II SA/Gd 819/23

SENTENCJA Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Diana Trzcińska Sędziowie: Sędzia WSA Krzysztof Kaszubowski Asesor WSA Justyna Dudek-Sienkiewicz (spr.) po rozpoznaniu w Gdańsku na posiedzeniu niejawnym w trybie uproszczonym w dniu 28 lutego 2024 r. sprawy ze skargi S. G. na decyzję Wojewody Pomorskiego z dnia 3 sierpnia 2023 r. nr NSP-VIII.7581.1.177.2023.PG w przedmiocie zezwolenia na niezwłoczne zajęcie części nieruchomości oddala skargę. UZASADNIENIE Wnioskiem z dnia 25 marca 2022 r., E. S.A., (dalej: inwestor) złożyła wniosek do Starosty Człuchowskiego, wykonującego zadanie z zakresu administracji rządowej (dalej: Starosta), o wydanie decyzji ograniczającej sposób korzystania z nieruchomości oznaczonej jako działka nr [...], położonej w obrębie O., gmina R., poprzez udzielenie zezwolenia na przeprowadzenie inwestycji polegającej na budowie podziemnej linii kablowej SN 15 kV. Ponadto, inwestor wystąpił o wydanie decyzji zezwalającej na niezwłoczne zajęcie przedmiotowej nieruchomości z nadaniem jej rygoru natychmiastowej wykonalności w trybie art. 124 ust. 1a ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami (j.t. Dz. U. z 2023 r., poz. 344 ze zm.), dalej zwanej "u.g.n.". Po przeprowadzeniu postępowania administracyjnego, decyzją z dnia 26 maja 2022 r. nr GKiK.6821.10.2022, Starosta orzekł o ograniczeniu sposobu korzystania z ww. nieruchomości. Pismem z dnia 10 maja 2023 r. inwestor wniósł o wycofanie treści żądania wniosku z dnia 25 marca 2022 r. dotyczącego wydania w drodze decyzji zezwolenia na niezwłoczne zajęcie przedmiotowej nieruchomości. Decyzją z dnia 29 maja 2023 r. nr GKiK.6821.10.2022, Starosta umorzył postępowanie w sprawie wydania w drodze decyzji zezwolenia na niezwłoczne zajęcie części nieruchomości, wskazując w podstawie prawnej art. 105 § 1 i 2 ustawy z dnia 14 czerwca 1960r. Kodeks postępowania administracyjnego (tekst jedn. Dz.U. z 2023r., poz. 735), dalej "k.p.a.". Odwołanie od powyższej decyzji złożył S.G., wskazując na wątpliwości co do przebiegu linii elektroenergetycznej. Zaskarżoną decyzją z dnia 3 sierpnia 2023 r. nr NSP-VIII.7581.1.177.2023.PG Wojewoda Pomorski utrzymał w mocy decyzję organu I instancji. Wojewoda wskazał, że przedmiotowa sprawa dotyczy zezwolenia na niezwłoczne zajęcie nieruchomości w trybie art. 124 ust. 1a u.g.n. Zgodnie z tym przepisem, w przypadkach określonych w art. 108 k.p.a. lub uzasadnionych ważnym interesem gospodarczym starosta, wykonujący zadanie z zakresu administracji rządowej, na wniosek podmiotu, który będzie realizował cel publiczny, udziela, w drodze decyzji, zezwolenia na niezwłoczne zajęcie nieruchomości po wydaniu decyzji, o której mowa w ust. 1 wskazanego artykułu. Decyzji tej nadaje się rygor natychmiastowej wykonalności. Decyzja o niezwłocznym zajęciu nieruchomości wydawana jest wyłącznie na wniosek podmiotu lub jednostki organizacyjnej, która uzyskała uprzednio decyzję o ograniczeniu sposobu korzystania nieruchomości wydaną na podstawie art. 124 ust. 1 u.g.n. Pismem z dnia 10 maja 2023 r. inwestor wycofał wniosek z dnia 25 marca 2022 r. o wydanie zezwolenia na niezwłoczne zajęcie przedmiotowej nieruchomości. Oznacza to, że postępowanie stało się bezprzedmiotowe i należało je umorzyć na podstawie art. 105 § 1 k.p.a. Odnosząc się do zarzutów podniesionych w odwołaniu Wojewoda wskazał, że w decyzji z dnia 9 stycznia 2023 r. nr NSP-VIII.7581.1.144.2022.PG szczegółowo odniósł się do kwestii zasadności wydania decyzji ograniczającej sposób korzystania z nieruchomości poprzez udzielenie zezwolenia inwestorowi na przeprowadzenie inwestycji liniowej polegającej na budowie kablowej sieci elektroenergetycznej SN-15 kV w przebiegu zaproponowanym przez inwestora. S. G. wniósł skargę na powyższą decyzję. Podniósł, że grunt, który według wydanych decyzji ma wziąć w posiadanie inwestor nie jest koniecznie potrzebny. Inwestor zamierza zmienić lokalizację i sposób przeprowadzenia linii przesyłowych w pobliżu przedmiotowych gruntów, tj. działki [...]. Według planów wykop pod kabel ma przebiegać obok drogi w pewnym odcinku przez działkę skarżącego. Droga się nie kończy, prowadzi do wsi O. Droga ta jest niedrożna, częściowo obrosła krzewami. Zdaniem skarżącego droga ta powinna być doprowadzona do użytku, co zapobiegłoby również zajmowaniu jego nieruchomości. