II SA/Go 344/23

SENTENCJA Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wielkopolskim w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Adam Jutrzenka-Trzebiatowski Sędziowie Sędzia WSA Jarosław Piątek Sędzia WSA Grażyna Staniszewska (spr.) Protokolant st. sekr. sąd. Magdalena Komar po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 7 września 2023 r. sprawy ze skargi E. G. i D. G. na decyzję Wojewody [...] z dnia [...] nr [...] w przedmiocie ograniczenia sposobu korzystania z nieruchomości oddala skargę. UZASADNIENIE Sygn. II SA/Go 344/23 UZASADNIENIE Decyzją z dnia [...] lutego 2023 r. nr [...], wydaną na podstawie art. 124 ust 1 i 2, w związku z art. 6 pkt 2 ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami (tekst jedn. Dz. U. z 2021 r., poz. 1899 ze zm., dalej jako - u.g.n.) oraz art. 104, i art. 107 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (tekst jedn. Dz. U. z 2022 r., poz. 2000 ze zm., dalej jako - kpa), na wniosek E Sp. z o.o., Starosta orzekł - ograniczyć sposób korzystania z nieruchomości położonej w [...], oznaczonej nr. ewid. działki [...] o powierzchni 1,00 ha, dla której Sąd Rejonowy Wydział Ksiąg Wieczystych prowadzi księgę wieczystą [...], poprzez zezwolenie E Sp. z o.o. na zakładanie i przeprowadzenie przewodów i urządzeń służących do dystrybucji energii elektrycznej w postaci budowy jednotorowej napowietrznej linii 110 kV relacji [...], w postaci 3 przewodów roboczych i 1 odgromowego o szerokości pomiędzy skrajnymi przewodami do 9 m, w przedziale wysokości ich zawieszenia od 5,85 m do 37 m nad gruntem, na części przedmiotowej nieruchomości o całkowitej powierzchni zajęcia 164 m2 wyznaczonej pasem zajęcia o szerokości 12 m (2 x 6 m od osi linii) i przebiegającym w południowym krańcu działki nr [...], biegnąc z zachodu na wschód, zgodnie z załącznikiem stanowiącym integralną część decyzji. Stwierdził, że ostateczna decyzja o ograniczeniu sposobu korzystania z nieruchomości stanowi podstawę do dokonania wpisu w księdze wieczystej. W uzasadnieniu organ wskazał, że E Sp. z o.o., wnioskiem z dnia [...].11.2022 r. zwrócił się o ograniczenie, w trybie art. 124 ust. 1 i 2 u.g.n. sposobu korzystania z nieruchomości położonej w [...], oznaczonej jako działka o nr. ewid. [...] o powierzchni 1,00 ha, dla której Sąd Rejonowy Wydział Ksiąg Wieczystych prowadzi księgę wieczystą [...], celem realizacji inwestycji polegającej na zakładaniu i przeprowadzeniu przewodów i urządzeń służących do dystrybucji energii elektrycznej w postaci budowy jednotorowej napowietrznej linii 110 kV relacji [...]. W uzasadnieniu wniosku wyjaśniono, że Spółka jest przedsiębiorstwem użyteczności publicznej, gdyż realizuje zadania o charakterze publicznym, w szczególności poprzez bieżące i nieprzerwane zaspokojenie potrzeb odbiorców w zakresie zaopatrzenia w energię elektryczną. Spółka dąży do zapewnienia bezpieczeństwa energetycznego i racjonalnej (efektywnej) gospodarki zasobami energii poprzez optymalizację funkcjonowania sieci energetycznych niezbędnych dla potrzeb aktualnych i przyszłych jej odbiorców, przy jednoczesnym zachowaniu obowiązujących norm technicznych i jakościowych. Zakres ograniczania sposobu korzystania z nieruchomości oznaczonej nr. ewid. [...], obejmuje zakładanie i przeprowadzenie przewodów i urządzeń służących do dystrybucji energii elektrycznej w postaci budowy jednotorowej napowietrznej linii 110 kV relacji [...] w postaci 3 przewodów roboczych i 1 odgromowego o szerokości pomiędzy skrajnymi przewodami do 9 m, w przedziale wysokości ich zawieszenia od 5,85 m do 37 m nad gruntem, na części przedmiotowej nieruchomości o całkowitej powierzchni zajęcia 164 m2, wyznaczonej pasem zajęcia o szerokości 12 m (2 x 6 m od osi linii) i przebiegającym w południowym krańcu działki nr [...], biegnąc z zachodu na wschód, oznaczonym na załączniku graficznym kolorem różowym, natomiast oś linii napowietrznej - kolorem czerwonym, a granice pasa zajęcia o szerokości do 12 m (2 X 6 m od osi linii) - kolorem granatowym. Realizacja planowanej inwestycji o wskazanych parametrach pozwoli na wykonanie zobowiązań ustawowych spółki, jako operatora systemu dystrybucyjnego, utrzymywanie zdolności urządzeń, instalacji i sieci do realizacji zaopatrzenia w energię elektryczną w sposób ciągły i niezawodny, przy zachowaniu obowiązujących wymagań jakościowych. Sposób i miejsce założenia i przeprowadzenia przewodów i urządzeń wraz z obszarem zajęcia nieruchomości przedstawiono szczegółowo w załączniku graficznym. Po wykonaniu prac objętych zakresem ograniczenia sposobu korzystania z nieruchomości, wnioskodawca zobowiązuje się do przywrócenia nieruchomości do stanu poprzedniego. Zgodnie z zapisami Miejscowego Planem Zagospodarowania Przestrzennego Gminy, zatwierdzonego Uchwałą Nr XXX/262/21 Rady Gminy z dnia 1 lutego 2021 r. (Dz. U. Woj. z dnia 18 lutego 2021 r., poz. 464) przedmiotowa nieruchomość w miejscu lokalizacji planowanych przewodów i urządzeń znajduje się na terenie oznaczonym na rysunku planu symbolem 16R - teren rolniczy, na którym ustala się zgodnie z § 9 ust. 1 i 2 Uchwały lokalizację napowietrznej linii elektroenergetycznej 110 kV oraz zgodnie z art. 16 ust. 2 w zakresie szczególnych warunków zagospodarowania terenu ustala się pas technologiczny linii elektroenergetycznej, o szerokości zgodnej z rysunkiem planu. Wnioskodawca poprzedził wystąpienie z wnioskiem przeprowadzeniem rokowań z właścicielami nieruchomości, których celem było pozyskanie zgody na założenie i przeprowadzenie na nieruchomości przewodów i urządzeń