II OSK 1013/07

SENTENCJA Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: Sędzia NSA Andrzej Jurkiewicz Sędziowie Sędzia NSA Alicja Plucińska – Filipowicz (spr.) Sędzia del. WSA Leszek Kamiński Protokolant Andżelika Nycz po rozpoznaniu w dniu 17 września 2008 r. na rozprawie w Izbie Ogólnoadministracyjnej skargi kasacyjnej J. G. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 28 listopada 2006 r., sygn. akt VII SA/Wa 1639/06 w sprawie ze skargi A. W. na postanowienie [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w W. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie odmowy przywrócenia terminu do wniesienia odwołania oddala skargę kasacyjną. UZASADNIENIE II OSK 1013/07 U z a s a d n i e n i e Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wyrokiem z dnia 28 listopada 2006 r. sygn. akt VII SA/Wa 1639/06 po rozpoznaniu skargi A. W. na postanowienie [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] o stwierdzeniu uchybienia przez skarżącą terminu do wniesienia odwołania od decyzji Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w W. z dnia [...] nakazującej rozbiórkę utwardzonej części terenu działki - uchylił zaskarżone postanowienie. W uzasadnieniu wyroku podano, że zaskarżone postanowienie motywuje się tym, iż jak to wynika z akt sprawy /zwrotnego potwierdzenia odbioru decyzji/ zaskarżona decyzja została odebrana przez męża A. W. – M. W. w dniu 16 września 2005 r. zaś odwołanie zostało złożone w urzędzie pocztowym w dniu 28 października 2005 r. a więc po upływie 14-dniowego terminu do jego wniesienia. Skargę od powyższego postanowienia wniosła A. W. podnosząc, że decyzja została mylnie skierowana do niej na nazwisko "A. G.". Wprawdzie mąż skarżącej odebrał przesyłkę, nie zauważył jednak tego błędu. W tej sytuacji według skarżącej należy przyjąć, że decyzja w ogóle nie została jej doręczona a termin do wniesienia odwołania nie rozpoczął biegu. Wojewódzki Sąd Administracyjny uznał skargę za zasadną. Sąd podzielił stanowisko skarżącej, że w sytuacji, gdy przesyłka była zaadresowana do "A. G." a nie do "A. W.", to trzeba przyjąć, że nie nastąpiło prawidłowe /skuteczne/ doręczenie skarżącej tej decyzji. Nie ma znaczenia okoliczność, że mąż skarżącej przesyłkę adresowaną do A. G. odebrał. Skargę kasacyjną od powyższego wyroku wniósł J. G., reprezentowany przez adwokata P. W., pełnomocnika z urzędu, zarzucając naruszenie przepisów postępowania, których uchybienie miało istotny wpływ na wynik sprawy, to jest art. 134 ( 1 ppsa, poprzez nie dokonanie kompleksowej analizy zebranego w sprawie materiału i poprzestanie na twierdzeniu zawartym w skardze co do tego, że dokonane doręczenie nie wywiera skutku prawnego; art. 58 ( 1 kpa, art. 43 kpa w zw. z art. 46 ( 1 kpa i art. 129 kpa poprzez błędną interpretację i zastosowanie wobec uznania, że uchybienie terminu nastąpiło bez winy uczestniczki; art. 145 ( 1 pkt 1 c ppsa w zw. z art. 141 ( 4 ppsa poprzez nie wskazanie w uzasadnieniu wyroku, które przepisy postępowania zostały naruszone przez organ administracji publicznej drugiej instancji. W uzasadnieniu skargi kasacyjnej wywodzi się, iż zaskarżona decyzja została skutecznie doręczona, skoro mąż uczestniczki odebrał przesyłkę i przekazał ją żonie. Nie można w tej sytuacji przyjąć, jak to czyni Sąd w zaskarżonym wyroku, że nie nastąpiło skuteczne doręczenie. Naczelny Sąd Administracyjny uznał, że skarga kasacyjna nie została oparta na usprawiedliwionych podstawach. W sprawie niniejszej nie jest sporna okoliczność, że decyzja organu pierwszej instancji została przesłana do strony postępowania – A. W. z wadliwym wskazaniem, iż adresatem przesyłki jest "A. G.". Nie było więc potrzeby prowadzenia jakichkolwiek dodatkowych ustaleń a jedyne, co należało ocenić, to kwestię skuteczności dokonanej przez organ wadliwej czynności. Naczelny Sąd Administracyjny w pełni podziela pogląd wyrażony w zaskarżonym wyroku, iż czynność polegająca na skierowaniu przesyłki do innego podmiotu, lub też, jak w niniejszej sprawie, faktycznie do nieistniejącego podmiotu /nie występuje bowiem w sprawie jako strona A. G., nie może wywołać skutków prawnych w postaci uznania prawidłowości tej czynności, w odniesieniu do tego podmiotu, nawet wówczas, gdy poprzez dorosłego domownika, przesyłkę odebrał. Faktyczne odebranie przesyłki adresowanej do kogoś innego i pokwitowanie jej odbioru, a nawet zapoznanie z zawartością przesyłki, nie sanuje wadliwości dokonanej czynności. Nieprawidłowo /wadliwie/ dokonana czynność nie odnosi bowiem skutku w postaci stwierdzenia prawidłowego doręczenia. Ma to swoje konsekwencje w braku możliwości uznania, że podmiotowi, do którego wadliwie skierowano przesyłkę, przesyłkę tę /w niniejszej sprawie decyzję organu pierwszej instancji/ otrzymał, a w rezultacie przyjęcia, iż z chwilą pokwitowania wadliwie skierowanej przesyłki rozpoczął bieg termin do wniesienia środka zaskarżenia. Mając na uwadze powyższe Naczelny Sąd Administracyjny orzekł jak w sentencji wyroku z mocy art. 184 ppsa. O kosztach nieopłaconej pomocy prawnej orzeknie Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie na podstawie art. 250 ppsa.