I OSK 703/15

SENTENCJA Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: Sędzia NSA Wiesław Morys Sędziowie: Sędzia NSA Wojciech Jakimowicz Sędzia del. WSA Izabela Bąk-Marciniak (spr.) Protokolant st. asystent sędziego Rafał Kopania po rozpoznaniu w dniu 9 grudnia 2016 r. na rozprawie w Izbie Ogólnoadministracyjnej skargi kasacyjnej Dyrektora Agencji Nieruchomości Rolnych Oddziału Terenowego w S. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie z dnia 8 stycznia 2015 r. sygn. akt II SAB/Sz 145/14 w sprawie ze skargi S. Z. na bezczynność Dyrektora Agencji Nieruchomości Rolnych Oddziału Terenowego w S. w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej oddala skargę kasacyjną. UZASADNIENIE Wnioskiem z dnia 26 września 2014 r. S. Z. zwrócił się do Agencji Nieruchomości Rolnych Oddział Terenowy w S. o udostępnienie informacji publicznej w postaci wszystkich operatów szacunkowych sporządzonych na zlecenie ANR OT Szczecin w latach 2012 - 2014, które były lub są podstawą do dokonanych lub prowadzonych postępowań w sprawie sprzedaży nieruchomości z zasobu WRSP o powierzchni powyżej 10 ha, dla wszystkich trybów sprzedaży - przetargowych lub bezprzetargowych, położonych na terenie gmin: P., K. lub P. Wskazał jednocześnie, iż prosi o udzielenie powyższej informacji w formie kserokopii dokumentów lub przesłanie plików mailem. Pismem z dnia 9 października 2014 r. poinformowano wnioskodawcę, że żądana informacja publiczna posiada charakter informacji przetworzonej, gdyż w posiadaniu ANR OT S. nie znajdują się informacje jakie operaty szacunkowe zostały wykonane w latach 2012 -2014 - na zlecenie ANR OT S., które były lub są podstawą do dokonanych lub prowadzonych postępowań w sprawie sprzedaży nieruchomości z Zasobu WRSP o powierzchni powyżej 10 ha, położonych na terenie gmin: P., K. lub P. W związku z tym, na podstawie art. 64 § 2 Kodeksu postępowania administracyjnego, wezwano S.Z. do usunięcia braków wniosku z dnia z dnia 26 września 2014 r. o udostępnienie informacji publicznej, poprzez wykazanie zakresu w jakim udostępnienie wnioskowanej informacji publicznej jest szczególnie istotne dla interesu publicznego. W odpowiedzi S. Z. wskazał, że wnioskowana informacja jest informacją prostą, a jej sporządzenie, poza niezbyt obszerną selekcją posiadanych operatów szacunkowych, o jasnych i prostych do wyszukania kryteriach, nie prowadzi do sporządzenia informacji przetworzonej. Kolejnym pismem z dnia 21 października 2014 r. poinformowano S. Z., że żądane przez niego informacje są informacjami publicznymi w rozumieniu ustawy o dostępie do informacji publicznej, jednak przepisy odrębne określają odmienne zasady i tryb dostępu do nich. Brak jest podstaw do żądania wnioskowanej informacji, w postaci operatów szacunkowych, na zasadach przewidzianych w ustawie o dostępie do informacji publicznej, gdyż zasady udostępniania ww. informacji uregulowane są odrębnie w ustawie o gospodarce nieruchomościami. S. Z. w dniu 16 czerwca 2014 r. skierował, za pośrednictwem organu, skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie na bezczynność w zakresie udostępnienia informacji publicznej przez Dyrektora Oddziału Terenowego Agencji Nieruchomości Rolnych w S. Skarżący wniósł o: 1. zobowiązanie Dyrektora Oddziału Terenowego Agencji Nieruchomości Rolnych w S. do udzielenia żądanej informacji publicznej w terminie czternastu dni od daty doręczenia akt organowi, 2. zobowiązanie Dyrektora Oddziału Terenowego Agencji Nieruchomości Rolnych do ukarania dyscyplinarnego pracownika winnego niezałatwienia sprawy w terminie, 