służących do dystrybucji energii elektrycznej w formie porozumienia (umowy cywilnoprawnej). Z dokumentacji wynika, iż Inwestor przedstawił właścicielom nieruchomości propozycję umowy ustanowienia służebności przesyłu oraz wynagrodzenia z tego tytułu, jednakże inwestor nie uzyskał odpowiedzi na swoje pismo, a tym samym nie otrzymał zgody na ustanowienie służebności przesyłu w formie porozumienia. Należy uznać, że rokowania zakończyły się niepowodzeniem. Dalej Starosta przytoczył treść art. 124 u.g.n. zgodnie z którym starosta może ograniczyć, w drodze decyzji, sposób korzystania z nieruchomości przez udzielenie zezwolenia na zakładanie i przeprowadzanie na nieruchomości ciągów drenażowych, przewodów i urządzeń służących do przesyłania lub dystrybucji, między innymi energii elektrycznej, jeżeli właściciele lub użytkownicy wieczyści nie wyrażają na to zgody. Ograniczenie to następuje zgodnie z planem miejscowym, a w przypadku braku planu - zgodnie z decyzją o ustaleniu lokalizacji inwestycji celu publicznego. Udzielenie zezwolenia powinno być poprzedzone rokowaniami z właścicielem nieruchomości o uzyskanie zgody na wykonanie prac. Aby uzyskać zgodę na ograniczenie prawa własności do spełnienia są dwa warunki wynikające z przepisu art. 124 u.g.n.: - zgodność inwestycji z ustaleniami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego lub z decyzją o ustaleniu lokalizacji inwestycji celu publicznego, - zezwolenie wydaje się po przeprowadzeniu rokowań, mających na celu doprowadzenie do uzgodnienia wszystkich istotnych warunków umowy. W przedmiotowej sprawie warunki te zostały spełnione. Po zapoznaniu się z zapisami Miejscowego Planu Zagospodarowania Przestrzennego Gminy, stwierdzono, że zaplanowana inwestycja jest zgodna z jego ustaleniami. Przedmiotowa nieruchomość w miejscu lokalizacji planowanych przewodów kabli i urządzeń znajduje się na terenie oznaczonym na rysunku planu symbolem 16R -teren rolniczy, na którym ustala się zgodnie z § 9 ust. 1 i 2 Uchwały lokalizację napowietrznej linii elektroenergetycznej 110 kV oraz zgodnie z § 16 ust. 2 w zakresie szczególnych warunków zagospodarowania terenu ustala się pas technologiczny linii elektroenergetycznej, o szerokości zgodniej z rysunkiem planu. Na dowód przeprowadzenia rokowań oraz prób porozumienia z właścicielami nieruchomości wnioskodawca załączył dokumenty: pisma z dnia [...].07.2021 r. skierowane do właścicieli nieruchomości stanowiące zaproszenie do rokowań, z prośbą o wyrażenie zgody na zakładanie i przeprowadzanie przewodów i urządzeń służących do dystrybucji energii elektrycznej, poprzez podpisanie porozumienia (umowy cywilnoprawnej) na ustanowienie odpłatnej służebności przesyłu; pismo właściciela nieruchomości – D.G. z dnia [...].07.2021 r., stanowiące odpowiedź na pismo organu z dnia [...].07.2021 r., w którym wyrażono chęć przystąpienia do rokowań w sprawie ustalenia służebności: pismo właścicielki nieruchomości – E.G. z dnia [...].07.2021 r., stanowiące odpowiedź na pismo organu z dnia [...].07.2021 r., w którym wyrażono chęć przystąpienia do rokowań w sprawie ustalenia służebności: pisma z dnia [...].01.2022 r. skierowane do właścicieli nieruchomości informujące o trwających rokowaniach wraz z prośbą o ustosunkowanie się do zaproponowanej kwoty za ustanowienie służebności przesyłu; notatka służbowa z dna [...].03.2022 r., w której Inwestor informuje, że w dniu [...].03.2022 r. podjął próbę nawiązania kontaktu pod adresem zamieszkania właścicieli, jednakże ich nie zastano; pismo z dnia [...].04.2022 r. do właścicieli nieruchomości wraz z potwierdzeniem odbioru przez strony, stanowiące informację, iż w związku z brakiem odpowiedzi właścicieli nieruchomości, inwestor osobiście spróbował się z nimi skontaktować, jednakże nie zastał ich pod adresem zamieszkania; pismo z dnia [...].06.2022 r. skierowane do właścicieli nieruchomości stanowiące informację, iż w związku z brakiem odpowiedzi przez właścicieli nieruchomości, rokowania należy uznać za zakończone wynikiem negatywnym oraz poinformowano właścicieli o zamiarze złożenia stosownego wniosku do Starostwa Powiatowego o ograniczenie nieruchomości w drodze decyzji administracyjnej; notatkę służbową z dnia [...].10.2022 r., w której Inwestor informuje, że przeprowadził rozmowę telefoniczną z właścicielami nieruchomości, podczas której zaproponował uzgodnienie warunków zgody na zakładanie i przeprowadzenie na nieruchomości, przewodów i urządzeń służących do dystrybucji energii elektrycznej.. Właściciele nieruchomości wyrazili chęć przystąpienia do rokowań, jednakże nie odnieśli się do propozycji inwestora dotyczących służebności przesyłu. Po wysłaniu przez inwestora kolejnych pism właściciele przestali odpisywać na korespondencję. W rzeczonej sprawie został spełniony warunek przeprowadzenia rokowań między inwestorem, a właścicielami nieruchomości. Organ wskazał, że przepis art. 124 ust. 3 cytowanej ustawy nie określa reguł prowadzenia rokowań, a spełnienie obowiązku ich przeprowadzenia oznacza taką sytuację, w której pomimo prowadzonych rozmów, nie doszło do zawarcia umowy. Od powyższej decyzji Starosty E.G. i D.G., reprezentowani przez profesjonalnego pełnomocnika, złożyli odwołanie wnosząc o jej uchylenie w całości i umorzenie postępowania pierwszej instancji, ewentualnie o przekazanie sprawy do ponownego rozpatrzenia organowi pierwszej instancji. Zaskarżonej decyzji skarżący zarzucili obrazę: - przepisów prawa materialnego poprzez naruszenie art. 124 u.g.n. - polegające na jego zastosowaniu w przypadku gdy organ I instancji błędnie