II FZ 101/24

SENTENCJA Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Anna Dumas po rozpoznaniu w dniu 26 listopada 2024 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej zażalenia J.W. od postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku z dnia 17 kwietnia 2024 r. sygn. akt I SA/Gd 203/24 w przedmiocie odrzucenia skargi w sprawie ze skargi J. W. na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Gdańsku z dnia 8 stycznia 2024 r. nr 2201-IOD-2.4102.59.2023 w przedmiocie podatku dochodowego od osób fizycznych za 2019 r. postanawia: oddalić zażalenie. UZASADNIENIE Postanowieniem z dnia 17 kwietnia 2024 r., I SA/Gd 203/24, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku odrzucił skargę J. W. na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Gdańsku z dnia 8 stycznia 2024 r. w przedmiocie podatku dochodowego od osób fizycznych za 2019 r. i zwrócił uiszczony wpis od skargi. W uzasadnieniu powyższego postanowienia Sąd pierwszej instancji wskazał, że zarządzeniem z dnia 27 lutego 2024 r. Sąd zobowiązał pełnomocnika Skarżącego do usunięcia braków formalnych skargi poprzez podpisanie skargi i nadesłanie podpisanego odpisu skargi z pouczeniem, że nieuzupełnienie braków w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania spowoduje odrzucenie skargi. Mając na uwadze, że w wyznaczonym terminie pełnomocnik Skarżącego nie uzupełnił braków formalnych skargi, Sąd odrzucił skargę na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 i § 3 ustawy z dn. 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j.: Dz. U. z 2022 r., poz. 329) – dalej jako "P.p.s.a.". W zażaleniu na powyższe postanowienie pełnomocnik Skarżącego wniósł o jego uchylenie podnosząc zarzut naruszenia art. 49 § 1 oraz art. 58 § 1 pkt 3 P.p.s.a. poprzez niewystosowanie zawiadomienia o braku formalnym skargi wraz z wezwaniem do uzupełnienia. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie. Przystępując do oceny podniesionego zarzutu należy przede wszystkim przypomnieć, że powodem odrzucenia skargi przez Sąd pierwszej instancji było niewykonanie wezwania w zakresie uzupełnienia braków formalnych skargi w zakreślonym przez Sąd pierwszej instancji terminie. Odnosząc się do argumentacji zawartej w zażaleniu w przedmiocie naruszenia art. 49 § 1 oraz art. 58 § 1 pkt 3 P.p.s.a., Naczelny Sąd Administracyjny zauważa, że jest ona bezpodstawna. Pełnomocnik Skarżącego formułuje twierdzenia co do braku dostarczenia zarządzenia z dnia 27 lutego 2024 r. w przedmiocie uzupełnienia braków formalnych skargi i w konsekwencji o niezaistnieniu przesłanek do odrzucenia skargi. Z analizy akt wynika jednak, że w wykonaniu zarządzenia z dnia 27 lutego 2024 r. Sąd wezwał pełnomocnika do podpisania skargi i złożenia podpisanego odpisu skargi w terminie 7 dni, pouczając, że nieusunięcie braków formalnych skargi skutkować będzie odrzuceniem skargi (k. 18 akt). Również na zarządzeniu z dnia 27 lutego 2024 r. znajduje się adnotacja sekretarza sądowego opatrzona jego podpisem o przekazaniu pełnomocnikowi wezwania do uzupełnienia skargi (k. 1 akt). Przede wszystkim jednak w aktach sprawy znajduje się zwrotne potwierdzenie odbioru wskazanego wezwania w dniu 14 marca 2024 r. Na wymienionym dokumencie określono zawartość przesyłki sądowej, wskazując, że zawiera ona m.in. "wezwanie do usunięcia braków form. skargi". Odbiór przesyłki o wskazanej zawartości został potwierdzony przez pełnomocnika (k. 19 akt). W świetle powyższych ustaleń argumentacja pełnomocnika, zgodnie z którą w przesyłce sądowej otrzymanej przez niego w dniu 14 marca 2024 r. nie znajdowało się wezwanie do uzupełnienia braków pozostaje zatem gołosłowna i w sprzeczności nawet z potwierdzeniem odbioru opatrzonym jego własnym podpisem. W konsekwencji przedstawione w zażaleniu twierdzenia nie mogły się przyczynić do podważenia ustaleń dokonanych przez Sąd pierwszej instancji i oceny, że prawidłowo Sąd pierwszej instancji zastosował art. 49 § 1 oraz art. 58 § 1 pkt 3 P.p.s.a. w niniejszej sprawie. Mając powyższe na względzie Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 2 P.p.s.a. postanowił jak w sentencji.