II W 381/23
Суды общей юрисдикции2024-05-21
Номер дела
II W 381/23
Дата решения
2024-05-21
Тип
SENTENCE
Судьи
Katarzyna Garbarczyk (PRESIDING_JUDGE)
Правовое основание
Текст решения
<p>
<strong>
<!-- -->Sygn. akt IIW 381/23</strong>
</p>
<div>
<h2>WYROK</h2>
<h5>W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ</h5>
<p> Dnia 21 maja 2024 roku</p>
<p>
<strong>
<!-- -->Sąd Rejonowy w Giżycku w II Wydziale Karnym</strong> w składzie:</p>
<p>
<strong>
<!-- -->Przewodnicząca – sędzia Katarzyna Garbarczyk </strong>
</p>
<p>
<strong>
<!-- -->Protokolant– </strong>sekr. sąd. Anna Rogojsza</p>
<p>w obecności oskarżyciela publicznego z KPP w <span class="anon-block">G.</span> - -----------</p>
<p>w obecności oskarżycielki posiłkowej <span class="anon-block">M. S.</span>
</p>
<p>po rozpoznaniu w dniach 14.02.2024 r., 08.05.2024 r. na rozprawie sprawy</p>
<p>
<strong>
<!-- -->
<span class="anon-block">P. J.</span> </strong>
</p>
<p>
<strong>
<!-- -->syna </strong>
<span class="anon-block">E.</span> i <span class="anon-block">B.</span> zd. <span class="anon-block">B.</span>
</p>
<p>
<span class="anon-block">ur. (...)</span> w <span class="anon-block">G.</span>
</p>
<p>
<strong>
<!-- -->obwinionego o to, że:</strong>
</p>
<p>W okresie od czerwca do sierpnia 2023 roku we <span class="anon-block">W.</span> gmina <span class="anon-block">G.</span> pod adresem <span class="anon-block">W.</span> <span class="anon-block">(...)</span> złośliwie niepokoił pokrzywdzoną <span class="anon-block">M. S.</span> i członków jej rodziny poprzez działania polegające na immisjach sąsiedzkich, w szczególności na rozpalaniu pieca do grzania jacuzzi przy granicy działki, czego wynikiem było ciągłe przedostawanie się dużych ilości dymu na posesję pokrzywdzonej,</p>
<p>
<strong>
<!-- -->tj. o czyn z art. 107 kw</strong>
</p>
<p>1.
Obwinionego <strong>
<!-- -->
<span class="anon-block">P. J.</span> </strong>uniewinnia od popełnienia zarzucanego mu czynu.</p>
<p>2.
Koszty postępowania w wysokości 100 (sto) złotych ponosi oskarżycielka posiłkowa <span class="anon-block">M. S.</span>.</p>
<p>Sygn. akt IIW 381/23</p>
</div>
<div>
<h2>UZASADNIENIE</h2>
<p>Pokrzywdzona <span class="anon-block">M. S.</span> działająca w charakterze oskarżycielki posiłkowej wystąpiła z wnioskiem o ukaranie <span class="anon-block">P. J.</span> za to, że obwiniony w okresie od czerwca do sierpnia 2023 roku we <span class="anon-block">W.</span> gmina <span class="anon-block">G.</span> pod adresem <span class="anon-block">W.</span> <span class="anon-block">(...)</span> złośliwie niepokoił pokrzywdzoną <span class="anon-block">M. S.</span> i członków jej rodziny poprzez działania polegające na immisjach sąsiedzkich, w szczególności na rozpalaniu pieca do grzania jacuzzi przy granicy działki, czego wynikiem było ciągłe przedostawanie się dużych ilości dymu na posesję pokrzywdzonej, tj. o czyn z art. 107 kw.</p>
<p>
<strong>
<!-- --> Sąd ustalił i zważył, co następuje:</strong>
</p>