uznał, iż skarżący nie wyrazili zgody na dokonanie czynności objętych pierwotnym wnioskiem E Sp. z o. o., podczas gdy skarżący przystąpili do rokowań, które nie zostały zakończone, a fakt rzekomego ich zakończenia organ I instancji wywodzi na podstawie deklaracji inwestora tyczącej się rzekomej rozmowy telefonicznej oraz rzekomej próby bezpośredniego kontaktu ze Skarżącymi pod ich nieobecność; - przepisów postępowania mający istotny wpływ na treść decyzji poprzez: naruszenie art. 77 § 1 k.p.a. oraz art. 7 k.p.a. - polegające na naruszeniu obowiązku wyczerpującego zebrania materiału dowodowego, co miało skutek w drodze zlekceważenie zasady prawdy obiektywnej i słusznego interesu obywateli, co wyraziło się w szczególności: • pominięciem okoliczności związanych z zakresem prac objętych pierwotnym wnioskiem, w szczególności związanych z pominięciem dokładnego zbadania zakresu prac objętych wnioskiem Inwestora; • brakiem określenia jednoznacznego przebiegu ograniczenia prawa własności i z pominięciem części faktycznie zajętej nieruchomości, w sytuacji kiedy w wydawanej decyzji zakres ograniczenia prawa własności musi być ściśle i precyzyjnie określony, z uwzględnieniem, iż przebieg ograniczenia ustalony musi być jedynie w zakresie niezbędnym do wykonania danej inwestycji, co oznacza w szczególności, że decyzja musi wskazywać jednoznacznie przebieg inwestycji przez nieruchomość, jak i zakres uszczuplenia władztwa właściciela, przy czym zakres ograniczenia nie może wykraczać poza zakres niezbędny do wykonania danej inwestycji, nadto zakres ten winien być określony przez podmiot zewnętrzny nie zaś przez samego Inwestora; obrazę art. 80 k.p.a. poprzez jego niewłaściwe zastosowanie i dokonanie dowolnej oceny zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego zamiast oceny swobodnej, bez wskazań doświadczenia życiowego i z pominięciem oczywistych dowodów, tj.: • pominięciem dokładnego zbadania zakresu prac objętych wnioskiem inwestora; • brakiem określenia jednoznacznego przebiegu ograniczenia prawa własności z pominięciem części faktycznie zajętej nieruchomości, w sytuacji kiedy w wydawanej decyzji zakres ograniczenia prawa własności musi być ściśle i precyzyjnie określony, z uwzględnieniem, iż przebieg ograniczenia ustalony musi być jedynie w zakresie niezbędnym do wykonania danej inwestycji, co oznacza w szczególności, że decyzja musi wskazywać jednoznacznie przebieg inwestycji przez nieruchomość, jak i zakres uszczuplenia władztwa właściciela, przy czym zakres ograniczenia nie może wykraczać poza zakres niezbędny do wykonania danej inwestycji, nadto zakres ten winien być określony przez podmiot zewnętrzny nie zaś przez samego Inwestora; naruszenie art. 107 § 3 k.p.a. poprzez brak w uzasadnieniu decyzji wskazania faktów, które organ uznał za udowodnione, dowodów, na których się oparł, oraz przyczyn, z powodu których innym dowodom odmówił wiarygodności i mocy dowodowej. Decyzją z dnia [...] kwietnia 2023 r. nr [...] Wojewoda utrzymał w mocy decyzję Starosty z dnia [...] lutego 2023 r. znak: [...]. W uzasadnieniu rozstrzygnięcia organ odwoławczy wskazał, że w świetle art. 124 ust. 1 - ust. 3 u.g.n ograniczenie sposobu korzystania z nieruchomości w trybie administracyjnym uwarunkowane jest wystąpieniem dwóch przesłanek. Po pierwsze - wystąpienie z wnioskiem o wydanie decyzji w trybie art. 124 ust. 1 u.g.n. powinno być poprzedzone przeprowadzeniem z właścicielem nieruchomości rokowań, mających na celu udostępnienie nieruchomości w sposób dobrowolny, które nie zakończyły się uzyskaniem zgody właściciela (użytkownika wieczystego) na wykonanie na jego nieruchomości robót budowlanych związanych z realizacją inwestycji wskazanej w art. 124 ust. 1 u.g.n. Po drugie - ograniczenie właściciela lub użytkownika wieczystego w korzystaniu z jego nieruchomości jest konieczne, aby mogła być zrealizowana inwestycja celu publicznego, zgodna z miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego, a w razie jego braku z decyzją o ustaleniu lokalizacji inwestycji celu publicznego. Odnośnie przesłanki dotyczącej zgodności inwestycji celu publicznego z dokumentami planistycznymi organ wyjaśnił, iż definicja celu publicznego została określona w art. 6 u.g.n. Zgodnie z tym przepisem celem publicznym w rozumieniu ustawy jest m.in. budowa i utrzymywanie ciągów drenażowych, przewodów i urządzeń służących do przesyłania lub dystrybucji płynów, pary. gazów i energii elektrycznej, a także innych obiektów i urządzeń niezbędnych do korzystania z tych przewodów i urządzeń. Przy tak sformułowanym przepisie ustawowym, dla oceny spełnienia przesłanki "celu publicznego" nie ma znaczenia, kto ten cel realizuje i kto jest jego inwestorem - Skarb Państwa, samorząd terytorialny czy inna osoba prawna. Również nie ma znaczenia, czy na danym obszarze ma ona charakter tranzytowy, czy też docelowy. Reasumując, jednostką realizującą cel publiczny może być zatem także podmiot prywatny. Publiczny charakter inwestycji musi wynikać z ustaleń zawartych w miejscowym planie zagospodarowania przestrzennego albo z warunków określonych w decyzji o ustaleniu lokalizacji inwestycji celu publicznego. Definicja inwestycji celu publicznego znajduje się w art. 2 pkt 5 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym i należy przez to rozumieć działania o znaczeniu lokalnym (gminnym) i ponadlokalnym (powiatowym, wojewódzkim i krajowym), a także krajowym (obejmującym również inwestycje międzynarodowe i ponadregionalne) oraz metropolitalnym (obejmującym obszar metropolitalny) bez względu