Ppolska.starec← UrzadnikВойти

VI SA/Wa 1786/07

Административные суды2007-12-10
Номер дела
VI SA/Wa 1786/07
Суд
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Дата решения
2007-12-10
Тип
Postanowienie WSA w Warszawie

Судьи

Izabela Głowacka-Klimas

Резолютивная часть

Sprostowano niedokładności, błędy pisarskie, rachunkowe lub inne oczywiste omyłki

Текст решения

SENTENCJA Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Izabela Głowacka-Klimas po rozpoznaniu w dniu 10 grudnia 2007 r. na posiedzeniu niejawnym z urzędu w przedmiocie sprostowania oczywistej omyłki w sprawie ze skargi P. spółki z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w W. na decyzję Komendanta Stołecznego Policji z dnia [...] lipca 2007 r., Nr [...] w przedmiocie nałożenia kary pieniężnej za naruszenie przepisów transportu drogowego postanawia sprostować błąd pisarski w postanowieniu Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego z dnia 5 grudnia 2007 r., sygn. akt. VI SA/Wa 1786/07, w ten sposób, że po wierszu czternastym dodać wiersz w brzmieniu "w przedmiocie nałożenia kary pieniężnej za naruszenie przepisów transportu drogowego". UZASADNIENIE Dnia 5 grudnia 2007 r. odbyła się przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Warszawie rozprawa w sprawie ze skargi P. spółki z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w Warszawie na decyzję Komendanta Stołecznego Policji z dnia [...] lipca 2007 r. w przedmiocie nałożenia kary pieniężnej za naruszenie przepisów transportu drogowego. W zapadłym na tym posiedzeniu postanowieniu o zawieszeniu postępowania sądowoadministracyjnego pominięto przedmiot skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z treścią przepisu art. 156 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), cytowana dalej jako p.p.s.a., Sąd może z urzędu sprostować błędy pisarskie, rachunkowe lub inne oczywiste omyłki. W niniejszej sprawie nie budzi wątpliwości, że błąd pisarski polegający na pominięciu przedmiotu postępowania stanowi oczywistą omyłkę. Jednocześnie nie zachodzą najmniejsze wątpliwości co do tegoż przedmiotu, bowiem w postanowieniu prawidłowo wskazano organ, którego decyzję zaskarżono, oraz datę i numer tejże decyzji. Uwzględniając powyższe, na podstawie art. 156 § 1 i 2, Sąd orzekł jak na wstępie.