III SAB/Gd 202/23

SENTENCJA Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Alina Dominiak (spr.), Sędziowie Sędzia WSA Jolanta Sudoł, Asesor WSA Adam Osik, , , po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w trybie uproszczonym w dniu 14 grudnia 2023 r. sprawy ze skargi A. W. na bezczynność Dyrektora Samodzielnego Publicznego Zakładu Opieki Zdrowotnej Ministerstwa Spraw Wewnętrznych i Administracji w Gdańsku w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej 1. zobowiązuje Dyrektora Samodzielnego Publicznego Zakładu Opieki Zdrowotnej Ministerstwa Spraw Wewnętrznych i Administracji w Gdańsku do rozpoznania punktu 2., punktu 3. – poza częścią dotyczącą protokołu odbioru końcowego robót, punktu 4., punktu 6. i punktu 8. wniosku skarżącego A. W. o udostępnienie informacji publicznej, datowanego na dzień 4 lipca 2023 r., w terminie 14 dni od dnia doręczenia odpisu prawomocnego wyroku, 2. stwierdza, że bezczynność Dyrektora Samodzielnego Publicznego Zakładu Opieki Zdrowotnej Ministerstwa Spraw Wewnętrznych i Administracji w Gdańsku w przedmiocie rozpatrzenia części wniosku skarżącego A. W., objętej punktem 1. sentencji wyroku, nie miała miejsca z rażącym naruszeniem prawa, 3. stwierdza, że Dyrektor Samodzielnego Publicznego Zakładu Opieki Zdrowotnej Ministerstwa Spraw Wewnętrznych i Administracji w Gdańsku dopuścił się bezczynności w rozpoznaniu punktu 3. – w części dotyczącej protokołu odbioru końcowego robót, punktu 5. i punktu 7. wniosku skarżącego A. W. o udostępnienie informacji publicznej, datowanego na dzień 4 lipca 2023 r., która nie miała miejsca z rażącym naruszeniem prawa, 4. oddala skargę w pozostałej części, 5. zasądza od Dyrektora Samodzielnego Publicznego Zakładu Opieki Zdrowotnej Ministerstwa Spraw Wewnętrznych i Administracji w Gdańsku na rzecz skarżącego A. W. kwotę 100 ( sto) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania. UZASADNIENIE Pismem z dnia 5 września 2023 r. A. W. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku skargę na bezczynność Dyrektora Samodzielnego Publicznego Zakładu Opieki Zdrowotnej (dalej organ lub Szpital) w zakresie załatwienia wniosku z dnia 4 lipca 2023 r. o udostępnienie informacji publicznej, zarzucając naruszenie art.4 ust.4 w zw. z art.1 ust.1, art.2 ust.1, art.3 ust.1 pkt 1 i 2, art.6, art.13 ust.1 oraz art.14 ust.1 ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (tekst jedn. Dz. U. z 2022 r., poz. 902), zwanej dalej "u.d.i.p.". Podnosząc powyższe zarzuty, skarżący wniósł o zobowiązanie organu do udzielenia - w terminie 14 dni od otrzymania wyroku - informacji publicznej zgodnie z wnioskiem z dnia 4 lipca 2023r. oraz stwierdzenie, że bezczynność organu nastąpiła z rażącym naruszeniem prawa. W uzasadnieniu skargi skarżący podał, że pismem z dnia 4 lipca 2023r. wystąpił z wnioskiem o udostępnienie informacji publicznej w zakresie przekazania kserokopii następujących dokumentów: 1.umowy w sprawie wykonania zadania pn.:"Rozbudowa Szpitala z blokiem operacyjnym w formule zaprojektuj, wybuduj i wyposaż. Postępowanie nr 3" (wraz z załącznikami i ewentualnie aneksami) zawartej pomiędzy Szpitalem a W. Sp. z o.o. Sp.k. w P. ([...]) przy ul. [...]; 2.dziennika budowy; 3.zgłoszeń wykonanych robót do odbiorów częściowych i odbioru końcowego oraz protokołów z dokonanych odbiorów; 4.umów zawartych przez W. Sp.z o.o. Sp.k. z podwykonawcami; 5.oświadczeń W. Sp.z o.o. Sp.k. dotyczących zapłaty przez W. Sp. z o.o. Sp.k. wynagrodzeń poszczególnym podwykonawcom za wykonane przez