na status podmiotu podejmującego te działania oraz źródła ich finansowania, stanowiące realizację celów, o których mowa w art. 6 u.g.n. Na pojęcie "inwestycji celu publicznego" składają się zatem dwa elementy, których łączne wystąpienie jest warunkiem koniecznym takiej jej kwalifikacji. Pierwszy element stanowi określenie przedmiotu inwestycji, jakim jest realizacja celu publicznego wskazanego w art. 6 u.g.n., a drugi element to przypisanie inwestycji znaczenia lokalnego lub ponadlokalnego (por. wyrok NSA z 27.04.2010 r., sygn. akt II OSK 648/09). Organ wskazał, że przedmiotowa inwestycja jest zgodna z miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego zatwierdzonym uchwałą Nr XXX/262/21 Rady Gminy z dnia 1 lutego 2021 r., z którego wynika, że przedmiotowa nieruchomość w miejscu lokalizacji planowanych przewodów i urządzeń znajduje się na terenie oznaczonym na rysunku planu symbolem 6R - tereny rolnicze, na których zgodnie z § 9 ust. 1,2 i 3 pkt a) uchwały ustala się lokalizację napowietrznej linii elektroenergetycznej 110 kV oraz lokalizację konstrukcji wsporczych linii elektroenergetycznej 110 kV, dopuszcza się rolnicze wykorzystanie gruntów rolnych niewyłączonych z użytkowania rolniczego. Zgodnie z § 16 ust. 2 uchwały w zakresie szczególnych warunków zagospodarowania terenów, ustala się pas technologiczny linii elektroenergetycznej, o szerokości zgodnej z rysunkiem planu oraz zgodnie z § 18 ust. 4 uchwały w zakresie zasad modernizacji, rozbudowy i budowy systemów infrastruktury technicznej ustala się dopuszczenie budowy, przebudowy, rozbudowy, odbudowy, remontów i rozbiórki linii elektroenergetycznych, w tym linii 0,4 kV, 15 kV, 110 kV wraz z przyłączami w wykonaniu kablowym i napowietrznym. Zatem wnioskowany zakres ograniczenia sposobu korzystania z nieruchomości w aspekcie lokalizacji na niej przewodów i urządzeń przedmiotowych linii elektroenergetycznych, powierzchni zajęcia oraz celu na jaki ma ona zostać wykorzystana w związku z realizacją planowanej inwestycji mieści się w przywołanych ustaleniach planu. Inwestor powołujący się na cel publiczny powinien udowodnić, że jego realizacja nie stanowi zaspokojenia interesu prywatnego - indywidualnego lecz ma znaczenie co najmniej lokalne. Nie ulega wątpliwości, że inwestor jako operator systemu dystrybucyjnego jest przedsiębiorstwem użyteczności publicznej, tj. realizuje zadania o charakterze publicznym, w szczególności poprzez bieżące i nieprzerwane zaspokojenie potrzeb odbiorców. Spółka w trybie przepisów ustawy z dnia 10 kwietnia 1997 r. Prawo energetyczne (Dz. U. z 2022 r. poz. 1385, z póżn. zm.) zobowiązana jest do zapewnienia bezpieczeństwa dostarczania energii elektrycznej w celu zapewnienia bezpieczeństwa funkcjonowania systemu elektroenergetycznego poprzez utrzymywanie zdolności urządzeń, instalacji i sieci do realizacji zaopatrzenia w energię w sposób ciągły i niezawodny, przy zachowaniu obowiązujących wymagań jakościowych. Przepisy ww. ustawy nakładają na przedsiębiorstwa energetyczne, obowiązek wykonywania wszelki działań w celu wyeliminowania zagrożenia dla życia, zdrowia ludzi i zwierząt oraz zapobieżenia powstania znacznej szkody. Podsumowując powyższe Wojewoda wskazał, że przesłanka dotycząca zgodności inwestycji celu publicznego z dokumentami planistycznymi (w tym przypadku z miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego) została spełniona. Odnosząc się natomiast do przesłanki przeprowadzenia rokowań organ wyjaśnił, że inwestor wraz z wnioskiem z [...] listopada 2022 r. przesłał dokumentację dotyczącą przebiegu przeprowadzonych rokowań z właścicielami przedmiotowej nieruchomości tj. małż. D. i E.G.. Z akt sprawy wynika, że pismami z [...] lipca 2022 r. inwestor zaprosił właścicieli nieruchomości do rokowań w sprawie wyrażenia zgody na założenie i przeprowadzenie przewodów i urządzeń służących do dystrybucji energii elektrycznej - ustanowienia odpłatnej służebności przesyłu. Z treści zaproszenia wynika szczegółowy opis planowanej inwestycji, wysokość zaproponowanego jednorazowego wynagrodzenia w kwocie 400 zł. Załączono do niego również propozycję porozumienia określającego szczegółowe warunki wyrażenia zgody na ustanowienie służebności przesyłu wraz z załącznikami graficznymi obrazującymi inwestycję. Inwestor wyznaczył 7-dniowy termin do ustosunkowania się przez właścicieli nieruchomości do przedstawionej propozycji. Pismami z [...] lipca 2022 r. i [...] lipca 2022 r. właściciele nieruchomości wyrazili chęć przystąpienia do rokowań. Jednakże pomimo kolejnych pism inwestora: z [...] stycznia 2022 r. oraz z [...] kwietnia 2022 r. (potwierdzenie odbioru w aktach sprawy) oraz próby nawiązania kontaktu osobistego z właścicielami w miejscu ich zamieszkania w dniu [...] marca 2022 r. (notatka służbowa), właściciele nie przystąpili do rokowań - pisma pozostały bez odpowiedzi. Pismem informacyjnym z [...] czerwca 2022 r. inwestor powiadomił właścicieli ww. nieruchomości, że mając na uwadze, iż strony nie doszły do porozumienia, a rokowania zakończyły się wynikiem negatywnym, zamierza on wystąpić z wnioskiem do Starosty w trybie art. 124 u.g.n. o ograniczenie sposobu korzystania z nieruchomości (wskazując szczegółowo jego zakres). Wskazano również, że w przypadku chęci zawarcia konsensualnego porozumienia w sprawie inwestor odstąpi od złożenia wniosku, a ewentualnie złożony wycofa. Także i to pismo pozostało bez odpowiedzi. Zgodnie z notatką służbową z [...] października 2022 r. dotyczącą przeprowadzonej rozmowy telefonicznej z właścicielami nieruchomości, podczas