II SA/Go 146/16

SENTENCJA Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wielkopolskim w składzie: Przewodniczący Sędzia WSA Krzysztof Dziedzic (spr.) Sędziowie Sędzia WSA Sławomir Pauter Sędzia WSA Adam Jutrzenka-Trzebiatowski po rozpoznaniu w dniu 9 grudnia 2016 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku R.P. o wyłączenie sędziego Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wlkp. Michała Ruszyńskiego w sprawie ze skargi R.P. na postanowienie Wojewody z dnia [...] r., nr [...] w przedmiocie zwrotu wniosku postanawia oddalić wniosek. UZASADNIENIE W dniu 11 lutego 2016r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wlkp. wpłynęła skarga R.P. na postanowienie Wojewody z dnia [...] stycznia 2016 r. nr [...] w sprawie zwrotu wniosku. Postanowieniem z dnia 29 września 2016r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wlkp. odrzucił skargę R.P. z uwagi na brak uiszczenia wpisu sądowego. Pismem z dnia [...] października 2016 r. R.P. złożył wniosek o wyłączenie "autora zaskarżonego orzeczenia i jego wspólników" z uwagi na wątpliwości co do jego bezstronności. Zarządzeniem z dnia 27 października 2016r. Przewodniczący Wydziału wezwał skarżącego do sprecyzowania ww. wniosku poprzez imienne wskazanie sędziów WSA w Gorzowie Wlkp., których domaga się wyłączenia, pod rygorem przyjęcia, iż wniosek ten dotyczy wyłącznie Sędziego WSA Michała Ruszyńskiego. W związku z tym, iż w wyznaczonym terminie skarżący powtórzył treść swojego pisma z dnia [...] października 2016r., zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału z dnia 30 listopada 2016r. stwierdzono, iż wniosek o wyłączenie dotyczy wyłącznie Sędziego WSA Michała Ruszyńskiego – sprawozdawcy w niniejszej sprawie. W oświadczeniu z dnia 9 grudnia 2016 r. Sędziowie WSA Michał Ruszyński, stwierdził, że nie zachodzą przesłanki określone w art. 19 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm., dalej zwanej p.p.s.a.), które uzasadniałyby wyłączenie go z mocy ustawy od rozpoznawania niniejszej sprawy. Nadto, że nie występują żadne okoliczności, które mogłyby wywołać wątpliwości co do ich bezstronności. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Stosownie do regulacji zawartej w art. 18 § 1 p.p.s.a. sędzia jest wyłączony z mocy samej ustawy w sprawach: 1) w których jest stroną lub pozostaje z jedną z nich w takim stosunku prawnym, że wynik sprawy oddziałuje na jego prawa lub obowiązki; 2) swojego małżonka, krewnych lub powinowatych w linii prostej, krewnych bocznych do czwartego stopnia i powinowatych bocznych do drugiego stopnia; 3) osób związanych z nim z tytułu przysposobienia, opieki lub kurateli; 4) w których był lub jest jeszcze pełnomocnikiem jednej ze stron; 5) w których świadczył usługi prawne na rzecz jednej ze stron lub jakiekolwiek inne usługi związane ze sprawą; 6) 2 w których brał udział w wydaniu zaskarżonego orzeczenia, jak też w sprawach o ważność aktu prawnego z jego udziałem sporządzonego lub przez niego rozpoznanego oraz w sprawach, w których występował jako prokurator; 6a) dotyczących skargi na decyzję lub postanowienie rozstrzygające sprawę co do istoty wydanych w postępowaniu administracyjnym nadzwyczajnym, jeżeli w prowadzonym wcześniej postępowaniu sądowoadministracyjnym dotyczącym kontroli legalności decyzji albo postanowienia wydanych w postępowaniu administracyjnym zwyczajnym, brał udział w wydaniu wyroku lub postanowienia kończącego postępowanie w sprawie; 7) w których brał udział w rozstrzyganiu sprawy w organach administracji publicznej. Powody wyłączenia trwają także po ustaniu uzasadniającego je małżeństwa, przysposobienia, opieki lub kurateli (art. 18 § 2 p.p.s.a.). Zgodnie z przepisem z art. 19 p.p.s.a. niezależnie od przyczyn wymienionych w art. 18 p.p.s.a., sąd wyłącza sędziego na jego żądanie lub na wniosek strony, jeżeli istnieje okoliczność tego rodzaju, że mogłaby wywołać uzasadnioną wątpliwość co do jego bezstronności w danej sprawie. Wniosek o wyłączenie sędziego strona zgłasza na piśmie lub ustnie do protokołu posiedzenia w sądzie, w którym sprawa się toczy, uprawdopodabniając przyczyny wyłączenia (art. 20 § 1 p.p.s.a). Charakter instytucji wyłączenia sędziego jest oczywisty i sprowadza się do eliminowania wszelkich przyczyn, które mogłyby skutkować pojawieniem się jakichkolwiek wątpliwości, co do bezstronności i obiektywizmu sędziego przy rozpoznawaniu konkretnej sprawy. W tym zakresie istota wyłączenia sędziego w oparciu o przesłanki bezwzględne, wymienione enumeratywnie w art. 18 p.p.s.a., jak też w oparciu o przesłanki względne z art. 19 p.p.s.a., jest taka sama. Ma ona zapewnić jak najpełniejszą realizację zagwarantowanego, między innymi na gruncie Konstytucji RP, prawa do sądu, poprzez stworzenie warunków umożliwiających każdemu rozpatrzenia jego sprawy przez niezależny, bezstronny i niezawisły sąd. Ratio legis przepisów o wyłączeniu sędziego sprowadza się więc do eliminowania wszelkich przyczyn, mogących skutkować w otoczeniu jakimikolwiek wątpliwościami co do bezstronności i obiektywizmu sędziego w rozpoznawaniu określonej sprawy (zob. wyrok Trybunału Konstytucyjnego z dnia 20 lipa 2004 r, SK 19/02, OTK-A 2004/7/67). Wskazuje się jednak, że podstawą wyłączenia sędziego nie mogą być jedynie gołosłowne twierdzenia i subiektywne przekonanie. Konieczne jest bowiem wskazanie konkretnych okoliczności, czy to wymienionych enumeratywnie w art. 18 p.p.s.a., czy też innych, z których wynika, że istnieją wątpliwości co do bezstronności tego sędziego zgodnie z treścią art. 19 p.p.s.a. Odnosząc powyższe uwagi do okoliczności powołanych we wniosku strony skarżącej wskazać należy, że nie pozostają one w związku ze wskazanymi w art. 18 p.p.s.a. ustawowymi przyczynami wyłączenia. Nadto z akt sprawy oraz z oświadczenia złożonego przez sędziego, które dotyczy przedmiotowego wniosku wynika, że w sprawie nie zachodzą żadne okoliczności tego rodzaju, które mogłyby wywołać uzasadnioną wątpliwość co do bezstronności sędziego orzekającego w sprawie (art. 19 p.p.s.a.). W świetle powyższych okoliczności wniosek należało uznać za niezasadny, w związku z czym na podstawie art. 19 oraz art. 22 § 2 p.p.s.a., orzeczono jak w sentencji postanowienia.