<p>W świetle zebranych w sprawie dowodów nie budzi wątpliwości, że strony - właściciele sąsiadujących ze sobą posesji - od dłuższego czasu pozostają w konflikcie. Konflikt dotyczy m.in. zgłaszanych przez <span class="anon-block">M. S.</span> zarzutów związanych z nielegalnym - według pokrzywdzonej - prowadzeniem przez <span class="anon-block">P. J.</span> portu, parkingu, nielegalnie usytuowanego sanitariatu, wybudowaniem przez obwinionego pomostu, niebezpiecznym poruszeniem się jachtów w obrębie działki pokrzywdzonej, jakie obwiniony czarteruje osobom trzecim, zaśmiecaniem przez te osoby posesji pokrzywdzonej, zanieczyszczaniem wody w czasie mycia jachtów, niebezpiecznym przechowywaniem przez obwinionego łatwopalnych materiałów, nadto zniszczeń i kradzieży dokonanych przez obwinionego na szkodę pokrzywdzonej. <span class="anon-block">M. S.</span> postawiła także <span class="anon-block">P. J.</span> zarzut dotyczący "immisji sąsiedzkich" z działki obwinionego na jej działkę, a które są związane z nielegalnie, według pokrzywdzonej, prowadzonym przez obwinionego portem. Do immisji tych zaliczyła: spaliny samochodów osób, które przyjeżdżają do obwinionego i parkują na - nielegalnie według <span class="anon-block">M. S.</span>- zorganizowanym przez obwinionego parkingu, hałasy dobiegające z działki obwinionego, a powodowane przez osoby które czarterują od niego jachty i które niejednokrotnie myląc adresy - dzwonią domofonem do pokrzywdzonej. Pokrzywdzona wskazywała także przede wszystkim na immisje związane z jacuzzi, jakie obwiniony postawił na swojej działce i w czasie użytkowania którego na działkę pokrzywdzonej przedostaje się dym z pieca znajdującego się pod nim. Powyższe okoliczności wynikają zarówno z wyjaśnień obwinionego (k. 26v-27, 27v, 28, 28v, 29, 61v), zeznań <span class="anon-block">M. S.</span> (k. 27- 27v), <span class="anon-block">S. S.</span> (k. 28-28v), <span class="anon-block">J. S.</span> (k. 28v), <span class="anon-block">K. G.</span> (k. 62), a co koresponduje z zeznaniami funkcjonariusza policji, który podejmował w sprawie konfliktu interwencje ( zeznania <span class="anon-block">M. G.</span> k. 61v). Nadto fakt przedostawania się dymu z bali usytuowanej na działce obwinionego na posesję pokrzywdzonej został potwierdzony na odtworzonym nagraniu (k.61v: płyta k. 47).</p>
<p>Przedmiotem ochrony art. 107 kw jest spokój psychiczny człowieka, przeciwdziałanie frustracji, irytacji oraz innym formom dyskomfortu psychicznego. Strona przedmiotowa zakłada złośliwe wprowadzenie w błąd lub inne złośliwe niepokojenie w celu dokuczenia osobie. Znamię złośliwości oznacza szczególne nastawienie podmiotowe sprawcy przejawiające się w chęci dokuczenia, zrobienia przykrości, wyprowadzenia z równowagi (J. Bafia, D. Egierska, I. Śmietanka, <em>
<!-- -->Kodeks...</em>, s. 250; M. Bojarski, W. Radecki, <em>
<!-- -->Kodeks wykroczeń. Komentarz</em>..., 2006, s. 637; M. Mozgawa (w:) <em>
<!-- -->Kodeks...</em>, red. M. Mozgawa, s. 366). W słowniku języka polskiego "złośliwie" jest definiowane jako w sposób złośliwy, sprawiający przykrość, nacechowany nieżyczliwością, niechęcią. "Złośliwy" to skłonny do robienia komuś przykrości, lubiący dokuczyć, powiedzieć coś uszczypliwego; wyrażający takie intencje, sprawiający przykrość, nacechowany nieżyczliwością, niechęcią, dokuczliwy, uszczypliwy, zjadliwy (zob. <em>