której inwestor kolejny raz zaproponował uzgodnienie warunków wyrażenia zgody na zakładanie i przeprowadzenie na nieruchomości przewodów i urządzeń służących do dystrybucji energii elektrycznej, właściciele nie podjęli negocjacji. W związku z brakiem porozumienia inwestor poinformował właścicieli o konieczności złożenia wniosku o ograniczenie sposobu korzystania z nieruchomości. Na tym rokowania zostały zakończone, co potwierdza złożony przez inwestora wniosek z [...] listopada 2022 r. Organ zauważył, że art. 124 ust. 3 u.g.n. nie określa formy prowadzenia rokowań, można jednak przyjąć, że chodzi o wszelkie dopuszczalne prawem czynności i działania zmierzające do zawarcia umowy. Spełnienie obowiązku ich przeprowadzenia jako przesłanka wszczęcia postępowania o uzyskanie zezwolenia na zajęcie nieruchomości oznacza taką sytuację, w której inwestor określił i zaproponował właścicielowi określone warunki uzyskania zgody na wykonanie prac, o jakich mowa w art. 124 ust. 1 u.g.n. Z kolei niemożność uzyskania zgody właściciela oznacza stan, gdy nie odpowiedział on na zaproszenie do rokowań, sprzeciwił się wyrażaniu zgody albo też strony postawiły sobie wzajemnie takie warunki, że uznały je za niemożliwe do przyjęcia. Bezsporny jest jednak fakt, iż do wniosku o ograniczenie sposobu korzystania z nieruchomości należy dołączyć dokumenty z przeprowadzonych rokowań, o czym mówi przepis art. 124 ust. 3 u.g.n. Rokowania nie oznaczają składania oświadczeń woli, lecz mają charakter przygotowawczy, a ich przedmiotem mogą być wszystkie składniki przyszłej umowy. Przystąpienie do rokowań przez właściwy organ albo osobę lub jednostkę organizacyjną realizującą cel publiczny jest ich obowiązkiem. Takiego obowiązku nie mają jednak właściciel ani użytkownik wieczysty nieruchomości. Rokowania rozpoczyna pierwsze oświadczenie zawierające propozycję warunków udostępnienia nieruchomości. Koniec rokowań następuje w przypadku, gdy adresat propozycji milczy albo wyraża sprzeciw bądź strony uznały wzajemnie sobie przedstawione warunki za niemożliwe do przyjęcia lub kiedy właściciel stawia coraz to nowe warunki udzielenia zgody. Rokowania stanowią jeden ze sposobów zawarcia umowy, przy czym brak jest ich sformalizowania w przepisach prawa. Oznacza to, że ich zakres, forma i przebieg pozostawione są woli stron. Mogą też zostać one zakończone w dowolnym czasie, gdy w ocenie którejś ze stron nie ma szans na zawarcie porozumienia. Organ orzekający w sprawie ograniczenia sposobu korzystania z nieruchomości nie posiada żadnych uprawnień do oceny merytorycznej tych rokowań, do organu należy ocena dowodów przedłożonych w sprawie. Przedmiotem oceny nie jest wyłącznie sposób prowadzenia rokowań lecz ich wynik. Reasumując, przedstawiona przez inwestora dokumentacja dowodzi, że rokowania w niniejszym przypadku zostały przez inwestora zainicjowane i prowadzone przez właściwie umocowaną osobę, jednak do porozumienia między stronami nie doszło ze względu na bierną postawę właścicieli nieruchomości. Przy tym okres trwania rokowań (początek miał miejsce 19 lipca 2021 r. a wniosek został złożony 17 listopada 2022 r.) był aż nadto wystarczający do zawarcia stosownego porozumienia między stronami. Odnosząc się do zarzutu dotyczącego naruszenia art. 124 ust. 1 u.g.n. organ stwierdził, że rokowania trwały ponad 15 miesięcy, właściciele oprócz pism z [...] lipca 2021 r., w których poinformowali o przystąpieniu do rokowań, nie wypowiedzieli się w sprawie zawarcia porozumienia pomimo ponownych prób nawiązania kontaktu przez inwestora. Odnośnie zarzutu naruszenia art. 7, art. 77 § 1, art. 80 i 107 § 3 k.p.a. podkreślono, że dowody zostały zebrane przez organ pierwszej instancji przy wszechstronnym rozważeniu całokształtu materiału dowodowego, zgromadzonego i rozpatrzonego w sposób wyczerpujący, a więc przy podjęciu wszelkich kroków niezbędnych do dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego, jako warunku niezbędnego wydania decyzji o przekonującej treści. W decyzji określono zakres ograniczenia prawa własności i wskazano obszar faktycznego zajęcia nieruchomości poprzez wyznaczenie punktów Al, A2, A3, które zostały opisane w uzasadnieniu decyzji oraz przedstawione i w załączniku graficznym zaskarżonej decyzji. Od powyższej decyzji Wojewody z dnia [...] kwietnia 2023 r. nr [...] E.G. i D.G. wnieśli skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wlkp. Zaskarżonej decyzji skarżący zarzucili: 1. obrazę przepisów prawa materialnego poprzez: naruszenie art. 124 u.g.n. poprzez jego zastosowanie w przypadku gdy Organy I oraz II instancji błędnie uznały, iż Skarżący nie wyrazili zgody na dokonanie czynności objętych pierwotnym wnioskiem E Sp. z o. o., podczas skarżący przystąpili do rokowań, które to nie zostały zakończone w sprawie, a fakt rzekomego ich zakończenia Organ II instancji w ślad za Organem I instancji wywodzi na podstawie deklaracji Inwestora tyczącej się rzekomej rozmowy telefonicznej oraz rzekomej próby bezpośredniego kontaktu ze Skarżącymi pod ich nieobecność; 2. obrazę przepisów postępowania mającą istotny wpływ na treść wydanej decyzji poprzez: naruszenie art. 138 § 1 kpa poprzez utrzymanie w mocy wadliwego postanowienia Organu I instancji; naruszenie art. 77 § 1 kpa oraz art. 7 kpa poprzez naruszenie obowiązku wyczerpującego zebrania materiału dowodowego, co miało skutek w drodze zlekceważenie zasady prawdy obiektywnej i słusznego interesu obywateli, co wyraziło się w szczególności: • pominięciem okoliczności związanych z zakresem prac objętych pierwotnym