II SAB/Wr 1176/22

SENTENCJA Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Olga Białek po rozpoznaniu w dniu 9 czerwca 2023 r. na posiedzeniu niejawnym zażalenia M. K. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu zawarte w punkcie V wyroku z dnia 13 kwietnia 2023 r., w sprawie sygn. akt II SAB/Wr 1176/22 dotyczące zwrotu kosztów postępowania w sprawie ze skargi M. K. na przewlekłe prowadzenie postępowania przez Wojewodę Dolnośląskiego w przedmiocie zezwolenia na pobyt czasowy i pracę postanawia: I. uchylić postanowienie zawarte w punkcie V wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 13 kwietnia 2023 r. II SAB/Wr 1176/22 dotyczące zwrotu kosztów postępowania sądowego; II. zasądzić od Wojewody Dolnośląskiego na rzecz M. K. kwotę 597 zł (słownie: pięćset dziewięćdziesiąt siedem złotych) tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego. UZASADNIENIE Wyrokiem z 13 kwietnia 2023 r., sygn. akt II SAB/Wr 1176/22 Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu, uwzględniając skargę M. K., stwierdził, że Wojewoda Dolnośląski dopuścił się przewlekłego prowadzenia postępowania (pkt I sentencji wyroku), przewlekłe prowadzenie postępowania przez Wojewodę Dolnośląskiego ma miejsce z rażącym naruszeniem prawa (pkt II sentencji wyroku), umorzył postępowanie w zakresie zobowiązania Wojewody Dolnośląskiego do wydania aktu lub dokonania czynności (pkt II sentencji wyroku), przyznał od Wojewody Dolnośląskiego na rzecz strony skarżącej sumę pieniężną w kwocie 1500 zł (pkt IV sentencji wyroku) oraz zasądził od Wojewody Dolnośląskiego na rzecz strony skarżącej kwotę 100 zł tytułem zwrotu kosztów postępowania (pkt V sentencji wyroku). W skierowanym za pośrednictwem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu do Naczelnego Sądu Administracyjnego zażaleniu na rozstrzygnięcie zawarte w pkt V tego wyroku reprezentujący stronę skarżącą pełnomocnik zarzucił naruszenie art. 200 i art. 205 § 2 ustawy z 30.08.2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2023 r., poz. 259 ze zm.) - dalej: p.p.s.a. w zw. z § 14 ust. 1 pkt 1 lit. c) rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z 22 października 2015 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie (Dz. U. z 2018 r., poz. 265 ze zm.) z uwagi na pominięcie, że do niezbędnych kosztów postępowania strony reprezentowanej przez radcę prawnego zalicza się koszty zastępstwa procesowego w kwocie 480 zł oraz uiszczoną od udzielonego pełnomocnictwa opłatę skarbową. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Stosownie do przepisu art. 200 p.p.s.a. - w razie uwzględnienia skargi przez sąd pierwszej instancji przysługuje skarżącemu od organu, który wydał zaskarżony akt lub podjął zaskarżoną czynność albo dopuścił się bezczynności lub przewlekłego prowadzenia postępowania, zwrot kosztów postępowania niezbędnych do celowego dochodzenia praw. Na podstawie art. 205 § 2 p.p.s.a. do niezbędnych kosztów postępowania strony reprezentowanej przez adwokata lub radcę prawnego zalicza się ich wynagrodzenie, jednak nie wyższe niż stawki opłat określone w odrębnych przepisach i wydatki jednego adwokata lub radcy prawnego, koszty sądowe oraz koszty nakazanego przez sąd osobistego stawiennictwa strony. Zgodnie z art. 194 § 1 pkt 9 p.p.s.a. zażalenie przysługuje między innymi na postanowienie o zwrocie kosztów postępowania, jeżeli strona nie wniosła skargi kasacyjnej. Wniesione przez pełnomocnika strony skarżącej zażalenie jest oczywiście uzasadnione, gdyż Sąd obliczając koszty sądowe nie uwzględnił wynagrodzenia przysługującego pełnomocnikowi. W przedmiotowej sprawie stronę skarżącą reprezentował radca prawny, legitymujący się stosownym pełnomocnictwem. Wniosek o zasądzenie zwrotu kosztów postępowania został zgłoszony w skardze. Zgodnie z treścią art. 195 § 2 p.p.s.a. jeżeli zażalenie zarzuca nieważność postępowania lub jest oczywiście uzasadnione, wojewódzki sąd administracyjny, który wydał zaskarżone postanowienie, może na posiedzeniu niejawnym, nie przesyłając akt Naczelnemu Sądowi Administracyjnemu, uchylić zaskarżone postanowienie i w miarę potrzeby sprawę rozpoznać na nowo. Od ponownie wydanego postanowienia przysługują środki odwoławcze na zasadach ogólnych. W niniejszej sprawie należało zasądzić od Wojewody Dolnośląskiego na rzecz M. K. zwrot kosztów postępowania na kwotę 597 zł, która obejmuje wynagrodzenie radcy prawnego reprezentującego stronę skarżącą. Mając na względzie powyższe, na podstawie art. 195 § 2 oraz art. 200 i 205 § 2 p.p.s.a. w zw. § 14 ust. 1 pkt 1 lit. c Rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z 22.10.2015 r., Sąd uwzględnił zażalenie i uchylając postanowienie zawarte w punkcie V wyroku z 13 kwietnia 2023 r., na nowo zasądził kwotę zwrotu kosztów postępowania sądowego, o czym orzekł w punkcie II sentencji postanowienia.