II SA/Sz 796/08

SENTENCJA Dnia 14 października 2008 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie: Sędzia NSA – Elżbieta Makowska po rozpoznaniu w dniu 14 października 2008 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi Prokuratora na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej z dnia [...] r. Nr [...] w przedmiocie odmowy dokonania zabezpieczenia majątkowego p o s t a n a w i a umorzyć postępowanie sądowe. UZASADNIENIE Prokurator Rejonowy w B. pismem z dnia (...( wniósł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w S. na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w S. z dnia (...(, w przedmiocie odmowy dokonania zabezpieczenia majątkowego – przepadku samochodu marki (...( o numerze rejestracyjnym (...(, będącego własnością M.K. Następnie, pismem z dnia (...(, skarżący cofnął swoją skargę, wskazując na jej niezasadność. Z wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia (...(, jednoznacznie bowiem wynika, że zabezpieczenie środka karnego przepadku następuje w sposób określony w kodeksie postępowania cywilnego, co przesądza o właściwości organu wykonującego zabezpieczenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w S. zważył, co następuje: Zgodnie z przepisem art. 60 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwanej dalej "P.p.s.a.", skarżący może cofnąć skargę. Cofnięcie skargi wiąże sąd. Jednakże sąd uzna cofnięcie skargi za niedopuszczalne, jeżeli zmierza ono do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności. Stosownie do treści art. 161 § 1 pkt 1 i § 2 P.p.s.a., jeżeli skarżący skutecznie cofnął skargę, Sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania i orzeczenie to może zapaść na posiedzeniu niejawnym. W rozpatrywanej sprawie Prokurator Rejonowy w B. w dniu (...( cofnął swoją skargę na opisane powyżej postanowienie, a dokonana przez skarżącego czynność procesowa nie budzi wątpliwości i brak jest podstaw do uznania tego cofnięcia za niedopuszczalne. Wobec tego cofnięcie skargi jest dla Sądu wiążące. W tym stanie rzeczy, na podstawie art. 161 § 1 pkt 1 i § 2 P.p.s.a. w związku z art. 60 P.p.s.a., orzeczono o umorzeniu postępowania sądowego w sprawie.