wnioskiem, w szczególności związanych z: pominięciem dokładnego zbadania zakresu prac objętych wnioskiem inwestora; • brakiem określenia jednoznacznego przebiegu ograniczenia prawa własności i z pominięciem części faktycznie zajętej nieruchomości, w sytuacji kiedy w wydanej decyzji przez Organ I instancji zakres ograniczenia prawa własności musi być ściśle i precyzyjnie określony, z uwzględnieniem, iż przebieg ograniczenia ustalony musi być jedynie w zakresie niezbędnym do wykonania danej inwestycji, co oznacza w szczególności, że decyzja musi wskazywać jednoznacznie przebieg inwestycji przez nieruchomość, jak i zakres uszczuplenia władztwa właściciela, przy czym zakres ograniczenia nie może wykraczać poza zakres niezbędny do wykonania danej inwestycji, nadto zakres ten winien być określony przez podmiot zewnętrzny nie zaś przez samego Inwestora; obrazę art. 80 kpa poprzez jego niewłaściwe zastosowanie i dokonanie dowolnej oceny zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego zamiast oceny swobodnej, bez wskazań doświadczenia życiowego i z pominięciem oczywistych dowodów poprzez uznanie, że: • zasadne według Organów obydwu instancji jest pominięcie okoliczności związanych z zakresem prac objętych pierwotnym wnioskiem, w szczególności związanych z:pominięciem dokładnego zbadania zakresu prac objętych wnioskiem inwestora; • brakiem określenia jednoznacznego przebiegu ograniczenia prawa własności i z pominięciem części faktycznie zajętej nieruchomości, w sytuacji kiedy w wydanej decyzji zakres ograniczenia prawa własności musi być ściśle i precyzyjnie określony, z uwzględnieniem, iż przebieg ograniczenia ustalony musi być jedynie w zakresie niezbędnym do wykonania danej inwestycji, przy czym zakres ograniczenia nie może wykraczać poza zakres niezbędny do wykonania danej inwestycji, nadto zakres ten winien być określony przez podmiot zewnętrzny nie zaś przez samego Inwestora; naruszenie art. 107 § 3 kpa poprzez brak w uzasadnieniu decyzji wskazania faktów, które Organ odwoławczy uznał za udowodnione, dowodów, na których się oparł, oraz przyczyn, z powodu których innym dowodom odmówił wiarygodności i mocy dowodowej. Stawiając powyższe zarzuty, na podstawie art. 145 § 1 ust. 1 lit. "a" i "c" ustawy z 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2023 r. poz. 259 z zm. dalej jako - p.p.s.a.) w zw. z art. 135 p.p.s.a, w zw. z art. 145a p.p.s.a. oraz na podstawie art. 200 p.p.s.a. skarżący wnieśli o uchylenie w całości zaskarżonej decyzji Wojewody oraz decyzji Starosty z dnia [...] lutego 2023 r. znak: [...], nadto o zasądzenie kosztów postępowania wg. norm przepisanych. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje. Skarga jest niezasadna. Stosownie do treści art. 1 § 1 i § 2 ustawy z 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2022 r. poz. 2492) w zw. z art. 3 § 1 p.p.s.a., sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej, przy czym kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Sąd uwzględniając skargę na decyzję lub postanowienie uchyla decyzję lub postanowienie w całości albo w części, jeżeli stwierdzi naruszenie prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy, naruszenie prawa dające podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego, bądź inne naruszenie przepisów postępowania, jeżeli mogło ono mieć istotny wpływ na wynik sprawy (art. 145 § 1 pkt 1 p.p.s.a.). Przy czym stosownie do art. 134 § 1 p.p.s.a. rozstrzygając daną sprawę sąd, co do zasady, nie jest związany zarzutami i wnioskami skargi, może zastosować przewidziane ustawą środki w celu usunięcia naruszenia prawa w stosunku do aktów lub czynności wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach sprawy, której dotyczy skarga, jeżeli jest to niezbędne dla końcowego jej załatwienia (art. 135 p.p.s.a.). Natomiast w razie nieuwzględnienia skargi, sąd skargę oddala odpowiednio w całości albo w części (art. 151 p.p.s.a.). Dokonując kontroli w ramach tak zakreślonej kognicji sądów administracyjnych, sąd doszedł do przekonania, że zaskarżona decyzja została wydana zgodnie z obowiązującymi przepisami prawa. W myśl art. 124 ust. 1 u.g.n., stanowiącym materialnoprawną podstawę zaskarżonej decyzji, starosta, wykonujący zadanie z zakresu administracji rządowej, może ograniczyć, w drodze decyzji, sposób korzystania z nieruchomości przez udzielenie zezwolenia na zakładanie i przeprowadzenie na nieruchomości ciągów drenażowych, przewodów i urządzeń służących do przesyłania lub dystrybucji płynów, pary, gazów i energii elektrycznej oraz urządzeń łączności publicznej i sygnalizacji, a także innych podziemnych, naziemnych lub nadziemnych obiektów i urządzeń niezbędnych do korzystania z tych przewodów i urządzeń, jeżeli właściciel lub użytkownik wieczysty nieruchomości nie wyraża na to zgody. Ograniczenie to następuje zgodnie z planem miejscowym, a w przypadku braku planu, zgodnie z decyzją o ustaleniu lokalizacji inwestycji celu publicznego. Podstawą wydania decyzji o ograniczeniu korzystania z nieruchomości, o której stanowi art. 124 ust. 1 u.g.n., jest wniosek inwestora. Treść wniosku o ograniczenie sposobu korzystania z nieruchomości, czy szerzej jego warunki formalne, określa art. 116 u.g.n.. w którym wymieniono elementy wniosku o wywłaszczenie (ust. 1), a także dokumenty, jakie należy do tego wniosku załączyć (ust. 2). Podkreślenia wymaga, że zgodnie z art. 124 ust. 3 u.g.n., udzielenie zezwolenia, o którym mowa w ust. 1, powinno być poprzedzone rokowaniami z właścicielem lub użytkownikiem wieczystym nieruchomości o