II OZ 695/24

SENTENCJA Dnia 4 grudnia 2024 roku Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA Robert Sawuła po rozpoznaniu w dniu 4 grudnia 2024 roku na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia M.M. i J.M. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 30 sierpnia 2024 r., sygn. akt VII SA/Wa 1546/24 o odrzuceniu skargi M.M. na postanowienie Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia 8 kwietnia 2024 r., znak: DOR.7101.45.2024.ABL w przedmiocie wznowienia postępowania administracyjnego postanawia: uchylić zaskarżone postanowienie. UZASADNIENIE Postanowieniem z 30 sierpnia 2024 r., VII SA/Wa 1546/24, Wojewódzki Sąd Administracyjny (dalej: WSA) w Warszawie odrzucił skargę M.M. na postanowienie Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego (GINB) z 8 kwietnia 2024 r., znak: DOR.7101.45.2024.ABL w przedmiocie wznowienia postępowania administracyjnego. W uzasadnieniu powyższego postanowienia sąd pierwszej instancji wskazał, że M.M. i J.M. (skarżący), złożyli do WSA w Warszawie skargę na wyżej opisane postanowienie GINB. Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału VII WSA w Warszawie skarżący zostali wezwani do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w kwocie 200 zł w terminie 7 dni od dnia otrzymania wezwania, pod rygorem jej odrzucenia. Ww. wezwania doręczono skarżącym w dniu 22 lipca 2024 r. (k. 69 i 70 akt sądowych). Z zapisku urzędowego (k. 141) wynikać ma, że skarżąca M.M. nie uiściła wymaganego wpisu sądowego od skargi. Mając na uwadze powyższe sąd pierwszej instancji, wobec bezskutecznego upływu terminu do uzupełnienia przez skarżącą braku fiskalnego skargi, który w niniejszej sprawie upłynął w dniu 29 lipca 2024 r., opisanym na wstępie postanowieniem skargę odrzucił na podstawie art. 220 § 3 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. 2024, poz. 935, Ppsa). Zażalenie na powyższe postanowienie złożyli M.M. i J.M., wnosząc o jego uchylenie w całości. Skarżący wskazują, że uiścili opłatę od skargi w dniu 25 lipca 2024 r., a kwit potwierdzający Poczty Polskiej dołączają do niniejszego zażalenia. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie zasługuje na uwzględnienie. Stosownie do art. 199 Ppsa strony ponoszą koszty postępowania związane ze swym udziałem w sprawie, chyba że przepis szczególny stanowi inaczej. Zgodnie zaś z art. 220 § 1 Ppsa sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. W tym przypadku przewodniczący wzywa wnoszącego pismo, aby pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania uiścił opłatę w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania. W razie bezskutecznego upływu terminu przewodniczący wydaje zarządzenie o pozostawieniu pisma bez rozpoznania. Inny rygor nieuiszczenia opłaty został przewidziany dla skargi, skargi kasacyjnej, zażalenia oraz skargi o wznowienie postępowania, które podlegają wpisowi sądowemu. Jak stanowi bowiem § 3 art. 220 Ppsa skarga, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania, od których pomimo wezwania nie został uiszczony wpis, podlegają odrzuceniu przez sąd. Niespornie skarżąca została wezwana zarządzeniem z 27 czerwca 2024 r. do uiszczenia wpisu, z pouczeniem o przysługującym prawie do wniesienia zażalenia na to zarządzenie. Zażalenia na w/w zarządzenie skarżąca nie wnosiła. Stosownie natomiast do art. 214 § 1 Ppsa, jeżeli ustawa nie stanowi inaczej, do uiszczenia kosztów sądowych obowiązany jest ten, kto wnosi do sądu pismo podlegające opłacie lub powodujące wydatki. Art. 214 § 2 Ppsa stanowi, że pismo wnoszone przez kilka osób, których uprawnienia lub obowiązki związane z przedmiotem zaskarżenia są wspólne, podlega jednej opłacie. Opłata ta obciąża wówczas te osoby solidarnie. Sąd wojewódzki nie uznał, że w przedmiotowej sprawie uprawnienia skarżących są wspólne, skoro odrębnymi zarządzenia wezwał skarżących do uiszczenia odrębnie wpisów od skargi. Rzecz w tym, że WSA w Warszawie autorytatywnie przyjął, że uiszczona wspólnie przez skarżących w dniu 25 lipca 2024 r. kwota 200 zł tytułem wpisu od skargi pochodzi wyłącznie od J.M. Tymczasem na formularzu wpłaty w miejsce oznaczenia zobowiązanego wpisano: "M., J.M.". W tym przypadku zatem należało wezwać skarżących – zanim odrzucono skargę M.M. – do sprecyzowania, kto z nich uiszcza wpis z pouczeniem, że brak takiego sprecyzowania w wyznaczonym terminie skutkować będzie samodzielnym przyjęciem przez sąd, że wpłata pochodzi od konkretnej osoby skarżącej wskazanej w przekazie pocztowym. Takie wezwanie jest uzasadnione, a to wobec treści art. 6 Ppsa i potrzebie udzielenia pouczenia osobom działającym przed sądem bez fachowego pełnomocnika. Brak takiego wezwania nie mógł – uwzględniając wskazanie osób uiszczających wpis od skargi – prowadzić do autorytatywnego zidentyfikowania, że wpis uiszcza wyłącznie skarżący. Równie dobrze, gdyby akceptować działanie sądu, można byłoby a priori odrzucić skargę J.M. Zdaniem Naczelnego Sądu Administracyjnego, sąd pierwszej instancji skargę M.M. odrzucił przedwcześnie. Mając powyższe na uwadze, Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 185 § 1 w zw. z art. 197 § 1 i 2 Ppsa, orzekł jak w sentencji.