IV SAB/Wr 249/24

SENTENCJA Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Tomasz Świetlikowski po rozpoznaniu w dniu 16 kwietnia 2024 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A. R. na bezczynność i przewlekłe prowadzenie postępowania przez Wojewodę Dolnośląskiego w przedmiocie udzielenia zezwolenia na pobyt czasowy postanawia: odrzucić skargę. UZASADNIENIE Uzasadnienie: Pismem z dnia 13 lutego 2024 r. A. R. (dalej: strona) wniosła skargę na bezczynność i przewlekłe prowadzenie postępowania przez Wojewodę Dolnośląskiego w przedmiocie udzielenia zezwolenia na pobyt czasowy. Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału IV stronę wezwano do uiszczenia wpisu sądowego od skargi, w terminie 7 dni od daty doręczenia wezwania, pod rygorem odrzucenia skargi. Przesyłkę zawierającą odpis zarządzenia o wezwaniu do uiszczenia wpisu doręczono stronie w dniu 25 marca 2024 r. (zwrotne potwierdzenie odbioru – k. 17 akt sądowych). Pismem nadanym w dniu 27 marca 2024 r. strona cofnęła skargę (k. 15 akt sądowych). Zgodnie z informacją z dnia 8 kwietnia 2024 r., w Rejestrze Opłat Sądowych nie zidentyfikowano wpłaty do niniejszej sprawy (notatka służbowa – k. 18 akt sądowych). Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga podlega odrzuceniu. Zgodnie z art. 220 § 1 zd. 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2023 r. poz. 1634 dalej: p.p.s.a.), sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. Skarga, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania, od których pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlegają odrzuceniu przez sąd (§ 3). Z akt sprawy wynika, że przesyłkę skierowaną do strony, zawierającą odpis zarządzenia wzywającego do uiszczenia wpisu sądowego od skargi doręczono skutecznie w dniu 25 marca 2024 r. Siedmiodniowy termin do uiszczenia wpisu sądowego upłynął zatem z dniem 2 kwietnia 2024 r. (art. 83 § 2 p.p.s.a.). Tymczasem, co potwierdzają akta sprawy, skarga w oznaczonym terminie nie została opłacona. Wobec powyższego Sąd postanowił skargę odrzucić na podstawie art. 220 § 3 p.p.s.a. Jednocześnie Sąd nie mógł rozpoznać wniosku o cofnięcie skargi, gdyż ten dotyczy środka skutecznie wniesionego.