3. wymierzenie organowi grzywny na postawie art. 149 § 2 P.p.s.a w maksymalnej wysokości określonej w art. 154 § 6 P.p.s.a. i zasądzenie kosztów postępowania. W uzasadnieniu skargi wyjaśnił, że do dnia złożenia tej skargi, tj. 4 listopada 2014 r. organ nie udostępnił mu żądanej informacji, ani też nie wydał decyzji odmownej zgodnie z art. 16 ustawy o dostępie do informacji publicznej, czym naruszył 14 dniowy termin zapisany w art. 13 ust. 1 ustawy o dostępie do informacji publicznej. Nadto podniósł, że wnioskowana informacja nie jest informacją przetworzoną, wskazany we wniosku sposób jej udostępnienia nie naraża Agencji na dodatkowe koszty związane ze sposobem jej udostępnienia lub koniecznością przekształcenia informacji, dlatego też powinna zostać udostępniona niezwłocznie. Również forma odmowy dostępu do informacji publicznej, nie podjęta w formie decyzji administracyjnej, jest niewłaściwa. Organ w odpowiedzi na skargę wniósł o jej oddalenie, wskazując, że zgodnie z art. 61 ust. 4 Konstytucji RP, tryb udzielania informacji publicznej określają ustawy. Jedną z nich jest ustawa o dostępie do informacji publicznej, jednak nie dotyczy ona udostępniania wszelkiego rodzaju informacji publicznych, co wynika z treści art. 1 ust. 2 tej ustawy. Zdaniem organu żądane przez S. Z. informacje są informacjami publicznymi w rozumieniu ustawy o dostępie do informacji publicznej, jednak przepisy odrębne określają odmienne zasady i tryb dostępu do takich informacji, a to przepis art. 156 ust. 1a ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami (Dz. U. z 2014, poz. 518 ze zm.). Przepis, ten stanowiący lex specialis w stosunku do przepisów ustawy o dostępie do informacji publicznej, określa odrębne zasady udostępniania informacji publicznej, jaką stanowi operat szacunkowy. Na poparcie swojego stanowiska organ powołał wyrok WSA we Wrocławiu z dnia 19 grudnia 2012 r., sygn. akt IV SAB/Wr 105/12. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie wyrokiem z dnia 8 stycznia 2015r., sygn. akt II SAB/Sz 145/14 zobowiązał Dyrektora Agencji Nieruchomości Rolnych Oddziału Terenowego w S. do rozpoznania wniosku skarżącego z dnia 26 września 2014r. w terminie 14 dni od dnia zwrotu organowi akt sprawy wraz z odpisem orzeczenia ze stwierdzeniem prawomocności (pkt 1 wyroku). Stwierdził, że bezczynność nie miała miejsca z rażącym naruszeniem prawa (pkt 2 wyroku). Oddalił wniosek o wymierzenie grzywny organowi (pkt 3 wyroku). W punkcie 4 wyroku orzekł o kosztach. W uzasadnieniu Sąd wskazał, że ustawa z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (Dz. U. Nr 112, poz. 1198 ze zm.) – dalej "u.d.i.p.", będąca rozwinięciem konstytucyjnego prawa do informacji publicznej, reguluje zasady i tryb dostępu do informacji, mających walor informacji publicznych, wskazuje, w jakich przypadkach dostęp do informacji publicznej podlega ograniczeniu, i kiedy żądane przez wnioskodawcę informacje nie mogą zostać udostępnione. Art. 4 ust. 1 u.d.i.p. stanowi, że obowiązane do udostępniania informacji publicznej są władze publiczne oraz inne podmioty wykonujące zadania publiczne w szczególności: organy władzy publicznej, organy samorządów gospodarczych i zawodowych, podmioty reprezentujące zgodnie z odrębnymi przepisami Skarb Państwa, podmioty reprezentujące państwowe osoby prawne albo osoby prawne samorządu terytorialnego oraz podmioty reprezentujące inne państwowe jednostki organizacyjne albo jednostki organizacyjne samorządu terytorialnego, podmioty reprezentujące inne osoby lub jednostki organizacyjne, które wykonują zadania publiczne lub dysponują