nich roboty; 6.kompletu faktur wystawionych Szpitalowi przez W. Sp.z o.o. Sp.k. za wykonane roboty i kompletu dokonanych przez Szpital przelewów wynagrodzenia dla W. Sp.z o.o. Sp.k.; 7.kompletu ewentualnych not obciążeniowych wystawionych przez Szpital dla W. Sp.z o.o. Sp.k. lub wystawionych przez W. Sp.z o.o. Sp.k. dla Szpitala wraz z przelewami kwot, na jakie opiewały wystawione noty obciążeniowe; 8.innych dokumentów związanych z wzajemnymi rozliczeniami finansowymi pomiędzy Szpitalem a W. Sp.z o.o. Sp.k. z tytułu wykonania zadania określonego w pkt 1 oraz dokumentów potwierdzających ustawowe działania Szpitala w zakresie zapłaty wynagrodzeń należnych podwykonawcom za wykonane przez nich roboty. Skarżący wskazał także, że pismem z dnia 18 lipca 2023r. organ wniósł o uzupełnienie wniosku z dnia 4 lipca 2023r. o informację, dotyczącą "szczególnie istotnego interesu publicznego", uzasadniającego powstanie obowiązku udostępnienia przez organ wnioskowanej informacji publicznej. Organ poinformował jednocześnie, iż jeżeli w ciągu 14-tu dni nie przekaże żądanej informacji, to postępowanie o udzielenie informacji publicznej zostanie umorzone. Następnie dnia 30 sierpnia 2023r.- po upływie 44 dni od otrzymania przez zobowiązanego wniosku- skarżący otrzymał od zobowiązanego dokumenty określone w pkt 1 wniosku z dnia 4 lipca 2023r. W kwestii udostępnienia pozostałych dokumentów organ powiadomił, iż podtrzymuje swoje stanowisko wyrażone w piśmie z dnia 18 lipca 2023 r. Skarżący podniósł, że organ nie wyjaśnił, dlaczego udostępniając dokumenty wyszczególnione w pkt 1 wniosku z dnia 4 lipca 2023r. zwolnił go niejako z żądanego wykazania "szczególnie istotnego interesu publicznego", a dlaczego udostępnienie pozostałych wnioskowanych dokumentów warunkuje nadal wykazaniem "szczególnie istotnego interesu publicznego". Zdaniem skarżącego powyższe wskazuje, że w istocie cała żądana informacja nie nosi waloru "informacji przetworzonej" i powinna być udostępniona w przewidzianym ustawą terminie, czego organ w pełni świadomie zaniechał. W odpowiedzi na skargę organ wyjaśnił, że Szpital udzielił odpowiedzi na wniosek skarżącego o udzielenie informacji publicznej pismem z dnia 18 lipca 2023 r. W tej odpowiedzi organ wskazał, że przedmiotowy wniosek dotyczy informacji, stanowiącej informację publiczną przetworzoną, bowiem jej udostępnienie będzie wymagało szeregu czynności w celu wytworzenia nowej informacji, poprzez sięgnięcie do dokumentacji źródłowej i skompletowania poszczególnych dokumentów w sposób wskazany przez wnioskującego. Realizacja wniosku jako informacji przetworzonej wymagałaby analizy tej dokumentacji w celu wybrania informacji niezbędnych do realizacji wniosku, dokonania ewentualnej anonimizacji oraz usunięcia danych prawnie chronionych. W związku z powyższym organ w trybie art. 3 ust. 1 pkt 1 u.d.i.p. wniósł o uzupełnienie wniosku o informację, dotyczącą szczególnie istotnego interesu publicznego, uzasadniającego powstanie obowiązku udostępnienia przez Szpital powyższych informacji. Jednocześnie poinformowano wnioskodawcę, że jeżeli w terminie 14 dni od powiadomienia wnioskodawca nie złoży wniosku o udostępnienie informacji w sposób lub w formie wskazanych w powiadomieniu, to postępowanie o udostępnienie informacji umarza się. Skarżący nie uzupełnił wniosku i nie wykazał szczególnie istotnego interesu publicznego, uzasadniającego powstanie obowiązku udostępnienia przez organ powyższych informacji. Jednak po ponownej analizie Szpital uznał, że może w