II GSK 2321/24

SENTENCJA Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Marcin Kamiński po rozpoznaniu w dniu 6 grudnia 2024 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Gospodarczej wniosku B. Sp. z o.o. w W. o wstrzymanie wykonania decyzji Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Lublinie z dnia 18 stycznia 2024 r. nr 0601-IGC.4802.217.2023 w sprawie ze skargi kasacyjnej B. Sp. z o.o. w W. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie z dnia 6 czerwca 2024 r., sygn. akt III SA/Lu 171/24 w sprawie ze skargi B. Sp. z o.o. w Warszawie na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Lublinie z dnia 18 stycznia 2024 r. nr 0601-IGC.4802.217.2023 w przedmiocie kary pieniężnej za przejazd pojazdem nienormatywnym bez zezwolenia postanawia: oddalić wniosek. UZASADNIENIE Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie, wyrokiem z dnia 6 czerwca 2024 r., sygn. akt III SA/Lu 171/24, oddalił skargę B. Sp. z o.o. w W. (skarżąca, strona skarżąca, spółka) na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Lublinie (organ, DIAS) z dnia 18 stycznia 2024 r. w przedmiocie kary pieniężnej za przejazd pojazdem nienormatywnym bez zezwolenia. W wywiedzionej od powyższego wyroku skardze kasacyjnej pełnomocnik strony skarżącej zawarł wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Lublinie z dnia 18 stycznia 2024 r. dotyczącej kary pieniężnej za przejazd pojazdem nienormatywnym bez zezwolenia, z uwagi na niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Naczelny Sąd Administracyjny zważył co następuje. Wniosek strony skarżącej o udzielenie ochrony tymczasowej w postępowaniu kasacyjnym podlegał oddaleniu jako oczywiście bezzasadny. Pełnomocnik strony skarżącej nie zauważył, że zgodnie z art. 140ac ust. 2 w zw. z art. 140ac ust. 1 ustawy z dnia 20 czerwca 1997 r. Prawo o ruchu drogowym (u.p.r.d.) decyzja ostateczna o wymierzeniu kary pieniężnej, o której mowa w art. 140aa ust. 1 i 1a u.p.r.d., podlega wykonaniu po upływie 30 dni od jej doręczenia, chyba że wstrzymano jej wykonanie. Organ kontroli, który wydał decyzję ostateczną, z urzędu wstrzymuje jej wykonanie, w drodze postanowienia, na które nie przysługuje zażalenie, w razie wniesienia skargi do sądu administracyjnego. Postanowienie o wstrzymaniu wykonania zaskarżonej decyzji traci moc z dniem prawomocnego zakończenia postępowania sądowoadministracyjnego w drodze wydania postanowienia o odrzuceniu skargi lub umorzeniu postępowania albo wyroku oddalającego skargę. Szczególna regulacja wynikająca z powyższego przepisu wyłącza w tym zakresie stosowanie art. 61 § 3-6 p.p.s.a. w postępowaniu przed wojewódzkim sądem administracyjnym oraz przed Naczelnym Sądem Administracyjnym. Ponieważ z akt przedmiotowej sprawy wynika, że skarżony organ postanowieniem z dnia 22 lutego 2024 r., działając na podstawie art. 140ac ust. 2 u.p.r.d., wstrzymał z urzędu wykonanie zaskarżonej decyzji, dlatego należy uznać, że złożony przez stronę skarżącą kasacyjnie wniosek o udzielenie tymczasowej ochrony w związku z wydaniem przez Sąd pierwszej instancji nieprawomocnego wyroku o oddaleniu skargi na powyższą decyzję nie podlega ocenie merytorycznej na podstawie art. 61 § 3 w zw. z art. 193 p.p.s.a. ze względu na pierwszeństwo stosowania przepisu art. art. 140ac ust. 2 u.p.r.d. Mając na względzie powyższe przesłanki, Naczelny Sąd Administracyjny orzekł na podstawie art. 61 § 3 w zw. z art. 193 p.p.s.a. oraz w zw. z art. 140ac ust. 2 u.p.r.d., jak w sentencji postanowienia.