Ppolska.starec← UrzadnikВойти

IV SAB/Wr 397/24

Административные суды2024-06-28
Номер дела
IV SAB/Wr 397/24
Суд
Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu
Дата решения
2024-06-28
Тип
Postanowienie WSA we Wrocławiu

Судьи

Katarzyna Radom

Резолютивная часть

*Umorzono postępowanie

Текст решения

SENTENCJA Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Katarzyna Radom po rozpoznaniu w Wydziale IV w dniu 28 czerwca 2024 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi U. K. na bezczynność Wojewody Dolnośląskiego w przedmiocie stwierdzenia, czy względem wniosku o ustalenie prawa do świadczenia wychowawczego mają zastosowanie przepisy o koordynacji systemów zabezpieczenia społecznego postanawia: umorzyć postępowanie sądowoadministracyjne. UZASADNIENIE Pismem z dnia 30 kwietnia 2024 r. U. K. (dalej: strona skarżąca) wniosła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu na bezczynność Wojewody Dolnośląskiego w przedmiocie stwierdzenia, czy względem wniosku o ustalenie prawa do świadczenia wychowawczego mają zastosowanie przepisy o koordynacji systemów zabezpieczenia społecznego. W piśmie z dnia 13 czerwca 2024 r. strona skarżąca oświadczyła, że cofa skargę na bezczynność Wojewody wobec przyznania jej świadczenia 800+. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje. Przepis art. 60 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2024 r., poz. 935 ze zm., dalej: p.p.s.a.) stanowi, że skarżący może cofnąć skargę, a cofnięcie to wiąże sąd, chyba że zmierza ono do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności. Innymi słowy, cofnięcie skargi przez skarżącego jest co do zasady wiążące dla sądu administracyjnego. Związanie Sądu wolą skarżącego jest wynikiem przyjętej zasady, że skarżący może rozporządzać wniesioną przez siebie skargą do czasu jej rozpoznania przez sąd pierwszej instancji (zob. wyrok NSA z 8 października 2017r. , sygn. akt I OSK 3/07, Legalis). W niniejszej sprawie, zdaniem Sądu, nie zachodziły okoliczności wymienione w art. 60 p.p.s.a., które stanowią przeszkodę skutecznego cofnięcia skargi, zaś oświadczenie strony skarżącej w przedmiocie cofnięcia skargi – w świetle materiału aktowego niniejszej sprawy - nie nasuwa żadnych wątpliwości ani zastrzeżeń. Wobec tego Sąd uznał cofnięcie skargi za dopuszczalne. Zgodnie z art. 161 § 1 pkt 1 p.p.s.a., sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania, jeżeli skarżący skutecznie cofnął skargę.