odpowiedzi na wniosek przesłać umowę zawartą z wykonawcą, tj. spółką W. Szpital podtrzymał natomiast stanowisko co do odmowy realizacji wniosku w pozostałym zakresie. Szpital podkreślił, że skarżący, niezależnie od złożonego wniosku o udzielenie informacji publicznej, wystąpił również w imieniu swojej firmy A. Sp. z o.o., której jest właścicielem i prezesem, z wezwaniem do zapłaty. Firma ta była podwykonawcą spółki W., która realizowała wskazaną rozbudowę szpitala. Szpital stoi na stanowisku, że dokumenty, których domaga się skarżący w ramach wniosku o udzielenie informacji publicznej, są mu niezbędne do dochodzenia wynagrodzenia podwykonawcy na skutek odmowy zapłaty przez głównego wykonawcę spółkę W. Skarżący oświadczył również, że nie otrzymał wynagrodzenia od spółki W., co jest odmienne od jego wcześniejszego oświadczenia. Spółka skarżącego, jako podwykonawca, wezwała szpital jako inwestora o zapłatę wynagrodzenia, którego nie otrzymała od głównego wykonawcy, mimo iż złożyła pisemne oświadczenie, że całość wynagrodzenia z tytułu rozbudowy szpitala otrzymała i nie będzie zgłaszała roszczeń. W takiej sytuacji, zdaniem organu, niezrozumiałe i nieuzasadnione było wystąpienie o uzyskanie dokumentów prawdopodobnie w celu dochodzenia roszczeń spółki skarżącego w ramach informacji publicznej. Na tym etapie sprawy Szpital zdecydował się na udzielenie odpowiedzi na wniosek skarżącego, dostarczając odpowiednie dokumenty i umożliwiając sporządzenie kserokopii dziennika budowy. Zatem Szpital udzielił informacji, wobec czego skarga jest niezasadna i winna być oddalona. W piśmie z dnia 6 października 2023 r. skarżący podtrzymał zarzuty, dotyczące bezczynności organu w zakresie udzielenia informacji publicznej określonej we wniosku z dnia 4 lipca 2023r. Skarżący podkreślił, że wniosek dotyczył udostępnienia kserokopii umów, faktur, rozliczeń i innych dokumentów związanych z przebiegiem i zakończeniem realizowanego przez szpital i finansowanego ze środków publicznych procesu inwestycyjnego. Skarżący nie występował z wnioskiem o udostępnienie jakichkolwiek informacji przetworzonych. Załatwienie wniosku wymagało jedynie wykonania prostych czynności kserowania wymienionych we wniosku dokumentów. Wbrew stanowisku organu skarżący nie był zobowiązany do uzupełnienia wniosku z dnia 4 lipca 2023r. o wykazanie "szczególnie istotnego interesu publicznego uzasadniającego powstanie obowiązku udostępnienia przez organ informacji publicznej wskazanej we wniosku Skarżącego." Organ udostępnił skarżącemu następujące informacje: 1. w dniu 30 sierpnia 2023r. (po upływie 44 dni od otrzymania przez organ wniosku) - dokumenty wskazane w pkt 1 wniosku z dnia 4 lipca 2023r.; 2. w dniu 15 września 2023r. (po upływie 69 dni od otrzymania przez organ wniosku) - jeden z dokumentów wskazanych w pkt 3 wniosku skarżącego z dnia 4 lipca 2023r. oraz komplet dokumentów wskazanych w pkt 5 tegoż wniosku; 3. w dniu 26 września 2023r. (po upływie 80 dni od otrzymania przez organ wniosku) - dokumenty wskazane w pkt 7 wniosku z dnia 4 lipca 2023r. (w piśmie błędnie podano, że są to dokumenty dotyczące punktu 6 wniosku skarżącego). Organ, udostępniając ww. informacje nie wyjaśnił przyczyn opóźnienia w ich udostępnieniu oraz z jakich przyczyn - mimo nieuzupełnienia wniosku z dnia 4 lipca 2023r. o żądane wskazanie "szczególnie istotnego interesu publicznego uzasadniającego powstanie obowiązku udostępnienia informacji publicznych" dokumenty te udostępnił skarżącemu. Zdaniem skarżącego organ dopuścił