II SA/Wa 1184/19

SENTENCJA Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Agnieszka Góra – Błaszczykowska (spr.), Sędzia WSA Izabela Głowacka - Klimas, Asesor WSA Joanna Kruszewska –Grońska, Protokolant Referent stażysta Joanna Mazur po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 15 października 2019 r. sprawy ze skargi [...] na decyzję Komendanta Głównego Policji z dnia [...] marca 2019 r. nr [...] w przedmiocie odmowy sprostowania świadectwa służby uchyla zaskarżoną decyzję. UZASADNIENIE II SA/WA 1184/19 UZASADNIENIE Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wyrokiem sygn. akt II SA/Wa 1429/16 uchylił decyzję Ministra Spraw Wewnętrznych, utrzymującą w mocy rozkaz personalny Komendanta Głównego Policji w sprawie zwolnienia J. K. z zajmowanego stanowiska i przeniesienia od dnia (...) kwietnia 2016 r. do dalszego pełnienia służby w Komendzie Stołecznej Policji. Wyrokiem sygn. akt II SA/Wa 1755/16 WSA w Warszawie stwierdził nieważność rozkazu personalnego Komendanta Głównego Policji, utrzymującego w mocy rozkaz personalny Komendanta Stołecznego Policji w sprawie przeniesienia od dnia 15 kwietnia 2016 r. do dalszego pełnienia służby w Komendzie Powiatowej Policji w W.. Wyrokiem sygn. akt II SA/Wa 2027/16 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie stwierdził nieważność rozkazu personalnego KSP utrzymującego w mocy rozkaz personalny Komendanta Powiatowego Policji w W. w sprawie pozostawienia J. K. w dyspozycji z dniem (...) kwietnia 2016 r. Wyrokiem sygn. akt II SA/Wa 1354/17 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie stwierdził nieważność zaskarżonej decyzji oraz utrzymanego nią w mocy rozkazu personalnego Komendanta Powiatowego Policji w W. z dnia (...) maja 2017 r. w przedmiocie zwolnienia J. K. ze służby w Policji. W dniu (...) października 2018 r. skarżący otrzymał rozkaz personalny nr (...) z dnia (...) października 2018 r. Komendanta Głównego Policji w przedmiocie zwolnienia ze służby w Policji z dniem 31 października 2018 r, od którego złożył odwołanie do Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji. Decyzją nr (...) z dnia (...) lutego 2019 r. Minister Spraw Wewnętrznych i Administracji utrzymał w mocy zaskarżony rozkaz personalny. W dniu 11 marca 2019 r. skarżący złożył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na tę decyzję. Wyrokiem z dnia 16 lipca 2019r. wydanym w sprawie II SA/Wa 543/19 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie oddalił skargę na tę decyzję. W konsekwencji uprawomocnienia się opisanego ostatnio wyroku, w dniu 22 listopada 2018 r. doręczono skarżącemu świadectwo służby, datowane na dzień 7 listopada 2018 r. W świadectwie zaznaczono, że skarżący pełnił służbę stałą w Komendzie Głównej Policji w okresie od 23 sierpnia 2018 r. do 31 października 2018r., bez przydziału służbowego i bez prawa do uposażenia. Wnioskiem z dnia (...) listopada 2018r. J. K. zwrócił się do Komendanta Głównego Policji o sprostowanie świadectwa służby z dnia 7 listopada 2018r. poprzez wydanie nowego świadectwa służby, obejmującego cały okres służby w Policji od dnia 1 grudnia 1991r. do dnia 31 października 2018r., zawierającego w szczególności informacje o zajmowanym przez skarżącego ostatnio stanowisku służbowym, informacje o wysokości i składnikach uposażenia oraz uzyskanych kwalifikacjach, nadto wniósł o przygotowanie i wydanie opinii o służbie. Sformułował również wniosek o usunięcie z akt osobowych i zniszczenie wadliwych świadectw służby z dnia 31 lipca 2017r. oraz z dnia 7 listopada 2018r. W dniu 23 stycznia 2019r. doręczono skarżącemu nowe świadectwo służby, datowane na dzień 4 stycznia 2019r. W świadectwie adnotowano, że skarżący pełnił służbę stałą w Komendzie Głównej Policji, w okresie od 1 grudnia 1991 r. do 25 maja 2017 r. oraz od 23 sierpnia 2018 r. do 31 października 2018 r. (pkt 1), ostatnio bez przydziału służbowego, po zwolnieniu ze stanowiska radcy (pkt 2). Wnioskiem z dnia 25 stycznia 2019r. skarżący zwrócił się do Komendanta Głównego Policji o sprostowanie świadectwa służby z dnia 4 stycznia 2019r. poprzez wydanie nowego, prawidłowego pod względem formalnym świadectwa służby, obejmującego cały okres służby w Policji tj. od dnia 1 grudnia 1991r. do dnia 31 października 