić skargę; II. zwrócić ze Skarbu Państwa na rzecz skarżących M. G. i G. G. kwotę 300 (słownie: trzysta) złotych tytułem zwrotu uiszczonego wpisu od skargi. UZASADNIENIE M. G. i G. G. wnieśli do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie skargę na uchwałę nr CIV/2692/18 Rady Miasta Krakowa z dnia 6 czerwca 2018 r. w sprawie uchwalenia miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego obszaru "B.-R. Ulicy [...]". Zaskarżonej uchwale zarzucono naruszenie przepisów: - art. 1 ust. 2 pkt 1, 2. 6 i 7, art. 3 ust. 1, art. 4 ust. 1 i art. 6 ust. 2 - ustawy z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym w zw. z art. 140 kc w zw. z art. 31 ust. 3 Konstytucji RP, poprzez przekroczenie granic przysługującego gminie władztwa planistycznego i nadmierne ograniczenie uprawnień skarżących związanych z prawem własności nieruchomości obejmującej działkę nr [...] obr. [...] w K., położonej na terenie objętym planem miejscowym, z uwagi na wyłączenie możliwości zabudowy tej nieruchomości, a także wyłączenie możliwości jej wykorzystywania jako teren zieleni przydomowej; - art. 15 ust. 2 pkt 10 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym w zw. z § 4 pkt 9 rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 26 sierpnia 2003 r. w sprawie wymaganego zakresu projektu miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego poprzez nieprawidłowe ustalenie zasad modernizacji, rozbudowy i budowy systemów komunikacji i infrastruktury, - § 11 rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 26 sierpnia 2003 r. w sprawie wymaganego zakresu projektu miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego poprzez nieprawidłowe sporządzenie prognozy skutków finansowych uchwalenia planu miejscowego, w której rażąco zaniżono koszty związane z uchwaleniem zaskarżonego planu miejscowego. Mając na uwadze powyższe skarżący wnieśli o stwierdzenie nieważności skarżonej uchwały w zakresie ustaleń dotyczących terenu działki nr [...] obr. [...] w granicach terenu oznaczonego symbolem ZL.1, zasądzenie na rzecz Skarżących kosztów postępowania, w tym kosztów zastępstwa procesowego, według norm przepisanych. Uzasadniając interes prawny skarżący podali, że są właścicielami na prawach wspólności majątkowej małżeńskiej, nieruchomości obejmującej działkę nr [...] obr. [...] w K. położonej przy ul. [...] w K.. Nieruchomość ta została nabyta przez skarżących na podstawie umowy sprzedaży w dniu 12 czerwca 2023 r. Ww. nieruchomość objęta jest ustaleniami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego obszaru ". - Rejon Ulicy [...]", przyjętego uchwałą Nr CIV/2692/18 Rady Miasta Krakowa z dnia 6 czerwca 2018 r. Zgodnie z ustaleniami tej uchwały działka nr [...] znajduje się w granicach terenu oznaczonego symbolem ZL.1 o podstawowym przeznaczeniu pod lasy. Następnie przedstawiono uzasadnienie zgłoszonych zarzutów. W odpowiedzi na skargę organ administracji wniósł o jej oddalenie. Podał, że w trakcie procedury planistycznej Prezydent Miasta Krakowa dopełnił wszelkich czynności wymaganych zgodnie z przepisami ustawy z dnia 27 marca 2003 roku o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym (Dz. U. z 2023 r. poz. 977 ze zm., dalej: u.p.z.p.), jednocześnie przedstawiając proces sporządzania i uchwalania miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego obszaru ". - Rejon ulicy [...]". Odnosząc się do zarzutów skargi organ podał, że skarżący nabyli nieruchomość stanowiącą obecnie ich współwłasność po upływie niemal pięciu lat od dnia wejścia w życie ustaleń planu miejscowego obszaru "B. - Rejon ulicy [...]". Przy