się nie tylko rażącej bezczynności w załatwieniu wniosku, ale również, poprzez uzależnienie przekazania żądanych informacji od spełnienia przez skarżącego nieuzasadnionych żądań, celowo starał się "odroczyć" załatwienie wniosku lub nie załatwić go w ogóle. Skarżący podał, że szpital nie udostępnił informacji publicznej w zakresie wskazanym w pkt 2,4 i 6 wniosku. Skarżący wskazał na treść art.2 ust. 2 ustawy o dostępie do informacji publicznej podając, że od osoby wykonującej prawo do informacji publicznej nie wolno żądać wykazania interesu prawnego lub faktycznego. Tym bardziej organ nie może ewentualnym interesem prawnym lub faktycznym wnioskującego uzasadniać przypisania (bądź nie) żądanym informacjom charakteru informacji publicznych. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył, co następuje: W świetle art. 3 § 2 pkt 8 i pkt 9 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity: Dz. U. z 2023 r., poz. 1634 ze zm.) - dalej jako: "p.p.s.a." w związku z art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (tekst jednolity: Dz. U. z 2022 r., poz. 2492), sądowa kontrola administracji publicznej dokonywana jest na podstawie kryterium legalności. Obejmuje ona m.in. orzekanie przez sądy administracyjne w sprawach skarg na bezczynność organów w przypadkach określonych w art. 3 § 2 pkt 1-4 p.p.s.a. Skarga została przez Sąd rozpoznana na posiedzeniu niejawnym w trybie uproszczonym, stosownie do treści art. 119 pkt 4 p.p.s.a., który stanowi, że sprawa może być rozpoznana w trybie uproszczonym, jeżeli przedmiotem skargi jest bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania. Zasady i tryb udostępniania informacji publicznej uregulowane zostały w przepisach ustawy z dnia 6 września 2001r. o dostępie do informacji publicznej (tj. Dz.U. z 2022 r., poz. 902), dalej jako "u.d.i.p." Zgodnie z art. 2 ust.1 u.d.i.p. każdemu przysługuje, z zastrzeżeniem art. 5, prawo dostępu do informacji publicznej, zwane dalej "prawem do informacji publicznej". Od osoby wykonującej prawo do informacji publicznej nie wolno żądać wykazania interesu prawnego lub faktycznego( art. 2 ust.2 u.d.i.p.). Przepis art. 5 u.d.i.p. wymienia przypadki, w których prawo do informacji publicznej podlega ograniczeniu. Na gruncie przepisów u.d.i.p. bezczynność podmiotu zobowiązanego do rozpoznania wniosku o udostępnienie informacji publicznej ma miejsce wówczas, gdy organ, będąc w posiadaniu żądanej informacji publicznej, nie podejmuje stosownej czynności materialno-technicznej w postaci udzielenia tej informacji (art. 10 ust. 1 u.d.i.p.) lub nie wydaje decyzji o odmowie jej udostępnienia (art. 16 ust. 1 u.d.i.p.). Nie budziło wątpliwości, że Dyrektor Samodzielnego Publicznego Zakładu Opieki Zdrowotnej Ministerstwa Spraw Wewnętrznych i Administracji w Gdańsku jest podmiotem obowiązanym do udostępnienia informacji publicznej będącej w jego posiadaniu. Pod pojęciem informacji publicznej należy rozumieć wszelkie fakty dotyczące spraw publicznych rozumianych jako działalność zarówno organów władzy publicznej, jak i samorządów gospodarczych i zawodowych oraz osób i jednostek organizacyjnych w zakresie wykonywania zadań władzy publicznej oraz gospodarowania mieniem publicznym. Charakter publiczny należy przypisać tym informacjom, które odnoszą się do publicznej sfery działalności organów lub innych podmiotów wykonujących zadania publiczne. W konsekwencji powyższego organ, do którego wniosek został skierowany, zobowiązany jest do podjęcia przewidzianych prawem działań mających