II SA/Wr 178/24

SENTENCJA Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Halina Filipowicz-Kremis po rozpoznaniu w dniu 23 kwietnia 2024 r. na posiedzeniu niejawnym w Wydziale II sprawy ze skargi S. B. na pismo Wojewody Dolnośląskiego z dnia 6 grudnia 2023 r. Nr IF-O.7840.1.252.2023.JP w przedmiocie przekazania według właściwości pisma zawierającego wniosek o wznowienie postępowania dotyczącego udzielenia pozwolenia na budowę postanawia: odrzucić skargę. UZASADNIENIE Pismem z 11 stycznia 2024 r. S. B. (dalej: strona skarżąca, skarżąca) złożyła skargę na pismo Wojewody Dolnośląskiego z 6 grudnia 2023 r. (Nr IF-O.7840.1.252.2023.JP) w przedmiocie przekazania według właściwości pisma zawierającego wniosek o wznowienie postępowania dotyczącego udzielenia pozwolenia na budowę. W odpowiedzi na skargę Wojewoda Dolnośląski (dalej: Wojewoda, organ) wyjaśnił, że pismem z 6 grudnia 2023 r. organ, na podstawie art. 65 § 1 w zw. z art. 150 § 1 k.p.a. przekazał zgodnie z właściwością pismo skarżącej z 2 sierpnia 2023 r., którym skarżąca wniosła o wznowienie postępowania zakończonego decyzją Starosty Lubańskiego (dalej: Starosta) z 21 kwietnia 2022 r. (Nr 170/2022). Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu zważył, co następuje: Jak wynika z art. 58 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2023 r., poz. 1634 ze zm.) – dalej jako: "p.p.s.a.", sąd odrzuca skargę jeżeli sprawa nie należy do właściwości sądu administracyjnego. Według art. 3 § 2 p.p.s.a. kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na: 1) decyzje administracyjne; 2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty; 3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które przysługuje zażalenie; 4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, z wyłączeniem aktów lub czynności podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2023 r. poz. 775 i 803), postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2022 r. poz. 2651, z późn. zm.), postępowań, o których mowa w dziale V w rozdziale 1 ustawy z dnia 16 listopada 2016 r. o Krajowej Administracji Skarbowej (Dz. U. z 2023 r. poz. 615, z późn. zm.), oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw; 4a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach, opinie zabezpieczające i odmowy wydania opinii zabezpieczających; 4b) opinie, o których mowa w art. 119zzl § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa, i odmowy wydania tych opinii; 5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej; 6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej; 7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego; 8) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-4 lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadku określonym w pkt 4a; 9) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w sprawach dotyczących innych niż określone w pkt 1-3 aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczących uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego oraz postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw. W niniejszej sprawie skarżąca przedmiotem zaskarżenia uczyniła pismo Wojewody z 6 grudnia 2023 r. (Nr IF-O.7840.1.252.2023.JP) przekazujące Staroście jej wniosek o wznowienie postępowania zakończonego decyzją Starosty z 21 kwietnia 2022 r. (Nr 170/2022). Podkreślić należy jednocześnie, że z dniem 11 kwietnia 2011 r. - na mocy ustawy z dnia 3 grudnia 2010 r. o zmianie ustawy - Kodeks postępowania administracyjnego oraz ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 6, poz. 18), zmianie uległo brzmienie przepisów art. 65 oraz art. 66 k.p.a. Przepis art. 65 § 1 k.p.a. zd. 2 w brzmieniu obwiązującym do dnia 10 kwietnia 2011 r. stanowił, że przekazanie sprawy do organu właściwego następuje w drodze postanowienia, na które służy zażalenie. Przekazanie podania według właściwości mogło podlegać kontroli sądu administracyjnego, stosownie do treści art. 3 § 2 pkt 2 p.p.s.a., następowało bowiem w formie postanowienia, na które służyło zażalenie. Na mocy obecnie obowiązującego art. 65 § 1 k.p.a., jeżeli organ administracji publicznej, do którego podanie wniesiono, jest niewłaściwy w sprawie, przekazuje je do organu właściwego. Przekazanie podania do organu właściwego następuje przy tym w formie zwykłego pisma, o czym organ zawiadamia stronę. Oznacza to, że obecnie organ administracji publicznej, który uznał się za niewłaściwy w sprawie, bądź w części spraw, których dotyczy podanie, nie wydaje już zaskarżalnego postanowienia o przekazaniu podania organowi właściwemu, zaś na przekazanie pisma według właściwości zażalenie nie przysługuje (zob. wyrok WSA w Warszawie z 16 lutego 2012 r., sygn. akt VII SA/Wa 2343/11, publ. CBOSA). W ocenie Sądu zaskarżone w niniejszej sprawie pismo Wojewody nie jest objęte kognicją sądu administracyjnego bowiem nie stanowi decyzji, postanowienia a także czynności, wymienionej w art. 3 § 2 pkt 4 p.p.s.a. O akcie lub czynności w rozumieniu tegoż przepisu, na który może być wniesiona skarga do sądu administracyjnego, można mówić wówczas, gdy akt (czynność) podjęty jest w sprawie indywidualnej, skierowany jest do oznaczonego podmiotu administrowanego, dotyczy uprawnienia lub obowiązku tego podmiotu, samo zaś uprawnienie lub obowiązek, którego akt (czynność) dotyczy, są określone w przepisie prawa powszechnie obowiązującego (por. wyrok NSA z dnia 8 listopada 2017 r., sygn. akt I OSK 18/16, publ. CBOSA). Zdaniem Sądu zaskarżone pismo nie stanowi takiego aktu (czynności). Z tego względu skarga jest niedopuszczalna i podlega odrzuceniu. W tych okolicznościach kierując się dyspozycją art. 58 § 1 pkt 1 p.p.s.a., Sąd orzekł jak w sentencji.