II SAB/Wr 234/24

SENTENCJA Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Adam Habuda po rozpoznaniu w Wydziale II w dniu 16 kwietnia 2024 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi M. O. na bezczynność Wojewody Dolnośląskiego w przedmiocie zezwolenia na pobyt czasowy i pracę postanawia: I. odrzucić skargę; II. zwrócić uiszczony wpis w kwocie 100 (słownie: sto) złotych. UZASADNIENIE M. O. (dalej: skarżący) działając przez profesjonalnego pełnomocnika w dniu 7 lutego 2024 r. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu skargę na bezczynność Wojewody Dolnośląskiego w sprawie zezwolenia na pobyt czasowy i pracę. Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału II z dnia 11 marca 2024 r. pełnomocnik skarżącego został wezwany do nadesłania – w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi – odpisu ponaglenia wniesionego w trybie art. 37 k.p.a. oraz dowodu potwierdzającego fakt jego złożenia. Przesyłka zawierająca wezwanie została doręczona w dniu 20 marca 2024 r. upoważnionemu pracownikowi. W odpowiedzi na wezwanie pełnomocnik nadesłał kserokopie pisma przewodniego, do którego załączone zostało ponaglenie, wraz z kopią ponaglenia. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 58 § 1 pkt 6 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2023 r., poz. 1634 ze zm.) dalej w skrócie jako "p.p.s.a." sąd odrzuca skargę jeżeli z innych przyczyn wniesienie skargi jest niedopuszczalne. Nadto, zgodnie z art. 52 § 1 p.p.s.a. warunkiem dopuszczalności skargi do sądu jest uprzednie wyczerpanie środków zaskarżenia. W przypadku skargi na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania tryb zaskarżenia został określony w art. 37 § 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (t.j. Dz. U. z 2022 r. poz. 2000 ze zm.) i wiąże się z koniecznością uprzedniego wniesienia ponaglenia (wcześniej zażalenia) do organu wyższego stopnia. Co istotne, ponaglenie zarzucające przewlekłość organu należy złożyć w toku trwającego postępowania. Jak bowiem wskazał – w postanowieniu z dnia 2 września 2020 r. (sygn. akt II OSK 3732/18) Naczelny Sąd Administracyjny - wniesienie ponaglenia ustawodawca łączy ze stanem zawisłości sprawy w danej instancji i przez to trzeba je rozumieć jako środek służący do zwalczania przewlekłości działania organu i tym samym finalnego zakończenia postępowania administracyjnego. Ze zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego (w tym skargi, przesłanych akt) nie wynika aby przed wniesieniem skargi strona skarżąca złożyła ponaglenie na bezczynność organu w sprawie z jej wniosku. Nadesłane przez pełnomocnika dokumenty w istocie dowodzą, że ponaglenie zostało złożone wraz z pismem przewodnim, jednak pieczęć organu wskazuje na to, że ww. dokumenty złożono osobiście w dniu 1 marca 2024 r., a więc już po wniesieniu skargi na bezczynność. Na powyższe ustalenia nie mają wpływu daty umieszczone na pismach, gdyż są one co najwyżej dowodem na termin sporządzenia pism, natomiast warunkiem dopuszczalności skargi na bezczynność będzie uprzednie wniesienie ponaglenia, a więc złożenie go w organie. W konsekwencji należało przyjąć, że pełnomocnik, pomimo stosownego wezwania i pouczenia o rygorze odrzucenia skargi w razie zaniechania wykonania wskazanych w wezwaniu czynności, nie przedstawił w wyznaczonym przez Sąd terminie dowodów potwierdzających, że przed wniesieniem skargi kwestionującej brak działania organu, złożone zostało ponaglenie. W tej sytuacji Sąd uznał, że skarżący nie wyczerpał trybu zaskarżenia przewidzianego w art. 37 p.p.s.a. Zatem w konsekwencji skarga jako niedopuszczalna, podlegała odrzuceniu na zasadzie art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a. Mając powyższe na uwadze Sąd na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a. orzekł jak w pkt I sentencji postanowienia. O zwrocie kosztów orzeczono na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a. (pkt II sentencji postanowienia).