majątkiem publicznym oraz osoby prawne, w których Skarb Państwa, jednostki samorządu terytorialnego lub samorządu gospodarczego albo zawodowego mają pozycję dominującą w rozumieniu przepisów o ochronie konkurencji i konsumentów. Dyrektor Oddziału Terenowego Agencji Nieruchomości Rolnych w S. jest podmiotem zobowiązanym na gruncie ustawy o dostępie do informacji publicznej do udostępnienia informacji, mającej walor informacji publicznej, będącej w jego posiadaniu, a żądana przez S. Z. informacja w postaci kopii operatów szacunkowych wskazanych we wniosku, stanowi informację publiczną w rozumieniu u.d.i.p., dotyczy bowiem bezpośrednio gospodarowania mieniem publicznym. Pojęcie informacji publicznej ustawodawca określił w art. 1 ust. 1 i art. 6 u.d.i.p. W ich świetle informacją publiczną jest każda informacja o sprawach publicznych, a w szczególności o sprawach wymienionych w art. 6 u.d.i.p. W świetle tego przepisu oraz art. 61 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej, zgodnie z którym prawo do informacji jest publicznym prawem obywatela, realizowanym na zasadach skonkretyzowanych w ustawie o dostępie do informacji publicznej, można powiedzieć, że informacją publiczną będzie każda wiadomość wytworzona lub odnoszona do władz publicznych, a także wytworzona lub odnoszona do innych podmiotów wykonujących funkcje publiczne w zakresie wykonywania przez nie zadań władzy publicznej i gospodarowania mieniem komunalnym lub mieniem Skarbu Państwa. Dalej Sąd I instancji wskazał, że nie można zgodzić się z organem, że art.156 ust.1a u.g.n. jest przepisem szczególnym w rozumieniu art. 1 ust. 2 u.d.i.p. określającym odmienne zasady i tryb dostępu do informacji, będących informacjami publicznymi. W przytoczonym przepisie ustawodawca określił tryb dostępu do operatów szacunkowych tylko dla określonej kategorii osób, których interesu prawnego dotyczy treść operatu, poprzez ich przeglądanie, sporządzanie z nich notatek i odpisów, a także uzyskiwanie uwierzytelnionych odpisów. Nie oznacza to jednak, że inne osoby (nielegitymujące się interesem prawnym) nie mogą ubiegać się o dostęp do operatów szacunkowych sporządzonych na zlecenie organów w celu realizacji powierzonych im prawem zadań, w trybie przepisów ustawy o dostępie do informacji publicznej. Skoro wnioskowane operaty szacunkowe stanowią informację publiczną, to podlegają udostępnieniu na zasadach i w trybie określonym w ustawie o dostępie do informacji publicznej. Skarżącemu nie udzielono żądanej informacji, ani też nie odmówiono jej udostępnienia w formie decyzji administracyjnej. Przepis art. 13 ust. 1 u.d.i.p. stanowi, że udostępnianie informacji publicznej na wniosek następuje bez zbędnej zwłoki, nie później jednak niż w terminie 14 dni od dnia złożenia wniosku. Mając zatem na względzie treść powyższego przepisu Sąd, uwzględnił skargę na bezczynność Dyrektora Oddziału Terenowego Agencji Nieruchomości Rolnych w S. Z okoliczności faktycznych i prawnych nie wynikało, aby bezczynność organu miała charakter rażącego naruszenia prawa. Zwłoka nie miała cech lekceważącego traktowania skarżącego i obowiązków nałożonych ustawą. Nadto Sąd podkreślił, że w orzecznictwie sądowoadministracyjnym ugruntowany jest już pogląd, zgodnie z którym "informacją przetworzoną jest informacja publiczna opracowana przez podmiot zobowiązany przy użyciu dodatkowych sił i środków, na podstawie posiadanych przez niego danych, w związku z żądaniem wnioskodawcy i na podstawie kryteriów przez niego wskazanych, czyli innymi słowy informacja, która zostanie przygotowana "specjalnie" dla