I SA/Lu 817/09

SENTENCJA Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Wojciech Kręcisz po rozpoznaniu w dniu 26 listopada 2009 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi R.I. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] Nr [...] w przedmiocie łącznego zobowiązania pieniężnego na 2005 r. postanawia : - odrzucić skargę. UZASADNIENIE Zaskarżona decyzja Samorządowego Kolegium Odwoławczego doręczona stronie w sposób prawem przewidziany, w trybie art. 149 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa /Dz.U. z 2005 r., Nr 8, poz. 60 ze zm./ w dniu 31 sierpnia 2009 r. /k. 43 akt administracyjnych/. W tych okolicznościach termin do wniesienia skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego za pośrednictwem organu upływał z dniem 30 września 2009 r. R. I. wniósł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie w dniu 1 października 2009 r., co wynika z datownika pieczęci na kopercie, w której znajdowała się przesyłka zawierająca skargę /k.6 akt sądowych/. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 54 ( 1 i 53 ( 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi /Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm. – dalej "ppsa"/ - skargę do sądu administracyjnego wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie. Jak wskazano na wstępie zaskarżone rozstrzygnięcie zostało skarżącemu doręczone w dniu 31 sierpnia 2009 r. Tym samym skoro trzydziestodniowy termin do wniesienia skargi upływał z dniem 30 września 2009 r. i nie była to sobota, ani inny dzień ustawowo wolny od pracy, aby mogła znaleźć zastosowanie dyspozycja art. 83 § 2 ppsa, to skargę wniesioną w dniu 1 października 2009 r., uznać należy za spóźnioną. Zważyć przy tym należy, że o przywrócenie terminu strona nie wnioskowała. Z tych tez względów działając na podstawie art. 58 ( 1 pkt 2 i § 3 ppsa należało orzec jak w sentencji.