II GZ 231/19

SENTENCJA Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Gabriela Jyż po rozpoznaniu w dniu 29 października 2019 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Gospodarczej zażalenia E. B. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie z dnia 27 maja 2019 r., sygn. akt II SA/Ol 877/18 w zakresie odrzucenia skargi w sprawie ze skargi E. B. na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Olsztynie z dnia [...] października 2018 r., nr [...] w przedmiocie kary pieniężnej z tytułu urządzania gier na automacie poza kasynem gry postanawia: oddalić zażalenie UZASADNIENIE Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie, postanowieniem z dnia 27 maja 2019 r., odrzucił skargę E. B. na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Olsztynie z dnia [...] października 2018 r., w przedmiocie kary pieniężnej z tytułu urządzania gier na automacie poza kasynem gry. W motywach orzeczenia Sąd I instancji wskazał, że w związku ze skargą na wymienioną decyzję, skarżąca zarządzeniem z dnia 15 grudnia 2018 r. wezwana została do uiszczenia wpisu sądowego od wniesionej skargi w kwocie 400 zł. w terminie siedmiu dni od dnia otrzymania wezwania pod rygorem odrzucenia skargi. W wyniku negatywnego dla strony rozpoznania jej wniosku o przyznanie prawa pomocy poprzez zwolnienie jej z kosztów sądowych, wezwano skarżąca, zarządzeniem z dnia 26 kwietnia 2019 r., do wykonania zarządzenia z dnia 15 grudnia 2018 r. Zarządzenie to doręczono skarżącej w dniu 6 maja 2019 r. Skarżąca w zakreślonym wezwaniem terminie, tj. do dnia 13 maja 2019 r., nie uzupełniła braku formalnego skargi. W takim stanie sprawy Sąd I instancji, działając na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 i art. 220 § 1 i 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2018 r. poz. 1302, ze zm., dalej: p.p.s.a.), skargę odrzucił. E. B., zażaleniem zaskarżyła w całości postanowienie Sądu I instancji wnosząc o jego uchylenie i zarzucając mu błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę rozstrzygnięcia polegającego na błędnym ustaleniu faktycznej sytuacji materialnej skarżącej. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie nie znajduje usprawiedliwionych podstaw. Zgodnie z treścią art. 220 § 1 p.p.s.a., sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. Stosownie do zdania drugiego powołanego przepisu, w takim przypadku, z zastrzeżeniem § 2 i 3, przewodniczący wzywa wnoszącego pismo, aby pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania uiścił opłatę w terminie siedmiu dni do dnia doręczenia wezwanie. Stosowanie do § 3 art. 220 p.p.s.a., skarga, od której pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis podlega odrzuceniu przez sąd. Analiza akt sprawy wskazuje, że Sąd I instancji niewadliwie ustalił podstawy obligatoryjnego odrzucenia skargi w oparciu o powołane przepisy. Strona skarżąca wobec braku uiszczenia wpisu od wniesionej na rozstrzygnięcie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Olsztynie z dnia [...] października 2018 r., wezwana została zarządzeniem z dnia 15 grudnia 2018 r. do uzupełnienia braku formalnego skargi poprzez uiszczenie wpisu w kwocie 400 zł. Wobec rozpoznania wniosku strony o udzielenie jej prawa pomocy w zakresie całkowitym w tym poprzez zwolnienie jej z konieczności uiszczania kosztów sądowych, zakończonego prawomocną odmową przyznania tego prawa, strona wezwana została ponownie do uzupełnienia braku skargi poprzez uiszczenia wpisu w określonej wysokości w terminie siedmiu dni pod rygorem odrzucenia skargi – zarządzenie z dnia 26 kwietnia 2019 r. Wezwanie to doręczono stronie w dniu 6 maja 2019 r., a więc jak trafnie ustalił Sąd I instancji termin do wykonania tego wezwania upływał dnia 13 maja 2019 r. Do dnia wydania przedmiotowego postanowienia strona wpisu nie uiściła. Wobec takiego stanu sprawy Sąd I instancji zobligowany był, na podstawie powołanego art. 220 § 3 p.p.s.a., do dorzucenia wniesionej w sprawie skargi, co też prawidłowo uczynił. Wobec powyższego Naczelny Sąd Administracyjny, w oparciu o art. 184 w zw. z art. 197 § 1 i 2 p.p.s.a., postanowił jak w sentencji.