II OZ 659/24
Административные суды2024-11-19
Номер дела
II OZ 659/24
Суд
Naczelny Sąd Administracyjny
Дата решения
2024-11-19
Тип
Postanowienie NSA
Судьи
Leszek Kiermaszek
Резолютивная часть
Oddalono zażalenie
Текст решения
SENTENCJA
Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: sędzia NSA Leszek Kiermaszek po rozpoznaniu w dniu 19 listopada 2024 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia L.W. i M.W. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach z dnia 12 sierpnia 2024 r. sygn. akt II SA/Ke 680/23 o odrzuceniu skargi kasacyjnej od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach z dnia 29 kwietnia 2024 r. sygn. akt II SA/Ke 680/23 w sprawie ze skargi K.S. na uchwałę Rady Miasta Sandomierza z dnia 27 marca 2013 r. nr XXVl/288/2013 w przedmiocie miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego postanawia: oddalić zażalenie.
UZASADNIENIE
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach wyrokiem z dnia 29 kwietnia 2024 r., sygn. akt II SA/Ke 680/23, po rozpoznaniu sprawy ze skargi K.S. na uchwałę Rady Miasta Sandomierza z dnia 27 marca 2013 r. nr XXVl/288/2013 w przedmiocie miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego, stwierdził nieważność zaskarżonej uchwały w części graficznej i tekstowej dotyczącej ustaleń dla terenu oznaczonego symbolem 2CPD, w odniesieniu do działki nr [...] położonej w obrębie [...], [...] oraz odrzucił skargę w pozostałej części i orzekł o kosztach postępowania.
Po wydaniu tego orzeczenia L.W. i M.W. (dalej: "skarżący kasacyjnie") wnieśli o dopuszczenie ich do udziału w tym postępowaniu w charakterze uczestników postępowania.
Postanowieniem z dnia 24 lipca 2024 r. Sąd odmówił skarżącym kasacyjnie dopuszczenia do udziału w postępowaniu w charakterze uczestników.
Z kolei pismem z 25 lipca 2024 r. skarżący kasacyjnie wnieśli skargę kasacyjną od wyroku Sądu z dnia 29 kwietnia 2024 r., którą Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach postanowieniem z dnia 12 sierpnia 2024 r. odrzucił.
W uzasadnieniu postanowienia Sąd wskazał, że skarżący kasacyjnie nie byli stronami postępowania zakończonego wydaniem wyroku z dnia 29 kwietnia 2024 r., a postanowieniem z dnia 24 lipca 2024 r. Sąd odmówił dopuszczenia ich do udziału w tym postępowaniu w charakterze uczestników. W konsekwencji skarga kasacyjna jako wniesiona przez podmioty niebędące stronami postępowania jest niedopuszczalna i podlega odrzuceniu.
Nie zgadzając się z tym rozstrzygnięciem pełnomocnik skarżących kasacyjnie będący adwokatem złożył zażalenie, w którym wniósł o zmianę zaskarżonego orzeczenia i przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania lub uchylenie zaskarżonego postanowienia w całości i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania Sądowi pierwszej instancji.
W uzasadnieniu zażalenia pełnomocnik skarżących kasacyjnie przedstawił argumentację mającą przemawiać za zasadnością przedmiotowego zażalenia.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:
Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie.
Od wydanego przez wojewódzki sąd administracyjny wyroku skargę kasacyjną do Naczelnego Sądu Administracyjnego może wnieść, stosownie do art. 173 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2024 r. poz. 935; dalej: "P.p.s.a."), strona, prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich, Rzecznik Małych i Średnich Przedsiębiorców lub Rzecznik Praw Dziecka po doręczeniu im odpisu orzeczenia z uzasadnieniem. Skargę kasacyjną może wnieść także uczestnik postępowania sądowego, ilekroć bowiem w ustawie jest mowa o stronie, rozumie się przez to również uczestnika postępowania (art. 12 P.p.s.a.). Skargę kasacyjną wnosi się zaś do sądu, który wydał zaskarżony wyrok w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia stronie odpisu orzeczenia z uzasadnieniem (art. 177 § 1 P.p.s.a.).
Skarżący kasacyjnie nie są stroną niniejszego postępowania sądowego. Postępowanie to zostało wszczęte wniesieniem przez skarżącą K.S. skargi na uchwałę w sprawie miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego na podstawie art. 101 ust. 1 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (Dz. U. z 2024 r. poz. 1465, ze zm.). Skarżący kasacyjnie, aczkolwiek zgłosili wniosek o dopuszczenie ich do udziału w tym postępowaniu w charakterze uczestników, to jednakże wniosek ten nie został uwzględniony. Sąd postanowieniem z dnia 24 lipca 2024 r. odmówił dopuszczenia ich do udziału w postępowaniu w charakterze uczestników, a Naczelny Sad Administracyjny postanowieniem z dnia 19 listopada 2024 r., sygn. akt II OZ 658/24 oddalił ich zażalenie. W uzasadnieniu tego orzeczenia NSA wskazał, że w postępowaniu wszczętym na skutek skargi na uchwałę w sprawie planu miejscowego sąd bada, czy wskutek podjęcia uchwały przez radę gminy doszło do naruszenia indywidualnego interesu prawnego lub uprawnienia skarżącego, zatem tylko wobec podmiotu kwestionującego przed sądem administracyjnym legalność planu miejscowego. Przedmiotem takiej oceny w ramach tego postępowania nie może być naruszenie interesu prawnego lub uprawnienia innych podmiotów, których plan miejscowy w taki czy inny sposób dotyczy. Zdaniem Naczelnego Sądu Administracyjnego w składzie rozpoznającym sprawę w ustawie o samorządzie gminnym ustawodawca w sposób szczególny uregulował podstawy do wniesienia skargi do sądu administracyjnego, a tym samym i krąg podmiotów uczestniczących w nich jako strony.
Trafnie więc uznał Sąd pierwszej instancji, że skarżący nie są legitymowani do wniesienia skargi kasacyjnej w rozpoznawanej sprawie, skoro nie posiadają przymiotu strony (uczestnika postępowania). Nie zachodzi zatem potrzeba odwoływania do regulacji zawartej w art. 177 § 1 P.p.s.a. i powoływania się na brak uprawnienia do wniesienia skargi kasacyjnej wynikającego również z faktu niedoręczenia skarżącym kasacyjnie odpisu wyroku wraz z uzasadnieniem.
W tych warunkach zarzuty zażalenia i przesłanki, na których zostały oparte nie są usprawiedliwione. Sąd pierwszej instancji miał zatem podstawy do odrzucenia skargi kasacyjnej jako niedopuszczalnej stosownie do art. 178 P.p.s.a.
Naczelny Sąd Administracyjny, działając na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 1 i 2 P.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.