III SA/Kr 1626/24

SENTENCJA Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie: Przewodniczący: sędzia WSA Jakub Makuch po rozpoznaniu w dniu 21 listopada 2024 r. na posiedzeniu niejawnym skargi T. M. na decyzję Prezydenta Miasta Oświęcim z dnia 17 maja 2019 r. znak SO.5343.1.9.2019.II w przedmiocie wymeldowania – postanawia – odrzucić skargę. UZASADNIENIE Prezydenta Miasta Oświęcim decyzją 17 maja 2019 r. (znak SO.5343.1.9.2019.II) orzekł wymeldowaniu W. M. z pobytu stałego z mieszkania nr [...] przy ul. [...] w O. Decyzja ta, wobec jej niezaskarżenia, stała się ostateczna. Pismem zatytułowanym "wniosek", nadanym w dniu 20.09.2024 r. za pośrednictwem Dyrektora Zakładu Karnego w Wadowicach, a zaadresowanym do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie, T. M. zaskarżył opisaną wyżej decyzję Prezydenta Miasta Oświęcim. Podniósł, że od 2012 r. przebywa w zakładzie karnym, jednak lokalu w którym był zameldowany, nigdy nie opuścił. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o odrzucenie skargi względnie jej oddaleniu. Organ wskazał m.in., iż decyzją kierownika Urzędu Stanu Cywilnego z 15.04.2022 r. zmienione zostało imię skarżącego z "W." na "T.". Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje: Jak stanowi art. 52 § 1 i 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2024 r. poz. 935, dalej: P.p.s.a.), co do zasady skargę do wojewódzkiego sądu administracyjnego można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie. Przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub ponaglenie, przewidziany w ustawie. W związku z powyższym wyjaśnić należy, że zgodnie z art. 15 Kodeksu postępowania administracyjnego, postępowanie administracyjne jest dwuinstancyjne. Istota zasady dwuinstancyjności postępowania administracyjnego polega na dwukrotnym rozpatrzeniu i rozstrzygnięciu przez dwa różne organy tej samej sprawy wyznaczonej treścią zaskarżonego rozstrzygnięcia. Oznacza to, że osoba niezadowolona z rozstrzygnięcia organu I instancji może wnieść odwołanie (lub zażalenie) do organu wyższego stopnia. Dopiero, gdy organ II instancji wyda decyzję (lub postanowienie) można wnieść skargę do sądu administracyjnego. Tym samym skarga jest niedopuszczalna, jeżeli skarżący nie wniesie odwołania do organu II instancji i od razu zaskarży do sądu administracyjnego decyzję organu I instancji, albo gdy – już po wyczerpaniu przysługujących mu w postępowaniu administracyjnym środków zaskarżenia – wniesie skargę na rozstrzygnięcie organu I instancji do sądu administracyjnego. Sądy administracyjne nie są bowiem powołane do kontroli legalności rozstrzygnięć organów administracyjnych I instancji, gdyż ich działanie naruszałoby ww. zasadę dwuinstancyjności postępowania administracyjnego. W niniejszej sprawie skarżony akt został wydany przez organ I instancji. Skarga na rozstrzygnięcie organu I instancji, jako wniesiona bez wyczerpania środków zaskarżenia, podlegała odrzuceniu, jako niedopuszczalna. Mając powyższe na względzie Sąd uznał, że skarga jest niedopuszczalna i na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 P.p.s.a. ją odrzucił.