na celu jego załatwienia, tj. udostępnienie żądanych informacji, jeżeli jest w ich posiadaniu bądź też wydania decyzji o odmowie ich udostępnienia ze wskazaniem podstawy takiego rozstrzygnięcia. W tym zakresie organ związany jest terminem 14 dni, jaki ustawodawca nakłada na niego przepisem art. 13 ust. 1 u.d.i.p., który stanowi, że udostępnianie informacji publicznej na wniosek następuje bez zbędnej zwłoki, nie później jednak niż w terminie 14 dni od dnia złożenia wniosku, z zastrzeżeniem ust. 2 i art. 15 ust. 2. Jeżeli informacja nie może być udostępniona w tym czasie, adresat wniosku zobowiązany jest do powiadomienia wnioskodawcy o powodach opóźnienia oraz o terminie, w jakim udostępni informację, nie dłuższym jednak niż 2 miesiące od dnia złożenia wniosku (art. 13 ust. 2 u.d.i.p.). Informacja taka również powinna zostać wystosowana w terminie 14 dni od otrzymania wniosku, na co jasno wskazuje zwrot "powiadamia w tym terminie". Oznacza to, że wprawdzie dopuszczalne jest wydłużenie 14-dniowego terminu w przypadku braku możliwości udzielenia informacji publicznej, jednakże pod warunkiem, że wnioskodawca zostanie o tym poinformowany przed upływem tych 14 dni wraz z podaniem przyczyn opóźnienia oraz nowym terminem udostępnienia informacji (por. wyrok WSA w Olsztynie z dnia 4 marca 2021 r., sygn. akt II SAB/Ol 107/20, Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych, orzeczenia.nsa.gov.pl). Jednocześnie przepisy u.d.i.p. nie wskazują, jakie powody opóźnienia są dopuszczalne, należy jednak uznać, że muszą to być powody bezpośrednio związane z opóźnieniem w udostępnieniu konkretnej informacji publicznej. W niniejszej sprawie wniosek skarżącego , datowany na dzień 4 lipca 2023 r., wpłynął do organu w dniu 7 lipca 2023 r. Od tej ostatniej daty należy liczyć 14 - dniowy termin do podjęcia przewidzianych prawem działań mających na celu jego załatwienie. Organ nie może bowiem odpowiedzieć na wniosek , którego treści nie zna. Organ wystosował do skarżącego w odpowiedzi na jego wniosek pismo datowane na dzień 18 lipca 2023 r. , dotrzymując czternastodniowego terminu, jednak nie udostępnił żadnych żądanych informacji, a jedynie poinformował skarżącego, że żądana informacja jest informacją przetworzoną , wobec czego skarżący miał w terminie 14 dni uzupełnić wniosek o informację dotyczącą szczególnie istotnego interesu publicznego, uzasadniającą powstanie obowiązku jej udostępnienia. Organ powołał się przy tym na art. 14 ust.2 u.d.i.p. Zauważyć w tym miejscu należy, że art. 14 ust.2 u.d.i.p. nie ma zastosowania w sytuacji , wskazanej przez organ. Przepis art. 14 u.d.i.p. stanowi: 1. Udostępnianie informacji publicznej na wniosek następuje w sposób i w formie zgodnych z wnioskiem, chyba że środki techniczne, którymi dysponuje podmiot obowiązany do udostępnienia, nie umożliwiają udostępnienia informacji w sposób i w formie określonych we wniosku. 2. Jeżeli informacja publiczna nie może być udostępniona w sposób lub w formie określonych we wniosku, podmiot obowiązany do udostępnienia powiadamia pisemnie wnioskodawcę o przyczynach braku możliwości udostępnienia informacji zgodnie z wnioskiem i wskazuje, w jaki sposób lub w jakiej formie informacja może być udostępniona niezwłocznie. W takim przypadku, jeżeli w terminie 14 dni od powiadomienia wnioskodawca nie złoży wniosku o udostępnienie informacji w sposób lub w formie wskazanych w powiadomieniu, postępowanie o udostępnienie informacji umarza się. Z powyższego wynika, że przepis art. 14 ust.2 