uzyskanie zgody na wykonanie prac, o których mowa w ust. 1. Rokowania przeprowadza osoba lub jednostka organizacyjna zamierzająca wystąpić z wnioskiem o zezwolenie. Do wniosku o ograniczenie sposobu korzystania z nieruchomości należy dołączyć dokumenty z przeprowadzonych rokowań. Rokowania, zgodnie z treścią art. 124 ust. 3 u.g.n. są skierowane na uzyskanie zgody na wykonanie prac określonych w ust. 1 tego przepisu. W związku z tym rokowania muszą zakładać podjęcie próby doprowadzenia do rozwiązania satysfakcjonującego właściciela nieruchomości. Z definicji słownikowej pojęcia rokowań wynika, że są to rozmowy mające na celu rozwiązanie sporu. Pojęciem bliskoznacznym jest pojęcie negocjacji. Negocjacje to wspólne wyjaśnienie, przedstawienie poglądów, rokowania, pertraktacje (zob. Słownik wyrazów obcych PWN, Warszawa 1980). Rokowania to zatem prowadzenie rozmów ustalających warunki porozumienia, co w sposób oczywisty oznacza, że rokowań nie będzie stanowić jednostronne oświadczenie o zamiarze i warunkach przeprowadzenia robót. Musi to być proces dwustronny, wskazujący na poszukiwanie takiego rozwiązania, które będzie, jeżeli nie satysfakcjonujące (bo takie być nie musi), to przynajmniej akceptowalne dla obu stron (por. wyrok NSA z 2 marca 2021 r., I OSK 2680/20). W orzecznictwie wskazuje się, że sama propozycja warunków, na jakich właściciel nieruchomości miałby zgodzić się na wykonanie prac może stanowić co najwyżej ofertę, a więc swoiste zaproszenie do rokowań i jako taka nie stanowi jeszcze o wypełnieniu obowiązku określonego w art. 124 ust. 3 u.g.n. Przyjęcie przez ustawodawcę w art. 124 ust. 3 u.g.n. wymogu by udzielenie zezwolenia, o którym mowa w art. 124 ust. 1 u.g.n., poprzedzały rokowania, a nie np. złożenie przez inwestora właścicielowi nieruchomości oferty, musi być rozumiane precyzyjnie. Powyższe oznacza zatem, że wniosek składany w tym trybie muszą poprzedzać rzeczywiste negocjacje, a nie tylko jednostronna propozycja dotycząca treści proponowanej umowy. Pod pojęciem negocjacji należy zatem rozumieć, sytuację, w której strony uzgadniają treść poszczególnych postanowień, to jest niejako wypracowują kształt przyszłego porozumienia (por. wyroki NSA: z 15 maja 2018 r., I OSK 2866/17; z 18 czerwca 2020 r., I OSK 1439/19; z 24 sierpnia 2020 r., I OSK 534/20; z 2 marca 2021 r., I OSK 2680/20). Wprawdzie ustawodawca w żaden sposób nie formalizuje momentu zakończenia rokowań, a zatem mogą być one zakończone w dowolnym czasie (por. wyroki NSA: z 22 lutego 2012 r. I OSK 357/11; z 6 lipca 2017 r., I OSK 1723/15; z 2 lutego 2017 r., I OSK 2054/16), to jednak konieczne jest wykazanie, że nie było szans na zawarcie porozumienia. Wada w postaci pozorności rokowań występuje wtedy, gdy przykładowo są one obiektywnie prowadzone przez inicjatora w złej wierze, nakreślone przez podmiot przeprowadzający rokowania terminy nie mogą być uznane za rozsądne dla racjonalnego rozważenia propozycji, pisma związane z rokowaniami nie były doręczane na właściwy adres lub do właściwych osób, podmiot prowadzący rokowania świadomie wprowadza w błąd właścicieli lub użytkowników wieczystych danej nieruchomości, przedkładane propozycje przez podmiot przeprowadzający rokowania są obiektywnie niemożliwe do przyjęcia lub tego rodzaju, że mają w oczywistym zamierzeniu doprowadzić do ich odrzucenia, a także gdy podmiot prowadzący rokowania zbywa milczeniem terminowe, konkretne i obiektywnie rozsądne propozycje podmiotów, z którymi przeprowadza rokowania (por. wyrok NSA z 7 lipca 2017 r., I OSK 2668/15). Jednocześnie obowiązek przeprowadzenia rokowań nie może czynić regulacji zawartej w art. 124 ust. 1 u.g.n. martwą, a więc wstrzymywać w nieskończoność możliwość jej zastosowania. Ustawa nie tylko nie definiuje rokowań, ale i nie precyzuje ani sposobu ich prowadzenia, ani czasu, jaki jest niezbędny do uznania, że rokowania zostały przeprowadzone i zakończyły się brakiem porozumienia. Dlatego warunkiem wszczęcia procedury ograniczającej sposób korzystania z nieruchomości wskazanej w art. 124 ust. 1 u.g.n. jest wykazanie, że rokowania te faktycznie odbyły się i okazały się nieskuteczne (a nie pozorne). Gwarancją niewkraczania przez organ administracji w sposób nieuprawniony w sferę własności nieruchomości jest więc obowiązek dołączenia do wniosku dokumentacji uwidaczniającej przeprowadzenie rokowań zakończonych brakiem zgody właściciela na wykonanie prac na jego nieruchomości. Kompetencja organu administracyjnego do ograniczenia prawa właściciela ma charakter wyjątkowy. Skoro tak, to ingerencja ta musi być oparta o skrupulatną ocenę okoliczności sprawy. Podstawą wydania decyzji, o której mowa w art. 124 ust. 1 u.g.n. jest wniosek inwestora, którego niezbędnym elementem jest dokumentacja wskazująca na przeprowadzenie rokowań. Zgodzić się należy, że przepisy ustawy o gospodarce nieruchomościami nie określają prawnej formy prowadzenia rokowań, jednak organ administracji musi być w posiadaniu dokumentacji, która potwierdza, że rokowania się odbyły. Rolą organu, która determinuje podjęcie decyzji, jest zbadanie, czy rokowania w ogóle się odbyły oraz czy doszło do porozumienia między stronami (por. wyrok NSA z 2 marca 2021 r., I OSK 2680/20). Przenosząc powyższe rozważania na grunt niniejszej sprawy, w ocenie Sądu, zebrany w sprawie materiał dowodowy daje podstawy do przyjęcia, że rokowania poprzedzające złożenie wniosku o ograniczenia prawa do nieruchomości zostały przeprowadzone. Z akt sprawy wynika, że pismem z [...] lipca 2021 r. pełnomocnik inwestora zaprosił E.G. i D.G. do rokowań w sprawie warunków wyrażenia zgody na wykonanie prac związanych z przeprowadzeniem przewodów i urządzeń służących do dystrybucji energii elektryczne na działce nr [...]