II SA/Wr 630/23

SENTENCJA Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Władysław Kulon po rozpoznaniu w Wydziale II w dniu 27 listopada 2023 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi Gminy B. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Wałbrzychu z dnia 29 sierpnia 2023 r. Nr SKO/4113/3/2023 w przedmiocie umorzenia postępowania zażaleniowego na postanowienie o odmowie uzgodnienia wniosku o udzielenie koncesji na wydobywanie kopaliny postanawia: I. odrzucić skargę; II. zwrócić stronie skarżącej uiszczony wpis sądowy od skargi w kwocie 100 zł (słownie: sto złotych). UZASADNIENIE Zgodnie z art. 50 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2023 r. poz. 1634 ze zm.; zwanej dalej "P.p.s.a."), uprawnionym do wniesienia skargi jest każdy, kto ma w tym interes prawny, prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich, Rzecznik Praw Dziecka oraz organizacja społeczna w zakresie jej statutowej działalności, w sprawach dotyczących interesów prawnych innych osób, jeżeli brała udział w postępowaniu administracyjnym. Jak wynika z powyższego przepisu, uprawnione do złożenia skargi są m.in. osoby, które mają w jej wniesieniu interes prawny. W rozpoznawanej sprawie taki interes ma bez wątpienia wyłącznie K. J. (dalej "wnioskodawca"), która ubiega się o udzielenie koncesji na wydobywanie kopaliny ze złoża wód leczniczych z ujęcia S. Należy tutaj zauważyć, że zaskarżone postanowienie, którego przedmiotem jest umorzenie – z uwagi na wycofanie złożonego przez wnioskodawcę zażalenia – postępowania zażaleniowego na postanowienie Burmistrza B. z dnia 26 czerwca 2023 r. Nr 55/2023 odmawiające uzgodnienia wniosku o udzielenie ww. koncesji, zostało podjęte w sprawie udzielenia koncesji. Jak wynika z rozdzielnika zaskarżonego postanowienia, Gminie B. nie zostało ono jej doręczone, a jedynie Burmistrzowi jako organowi pierwszej instancji w sprawie (jedynie) uzgodnienia wniosku o udzielenie koncesji. Tym samym stronie skarżącej, nie będącej stroną w prowadzonym postępowaniu w sprawie udzielenia koncesji, nie przysługiwało prawo wniesienia skargi, nie miała ona bowiem interesu prawnego w zakwestionowaniu zaskarżonego przez nią postanowienia. Podkreślenia tutaj wymaga, że rola jednostki samorządu terytorialnego w postępowaniu administracyjnym jest wyznaczona przepisami prawa pozytywnego. Może być ona - jako osoba prawna - stroną tego postępowania i wówczas organy ją reprezentujące będą broniły jej interesu prawnego, korzystając z gwarancji procesowych, jakie przepisy ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (t.j. Dz. U. z 2023 r. poz. 775 ze zm.; dalej "K.p.a.) przyznają stronom postępowania administracyjnego. Ustawa może jednak organowi jednostki samorządu terytorialnego wyznaczyć rolę organu administracji publicznej w rozumieniu art. 5 § 2 pkt 3 K.p.a. Wtedy będzie on "bronił" interesu jednostki samorządu terytorialnego w formach właściwych dla organu prowadzącego postępowanie. Z tego względu powierzenie organowi jednostki samorządu terytorialnego właściwości do orzekania w sprawie indywidualnej w formie decyzji administracyjnej, niezależnie od tego, czy nastąpiło to na mocy ustawy, czy też w drodze porozumienia, wyłącza możliwość dochodzenia przez tę jednostkę jej interesu prawnego w trybie postępowania administracyjnego, czy też sądowoadministracyjnego (uchwała składu siedmiu sędziów NSA z dnia 19 maja 2003 r., OPS 1/03, ONSA z 2003 r. Nr 4, poz. 115; wyrok NSA z dnia 16 lutego 2005 r., OSK 1017/04, Lex nr 171164). Włączenie organów samorządowych do sytemu organów administracji publicznej prowadzących postępowanie w konkretnej sprawie znacznie ogranicza zakres uprawnień procesowych tych jednostek jako osób prawnych. W zakresie, w jakim organ jednostki samorządu terytorialnego wykonuje funkcję organu administracji publicznej, nie jest on uprawniony do reprezentowania jej interesu prawnego rozumianego jako interes osoby prawnej. Nie do przyjęcia jest bowiem stanowisko, że gmina może zajmować różną pozycję (raz organu wydającego decyzję, innym razem strony postępowania) w zależności od etapu załatwiania sprawy z zakresu administracji publicznej. Przenosząc powyższe na grunt rozpoznawanej sprawy, należy zauważyć, że zgodnie z art. 23 ust. 2a pkt 1 ustawy z dnia 9 czerwca 2011 r. - Prawo geologiczne i górnicze (Dz. U. z 2023 r. poz. 633 ze zm.), stanowiącym podstawę materialnoprawną podjętego przez Burmistrza B. postanowienia z dnia 26 czerwca 2023 r. Nr 55/2023, w odniesieniu do działalności prowadzonej poza granicami obszarów morskich Rzeczypospolitej Polskiej, udzielenie koncesji na wydobywanie kopalin ze złóż - wymaga uzgodnienia z wójtem (burmistrzem, prezydentem miasta) właściwym ze względu na miejsce wykonywania zamierzonej działalności; kryterium uzgodnienia jest nienaruszanie zamierzoną działalnością przeznaczenia lub sposobu korzystania z nieruchomości określonego w sposób przewidziany w art. 7. Z powyższego zatem przepisu wynika, że postępowanie, którego dotyczy skarga, stanowi "wpadkowe" postępowanie w ubieganiu się przez wnioskodawcę o koncesję na wydobywanie kopaliny ze złoża, a organem administracji publicznej właściwym do uzgodnienia w trybie art. 106 K.p.a. projektu koncesji jest Burmistrz B. Tym samym należało stwierdzić, że Gmina B., reprezentowana przez tego Burmistrza, nie ma uprawnienia do wniesienia skargi do sądu administracyjnego na postanowienie organu odwoławczego umarzające postępowanie zażaleniowe wydane w sprawie, w której Burmistrz B. jest organem uzgadniającym w trybie art. 106 K.p.a. W przeciwieństwie do strony postępowania brak jest bowiem interesu prawnego w rozumieniu art. 50 § 1 P.p.s.a. po stronie Gminy B., której organ wykonawczy był organem pierwszej instancji w postępowaniu uzgodnieniowym w sprawie o udzielenie koncesji. Uwzględniając zatem powyższe, skargę należało odrzucić na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 P.p.s.a. jako niedopuszczalną. Stąd orzeczono jak w punkcie pierwszym sentencji niniejszego postanowienia. Orzeczenie z punktu drugiego sentencji znajduje natomiast swoje oparcie w przepisie art. 232 § 1 pkt 1 P.p.s.a., zgodnie z którym sąd z urzędu zwraca stronie cały uiszczony wpis od pisma odrzuconego do dnia rozpoczęcia rozprawy.