u.d.i.p. ma zastosowanie jedynie wówczas, gdy środki techniczne, którymi dysponuje podmiot obowiązany do udostępnienia informacji publicznej nie umożliwiają jej udostępnienia w sposób i w formie określonych we wniosku, a wnioskodawca, powiadomiony w sposób określony art. 14 ust.2 zd.1 u.d.i.p., nie złoży wniosku o udostępnienie informacji w sposób lub w formie wskazanych w powiadomieniu. W takiej sytuacji możliwe jest umorzenie postępowania. Umorzenie postępowania o udostępnienie informacji w przypadku określonym w art. 14 ust. 2 przez organ władzy publicznej następuje w drodze decyzji ( art. 16 ust. 1 u.d.i.p.). Do rozstrzygnięć podmiotów obowiązanych do udostępnienia informacji, niebędących organami władzy publicznej o umorzeniu postępowania o udostępnienie informacji przepisy art. 16 stosuje się odpowiednio ( art. 17 ust.1 u.d.i.p.). Natomiast w sytuacji, gdy organ odmawia udostępnienia informacji z tego względu, że uzyskanie informacji przetworzonej objętej wnioskiem nie jest szczególnie istotne dla interesu publicznego, konieczne jest wydanie decyzji odmownej ( art. 16 ust. 1 oraz art. 17 ust. 1 u.d.i.p. ). Zauważyć należy, że organ w niniejszej sprawie żadnej decyzji nie wydał. Poza zakresem oceny Sądu w niniejszej sprawie – w części dotyczącej nierozpoznania wniosku skarżącego przez organ - jest okoliczność, czy żądane przez skarżącego informacje mają charakter informacji przetworzonej. Natomiast z uwagi na to, że organ część informacji udostępnił, mimo wcześniejszego uznania ich za przetworzone, informacji tych za przetworzone uznać nie można. Odnosząc się do żądania skargi poprzez pryzmat treści poszczególnych punktów wniosku skarżącego stwierdzić należy, że choć skarżący przyznał w skardze, datowanej na dzień 5 września 2023 r., że w dniu 30 sierpnia 2023 r. - czyli jeszcze przed wniesieniem skargi - organ udostępnił mu informację publiczną określoną w punkcie 1. wniosku - skarżący nie określił żądania skargi jako zobowiązanie organu do udostępnienia mu żądanej informacji publicznej w zakresie pkt 2- 8 wniosku, ale domagał się zobowiązania organu do udzielenia informacji publicznej "zgodnie z wnioskiem". Skoro przez wniesieniem skargi skarżącemu udostępniono dokumenty objęte punktem 1. wniosku, skarga w tej części , jako bezzasadna, podlegała oddaleniu ( punkt 4. sentencji wyroku). Skarżącemu udostępniono także częściowo informację publiczną , objętą punktem 3. wniosku – protokół odbioru końcowego robót ( przy piśmie z dnia 8 września 2023 r.) oraz objętą punktem 7 wniosku ( k. 55, 56 oraz k. 85 i 85v ) - okoliczność przyznana przez skarżącego w pkt 3 pisma z dnia 6 października 2023 r. Organ wywiązał się także z obowiązku udzielenia informacji publicznej w zakresie punktu 5. wniosku skarżącego, informując w punkcie 5 pisma z dnia 8 września 2023 r. , że organ nie jest w posiadaniu oświadczeń W. Sp. z o.o. Sp. K., dotyczących zapłaty przez tę spółkę wynagrodzeń poszczególnym podwykonawcom za wykonane przez nich roboty. Organ w tym zakresie udzielił stosownej odpowiedzi, że nie jest w posiadaniu takiej informacji. Z okoliczności niniejszej sprawy nie wynika, by organ powinien taką informację posiadać. Właściwą formą dla załatwienia wniosku w sytuacji nieposiadania żądanej informacji jest udzielenie informacji na piśmie. Zauważyć co prawda należy, że skarżący stwierdził w pkt 2 pisma z dnia 6 października 2023 r. , że otrzymał komplet dokumentów wskazanych w punkcie 5. wniosku, jednak dokumenty te nie dotyczyły oświadczeń W. Sp. z o.o. Sp. K., a