. Na pismo to skarżący odpowiedzieli pismami z dnia [...] lipca 2021 r. oraz z dnia [...] lipca 2021 r. zwracając się o zmianę terminu podjęcia rozmów. Pismem z dnia [...] stycznia 2022 r. pełnomocnik inwestora zaproponował kwotę wynagrodzenia z tytułu służebności przesyłu oraz wskazał skarżącym 7 - dniowy termin do wypowiedzenia się w tej sprawie. Na przedstawioną propozycję skarżący nie odpowiedzieli. W dniu [...] marca 2022 r. w sprawie wyrażenia zgody na realizację przedmiotowej inwestycji przedstawiciel inwestora udał się pod adres zamieszkania skarżących, jednak ich nie zastał. Kolejnym pismem z dnia [...] kwietnia 2022 r. inwestor zwrócił się do skarżących o wyrażenie zgody na przeprowadzenie przedmiotowych prac służących do dystrybucji energii elektrycznej. Pismo to pozostało bez odpowiedzi. Pismem z dnia [...] czerwca 2022 r. inwestor poinformował skarżących o zamiarze wystąpienia do Starosty z wnioskiem na podstawie art. 124 ust. 1 u.g.n. Następnie w rozmowie telefonicznej przeprowadzonej w dniu [...] października 2022 r., utrwalonej w aktach sprawy w formie notatki służbowej, skarżący nie podjęli negocjacji w sprawie. W tych okolicznościach sprawy Sąd podzielił stanowisko Wojewody, że w przedmiotowej sprawie rokowania zostały przeprowadzone. Opisane wyżej dokumenty poświadczają, że inwestor prowadził ze współwłaścicielami nieruchomości rozmowy mające na celu uzyskanie zgody na zajecie spornej nieruchomości. Z akt sprawy wynika, że rokowania zostały rozpoczęte, jednakże nie doprowadziły do zawarcia porozumienia. Ze względu na czas trwania rokowań oraz wielokrotne w ich trakcie próby podjęcia rozmów o istotnych elementach porozumienia, na które skarżący nie odpowiadali, w ocenie Sądu, jako chybiony należy ocenić zarzut, że zakończenie rokowań nastąpiło przedwcześnie. Nie był zasadny również zarzut braku precyzyjnego określenia zakresu ograniczenia prawa korzystania przez skarżących z przedmiotowej nieruchomości. Wbrew twierdzeniom skargi zarówno w sentencji jak i w uzasadnieniu decyzji obydwu instancji organ dokładnie określił w jakich granicach oraz na jakiej powierzchni - w ramach działki nr [...] – ma nastąpić ograniczenie prawa korzystania z nieruchomości podając, że ograniczenie to dotyczy części przedmiotowej nieruchomości o całkowitej powierzchni zajęcia 164 m2 wyznaczonej pasem zajęcia o szerokości 12 m (2 x 6 m od osi linii) i przebiegającym w południowym krańcu działki nr [...], biegnąc z zachodu na wschód, zgodnie z załącznikiem stanowiącym integralną część decyzji I instancji. W decyzjach obydwu instancji określono również zakres robót wskazując, że dotyczą one zakładania i przeprowadzenia przewodów i urządzeń służących do dystrybucji energii elektrycznej w postaci budowy jednotorowej napowietrznej linii 110 kV relacji [...], w postaci 3 przewodów roboczych i 1 odgromowego o szerokości pomiędzy skrajnymi przewodami do 9 m, w przedziale wysokości ich zawieszenia od 5,85 m do 37 m nad gruntem. Uzasadnienie decyzji spełnia wymogi wynikające z art. 107 § 3 kpa. Wskazać ponadto trzeba, że planowana inwestycja jest zgodna z obowiązującym na danym terenie miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego zatwierdzonym uchwałą Nr XXX/262/21 Rady Gminy z dnia 1 lutego 2021 r. (Dz. Urz. Woj. z dnia 18 lutego 2021 r., poz. 464). Z uchwały tej wynika, że przedmiotowa nieruchomość znajduje się na terenie oznaczonym na rysunku planu symbolem 6R - tereny rolnicze, na których zgodnie z § 9 ust. 1,2 i 3 pkt a) uchwały ustala się lokalizację napowietrznej linii elektroenergetycznej 110 kV oraz lokalizację konstrukcji wsporczych linii elektroenergetycznej 110 kV, dopuszcza się rolnicze wykorzystanie gruntów rolnych niewyłączonych z użytkowania rolniczego. Zgodnie z § 16 ust. 2 uchwały w zakresie szczególnych warunków zagospodarowania terenów, ustala się pas technologiczny linii elektroenergetycznej, o szerokości zgodnej z rysunkiem planu oraz zgodnie z § 18 ust. 4 uchwały w zakresie zasad modernizacji, rozbudowy i budowy systemów infrastruktury technicznej ustala się dopuszczenie budowy, przebudowy, rozbudowy, odbudowy, remontów i rozbiórki linii elektroenergetycznych, w tym linii 0,4 kV, 15 kV, 110 kV wraz z przyłączami w wykonaniu kablowym i napowietrznym. Tym samym spełniony został kolejny warunek (obok obowiązku przeprowadzenia rokowań z właścicielami nieruchomości) od którego ustawodawca w art. 124 ust. 1 u.g.n. uzależnił możliwość ograniczenia sposobu korzystania z nieruchomości w trybie art. 124 u.g.n. Reasumując, w ocenie Sądu, procedujące w sprawie organy obu instancji działały na podstawie i w granicach obowiązującego prawa (art. 6 k.p.a.), w sposób budzący zaufanie jego uczestników do władzy publicznej (art. 8 k.p.a), kierując się z zasadami proporcjonalności, bezstronności oraz równego traktowania. W toku postępowania organy w sposób wyczerpujący ustaliły stan faktyczny sprawy (art. 7 k.p.a.), zebrały i oceniły cały materiał dowodowy (art. 77 § 1 w zw. z art. 80 k.p.a.), a uzasadnienia wydanych rozstrzygnięć odpowiadają wymogom określonym w art. 107 § 3 k.p.a. Nie doszło również do naruszenia zasady czynnego udziału strony w toczącym się postępowaniu w stopniu, który miałyby istotny wpływ na wynik sprawy (art. 10 § 2 k.p.a. w zw. z art. 145 § 1 pkt 1 lit c p.p.s.a.). Mając powyższe na uwadze Sąd na podstawie art. 151 p.p.s.a. skargę oddalił.