III SAB/Gl 527/22

SENTENCJA Dnia 20 marca 2023 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Magdalena Jankiewicz po rozpoznaniu w dniu 20 marca 2023 roku na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi H.S. na bezczynność Wojewody Śląskiego w przedmiocie rozpoznania wniosku postanawia: odrzucić skargę. UZASADNIENIE Pismem z dnia 30 czerwca 2022 r. (data wpływu do organu) H.S. wniósł skargę na bezczynność Wojewody Śląskiego. W odpowiedzi na skargę Wojewoda Śląski wniósł o jej odrzucenie. Pismem z dnia 27 stycznia 2023 r. w wykonaniu zarządzenia Przewodniczącego Wydziału z dnia 30 grudnia 2022 r. wezwano wnoszącego pismo do usunięcia, w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania, braków formalnych skargi poprzez dokładne określenie jej przedmiotu oraz wskazanie na czym polega ewentualna bezczynność organu tzn. jakiej decyzji, postanowienia lub innego aktu prawnego Wojewoda Śląski nie wydaje, określenie naruszenia prawa lub interesu prawnego (art. 57 § 1 pkt 3 p.p.s.a.) oraz podanie numeru PESEL (art. 46 § 2 p.p.s.a.), wraz z pouczeniem, że nieusunięcie braków formalnych skargi w w/w terminie spowoduje odrzucenie skargi (karta nr 7 akt sądowych). Powyższe wezwanie zostało przesłane na adres strony skarżącej podany w skardze i odebrane przez skarżącego w dniu 7 lutego 2023 r. co potwierdza zwrotne potwierdzenie odbioru znajdujące się w aktach sprawy. Do dnia rozpoznania niniejszej sprawy Skarżący nie uzupełnił braków formalnych skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z regulacją art. 58 § 1 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2023 r., poz. 259) - dalej: "p.p.s.a.", sąd odrzuca skargę, gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi. Sąd odrzuca skargę postanowieniem, co może nastąpić na posiedzeniu niejawnym. Stosownie do art. 57 § 1 p.p.s.a. skarga powinna czynić zadość wymaganiom pisma w postępowaniu sądowym, a ponadto zawierać: 1) wskazanie zaskarżonej decyzji, postanowienia, innego aktu lub czynności; 2) oznaczenie organu, którego działania, bezczynności lub przewlekłego prowadzenia postępowania skarga dotyczy; 3) określenie naruszenia prawa lub interesu prawnego. W ocenie Sądu, z treści pisma z dnia 30 czerwca 2022 r. nie wynika, jakiej konkretnie decyzji, postanowienia, innego aktu lub czynności organu skarga dotyczy, a także nie zawiera określenia naruszenia prawa lub interesu prawnego. Treść pisma nie pozwala na właściwe oznaczenie przedmiotu skargi. W piśmie wskazano jedynie na bezczynność Wojewody Śląskiego. Jak wyjaśnił Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z dnia 8 listopada 2012 r. sygn. II OSK 1214/11, z przepisu art. 57 p.p.s.a. wynika jedynie obowiązek dostatecznego zindywidualizowania aktu lub czynności kwestionowanych przez stronę. Nie ma na tle art. 57 p.p.s.a. znaczenia, czy strona wskaże zakres, w jakim kwestionuje orzeczenie organu - jeśli sąd jest w stanie zidentyfikować na podstawie treści skargi, o który akt administracyjny chodzi, wymóg z art. 57 § 1 pkt 1 p.p.s.a. jest spełniony. Na gruncie niniejszej sprawy uznać należało, że skarga nie spełnia wymogu określonego w art. 57 § 1 pkt 1 p.p.s.a. Przez określenie "naruszenia prawa" lub "naruszenia interesu prawnego", o których mowa w art. 57 § 1 pkt 3 p.p.s.a, należy rozumieć podanie przez skarżącego przyczyny uzasadniającej wniesienie skargi do sądu administracyjnego. Przywołany przepis nie wymaga przy tym przedstawienia w skardze wyczerpującego wywodu prawnego lub wskazania konkretnego przepisu prawa, który został naruszony. Wymóg skargi będzie w tym względzie spełniony, jeżeli skarżący wskaże, nawet w sposób bardzo ogólny, na czym polega jego zdaniem naruszenie prawa lub interesu prawnego w zaskarżonym akcie lub czynności (zob. wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 11 maja 2011 r. II OSK 805/10, podobnie m.in. wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 23 lutego 2022 r. I OSK 880/21). Skarżący pozostaje zatem zobligowany do wskazania przyczyny , której wystąpienie uzasadnia wniesienie skargi do sądu administracyjnego (por. R. Hauser (red.), M. Wierzbowski (red.), Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, C.H.Beck Warszawa 2021, str. 423). W rozpoznawanej sprawie nie wyjaśniono w żaden sposób na czym miało polegać naruszenie prawa lub interesu prawnego wnoszącego skargę. Jak wynika natomiast z art. 46 § 2 pkt 1 lit. b p.p.s.a. pierwsze pismo w sprawie powinno zawierać numer PESEL strony wnoszącej pismo będącej osobą fizyczną, oraz numer PESEL jej przedstawiciela ustawowego, jeżeli są obowiązani do jego posiadania albo posiadają go, nie mając takiego obowiązku. Pismo z dnia 30 czerwca 2022 r. jako pierwsze pismo w sprawie winno zatem zawierać wskazanie numeru PESEL wnoszącego pismo, którego wskazania jednak nie zawierało. Uznać zatem należało, że skarga nie spełnia wymogu określonego w art. 57 § 1 pkt 1 i 3 p.p.s.a., a także w art. 46 § 2 pkt 1 lit. b p.p.s.a. Stosownie do regulacji art. 49 § 1 p.p.s.a., w myśl której jeżeli pismo strony nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, przewodniczący wzywa stronę o jego uzupełnienie lub poprawienie w terminie siedmiu dni pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania, chyba że ustawa stanowi inaczej, wezwano wnoszącego pismo do uzupełnienia braków formalnych skargi poprzez dokładne określenie jej przedmiotu oraz wskazanie na czym polega ewentualna bezczynność organu, tzn. jakiej decyzji, postanowienia lub innego aktu prawnego Wojewoda Śląski nie wydaje, określenie naruszenia prawa lub interesu prawnego (art. 57 § 1 pkt 3 p.p.s.a.) oraz podanie numeru PESEL (art. 46 § 2 p.p.s.a.). Wezwanie zawierało pouczenie, że nieusunięcie braków formalnych skargi w w/w terminie spowoduje odrzucenie skargi (art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a., karta nr 7 akt sądowych). Wezwanie zostało doręczone w dniu 7 lutego 2023 r. co potwierdza zwrotne potwierdzenie odbioru znajdujące się w aktach sprawy. Termin do uzupełnienia braków formalnych skargi upłynął bezskutecznie w dniu 14 lutego 2023 r. (nie był dniem wolnym od pracy). Mimo prawidłowego wezwania w tym zakresie nie uzupełniono wskazanego wyżej braku formalnego skargi. Uwzględniając powyższe, stosownie do regulacji zawartej w art. 58 § 1 pkt 3 i § 3 p.p.s.a., Sąd orzekł jak w sentencji postanowienia.