<!-- -->Uniwersalny słownik języka polskiego</em>, red. S. Dubisz, t. 5, Warszawa 2003, s. 694-695). Inne złośliwe niepokojenie to wzbudzanie niepokoju, obawy, lęku. Niepokojenie może polegać na zakłóceniu spokoju lub innych zachowaniach wyprowadzających pokrzywdzonego z równowagi psychicznej, np. wysyłaniu przykrych listów, głuchych telefonach, pukaniu do drzwi i uciekaniu. Niepokojenie może nastąpić słowem, czynem, gestem, wizerunkiem itd. Istotne w zachowaniu sprawcy jest to, że kieruje się on chęcią dokuczenia innej osobie, sprawienia jej przykrości, przysporzenia trosk i zmartwień. Pobudką działania sprawcy jest nieżyczliwość, bowiem chodzi o "dotknięcie" ofiary, wyprowadzenie jej z równowagi, spowodowanie zdenerwowania. Przedmiotowe wykroczenie można popełnić tylko umyślnie w zamiarze bezpośrednim i kierunkowym, bowiem ustawodawca posługuje się sformułowaniem "w celu dokuczenia". Jak słusznie zauważył Sąd Najwyższy, czyn stanowiący wykroczenie z art. 107 kw polega na działaniu kierunkowym - <strong>
<!-- -->"</strong>w celu dokuczenia innej osobie", a zatem należy ustalić, że po stronie sprawcy tego wykroczenia zachodzi złośliwość. Nawet samo stwierdzenie umyślności działania nie daje podstawy do przyjęcia odpowiedzialności za wykroczenia penalizowane tym przepisem (wyrok SN z 22 czerwca 1995 r., III KRN 44/95, Prok. i Pr. 1995, nr 11-12, s. 24).</p>
<p>W ocenie Sądu analiza całokształtu zebranych dowodów nie pozostawia wątpliwości, że zachowania, jakie <span class="anon-block">M. S.</span> przypisywała <span class="anon-block">P. J.</span>, w ramach postawionego mu zarzutu - nie mogą stanowić znamion art. 107 kw, jak również znamion żadnego innego czynu zabronionego i w konsekwencji są obojętne z punktu widzenia prawa karnego.</p>
<p>Nie sposób przypisać obwinionemu, że w sposób złośliwy, w celu dokuczenia pokrzywdzonej powodował wskazane przez nią immisję. Z zebranych dowodów jednoznacznie wynika, że balia ( bezspornie usytuowana zgodnie z prawem), spod której wydostawał się dym - miała być wykorzystywana zgodnie z jej przeznaczeniem, a oczywistym jest, że w tym celu należało podgrzać w bali wodę, co powodowało konieczność rozpalenia znajdującego się pod nią pieca. To z kolei powodowało, że dym z tego pieca - w zależności od kierunku wiatru - mógł i przedostawał się na posesję pokrzywdzonej. Brak jest jakichkolwiek podstaw prawnych, by zarzucić <span class="anon-block">P. J.</span> naruszenie postanowień art. 107 kw także w zakresie immisji spalin samochodów osób, które przyjeżdżały do obwinionego i parkowały na jego posesji, hałasów dobiegających z działki obwinionego, a powodowanych przez osoby, które czarterowały od niego jachty i które myląc adresy - dzwoniły domofonem do pokrzywdzonej.</p>
<p>W tym stanie rzeczy należało w sprawie wydać wyrok uniewinniający z uwagi na zaistnienie przesłanek z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU20011061148" title="Ustawa z dnia 24 sierpnia 2001 r. - Kodeks postępowania w sprawach o wykroczenia - Dz. U. z 2001 r. Nr 106, poz. 1148 (art. 5;art. 5 § 1;art. 5 § 1 pkt. 2)">art. 5§1 pkt. 2 kpw</a> i w konsekwencji w oparciu o postanowienia <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU20011061148" title="Ustawa z dnia 24 sierpnia 2001 r. - Kodeks postępowania w sprawach o wykroczenia - Dz. U. z 2001 r. Nr 106, poz. 1148 (art. 119;art. 119 § 2;art. 119 § 2 pkt. 2)">art.119§2 pkt. 2 kpw</a> orzec, iż koszty postępowania w wysokości 100 (sto) złotych ponosi oskarżycielka posiłkowa <span class="anon-block">M. S.</span>.</p>
</div>