III SAB/Wr 192/23
Административные суды2023-10-04
Номер дела
III SAB/Wr 192/23
Суд
Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu
Дата решения
2023-10-04
Тип
Postanowienie WSA we Wrocławiu
Судьи
Anna Kuczyńska-Szczytkowska
Резолютивная часть
*Umorzono postępowanie
Текст решения
SENTENCJA
Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Asesor WSA Anna Kuczyńska - Szczytkowska po rozpoznaniu w dniu 4 października 2023 r., na posiedzeniu niejawnym, sprawy ze skargi I. S. na bezczynność Wojewody Dolnośląskiego w przedmiocie wydania zezwolenia na pobyt czasowy postanawia: I. umorzyć postępowanie; II. zwrócić stronie skarżącej kwotę 100 zł (sto złotych) uiszczoną tytułem wpisu sądowego od skargi.
UZASADNIENIE
Pismem z 9 marca 2023 r. I. S. (dalej: skarżąca) złożyła skargę na bezczynność Wojewody Dolnośląskiego w przedmiocie wydania zezwolenia na pobyt czasowy.
Pismem, które wpłynęło do Sądu w dniu 28 września 2023 r., skarżąca cofnęła skargę na bezczynność Wojewody Dolnośląskiego.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:
W myśl art. 161 § 1 pkt 1 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2023 r., poz. 1634 ze zm.), zwanej dalej "p.p.s.a.", Sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania, jeśli skarżący skutecznie cofnął skargę. Skuteczność czynności procesowej cofnięcia skargi jest – zgodnie z dyspozycją art. 60 zdanie 3 p.p.s.a. – uzależniona od wyniku badania przez Sąd dopuszczalności cofnięcia skargi. Niedopuszczalność cofnięcia skargi stwierdzana jest jednak tylko w przypadku ustalenia, że cofnięcie skargi zmierza do obejścia prawa lub spowodowałby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności. W świetle materiału zebranego w sprawie czynność procesowa strony skarżącej – z tego punktu widzenia – nie budzi żadnych wątpliwości ani zastrzeżeń. W związku z tym uznać należało, że cofnięcie skargi jest dopuszczalne.
W konsekwencji, na podstawie powołanego na wstępie art. 161 § 1 pkt 1 p.p.s.a., postępowanie wszczęte wniesieniem skargi, podlegało umorzeniu (punkt I postanowienia). W punkcie II postanowienia orzeczono na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a.