2018r., zawierającego w szczególności pieczęć nagłówkową (nazwę i adres jednostki organizacyjnej Policji), prawidłową informację o zajmowanym ostatnio stanowisku służbowym (z pełną nazwą komórki organizacyjnej) oraz uwzględniającego treść wskazanych wyroków Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie. Skarżący sformułował również wniosek o usunięcie z akt osobowych i zniszczenie wadliwych, poprzednio wydanych, świadectw służby. W dniu 20 lutego 2019 r. skarżący otrzymał świadectwo służby z dnia 5 lutego 2019r. Ze świadectwa tego wynikało, że pełnił służbę stałą w Komendzie Głównej Policji w okresie od 1 grudnia 1991r. do 25 maja 2017r. oraz od 23 sierpnia 2018r. do 31 października 2018r. (pkt 1), ostatnio bez przydziału służbowego, po zwolnieniu ze stanowiska radcy (pkt 2). Stosunek służbowy ustał w wyniku: 1) zwolnienia ze służby na podstawie art. 41 ust. 1 pkt 1 w związku z art 42 ust. 3 ustawy z dnia 6 kwietnia 1990 r. o Policji (Dz. U. z 2017 r. poz. 2067, ze zm.) W punkcie 6 "Pozostałe informacje" zawarta została informacja "Rozkazem personalnym nr (...) z dnia (...) maja 2017r. Komendant Powiatowy Policji w W. zwolnił wymienionego ze służby w Policji z dniem 25 maja 2017r., na podstawie art. 41 ust. 1 pkt 1 ustawy o Policji. W związku z wyrokiem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 8 czerwca 2018 r., sygn. akt II SA/Wa 1354/17, wymieniony został przywrócony do służby w rozumieniu art. 42 ust. 1 ustawy o Policji. Nie podjął służby, w związku z czym nie przysługiwało mu prawo do uposażenia." Zostały opisane uzyskane przez [...] kwalifikacje. Wnioskiem z dnia (...) lutego 2019r. skarżący zwrócił się do Komendanta Głównego Policji o sprostowanie świadectwa służby z dnia 5 lutego 2019r. poprzez wydanie świadectwa służby obejmującego cały okres służby w Policji od dnia 1 grudnia 1991r. do dnia 31 października 2018r., zawierającego prawidłową informację o zajmowanym ostatnio stanowisku służbowym (z pełną nazwą komórki organizacyjnej), a także uwzględniającego treść wskazanych wyroków Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie. Skarżący wniósł również o usunięcie z akt osobowych i zniszczenie wadliwych poprzednich świadectw służby. W dniu (...) dpowiedzią na jego wniosek z dnia (...) lutego 2019r. o sprostowanie świadectwa służby z dnia 5 lutego 2019r. W treści pisma organ odmówił sprostowania świadectwa służby z dnia 5 lutego 2019 r. J. K. wniósł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na w.w. pismo Komendanta Głównego Policji, odmawiające sprostowania świadectwa służby. W skardze zarzucił błędną wykładnię i niewłaściwe zastosowanie przepisów prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy, w postaci obrazy: art. 2 i art. 7 Konstytucji Rzeczpospolitej Polskiej z dnia 2 kwietnia 1997 r. (Dz. U. nr 78, poz. 483, ze zm.), art. 32 ust. 1 ustawy z dnia 6 kwietnia 1990 r. o Policji (Dz. U. z 2019 r. poz. 161, zwanej dalej "ustawą o Policji"), art. 152 § 1. art. 153, art. 170 i art. 171 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2018 r., poz. 1302, ze zm., zwanej dalej "p.p.s.a."), § 1 pkt 5, § 25 ust. 1, 2, 3 pkt 1 i 2 ora z ust. 6, § 28 ust. 2 oraz § 29 rozporządzenia Ministra Spraw Wewnętrznych z dnia 14 maja 2013 r. w sprawie szczegółowych praw i obowiązków oraz przebiegu służby policjantów (Dz. U. poz. 644, ze zm.). W szczególności skarżący zarzucił bezpodstawne i dyskryminujące przyjęcie, że przywrócenie go do służby w Policji nastąpiło dopiero z dniem 23 sierpnia 2018r. bez określenia jednostki organizacyjnej Policji i konkretnego stanowiska służbowego, a nie ze skutkiem ex tunc, z dniem następującym po dniu bezskutecznego zwolnienia go ze służby w Policji, tj. z dniem 26 maja 2017r.; na stanowisko zajmowane bezpośrednio przed zwolnieniem ze służby - radcy Wydziału Legislacji Gabinetu Komendanta Głównego Policji, a tym samym nieuwzględnienie całego okresu jego pozostawania poza służbą, będącego konsekwencją krzywdzącego i przedwczesnego zwolnienia Skarżącego ze służby z rażącym naruszeniem prawa, po serii również rażąco naruszających prawo rozkazów personalnych, wydawanych przez Komendanta Głównego Policji, Komendanta Stołecznego Policji oraz Komendanta Powiatowego Policji w W.. W konsekwencji J. K. wniósł