oświadczeń podwykonawców spółki W. Niezależnie od powyższego organ odpowiedział na punkt 5. wniosku skarżącego. Skoro we wskazanej powyżej części organ udostępnił skarżącemu żądaną informację publiczną lub w innej wymaganej formie udzielił skarżącemu odpowiedzi, przy czym uczynił to po upływie czternastu dni od otrzymania wniosku skarżącego, Sąd, na podstawie art. 149 § 1 pkt 3 p.p.s.a. stwierdził, że organ dopuścił się bezczynności w rozpoznaniu punktu 3. - w części dotyczącej protokołu odbioru końcowego robót, punktu 5 i punktu 7 wniosku skarżącego ( punkt 3. sentencji wyroku). Organ nie udzielił natomiast żądanej informacji publicznej lub nie wypowiedział się w odpowiedniej formie w części dotyczącej punktu 2., punktu 3.( poza częścią dotyczącą protokołu odbioru końcowego robót) , punktu 4., punktu 6. i punktu 8. wniosku skarżącego. Z wniosku skarżącego wynika, że domagał się on udostępnienia żądanych informacji poprzez nadesłanie kserokopii dokumentów. W punkcie 2. wniosku skarżący wniósł o udostępnienie dziennika budowy. Pismem z dnia 8 września 2023 r. ( pkt 2) organ poinformował skarżącego, że dziennik budowy zostanie udostępniony w uzgodnionym terminie do wglądu z możliwością zrobienia kserokopii. Jak wynika z wcześniej cytowanego przepisu art. 14 u.d.i.p. , udostępnianie informacji publicznej na wniosek następuje w sposób i w formie zgodnych z wnioskiem. Tylko w sytuacji, gdy środki techniczne, którymi dysponuje podmiot obowiązany do udostępnienia, nie umożliwiają udostępnienia informacji w sposób i w formie określonych we wniosku, podmiot obowiązany do udostępnienia powiadamia pisemnie wnioskodawcę o przyczynach braku możliwości udostępnienia informacji zgodnie z wnioskiem i wskazuje, w jaki sposób lub w jakiej formie informacja może być udostępniona niezwłocznie. Organ w piśmie z dnia 8 września 2023 r. nie powiadomił pisemnie skarżącego o przyczynach braku możliwości udostępnienia informacji zgodnie z wnioskiem, tj. poprzez przesłanie kopii dziennika budowy. W punkcie 3. wniosku skarżący wniósł o udostępnienie zgłoszeń wykonanych robót do odbiorów częściowych i odbioru końcowego oraz protokołów z dokonanych odbiorów. Organ udostępnił skarżącemu - o czym była mowa powyżej – jedynie protokół z odbioru końcowego, nie udostępniając pozostałych dokumentów i nie wypowiadając się w tej kwestii w żaden sposób. W punkcie 4. wniosku skarżący wniósł o udostępnienie umów zawartych przez W. Sp. z o.o. Sp.k. z podwykonawcami. Organ w piśmie z dnia 8 września 2023 r. ( pkt 4) poinformował skarżącego, że o umowy zawarte przez spółkę W. z podwykonawcami powinien się zwrócić do głównego wykonawcy, spółki W., ponieważ szpital nie jest stroną tych umów i nie jest upoważniony do dalszego ich przekazywania. Stanowisko organu nie jest trafne. Z udzielonej skarżącemu odpowiedzi wynika, że organ jest w posiadaniu umów zawartych przez spółkę W. z podwykonawcami. Są to dokumenty związane z rozbudową szpitala publicznego, wobec czego – co do zasady- powinny być udostępnione. Jeżeli organ uznaje, że nie jest to możliwe, powinien wydać decyzję odmowną, co w niniejszej sprawie nie miało miejsca. Punkt 6. wniosku dotyczył kompletu faktur wystawionych szpitalowi przez W. Sp.z o.o. Sp.k. za wykonane roboty i kompletu dokonanych przez szpital przelewów wynagrodzenia dla W. Sp.z o.o. Sp.k.. Żądanych informacji organ skarżącemu nie udostępnił, oświadczając jedynie w piśmie z dnia 25 sierpnia 2023 r., że szpital rozliczył się z wykonawcą spółką W. w całości. Podobne