Ppolska.starec← UrzadnikВойти

II SAB/Kr 198/23

Административные суды2023-12-12
Номер дела
II SAB/Kr 198/23
Суд
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie
Дата решения
2023-12-12
Тип
Postanowienie WSA w Krakowie

Судьи

Piotr Fronc

Резолютивная часть

sprostowano oczywistą omyłkę pisarską

Текст решения

SENTENCJA Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Piotr Fronc po rozpoznaniu w dniu 12 grudnia 2023 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A. F. na bezczynność Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Wadowicach w rozpoznaniu sprawy znak PINB.7353.22/04/08/Wd postanawia sprostować z urzędu oczywistą omyłkę pisarską w wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 5 grudnia 2023 r. sygn. akt II SAB/Kr 198/23 poprzez wpisanie w pkt I sentencji w miejsce słów "Powiatowy Inspektor" poprawnej frazy "Powiatowego Inspektora" UZASADNIENIE Zgodnie z art. 156 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2023 r., poz. 259, dalej: "P.p.s.a.") sąd może z urzędu sprostować w wyroku niedokładności, błędy pisarskie albo rachunkowe lub inne oczywiste omyłki. Sprostowanie sąd może postanowić na posiedzeniu niejawnym (art. 156 § 2 zdanie pierwsze P.p.s.a.). Sprostowaniu podlegają wadliwości występujące zarówno w samej sentencji orzeczenia i w jego komparycji (np. niewłaściwe, niedokładne określenie sądu, określenie żądania, itp.), jak i w uzasadnieniu orzeczenia. Niedokładność lub omyłka może dotyczyć, na przykład, oznaczenia stron, oznaczenia daty wyroku, oznaczenia (daty, znaku, sygnatury) zaskarżonego aktu lub czynności oraz nazwy organu, który wydał zaskarżony akt lub podjął zaskarżoną czynność. Błąd pisarski to z kolei widoczne, niewłaściwe użycie wyrazu, widocznie mylna pisownia, widoczne, niezamierzone opuszczenie jednego lub więcej wyrazów. Należy wskazać, że omyłka prostowana przez sąd musi mieć charakter oczywisty, tj. niewymagający dla swojego wykrycia dokładnej analizy akt postępowania. Z taką sytuacją mamy do czynienia w niniejszej sprawie, bowiem pomyłka Sądu polegała na błędnej odmianie gramatycznej, stanowiącej błąd pisarski, który dla porządku należało wyeliminować. W tym stanie rzeczy, na podstawie art. 156 § 1 i § 2 P.p.s.a., postanowiono jak w sentencji.