IV SAB/Wr 319/23

SENTENCJA Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Daria Gawlak-Nowakowska po rozpoznaniu w dniu 21 września 2023 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi D.Y. na przewlekłe prowadzenie postępowania przez Wojewodę Dolnośląskiego w przedmiocie wydania zaświadczenia postanawia: odrzucić skargę. UZASADNIENIE Pismem z dnia 3 lipca 2023 r. D. Y. (dalej: strona, skarżący) wniósł do tutejszego Sądu skargę na przewlekłe prowadzenie postępowania przez Wojewodę Dolnośląskiego w przedmiocie wydania zaświadczenia. W wykonaniu zarządzenia Przewodniczącego Wydziału z dnia 3 sierpnia 2023 r. wezwano stronę do usunięcia braków formalnych skargi przez złożenie kopii ponaglenia skierowanego do organu wraz z dowodem jego wniesienia wskazując, że nieuzupełnienie braków skargi w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania spowoduje odrzucenie skargi. Jednocześnie wezwano skarżącego do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w niniejszej sprawie w kwocie 100 złotych w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia odpisu zarządzenia, pod rygorem odrzucenia skargi. Ze zwrotnego potwierdzenia odbioru wynika, że powyższe wezwanie doręczono w dniu 14 sierpnia 2023 r. na adres do korespondencji strony podany w skardze. W wyznaczonym terminie strona nie uzupełniła wskazanych braków skargi. Pismem z dnia 16 sierpnia 2023 r. strona wniosła "o wycofanie wszystkich dotychczasowych ponagleń i skarg". W Rejestrze Opłat Sądowych nie zidentyfikowano wpłaty skarżącego do skargi w niniejszej sprawie (notatka urzędowa z dnia 15 września 2023 r.). Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje. Skargę należało odrzucić. Zgodnie z art. 52 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2023 r., poz. 1634 ze zm., dalej: u.p.p.s.a.), skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba że skargę wnosi prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich lub Rzecznik Praw Dziecka. Przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub ponaglenie, przewidziany w ustawie (art. 52 § 2 u.p.p.s.a.). Z kolei stosownie do art. 53 § 2b u.p.p.s.a., skargę na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania można wnieść w każdym czasie po wniesieniu ponaglenia do właściwego organu. Na gruncie art. 35 § 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (t. j. Dz. U. z 2023 r., poz. 775 ze zm., dalej: k.p.a.), organy administracji publicznej obowiązane są załatwiać sprawy bez zbędnej zwłoki. Zgodnie zaś z art. 37 § 1 k.p.a., stronie służy prawo do wniesienia ponaglenia, jeżeli nie załatwiono sprawy w terminie określonym w art. 35 lub przepisach szczególnych ani w terminie wskazanym zgodnie z art. 36 § 1 (pkt 1 - bezczynność), bądź kiedy postępowanie jest prowadzone dłużej niż jest to niezbędne do załatwienia sprawy (pkt 2 - przewlekłość). Tym samym, złożenie skargi na bezczynność, czy też przewlekłość organu, jest możliwe dopiero po wniesieniu ponaglenia na niezałatwienie sprawy do organu wyższego stopnia za pośrednictwem organu prowadzącego postępowanie (art. 37 § 3 pkt 1 k.p.a.) albo do organu prowadzącego postępowanie, jeżeli nie ma organu wyższego stopnia (art. 37 § 3 pkt 2 k.p.a.). Z powyższych przepisów wynika, że warunkiem skutecznego wniesienia do wojewódzkiego sądu administracyjnego skargi na przewlekłe prowadzenie postępowania przez organ, jak ma to miejsce w rozpoznawanej sprawie, jest wyczerpanie środków zaskarżenia poprzez złożenie uprzednio przez stronę ponaglenia do właściwego organu. Stosownie do art. 58 § 1 pkt 6 u.p.p.s.a., sąd odrzuca skargę, jeżeli z innych przyczyn wniesienie skargi jest niedopuszczalne. W myśl natomiast art. 220 § 3 u.p.p.s.a., skarga, od której pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlega odrzuceniu przez sąd. W niniejszej sprawie do skargi nie dołączono kopii ponaglenia skierowanego do organu (o którym mowa w skardze) wraz z dowodem jego wniesienia ani nie uiszczono wymaganego wpisu sądowego od skargi. W związku z powyższym, wezwano skarżącego do usunięcia powyższych braków wyznaczając siedmiodniowy termin na ich usunięcie (liczony od dnia doręczenia wezwań) i pouczając o rygorze niezastosowania się do ww. wezwań, tj. odrzuceniu skargi. Z akt sprawy wynika, że przesyłkę zawierającą powyższe wezwania doręczono skutecznie na adres do korespondencji wskazany w skardze w dniu 14 sierpnia 2023 r. (poniedziałek). W konsekwencji siedmiodniowy termin do uzupełnienia wskazanych braków upływał w dniu 21 sierpnia 2023 r. (poniedziałek). Pomimo upływu terminu, strona nie uzupełniła braków skargi. Odnosząc się do oświadczenia strony o cofnięciu skargi, wyjaśnić trzeba, że badanie dopuszczalności złożonego oświadczenia o cofnięciu skargi, jak i umorzenie postępowania sądowego na podstawie art. 161 § 1 pkt 1 u.p.p.s.a., możliwe jest tylko wówczas, gdy skarga jest dopuszczalna i nie zawiera braków uniemożliwiających nadanie jej dalszego biegu, tymczasem w rozpatrywanej sprawie strona nie wyczerpała przysługującego jej środka zaskarżenia oraz nie uiściła wpisu sądowego od skargi. Okoliczność ta obligowała Sąd do odrzucenia skargi na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 u.p.p.s.a. oraz art. 220 § 3 u.p.p.s.a, o czym orzeczono jak w sentencji postanowienia.