II SA/Wr 602/23

SENTENCJA Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Władysław Kulon po rozpoznaniu w Wydziale II w dniu 20 listopada 2023 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi T. K. na Burmistrza Miasta i Gminy Kąty Wrocławskie postanawia: odrzucić skargę. UZASADNIENIE Pismem z dnia 14 września 2023 r. T. K. (dalej "skarżący") wniósł skargę, w której zażądał "nałożenia kary grzywny na Urząd Miasta i Gminy w Kątach Wrocławskich w wymiarze 50000 tyś. zł w celu przymuszenia do zaniechania układania kanalizacji wzdłuż południowej granicy działek nr [...] i [...] we wsi C. [...], które graniczą z działką drogową nr [...] obręb C., która to działka graniczy z wymienionymi wyżej działkami i w jej granicach układana ma być kanalizacja. W związku z nieuregulowaną powierzchnią tych działek a to oznacza nieuregulowaną granicą tych działek w styku z działką nr [...], w której ma być układana kanalizacja". W wykonaniu zarządzenia Przewodniczącego Wydziału II z dnia 16 października 2023 r. pismem z dnia 31 października 2023 r. wezwano skarżącego do usunięcia braków formalnych skargi w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi (art. 58 § 1 pkt 3 P.p.s.a.) przez oznaczenie organu, którego skarga dotyczy, oraz oznaczenie przedmiotu sprawy. W odpowiedzi na powyższe wezwanie skarżący w piśmie z dnia 7 listopada 2023 r. wskazał, że organem, którego dotyczy skarga, jest m.in. Burmistrz Miasta i Gminy Kąty Wrocławskie, zaś odnosząc się do przedmiotu sprawy, skarżący oznaczył "przedmiot sprawy na kwotę 3200 zł". Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu zważył, co następuje: Skarga do sądu administracyjnego może być skutecznie wniesiona, jeżeli odpowiada wymaganiom określonym w ustawie z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2023 r. poz. 1634 ze zm.; zwana dalej "P.p.s.a."). Zgodnie z art. 57 § 1 P.p.s.a., skarga powinna czynić zadość wymaganiom pisma w postępowaniu sądowym. Stosownie zaś do treści art. 46 § 2 pkt 1 lit. d P.p.s.a., pismo strony powinno ponadto zawierać w przypadku, gdy jest pierwszym pismem w sprawie oznaczenie przedmiotu sprawy. Usunięcie braków formalnych skargi w powyższym zakresie następuje w trybie art. 49 § 1 P.p.s.a., który stanowi, że jeżeli pismo strony nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, przewodniczący wzywa stronę o jego uzupełnienie lub poprawienie w terminie siedmiu dni pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania, chyba że ustawa stanowi inaczej. Jeżeli pismem tym jest skarga, przewodniczący wzywa stronę do jej uzupełnienia lub poprawienia w terminie siedmiu dni pod rygorem odrzucenia skargi. Sąd odrzuca skargę, gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi (art. 58 § 1 pkt 3 P.p.s.a.). W niniejszej sprawie z taką sytuacją mamy do czynienia. Zarządzeniem z dnia 16 października 2023 r. wezwano skarżącego – z uwagi na niedopuszczalny przedmiot zaskarżenia jaki i nieprecyzyjność skargi - do usunięcia braków formalnych skargi poprzez oznaczenie przedmiotu sprawy. Skarżący został przy tym pouczony o treści art. 3 § 2 P.p.s.a. Skarżący wprawdzie udzielił na to wezwanie odpowiedzi, jednakże nie można stwierdzić, że je wykonał. Należy tutaj zauważyć, że poza oznaczeniem przedmiotu sporu na kwotę 3200 zł, skarżący nie wskazał dopuszczalnego z uwagi na treść art. 3 P.p.s.a. przedmiotu sprawy. To zaś uniemożliwia nadanie skardze dalszego biegu. Na marginesie należy również zwrócić uwagę, że P.p.s.a. nie przewiduje możliwości nałożenia – jak tego domaga się skarżący - kary grzywny w celu przymuszenia do zaniechania układania kanalizacji. Zgodnie bowiem z art. 3 § 2 P.p.s.a., zgodnie z którym kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na: 1) decyzje administracyjne; 2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty; 3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które przysługuje zażalenie; 4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, z wyłączeniem aktów lub czynności podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2023 r. poz. 775 i 803), postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2022 r. poz. 2651, z późn. zm.), postępowań, o których mowa w dziale V w rozdziale 1 ustawy z dnia 16 listopada 2016 r. o Krajowej Administracji Skarbowej (Dz. U. z 2023 r. poz. 615, z późn. zm.), oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw; 4a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach, opinie zabezpieczające i odmowy wydania opinii zabezpieczających; 4b) opinie, o których mowa w art. 119zzl § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa, i odmowy wydania tych opinii; 5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej; 6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej; 7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego; 8) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-4 lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadku określonym w pkt 4a; 9) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w sprawach dotyczących innych niż określone w pkt 1-3 aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczących uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego oraz postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw. Ponadto, wprawdzie P.p.s.a. przewiduje możliwość wymierzenia grzywny bądź skazania na nią, jednakże w ściśle określonych sytuacjach, tj.: 1) w razie niezastosowania się do obowiązków, o których mowa w art. 54 § 2 (przekazanie skargi sądowi wraz z kompletnymi i uporządkowanymi aktami sprawy i odpowiedzią na skargę), sąd na wniosek skarżącego może orzec o wymierzeniu organowi grzywny w wysokości określonej w art. 154 § 6 (art. 55 § 1 P.p.s.a.; skarżący taki wniosek już złożył; sprawa została zarejestrowana pod sygn. akt II SO/Wr 6/23); 2) w razie niezastosowania się do obowiązków, o których mowa w § 4 (przekazanie sprzeciwu od decyzji sądowi wraz z kompletnymi i uporządkowanymi aktami sprawy w terminie czternastu dni od dnia jego otrzymania), sąd na wniosek skarżącego może orzec o wymierzeniu organowi grzywny w wysokości określonej w art. 154 § 6 (art. 64c § 6 P.p.s.a.); 3) w razie uchylania się organu od zastosowania się do postanowienia sądu lub zarządzenia przewodniczącego podjętych w toku postępowania i w związku z rozpoznaniem sprawy, sąd może orzec o wymierzeniu organowi grzywny w wysokości określonej w art. 154 § 6 (art. 112 P.p.s.a.); 4) o wydaniu decyzji lub postanowienia, o których mowa w § 1, właściwy organ zawiadamia sąd w terminie siedmiu dni od dnia ich wydania. W przypadku niezawiadomienia sądu, może on orzec o wymierzeniu organowi grzywny w wysokości określonej w art. 154 § 6 (art. 145a § 2 P.p.s.a.); 5) w przypadku niewydania decyzji lub postanowienia, o których mowa w § 1, w określonym przez sąd terminie, strona może wnieść skargę, żądając wydania orzeczenia stwierdzającego istnienie albo nieistnienie uprawnienia lub obowiązku. Sąd wyda orzeczenie w tym przedmiocie, jeżeli pozwalają na to okoliczności sprawy. W wyniku rozpoznania skargi sąd stwierdza czy niewydanie decyzji lub postanowienia miało miejsce z rażącym naruszeniem prawa i może ponadto z urzędu albo na wniosek strony wymierzyć organowi grzywnę w wysokości określonej w art. 154 § 6 (145a § 3 P.p.s.a.); 6) sąd, w przypadku, o którym mowa w § 1 (uwzględnienie przez sąd skargi na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania przez organy w sprawach określonych w art. 3 § 2 pkt 1-4 albo na przewlekłe prowadzenie postępowania w sprawach określonych w art. 3 § 2 pkt 4a), może ponadto orzec z urzędu albo na wniosek strony o wymierzeniu organowi grzywny w wysokości określonej w art. 154 § 6 (art. 149 § 2 P.p.s.a.); 7) sąd, uwzględniając sprzeciw od decyzji, uchyla decyzję w całości, jeżeli stwierdzi naruszenie art. 138 § 2 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego. Sąd może ponadto orzec z urzędu albo na wniosek strony o wymierzeniu organowi grzywny w wysokości określonej w art. 154 § 6 (art. 151a § 1 P.p.s.a.); 8) w razie niewykonania wyroku uwzględniającego skargę na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania strona, po uprzednim pisemnym wezwaniu właściwego organu do wykonania wyroku lub załatwienia sprawy, może wnieść skargę w tym przedmiocie, żądając wymierzenia temu organowi grzywny (art. 154 § 1 P.p.s.a.); 9) w razie niezastosowania się do obowiązków, o których mowa w § 2 (rozpatrzenie przez organ i powiadomienie w terminie trzydziestu dni sądu o zajętym stanowisku w sprawie postanowienia, którym skład orzekający informuje właściwe organy lub ich organy zwierzchnie o uchybieniach w razie stwierdzenia w toku rozpoznawania sprawy istotnych naruszeń prawa lub okoliczności mających wpływ na ich powstanie), sąd może orzec o wymierzeniu organowi grzywny w wysokości określonej w art. 154 § 6 (art. 155 § 3 P.p.s.a.); 10) sąd może skazać na grzywnę w wysokości określonej w art. 154 § 6 każdego, kto nie uczyni zadość wezwaniu dokonanemu w myśl artykułu poprzedzającego (wezwanie do złożenia w określonym terminie poświadczonych urzędowo odpisów dokumentów będących w ich posiadaniu albo do oświadczenia, że ich nie posiadają; art. 293 § 1 P.p.s.a.). Również w świetle powyższych przepisów żądanie skargi nałożenia kary grzywny na organ w wymiarze 50000 tyś. zł w celu przymuszenia do zaniechania układania kanalizacji wzdłuż południowej granicy działek nr [...] i [...] we wsi C. [...] uniemożliwia Sądowi dalsze procedowanie. Uwzględniając powyższe, Sąd doszedł do przekonania, że wniesiona skarga jest niedopuszczalna, bowiem skarżący nie uzupełnił jej braków formalnych, co skutkowało niemożnością nadania skardze prawidłowego biegu. Skarga podlegała zatem odrzuceniu na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 P.p.s.a. Stąd orzeczono jak w sentencji.