II SA/Ol 765/23

SENTENCJA Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Piotr Chybicki po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 20 listopada 2023 r. sprawy ze skargi P.W. i R.L. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Elblągu z dnia 20 kwietnia 2023 r. nr REP.1217/GN/21 w przedmiocie opłaty adiacenckiej postanawia 1. umorzyć postępowanie sądowe, 2. zasądzić od Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Elblągu na rzecz skarżących P.W. i R.L. solidarnie kwotę 7208 zł (słownie siedem tysięcy dwieście osiem złotych) tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego. UZASADNIENIE Zaskarżoną decyzją z 20 kwietnia 2023 r. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Elblągu (dalej jako: "Kolegium") utrzymało w mocy decyzję Wójta Gminy D. z dnia 29 marca 2021 r. nr 7/2021.AD, znak sprawy: KML.3134.6.2020 w sprawie ustalenia P.W. i R.L. (dalej skarżący) opłaty adiacenckiej w wysokości 59.115,30 zł z tytułu wzrostu wartości nieruchomości oznaczonej jako działka ewidencyjna [...] o pow. 7,1336 ha, obręb [...], gmina D., dla której Sąd Rejonowy w O. prowadzi księgę wieczystą nr [...], związaną z wydaniem ostatecznej decyzji o zatwierdzeniu podziału przedmiotowej nieruchomości. W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie skarżący wnieśli o uchylenie obu decyzji instancyjnych. W odpowiedzi na skargę Kolegium wniosło o umorzenie postępowania sądowego. Wskazało, że na posiedzeniu z 14 sierpnia 2023 r. postanowiło uwzględnić skargę w trybie art. 54 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2023 r. poz. 1634, dalej jako: "p.p.s.a."), i wydało decyzję Rep.2179/GN/23 którą 1) uwzględniono skargę w całości; 2) uchylono decyzję własną z dnia 20.04.2023 r. sygn. akt Rep. 1217/GN/21; 3) uchylono decyzję Wójta Gminy D. nr 7/2020.AD z dnia 29.03.2021 r. w sprawie ustalenia Panu P.W. i Pani R.L. opłaty adiacenckiej w wysokości 59.115,30 zł (słownie: pięćdziesiąt dziewięć tysięcy sto piętnaście złotych 30/100) z tytułu wzrostu wartości nieruchomości oznaczonej jako działka ewidencyjna [...] o pow. 7,1336 ha, obręb [...], gmina D., dla której Sąd Rejonowy w O. prowadzi księgę wieczystą nr [...], związaną z wydaniem ostatecznej decyzji o zatwierdzeniu podziału przedmiotowej nieruchomości i sprawę przekazano organowi pierwszej instancji do ponownego rozpatrzenia. Kolegium podkreśliło, że uwzględnienie skargi jest zgodne z wnioskiem Skarżących. Sąd 26 września 2023 r. ustalił, że na decyzję autokontrolną nie wniesiono skargi i ta jest ostateczna. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie zważył, co następuje: W myśl art. 161 § 1 pkt 3 p.p.s.a. sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania, jeżeli stało się ono bezprzedmiotowe. Z bezprzedmiotowością postępowania mamy do czynienia w sytuacji, gdy po wniesieniu skargi w toku postępowania sądowoadministracyjnego przestanie istnieć przedmiot zaskarżenia. Będzie to miało miejsce między innymi wówczas, gdy zaskarżone rozstrzygnięcie zostanie pozbawione bytu prawnego wskutek skorzystania przez organ, który je wydał, z uprawnień autokontrolnych przewidzianych w art. 54 § 3 p.p.s.a. Unormowanie to stanowi, że organ, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania zaskarżono, może w zakresie swojej właściwości uwzględnić skargę w całości w terminie trzydziestu dni od dnia jej otrzymania. W przypadku skargi na decyzję, uwzględniając skargę w całości, organ uchyla zaskarżoną decyzję i wydaje nową decyzję. Uwzględniając skargę, organ stwierdza jednocześnie, czy działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania miały miejsce bez podstawy prawnej albo z rażącym naruszeniem prawa. Przepis § 2 stosuje się odpowiednio. W niniejszej sprawie organ skorzystał z uprawnień danych przez wskazany przepis poprzez uchylenie zaskarżonej decyzji. Decyzja autokontrolna nie została zaskarżona i jest prawomocna. Wobec tego dalsze postępowanie sądowe stało się bezprzedmiotowe, ponieważ zaskarżone orzeczenie w trybie autokontroli zostało wyeliminowane z obrotu prawnego. Z tych względów postępowanie sądowe podlegało umorzeniu, na podstawie cytowanego art.161 § 1 pkt 3 p.p.s.a. Na podstawie art. 200 p.p.s.a., art. 205 § 2 p.p.s.a. w zw. z § 14 ust. 1 pkt 1 lit. a w zw. z § 2 pkt 6 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych (t.j. Dz. U. z 2018 r. poz. 265 z późn. zm.) Sąd zasądził zwrot kosztów postępowania sądowego w łącznej wysokości 7208 zł. Na kwotę tą składa się zwrot od organu na rzecz skarżącego uiszczonego wpisu od skargi w kwocie 1774 zł, opłaty skarbowej od pełnomocnictwa w łącznej kwocie 34 zł, oraz wynagrodzenie pełnomocnika w wysokości 5400zł.