II SAB/Wr 601/24

SENTENCJA Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący Asesor WSA Malwina Jaworska-Wołyniak po rozpoznaniu w Wydziale II w dniu 8 sierpnia 2024 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi Y. K. na bezczynność Wojewody Dolnośląskiego w wydaniu karty pobytu postanawia: odrzucić skargę. UZASADNIENIE Y. K. złożyła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu skargę na bezczynność Wojewody Dolnośląskiego w wydaniu karty pobytu. Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału II z dnia 18 czerwca 2024 r. wezwano stronę skarżącą do uiszczenia wpisu sądowego w kwocie 100 zł w terminie 7 dni, pod rygorem odrzucenia skargi. Ponadto, pismem z dnia 28 czerwca 2024 r., w wykonaniu zarządzenia Przewodniczącego Wydziału II z dnia 18 czerwca 2024 r., wezwano stronę skarżącą do usunięcia braku formalnego skargi w terminie 7 dni, pod rygorem jej odrzucenia, przez podpisanie skargi, podanie numeru PESEL, wskazanie czy skarga dotyczy bezczynności czy przewlekłości. Powyższe wezwania doręczono stronie skarżącej w dniu 15 lipca 2024 r. W zakreślonym terminie skarżąca nie usunęła braku formalnego i fiskalnego skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu zważył, co następuje: Zgodnie z art. 58 § 1 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2024 r., poz. 935, dalej p.p.s.a.) - Sąd odrzuca skargę, gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi. Przepis zaś z art. 58 § 3 p.p.s.a. stanowi, że Sąd odrzuca skargę postanowieniem, a odrzucenie skargi może nastąpić na posiedzeniu niejawnym. Natomiast po myśli art. 220 § 1 p.p.s.a. sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. Skarga, od której pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlega odrzuceniu przez sąd (art. 220 § 3 p.p.s.a.). Ponieważ w realiach niniejszej sprawy, strona skarżąca w zakreślonym terminie nie uiściła wymaganego wpisu, jak również nie usunęła braków formalnych skargi, złożona skarga – w myśl przywołanych regulacji - podlegała odrzuceniu. Mając zatem na uwadze powyższe i kierując się dyspozycją z art. 58 § 1 pkt 3 i art. 230 p.p.s.a., Sąd orzekł jak w sentencji postanowienia.