stanowisko organ zajął w piśmie z dnia 8 września 2023r. dodając, że spółka W. zgłasza niezasadne roszczenie z tytułu odsetek. Dodał ponadto, że szpital przyjął oświadczenia od wszystkich 27 podwykonawców, że otrzymali oni należne wynagrodzenie od spółki W. oraz przesłał skarżącemu te oświadczenia. W punkcie 8. wniosku skarżący domagał się udostępnienia innych dokumentów związanych z wzajemnymi rozliczeniami finansowymi pomiędzy Szpitalem a W. Sp.z o.o. Sp.k. z tytułu wykonania zadania określonego w pkt 1 oraz dokumentów potwierdzających ustawowe działania szpitala w zakresie zapłaty wynagrodzeń należnych podwykonawcom za wykonane przez nich roboty. Ze stanowiska organu nie wynika, by organ udostępnił skarżącemu dokumenty dotyczące punktu 8. wniosku lub by nie było dokumentów innych, niż określone przez skarżącego w punktach 1- 7 wniosku. W tej sytuacji organ pozostaje w bezczynności w udostępnieniu informacji publicznej w zakresie punktu 2. , punktu 3. – poza częścią dotyczącą protokołu odbioru końcowego robót, punktu 4., punktu 6. i punktu 8. wniosku skarżącego. W tej sytuacji Sąd, na podstawie art. 149 § 1 pkt 1 p.p.s.a. zobowiązał organ do rozpoznania punktu 2. , punktu 3. – poza częścią dotyczącą protokołu odbioru końcowego robót, punktu 4., punktu 6. i punktu 8. wniosku skarżącego, w terminie 14 dni od dnia doręczenia odpisu prawomocnego wyroku ( punkt 1. sentencji wyroku). Sąd , orzekając w zakresie uregulowanym w przepisie art. 149 § 1a p.p.s.a., z którego wynika, że sąd uwzględniając skargę na bezczynność jednocześnie stwierdza, czy bezczynność organu miała miejsce z rażącym naruszeniem prawa uwzględnił, że rażącym naruszeniem prawa jest naruszenie, które nosi cechy oczywistej i wyraźnej sprzeczności z obowiązującym prawem. Oceny sposobu prowadzenia postępowania pod kątem bezczynności należy dokonywać mając na uwadze zindywidualizowane okoliczności sprawy (por. wyrok NSA z 17 listopada 2015 r. sygn. akt II OSK 652/15, Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych, orzeczenia.nsa.gov.pl). Kierując się przedstawionymi wyżej kryteriami i regulacjami prawnymi Sąd uznał, że w rozpoznawanej sprawie bezczynność organu w rozpoznaniu wniosku skarżącego nie miała miejsca z rażącym naruszeniem prawa. Organ co prawda początkowo uznał, że żądane informacje mają charakter przetworzony, jednak później udostępnił skarżącemu część żądanych informacji lub odpowiedział, że ich nie posiada, a w części żądanych informacji nie udostępnił i nie wydał także żadnej decyzji. Sąd nie upatruje w takim postępowaniu żadnej złej woli organu, bowiem wniosek skarżącego dotyczył wielu dokumentów, a organ mógł pozostawać w przeświadczeniu, że żądanych informacji już udzielił lub że wynikają one z innych udostępnionych skarżącemu dokumentów, nie wymienionych wprost we wniosku lub też, że udzielić ich nie może. Ponadto w przypadku dotyczącym udzielenia żądanych informacji organ udzielił ich w terminie zbliżonym do dwóch miesięcy, czego, w okolicznościach niniejszej sprawy, nie można uznać za rażące naruszenie prawa. W tym stanie rzeczy Sąd, na podstawie art. 149 § 1a p.p.s.a., w punkcie 2. i w punkcie 3. sentencji wyroku orzekł, że bezczynność organu w rozpoznaniu wniosku skarżącego nie miała miejsca z rażącym naruszeniem prawa. O kosztach Sąd orzekł na podstawie art. 200 w zw. z art. 205 § 1 p.p.s.a, zasądzając od organu na rzecz skarżącego kwotę 100 złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania - uiszczonego przez skarżącego wpisu od skargi.