wnioskodawcy wedle wskazanych przez niego kryteriów. Będzie to zatem taka informacja, co do której podmiot zobowiązany do jej udzielania nie dysponuje taką "gotową" informacją na dzień złożenia wniosku, ale jej udostępnienie wymaga podjęcia dodatkowych czynności. Informacja przetworzona to taka informacja, której wytworzenie wymaga intelektualnego zaangażowania podmiotu zobowiązanego" (por. wyrok NSA z dnia 17 października 2006 r., sygn. akt I OSK 1347/05; wyrok WSA w Warszawie z dnia 22 sierpnia 2007 r., sygn. akt II SA/Wa 1048/07; wyrok NSA z dnia 5 kwietnia 2013 r., sygn. akt I OSK 89/13; wyrok NSA z dnia 3 października 2014 r., sygn. akt I OSK 602/14; publ. http//:orzeczenia.nsa.gov.pl). Skargę kasacyjną od powyższego wyroku wywiódł pełnomocnik organu - Dyrektora Oddziału Terenowego Agencji Nieruchomości Rolnych w S., zaskarżając wyrok w całości i zarzucając mu naruszenie prawa materialnego, a to: art. 1 ust. 2 ustawy z dnia 06.09.2001 r. o dostępie do informacji publicznej (Dz. U. Nr 112 poz. 1198 ze zm"), zwanej dalej "u.d.i.p." oraz art. 156 ust. 1a ustawy z dnia 21.08.1997 r. o gospodarce nieruchomościami (Dz. U. z 2014 r. poz. 518 ze zm.), zwanej dalej "u.g.n.", poprzez ich błędną wykładnię i niewłaściwe zastosowanie, polegające na przyjęciu, że operaty szacunkowe stanowiące informację publiczną podlegają udostępnieniu na zasadach i w trybie określonych w u.d.i.p., a nie na zasadach i w trybie określonych w art. 156 ust. 1a. Na podstawie art. 176 w zw. z art. 188, art. 203 pkt 2 i art. 205 § 2 p.p.s.a., wniósł o : 1) uchylenie zaskarżonego wyroku w całości i oddalenie skargi na bezczynność organu; 2) zasądzenie od skarżącego na rzecz organu zwrotu kosztów postępowania, w tym kosztów zastępstwa radcowskiego, według norm przepisanych prawem. W uzasadnieniu skargi kasator wskazał, iż przepis art. 156 ust. 1a u.g.n. określa odmienne w stosunku do postanowień u.d.i.p. zasady udostępniania informacji publicznej, jaką stanowi operat szacunkowy. Przepis ust. 1a został wprowadzony do treści art. 156 u.g.n. przez art. 1 pkt 54 ustawy z dnia 24.08.2007 r. zmieniającej u.g.n. (Dz. U. Nr 173, poz. 1218). W związku z tą zmianą u.g.n. w obecnym brzmieniu w sposób odrębny reguluje dostęp do operatów szacunkowych i stanowi tym samym lex specialis w stosunku do przepisów u.d.i.p. Prawodawca ograniczył w ww. przepisie prawo do przeglądania operatów szacunkowych oraz sporządzania z nich notatek i odpisów tylko do osób posiadających interes prawny, a prawo do otrzymania uwierzytelnionych odpisów operatów tylko do osób posiadających uzasadniony i ważny interes. Określono zatem w art. 156 ust. 1a u.g.n. zarówno zakres informacji podlegającej udostępnieniu jak i zakres podmiotów upoważnionych do jej otrzymania. W tej sytuacji uprawnienia dostępu do operatu szacunkowego nie można dochodzić powołując się wyłącznie na u.d.i.p., gdyż - w zakresie zasad i trybu dostępu do tego rodzaju informacji publicznej - zastosowanie przepisów tej ustawy jest w takim wypadku wyłączone. Z art. 1 ust. 2 u.d.i.p. wynika bowiem, że przepisy tej ustawy nie naruszają przepisów innych ustaw określających odmienne zasady i tryb dostępu do informacji będących informacjami publicznymi. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje : Zgodnie z art.174 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2015r., poz.1311) dalej w skrócie p.p.s.a., skargę kasacyjną można oprzeć na następujących podstawach : 1) naruszeniu prawa materialnego przez błędną wykładnię lub niewłaściwe zastosowanie; 2) naruszeniu przepisów postępowania, jeżeli uchybienie to mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy. Naczelny Sąd Administracyjny jest związany podstawami skargi kasacyjnej, bowiem zgodnie z art.183 § 1 p.p.s.a. rozpoznaje skargę w granicach skargi kasacyjnej, biorąc z urzędu pod uwagę jedynie nieważność postępowania. Związanie Naczelnego Sądu Administracyjnego podstawami skargi kasacyjnej wymaga prawidłowego ich określenia w samej skardze. Oznacza to konieczność powołania konkretnych przepisów prawa, którym uchybił sąd pierwszej instancji, uzasadnienia zarzutu ich naruszenia, a w razie zgłoszenia zarzutu naruszenia prawa procesowego – wykazania dodatkowo, że to uchybienie mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy. Innymi słowy obowiązkiem wnoszącego skargę kasacyjną jest precyzyjne wskazanie przepisów, które jego zdaniem zostały naruszone i wykazanie, na czym to naruszenie polegało. Skarga kasacyjna nieodpowiadająca tym wymaganiom, pozbawiona konstytuujących ją elementów treściowych uniemożliwia Naczelnemu Sądowi Administracyjnemu ocenę jej zasadności (podobnie stwierdził Naczelny Sąd Administracyjny w orzeczeniach z dnia 31 marca 2004r. OSK 59/04, ONSAiWSA 2004 z.1, poz.10; z dnia 20 września 2005r. I OSK 794/05, niepubl.; z dnia 20 października 2005r. I OSK 163/05, LEX nr 188715; z dnia 19 grudnia 2005r. II OSK 299/05, LEX nr 190971; z dnia 17 stycznia 2006r/ II OSK 403/05, LEX nr 196461). Po stwierdzeniu, że w niniejszej sprawie nie zachodzą przesłanki nieważności postępowania należało przystąpić do oceny skargi kasacyjnej. Analizowana skarga kasacyjna nie zasługuje na uwzględnienie, bowiem orzeczenie Sądu I instancji mimo błędnego uzasadnienia odpowiada prawu. Nie ulega wątpliwości, że operaty szacunkowe dotyczące mienia publicznego są informacją publiczną w rozumieniu art.1 ust.1 ustawy o informacji publicznej, a to na podstawie art.6 ust.1 pkt 2 lit. f tej ustawy, a okoliczność ta była w sprawie bezsporna. Pojęcie informacji publicznej ustawodawca określił bowiem w art. 1 ust. 1 i art. 6 u.d.i.p. W ich świetle informacją publiczną jest każda informacja o sprawach publicznych, a w szczególności o sprawach wymienionych w art. 6 u.d.i.p. W świetle tego przepisu oraz art. 61 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej, zgodnie z którym prawo do informacji jest publicznym prawem obywatela, realizowanym na zasadach skonkretyzowanych w ustawie o dostępie do informacji publicznej, można powiedzieć, że informacją publiczną będzie każda wiadomość wytworzona lub odnoszona do władz publicznych, a także wytworzona lub odnoszona do innych podmiotów wykonujących funkcje publiczne w zakresie wykonywania przez nie zadań władzy publicznej i gospodarowania mieniem komunalnym lub mieniem Skarbu Państwa. W udzielonej skarżącemu odpowiedzi na jego wniosek o udostępnienie informacji publicznej, prawidłowo organ stwierdził, że żądane informacje stanowią informację publiczną i wskazał na odrębny tryb dostępu do operatów szacunkowych określony w art. 156 ust. 1a ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami (Dz. U. z 2010 r. Nr 102, poz. 651 ze zm.). Zgodnie z treścią art.156 ust.1a ustawy z dnia 21.08.1997 r. o gospodarce nieruchomościami (Dz. U. z 2014 r. poz. 518 ze zm.) "organ administracji publicznej, który zlecił rzeczoznawcy majątkowemu sporządzenie operatu szacunkowego, jest obowiązany umożliwić osobie, której interesu prawnego dotyczy jego treść, przeglądanie tego operatu oraz sporządzanie z niego notatek i odpisów. Osoba ta może żądać uwierzytelnienia sporządzonych przez siebie odpisów z operatu szacunkowego lub wydania