o: 1) stwierdzenie bezskuteczności zaskarżonej czynności; 2) uznanie obowiązku Komendanta Głównego Policji do wydania świadectwa służby potwierdzającego: a) pełnienie służby w Policji, ostatnio w Komendzie Głównej Policji, w okresie od dnia 1 grudnia 1991 r. do dnia 31 października 2018 r., b) w dniu zwolnienia ze służby zajmowanie przez Skarżącego stanowiska radcy Wydziału Legislacji Gabinetu Komendanta Głównego Policji. W odpowiedzi na skargę Komendant Główny Policji podtrzymał stanowisko zawarte w piśmie z dnia (...) marca 2019r. i wniósł o oddalenie skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Skarga zasługiwała na uwzględnienie. W pierwszej kolejności podkreślenia wymaga, że Sąd potraktował pismo Komendanta Głównego Policji z dnia (...) marca 2019r., odmawiające sprostowania świadectwa pracy, jako decyzję, gdyż spełniało ono wszystkie wymogi, wymagane od tej postaci rozstrzygnięcia. Nie budzi wątpliwości Sądu, że organ w wydanym J. K. świadectwie służby nieprawidłowo zinterpretował skutki stwierdzenia przez tutejszy Sąd Administracyjny nieważności decyzji, które stały się przedmiotem zaskarżenia i rozstrzygnięcia w sprawach akt II SA/Wa 1429/16, akt II SA/Wa 1755/16, II SA/Wa 2027/16 i II SA/Wa 1354/17. Jak podkreśla się w literaturze przedmiotu (patrz np. M. Wierzbowski (red.), Komentarz do art.145 p.p.s.a., Legalis), stosownie do brzmienia art. 145 § 1 pkt 2 p.p.s.a. sąd, uwzględniając skargę na decyzję lub postanowienie, stwierdza nieważność decyzji lub postanowienia w całości lub w części, jeżeli zachodzą przyczyny określone w art. 156 k.p.a. lub w innych przepisach. Dla stwierdzenia nieważności zaskarżonego aktu wystarczy wykazanie zaistnienia jakiejkolwiek z przesłanek, zawartych w art. 156 § 1 k.p.a. albo też innych przepisach dających podstawę do stwierdzenia nieważności decyzji, bez konieczności wykazywania rzeczywistego wpływu zaistniałej wady na treść rozstrzygnięcia. Z punktu widzenia art.156 k.p.a., stwierdzenie nieważności jest aktem deklaratoryjnym, który: 1) działa z mocą wsteczną (ex tunc) od daty wydania decyzji stwierdzającej nieważność decyzji administracyjnej dotkniętej wadą, 2) uchyla wszelkie skutki prawne, jakie powstały od dnia doręczenia lub ogłoszenia decyzji nieważnej, 3) obala domniemanie legalności i prawidłowości decyzji, której nieważność została stwierdzona, 4) powoduje, że sprawa, która była przedmiotem decyzji uznanej za nieważną, wraca do stanu, w jakim się znajdowała przed jej wydaniem (szczegółowo na ten temat patrz K. Glibowski w: M. Wierzbowski (red.), Komentarz do art.156 k.p.a., Legalis). Odnosząc te uwagi do sprawy niniejszej Sąd podkreśla, że konsekwencją stwierdzenia przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w wymienionych wyżej wyrokach nieważności wszystkich wcześniejszych decyzji w przedmiocie zwolnienia ze służby jest, że J. K. został zwolniony ze służby w Policji dopiero z dniem 31 października 2018 r. na skutek uprawomocnienia się decyzji Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji nr (...) z dnia (...) lutego 2019 r. Skarga na tę decyzję została bowiem oddalona wyrokiem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie wydanym w sprawie II SA/Wa 543/19. Wydane skarżącemu świadectwo służby powinno uwzględniać tę okoliczność, tak jednak nie jest. Nieuzasadniona była więc odmowa jego sprostowania i dlatego rozstrzygnięcie w tej kwestii należało wyeliminować z porządku prawnego. Podstawą prawną orzeczenia Sądu był art. 145 § 1 pkt 1 lit c) p.p.s.a. Podczas ponownego rozpatrywania sprawy organ powinien uwzględnić skutki prawne wszystkich wymienionych wyżej wyroków WSA w Warszawie, stwierdzających nieważność decyzji w przedmiocie zwolnienia J. K. ze służby w Policji i przyjąć, że zwolnienie skarżącego ze służby w Policji nastąpiło dopiero w wyniku wydania przez Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji decyzji nr (...)z dnia (...) lutego 2019 r. Stwierdzenie nieważności poprzednio wydanych decyzji o zwolnieniu J. K. ze służby działa bowiem z mocą wsteczną (ex tunc) od daty wydania decyzji stwierdzających nieważność decyzji administracyjnej dotkniętych wadą, uchylone zostały wszelkie skutki prawne, jakie powstały od dnia doręczenia lub ogłoszenia decyzji nieważnych.