II OZ 381/23

SENTENCJA Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Tomasz Bąkowski po rozpoznaniu w dniu 28 czerwca 2023 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia S.N. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku z dnia 6 grudnia 2022 r., sygn. akt III SA/Gd 703/22 o odrzuceniu skargi w sprawie ze skargi S.N. na decyzję Wojewody Pomorskiego z dnia 4 sierpnia 2022 r., nr SO-IX.621.1.31.2022.KS w przedmiocie wymeldowania z pobytu stałego postanawia: oddalić zażalenie. UZASADNIENIE Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku postanowieniem z dnia 6 grudnia 2022 r., sygn. akt III SA/Gd 703/22, odrzucił skargę S.N. na decyzję Wojewody Pomorskiego z dnia 4 sierpnia 2022 r., nr SO-IX.621.1.31.2022.KS w przedmiocie wymeldowania z pobytu stałego. Postanowienie to zostało wydane w następującym stanie faktycznym i prawnym sprawy. S.N. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku skargę na decyzję Wojewody Pomorskiego z dnia 4 sierpnia 2022 r. (nr SO-IX.621.1.31.2022.KS), którą utrzymano w mocy decyzję Prezydenta Miasta Gdańska z dnia 31 maja 2022 r. (nr WSO-I.5343.115.2022.AD) orzekającą o wymeldowaniu go z miejsca pobytu stałego. Przewodniczący Wydziału III Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku odrębnymi zarządzeniami z 25 października 2022 r., wezwał skarżącego do uzupełnienia braków formalnych – tj. podania numeru PESEL oraz uiszczenia wpisu sądowego od skargi w kwocie 100 zł, jednocześnie zakreślono termin siedem dni na ich uzupełnienie pod rygorem odrzucenia skargi. Przesyłka pocztowa, w której znajdowały się odpisy powyższych zarządzeń, została doręczona skarżącemu 15 listopada 2022 r. Skarżący pismem z 21 listopada 2022 r. uzupełnił braki formalne skargi podając swój nr PESEL, natomiast nie uiścił wymaganego wpisu. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku uznał, że skarga podlega odrzuceniu. Sąd wyjaśnił, że zgodnie z art. 230 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn.: Dz. U. z 2022 r. poz. 329, ze zm., dalej: "p.p.s.a."), od pism wszczynających postępowanie przed sądem administracyjnym w danej instancji pobiera się wpis stosunkowy lub stały. Za pismo wszczynające postępowanie uważa się m.in. skargę (art. 230 § 2 p.p.s.a.). W przypadku nieuiszczenia opłaty, sąd nie podejmuje żadnej czynności na skutek pisma, w związku z którym obowiązek takiej opłaty powstał. W takim przypadku, przewodniczący wzywa wnoszącego pismo, aby pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania uiścił opłatę w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania. Jeżeli pismem tym jest skarga, a opłata nie została uiszczona, pomimo wezwania, podlega ona odrzuceniu (art. 220 § 1 i § 3 p.p.s.a.). S.N. wniósł zażalenie na powyższe postanowienie do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego. Postanowieniu zarzucono naruszenie prawa procesowego, tj. art. 220 § 1 i 3 p.p.s.a. oraz pominięcie okoliczności sprawy w szczególności choroby i wysokiej gorączki w październiku i listopadzie 2022 r. Żalący wniósł o uchylenie postanowienia w całości i przekazanie do ponownego rozpoznania, przywrócenie terminu do zapłaty wpisu w wysokości 100 zł oraz kontynuowanie sprawy i wyznaczenie rozprawy. W zażaleniu podniesiono, że w czasie kiedy wezwano skarżącego był on poważnie chory, na co przedstawiono dokumentację lekarską. Skarżący wskazał, że ze względu na stan zdrowia nie odczytał ostatniego wezwania do uiszczenia wpisu. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie. Do zadań Sądu I instancji po wpłynięciu środka odwoławczego należy m.in. zbadanie czy został uiszczony przewidziany prawem wpis. W przypadku, gdy wpis nie został uiszczony, Sąd wzywa do usunięcia braku fiskalnego. Jeśli wskazane uchybienie nie zostanie w wyznaczonym terminie usunięte, Sąd I instancji postanawia na podstawie art. 220 § 1 3 p.p.s.a. o odrzuceniu środka odwoławczego. Na postanowienie to przysługuje zażalenie do Naczelnego Sądu Administracyjnego, zgodnie z art. 194 § 1 pkt 7 i 8 p.p.s.a. W pierwszej kolejności należy zaznaczyć, że żalący został prawidłowo wezwany do uiszczenia wpisu doręczonym 15 listopada 2022 r. zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału III z 25 października 2022 r. wzywającym S.N. do uiszczenia wpisu sądowego od skargi na decyzję Wojewody Pomorskiego w kwocie 100 (sto) złotych, stosownie do § 2 ust. 3 pkt 7 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 221, poz. 2193 ze zm.). Jednocześnie został on prawidłowo pouczony o rygorze niezastosowania się do wezwania. Skarżący nie sprostał powyższemu w zakreślonym przez Sąd I instancji terminie. Zdarzeniem, które zwalnia stronę od obowiązku uiszczenia wpisu jest złożenie wniosku o zwolnienie od kosztów sądowych i ewentualne zakończenie postępowania w przedmiocie prawa pomocy w sposób korzystny dla skarżącego, co w niniejszym postępowaniu nie miało miejsca. Nieuiszczenie wpisu jest szczególnym rodzajem braku formalnego skargi, który powstaje nie z datą jej wniesienia, lecz dopiero gdy skarżący, pomimo wezwania, nie uiści wpisu we wskazanym przez sąd terminie. Z tego też powodu samodzielną podstawą do odrzucenia skargi w przypadku nieuiszczenia wpisu sądowego jest art. 220 § 3 p.p.s.a. Podnoszone w zażaleniu okoliczności związane z złym stanem zdrowia nie świadczą o wadliwości postanowienia Sądu I instancji. Mogłyby one natomiast stanowić uzasadnienie wniosku o przywrócenie terminu, przy czym wniosek taki zawarty w zażaleniu wniesionym do Naczelnego Sądu Administracyjnego na postanowienie sądu I instancji o odrzuceniu skargi nie podlega rozpatrzeniu w ramach postępowania zażaleniowego. Mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 1 i 2 p.p.s.a., orzeczono jak w sentencji.