jej z operatu szacunkowego uwierzytelnionych odpisów, o ile jest to uzasadnione ważnym interesem tej osoby". W tym kontekście należy zwrócić uwagę na art.1 ust.2 in principio ustawy o dostępie do informacji publicznej, w myśl którego "przepisy ustawy nie naruszają przepisów innych ustaw określających odmienne zasady i tryb dostępu do informacji będących informacjami publicznymi". Analiza art.156 ust.1a u.g.n. wskazuje, że ustawa ta przewiduje odmienny od ustawy o dostępie do informacji publicznej tryb oraz zasady udostępniania informacji. Ustawodawca ograniczył bowiem prawo do przeglądania operatu oraz sporządzania z niego notatek i odpisów wyłącznie do osób posiadających interes prawny, zaś prawo do uwierzytelniania lub wydawania uwierzytelnionych odpisów do osób posiadających uzasadniony i ważny interes. Przepis ten określa zatem zarówno zakres udostępnianej informacji, jak i zakres podmiotów upoważnionych do jej otrzymywania. Stanowi zatem lex specialis względem regulacji ustawy o dostępie do informacji publicznej. Wprowadzony został do ustawy w dniu 22 października 2007r. ustawą z dnia 24 sierpnia 2007r. o zmianie ustawy o gospodarce nieruchomościami oraz o zmianie niektórych innych ustaw (Dz.U.Nr 173, poz.1218), a zatem po uchwaleniu ustawy o dostępie do informacji publicznej. Tym samym ma pierwszeństwo przed nią nie tylko z uwagi na swój szczególny charakter, ale także zgodnie z regułą lex posteriori derogat lege priori, na co zresztą słusznie zwrócił uwagę skarżący kasacyjnie. Trudno bowiem założyć, że węższy zakres dostępu do informacji publicznej ustawodawca chciał zapewnić osobom posiadającym interes prawny – zaś szerszy i prostszy zakres dostępu każdemu innemu podmiotowi. Taka wykładnia nie licowałaby z konstytucyjną zasadą równości (art.32 ustawy zasadniczej). Sąd w niniejszym składzie w całości aprobuje stanowisko wyrażone w wyroku NSA z dnia 11 grudnia 2014r. sygn. akt I OSK 142/14. Powyższe rozważania prowadzą do wniosku, że sporządzone operaty szacunkowe będące podstawą do dokonanych lub prowadzonych postępowań w sprawie sprzedaży nieruchomości z zasobu WRSP, dla wszystkich trybów sprzedaży nie podlegają udostępnieniu w trybie i na zasadach ustawy o dostępie do informacji publicznej, lecz na podstawie art.156 ust.1a ustawy o gospodarce nieruchomościami, w trybie i na zasadach określonych w tym przepisie. W trybie ustawy o dostępie do informacji publicznej może być zatem formułowana tylko informacja oparta na wspomnianych operatach, jednak nie ich treść. Nie ma racji zatem Sąd I instancji, wskazując w uzasadnieniu wyroku, że należało w sprawie zastosować przepisy ustawy z dnia 6 września 2001r. o dostępie do informacji publicznej (Dz.U. Nr 112, poz.1198 ze zm.). Słusznie jednak Sąd Wojewódzki stwierdził, że organ administracyjny pozostawał w bezczynności w zakresie rozpoznania wniosku z dnia 26 września 2014r., jednakże nie z powodu zawartego w uzasadnieniu wyroku, a z uwagi na to, że nie wezwał wnioskodawcy o wykazanie wymaganego interesu prawnego. Ponownie rozpoznając sprawę organ wezwie wnioskodawcę do wykazania interesu prawnego i stosownie do zachowania wnioskodawcy w razie jego wykazania bądź rozpozna wniosek S. Z. i udzieli żądanej informacji w trybie art.156 ust.1a u.g.n., bądź też odmówi jej udostępnienia również stosownie do art.156 ust.1a u.g.n., a nie ustawy o dostępie do informacji publicznej. Z uwagi na powyższe, uznając skargę kasacyjną za nieusprawiedliwioną Naczelny Sąd Administracyjny – z mocy art.184 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzekł, jak w sentencji.