dokonywaniu kupna nieruchomości powinni zachować odpowiedni stopień staranności, co powinno się przejawiać m. in. uprzednim zbadaniem ustaleń planistycznych (lub ich braku) obowiązujących dla danej nieruchomości. W momencie zawierania umowy powinni mieć świadomość pełnego stanu faktycznego oraz prawnego, dotyczącego nabywanej nieruchomości, a w szczególności jej nieinwestycyjnego charakteru. Organ wskazał, że poprzednik prawny skarżących, dysponujący prawem własności działki nr [...] nie wniósł skargi na uchwałę Nr CIV/2692/18 Rady Miasta Krakowa z dnia 6 czerwca 2018 r., nie kwestionował więc przeznaczenia nieruchomości pod teren lasów. Tymczasem zgodnie z orzecznictwem sądów administracyjnych, aktualny właściciel nieruchomości ma możliwość wniesienia skargi w trybie art. 101 u.s.g. na uchwałę rady gminy w sprawie planu miejscowego, która weszła w życie przed dniem nabycia nieruchomości, o ile poprzedni właściciel nie skorzystał z tego prawa i nie kwestionuje jej (por. w tym zakresie np. wyrok NSA z dnia 9 czerwca 2021 r. sygn. akt IIOSK [...] oraz wyrok WSA w Gdańsku z dnia 21 marca 2018 r., sygn. akt: II SA/Gd 714/17). Następnie organ odniósł się do zarzutów podniesionych w skardze. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje: Skarga podlega odrzuceniu. Zgodnie z art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2023 r. poz. 259; dalej: p.p.s.a.) sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie. Stosownie do art. 3 § 2 pkt 5 p.p.s.a. kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje między innymi orzekanie w sprawach skarg na akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego. Zgodnie z art. 101 ust. 1 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (Dz. U. 2023, poz. 40, dalej: u.s.g.) każdy, czyj interes prawny lub uprawnienie zostały naruszone uchwałą lub zarządzeniem, podjętymi przez organ gminy w sprawie z zakresu administracji publicznej, może zaskarżyć uchwałę lub zarządzenie do sądu administracyjnego. Skarżący M. G. i G. G. wnieśli do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie skargę na uchwałę nr CIV/2692/18 Rady Miasta Krakowa z dnia 6 czerwca 2018 r. w sprawie uchwalenia miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego obszaru ". -Rejon Ulicy [...]". W uzasadnieniu legitymacji do wniesienia skargi podnieśli, że są współwłaścicielami nieruchomości stanowiącej działkę nr [...] obr. [...] w K.. Z przedłożonej wraz ze skargą informacji z elektronicznej Księgi wieczystej nr [...] wynika, że skarżący stali się właścicielami tej nieruchomości w wyniku umowy przenoszącej własność zawartej w dniu 12 czerwca 2023 r., a zatem po uchwaleniu zaskarżonej uchwały. Zaakcentować należy w tym miejscu utrwalone już w judykaturze stanowisko, zgodnie z którym nabycie nieruchomości w okresie, gdy zaskarżona uchwała już obowiązuje, nie uniemożliwia następczo zaskarżenia jej w trybie art. 101 u.s.g. oraz wykazania, że postanowienia tej uchwały naruszają interes prawny strony skarżącej (por. wyrok NSA z 9 czerwca 2021 r., II OSK 342/21 oraz przywołane tam wyroki NSA z 3 listopada 2009 r. II OSK 1192/09, z 10 sierpnia 2011 r. II OSK 1093/11, oraz z 8 sierpnia 2014 r. II OSK 3005/12, orzeczenia.nsa.gov.pl). Przyjmuje się jednak, że warunkiem skutecznego wniesienia skargi jest to, aby poprzednik prawny nabywcy nieruchomości nie korzystał z przysługujących mu uprawnień do zaskarżenia takiej uchwały. Innymi słowy, aktualny właściciel nieruchomości ma legitymację do wniesienia skargi w trybie art. 101 ust. 1 u.s.g. na uchwałę rady gminy w przedmiocie uchwalenia (zmiany) miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego, która weszła w życie przed nabyciem nieruchomości, jeśli dotychczasowy właściciel nie skorzystał z tego uprawnienia w stosunku do tej uchwały (por. wyrok NSA z 7 kwietnia 2010 r. II OSK 186/10, ONSAiWSA 2011, nr 3, poz. 55). W związku z powyższym Sąd obecnie orzekający ustalił, że Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie wyrokiem z 16 października 2018 r., sygn. akt II SA/Kr 1048/18, oddalił skargę A. G. i J. G. na uchwałę nr CIV/2692/18 Rady Miasta Krakowa z dnia 6 czerwca 2018 r. w sprawie uchwalenia miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego obszaru "B. -Rejon Ulicy [...]". Wyrok ten nie został zaskarżony, wobec czego stał się prawomocny. Podkreślić należy, że skarga A. G. i J. G. na ww. uchwałę, zarejestrowana pod sygnaturą II SA/Kr 1048/18, ukształtowała sprawę sądowoadministracyjną, której granice wyznaczyły strony (skarżąca i organ), przedmiot zaskarżenia (ww. uchwała), a także interes prawny ówczesnych skarżących wywodzony z własności działki nr [...] obr[...] w K.. W tej sytuacji, w odniesieniu do złożonej skargi M. G. i G. G., zachodzi przesłanka opisana w normie wynikającej z art. 58 § 1 pkt 4 p.p.s.a., zgodnie z którą sąd odrzuca skargę, jeżeli sprawa objęta skargą pomiędzy tymi samymi stronami jest w toku lub została już prawomocnie osądzona. Pomimo literalnego brzmienia przywołanego przepisu, w którym przywołano "te same strony", w ocenie Sądu nie ma żadnych wątpliwości, że hipoteza wyrażonej tam normy prawnej obejmuje również następców prawnych stron, które legitymowały się tożsamym interesem prawnym. Skoro zatem poprzedni właściciele działki nr [...] obr. [...] w K. wnieśli już skargę na uchwałę nr CIV/2692/18 Rady Miasta Krakowa z dnia 6 czerwca 2018 r. w sprawie uchwalenia miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego obszaru "B. -Rejon Ulicy [...] i sprawa zainicjowana tamtą skargą została prawomocnie osądzona wyrokiem wydanym w dniu 16 października 2018 r. do sygn. II SA/Kr 1048/18, to skarga obecnych właścicieli działki nr [...] obr[...] – M. G. i G. T. G. – musiała zostać odrzucona. Dodatkowo tylko należało wziąć pod uwagę, że zgodnie z art. 101 ust. 2 u.s.g., przepisu ust. 1 (przewidującego możliwość wniesienia skargi na uchwałę w sprawie z zakresu administracji publicznej) nie stosuje się, jeżeli w sprawie orzekał już sąd administracyjny i skargę oddalił. Jak słusznie podnosi Wojewódzki Sąd Administracyjny w postanowieniu z 7 czerwca 2021 r., II SA/Kr 267/21, wprawdzie ugruntował się pogląd, że art. 101 ust. 2 u.s.g. nie wyklucza a limine możliwości wniesienie skargi na uchwałę, która była już przedmiotem kontroli sądowej – ale u podstaw tego poglądu leży założenie, że chodzi o skargę innego podmiotu, legitymującego się własnym interesem prawnym, którego wcześniej nie brano pod uwagę. Oczywiście również, zgłoszenie przez nowych właścicieli nieruchomości odmiennych zarzutów względem zarzutów zgłoszonych przez poprzednich właścicieli nie znosi negatywnej przesłanki dopuszczalności skargi, o której mowa w art. 101 ust. 2 u.s.g., ani też nie tworzy nowej sprawy sądowoadministracyjnej. Wobec powyższego, na podstawie art. 58 § 1 pkt 4 p.p.s.a. Sąd orzekł jak w punkcie I sentencji postanowienia. Ponadto, zgodnie z art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a. Sąd postanowił zwrócić stronie skarżącej uiszczony wpis od skargi w kwocie 300 zł, orzekając jak w punkcie II sentencji postanowienia. Na tej podstawie sąd z urzędu zwraca stronie cały uiszczony wpis od pisma odrzuconego lub cofniętego do dnia rozpoczęcia rozprawy.