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył, co następuje. Skarga jest niezasadna. Przedmiotem skargi jest decyzja Wojewody Pomorskiego z dnia 3 sierpnia 2023 r. nr NSP-VIII.7581.1.177.2023.PG utrzymująca w mocy decyzję Starosty Człuchowskiego z dnia 29 maja 2023 r. nr GKiK.6821.10.2022 o umorzeniu postępowania w sprawie wydania w drodze decyzji zezwolenia na niezwłoczne zajęcie części nieruchomości. Z akt sprawy wynika, że w dniu 25 marca 2022 r. inwestor wystąpił z wnioskiem o wydanie decyzji zezwalającej na niezwłoczne zajęcie nieruchomości z nadaniem jej rygoru natychmiastowej wykonalności w trybie art. 124 ust. 1a ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami (j.t. Dz. U. z 2023 r., poz. 344 ze zm.), dalej zwanej "u.g.n.". Zgodnie z tym przepisem, w przypadkach określonych w art. 108 Kodeksu postępowania administracyjnego lub uzasadnionych ważnym interesem gospodarczym starosta, wykonujący zadanie z zakresu administracji rządowej, na wniosek podmiotu, który będzie realizował cel publiczny, udziela, w drodze decyzji, zezwolenia na niezwłoczne zajęcie nieruchomości po wydaniu decyzji, o której mowa w ust. 1. Decyzji o niezwłocznym zajęciu nieruchomości nadaje się rygor natychmiastowej wykonalności. Decyzja o niezwłocznym zajęciu nieruchomości wydawana jest wyłącznie na wniosek podmiotu lub jednostki organizacyjnej, która uzyskała uprzednio decyzję o ograniczeniu sposobu korzystania nieruchomości wydaną na podstawie art. 124 ust. 1 u.g.n. Pismem z dnia 10 maja 2023 r. inwestor cofnął wniosek z dnia 25 marca 2022 r. o wydanie zezwolenia na niezwłoczne zajęcie przedmiotowej nieruchomości. W tak zakreślonym stanie faktycznym organ administracyjny był związany cofnięciem przez inwestora wniosku o wydanie decyzji zezwalającej na niezwłoczne zajęcie nieruchomości i zasadnie umorzył postępowanie w sprawie na podstawie art. 105 § 1 k.p.a. Zgodnie z tym przepisem, w sytuacji, gdy postępowanie z jakiejkolwiek przyczyny stało się bezprzedmiotowe w całości albo w części, organ administracji publicznej wydaje decyzję o umorzeniu postępowania odpowiednio w całości albo w części. W wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 11 października 2017 r. (sygn. akt I OSK 893/17) przyjęto, że cofnięcie przez stronę żądania wszczęcia postępowania, które może zostać wszczęte wyłącznie na żądanie (wniosek) strony, skutkuje bezprzedmiotowością dalszego postępowania, a w konsekwencji obowiązkiem organu jest umorzenie postępowania na podstawie art. 105 § 1 k.p.a. W tego rodzaju sytuacjach cofnięcie wniosku oznacza, że przestaje istnieć przedmiot postępowania oznaczony we wniosku (por. wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z 21 lutego 2007 r. II OSK 377/06, wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 18 grudnia 2019 r. II SA/Kr 761/19, wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Białymstoku z dnia 13 września 2019 r. II SA/Bk 588/19 ). W doktrynie i orzecznictwie sądowym wskazuje się, że bezprzedmiotowość postępowania zachodzi wówczas, gdy w sposób oczywisty organ stwierdzi brak podstaw prawnych i faktycznych do merytorycznego rozpatrzenia sprawy z uwagi na brak przedmiotu postępowania (por. M. Jaśkowska, A. Wróbel: Kodeks postępowania administracyjnego. Komentarz LEX, 4. wydanie, Warszawa 2011, str. 623-624 oraz powołany tam wyrok NSA z dnia 21 września 2007 r., sygn. akt I OSK 602/07). Odnosząc powyższe do niniejszej sprawy stwierdzić należy, że nie doszło do naruszenia przepisu art. 105 § 1 k.p.a., gdyż bezprzedmiotowe jest postępowanie o wydanie decyzji o zezwoleniu na niezwłoczne zajęcie części nieruchomości wobec braku wniosku inwestora. Natomiast zarzuty skargi nie dotyczą w istocie zaskarżonej decyzji. Sąd nie może się do nich merytorycznie w związku z tym odnieść. Sąd orzeka tylko w granicach sprawy, a ta sprawa dotyczy umorzenia postępowania o wydanie zezwolenia na niezwłoczne zajęcie przedmiotowej nieruchomości. Kwestie niedotyczące tak zakreślonych granic sprawy jak np. przebieg projektowanej linii czy zaniedbanie obowiązków związanych z utrzymaniem drogi - nie podlegają merytorycznemu rozpatrzeniu. Mając powyższe na uwadze, Sąd na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2023 r., poz. 1634 ze zm.) oddalił skargę. Sąd orzekł na posiedzeniu niejawnym zgodnie z art. 119 pkt 2 ww. ustawy, w myśl którego sprawa może być rozpoznana w trybie uproszczonym, jeżeli strona zgłosi wniosek o skierowanie sprawy do rozpoznania w trybie uproszczonym, a żadna z pozostałych stron w terminie czternastu dni od zawiadomienia o złożeniu wniosku nie zażąda przeprowadzenia rozprawy. Z uwagi na zaistnienie sytuacji określonej wskazanym przepisem sprawa została rozpoznana w trybie uproszczonym. Powołane w treści niniejszego uzasadnienia orzeczenia sądów administracyjnych dostępne są w internetowej Centralnej Bazie Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl).