III OZ 356/24

SENTENCJA Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: Sędzia NSA Teresa Zyglewska po rozpoznaniu w dniu 10 grudnia 2024 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej wniosku Z.K. o uzupełnienie postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 17 września 2024 r., sygn. akt III OZ 356/24 o oddaleniu zażalenia Z.K. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie z dnia 13 czerwca 2024 r., sygn. akt II SPP/Lu 106/24 o oddaleniu wniosku o wyłączenie sędziów w sprawie ze sprzeciwu Z.K. od postanowienia starszego referendarza sądowego Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie z dnia 9 maja 2024 r., sygn. akt II SPP/Lu 106/24 w przedmiocie prawa pomocy postanawia: odmówić uzupełnienia postanowienia. UZASADNIENIE Postanowieniem z 17 września 2024 r., sygn. akt III OZ 356/24 Naczelny Sąd Administracyjny oddalił zażalenie Z.K. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie z 13 czerwca 2024 r., sygn. akt II SPP/Lu 106/24 o oddaleniu wniosku o wyłączenie sędziów w sprawie ze sprzeciwu Z.K. od postanowienia starszego referendarza sądowego Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie z 9 maja 2024 r., sygn. akt II SPP/Lu 106/24 w przedmiocie prawa pomocy. Wnioskiem z 8 października 2024 r. Z.K. wniósł o uzupełnienie ww. postanowienia wskazując, że Sąd nie orzekł o całości wniesionej skargi (zażalenia), a tym samym i nie zamieścił dodatkowego orzeczenia. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Stosownie do art. 157 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2024 r., poz. 935; dalej: p.p.s.a.) strona może w ciągu czternastu dni od doręczenia wyroku z urzędu - a gdy wyroku nie doręcza się stronie od dnia ogłoszenia - zgłosić wniosek o uzupełnienie wyroku, jeżeli sąd nie orzekł o całości skargi albo nie zamieścił w wyroku dodatkowego orzeczenia, które według przepisów ustawy powinien był zamieścić z urzędu. Przepis ten na podstawie art. 166 p.p.s.a. stosuje się odpowiednio do postanowień. Z kolei zgodnie z art. 193 p.p.s.a. powyższe regulacje znajdują odpowiednie zastosowanie w postępowaniu przed Naczelnym Sądem Administracyjnym. Uzupełnienie wyroku lub postanowienia z art. 157 § 1 p.p.s.a. nie może służyć "konkretyzacji" uzasadnienia wyroku lub postanowienia, jak i zmianie wydanego w sprawie rozstrzygnięcia. Instytucja uzupełnienia wyroku lub postanowienia nie jest bowiem środkiem służącym zakwestionowaniu rozstrzygnięcia wojewódzkiego sądu administracyjnego. Wniosek o uzupełnienie postanowienia nie może zatem zmierzać do zmiany czy uzupełnienia treści merytorycznej jego uzasadnienia. Takie działanie zmierza w istocie do zmiany uzasadnienia przez zamieszczenie w nim wskazanych przez stronę okoliczności (vide postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z 7 grudnia 2022 r., sygn. akt III OZ 576/22 - orzeczenia sądów administracyjnych są dostępne w bazie internetowej na stronie NSA: orzeczenia.nsa.gov.pl). W niniejszej sprawie Naczelny Sąd Administracyjny postanowieniem z 17 września 2024 r., sygn. akt III OZ 356/24 oddalił zażalenie skarżącego na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie z 13 czerwca 2024 r., sygn. akt II SPP/Lu 106/24 o oddaleniu wniosku o wyłączenie sędziów w sprawie ze sprzeciwu Z.K. od postanowienia starszego referendarza sądowego Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie z 9 maja 2024 r., sygn. akt II SPP/Lu 106/24 w przedmiocie prawa pomocy, a zatem orzekł o całości sprawy. W rozpoznawanym wniosku skarżący w istocie podejmuje polemikę ze stanowiskiem Naczelnego Sądu Administracyjnego, który oddalając jego zażalenie, uznał, że skarżący nie wykazał przesłanek wyłączenia z art. 19 p.p.s.a., bowiem argumentacja skarżącego, również ta przedstawiana w zażaleniu, sprowadzała się do subiektywnych obaw, co do bezstronności sędziów Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie, opartych na orzekaniu tych sędziów w sprawach skarżącego, w których uzyskał on niekorzystne dla siebie rozstrzygnięcia. W tej sytuacji wniosek skarżącego o uzupełnienie postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego nie zasługuje na uwzględnienie. Naczelny Sąd Administracyjny rozpoznał zażalenie, co nie pozostawia wątpliwości, że rozstrzygnięciem tym objął całość zażalenia. Przepisy p.p.s.a. nie wymagają zamieszczenia w sentencji postanowienia dodatkowego orzeczenia. Żądanie skarżącego należy zatem uznać za wykraczające poza zakres art. 157 § 1 p.p.s.a. Uzupełnienie orzeczenia o jakim mowa w tym przepisie dotyczy sytuacji, w której orzeczenie nie jest kompletne (nie zawiera wymaganych prawem elementów). Taka jednak sytuacja nie wystąpiła na gruncie tej sprawy. Mając na uwadze powyższe Naczelny Sąd Administracyjny, w oparciu o art. 157 § 1 w zw. z art. 166 oraz art. 193 p.p.s.a., orzekł jak w postanowieniu.