VIII SA/Wa 538/23

SENTENCJA Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Renata Nawrot Sędziowie Sędzia WSA Iwona Szymanowicz – Nowak (sprawozdawca) Sędzia WSA Cezary Kosterna po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Radomiu w trybie uproszczonym w dniu 16 listopada 2023 r. sprawy ze skargi J. D. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w R. z dnia 3 lipca 2023. znak: [...] w przedmiocie odmowy przyznania dodatku węglowego oddala skargę. UZASADNIENIE Samorządowe Kolegium Odwoławcze w R. ([...]., działając na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. – Kodeks postępowania administracyjnego (t.j. Dz.U. z 2023 r. poz. 775, dalej: k.p.a.), po rozpatrzeniu odwołania J. D. (dalej: skarżąca, strona, wnioskodawczyni), utrzymało w mocy decyzję, wydaną przez Burmistrza Miasta i Gminy S. (dalej: Burmistrz, organ I instancji) z 18 maja 2023 r. nr [...] w przedmiocie odmowy przyznania dodatku węglowego. Powyższe rozstrzygnięcia zapadły w następującym stanie faktycznym i prawnym sprawy: Wnioskiem z 12 września 2022 r. skarżąca złożyła wniosek o dodatek węglowy, w którym wskazała, że zamieszkuje w budynku jednorodzinnym w miejscowości M., ul. R. [...], gdzie prowadzi wieloosobowe gospodarstwo domowe wraz z mężem i dwójką dzieci. W dniu 23 listopada 2022 r. pracownicy socjalni udali się na ww. nieruchomość i ustalili, że w budynku mieszczą się biura betoniarni "[...]" oraz pomieszczenia wskazane przez wnioskodawczynię jako zamieszkiwane przez nią. Pomieszczenia te znajdują się w niewykończonej części budynku, a ich stan nie wskazuje na to, żeby były zamieszkiwane. Obecny podczas tych czynności zięć skarżącej – J. G., okazujący pomieszczenia na polecenie strony, oświadczył, że nie zamieszkuje ona pod tym adresem, tylko w M., ul. R. [...]. Decyzją z 26 listopada 2022 r. Nr [...] Burmistrz odmówił skarżącej przyznania dodatku węglowego. W uzasadnieniu decyzji podał, że dokonano zmiany w zakresie stosowanego w kotle rodzaju paliwa stałego, dodając węgiel i paliwa węglopochodne. Wpisu tego dokonano 10 listopada 2022 r., tzn. po 11 sierpnia 2022 r. Pismem z 19 grudnia 2022 r., stanowiącym odpowiedź na wniosek organu I instancji o sprawdzenie bazy kont odpadów komunalnych, Urząd Miasta i Gminy w S. poinformował, że ani wnioskodawczyni, ani jej mąż nie widnieją w bazie pod adresem M., ul. R. [...]. Złożyli oni natomiast deklarację o wysokości opłat za gospodarowanie odpadami komunalnymi pod adresem M., ul. R. [...]. Skarżąca dla nieruchomości, na której zamieszkują osoby fizyczne, a jej mąż dla nieruchomości, na której nie zamieszkują mieszkańcy. Decyzją z 17 stycznia 2023 r. znak: [...] Kolegium uchyliło zaskarżoną przez stronę decyzję Burmistrza z 26 listopada 2022 r. i przekazało sprawę organowi I instancji do ponownego rozpoznania, wskazując w jakim zakresie materiał dowodowy wymaga uzupełnienia. Burmistrz, ponownie rozpoznając wniosek, przeprowadził 19 grudnia 2022 r. wywiad środowiskowy, w którym uczestniczył mąż skarżącej – M. D.. W trakcie wywiadu ustalono, że pomieszczenia, które według oświadczenia złożonego we wniosku o przyznanie dodatku węglowego zamieszkuje skarżąca, są w trakcie remontu, nie ma w nich żadnych sprzętów gospodarstwa domowego. Mąż skarżącej oświadczył, że pomieszczenia te zamieszkuje sam, natomiast skarżąca wraz z dziećmi jedynie go odwiedza, a zamieszkuje pod innym adresem. Decyzją z 10 lutego 2023 r. Nr [...] Burmistrz ponownie odmówił przyznania dodatku węglowego, uznając, że pomieszczenia znajdujące się w budynku wskazanym we wniosku są przeznaczone dla pracowników betoniarni "[...]". Kolegium decyzją z 24 marca 2023 r. znak: [...] ponownie uchyliło decyzję Burmistrza z 10 lutego 2023 r. i sprawę przekazało do ponownego rozpatrzenia przez organ I instancji. W uzasadnieniu organ odwoławczy wskazał, że wnioskodawczyni nie była obecna podczas przeprowadzonego 19 grudnia 2022 r. wywiadu środowiskowego, a uczestniczący w nim mąż skarżącej nie miał stosownego pełnomocnictwa. W takiej sytuacji nie powinien uczestniczyć na prawach strony w przeprowadzonym wywiadzie środowiskowym. Organ odwoławczy zalecił, aby przy ponownym rozpoznaniu sprawy Burmistrz wyznaczył konkretny termin przeprowadzenia wywiadu środowiskowego, poinformował o nim pisemnie skarżącą, następnie przeprowadził wywiad oraz ustalił, jakie przeznaczenie ma budynek, na który został złożony wniosek o przyznanie dodatku węglowego. Wykonując zalecenia Kolegium, organ I instancji zawiadomieniem doręczonym 4 kwietnia 2023 r. poinformował skarżącą, że 12 kwietnia 2023 r. zostanie przeprowadzony wywiad środowiskowy wyłącznie z nią, jako wnioskodawczynią. Jednocześnie wskazał, że jeżeli termin ten nie będzie odpowiedni, to należy niezwłocznie o tym poinformować. W wyniku przeprowadzonego 13 kwietnia 2023 r. ze skarżącą wywiadu środowiskowego ustalono, że pomieszczenia, w których według skarżącej zamieszkuje, zostały wyremontowane. W dużym pomieszczeniu umieszczono stół z około trzydziestoma krzesłami, pod ścianą stała nierozkładana kanapa ze stolikiem kawowym. Brak było mebli, szaf i komód. Łazienka była wykończona, ale nie wykazywała oznak zamieszkiwania. Jako kuchnię skarżąca wskazała niewielką wnękę, w której znajdował się aneks kuchenny. W ocenie pracowników przeprowadzających wywiad środowiskowy pomieszczenia te były wykorzystywane jako pomieszczenia socjalne z aneksem kuchennym dla pracowników mieszczącej się pod tym adresem firmy. Decyzją z 18 maja 2023 r. nr [...] Burmistrz odmówił skarżącej przyznania dodatku węglowego. W uzasadnieniu decyzji organ I instancji podał m.in., że pomieszczenia, do których skarżąca zaprowadziła pracowników socjalnych na wywiad, nie wskazywały na zamieszkanie, lecz na pomieszczenia biurowe służące prowadzonej działalności gospodarczej. Oświadczenia strony z 13 kwietnia 2023 r. są sprzeczne z tym, co oświadczył jej mąż 19 grudnia 2022 r,. będący członkiem rodziny uwzględnionym we wniosku. W odwołaniu od tej decyzji skarżąca podniosła, że przeprowadzony 13 kwietnia 2023 r. wywiad środowiskowy oraz załączona przez skarżącą w późniejszym czasie dokumentacja fotograficzna jednoznacznie wskazują, że budynek, którego dotyczy wnioskowany dodatek węglowy, jest budynkiem o przeznaczeniu mieszkalnym, w którym zamieszkuje wnioskodawczyni. Decyzją z 3 lipca 2023 r. znak: [...] organ odwoławczy utrzymał w mocy decyzję Burmistrza z 18 maja 2023 r. W uzasadnieniu swojego rozstrzygnięcia przedstawił stan faktyczny sprawy oraz przytoczył treść przepisów art. 2 ust. 1, ust. 15b, ust. 15d ustawy z dnia 5 sierpnia 2022 r. o dodatku węglowym (Dz.U. z 2023 r. poz. 141 ze zm., dalej: u.d.w.). Następnie Kolegium zauważyło, że u.d.w. nie definiuje pojęcia zamieszkania, dlatego też jest ono rozumiane zgodnie z regulacją zawartą w przepisach kodeksu cywilnego. Zatem. w przypadku gdy właściciel ma dwa domy i mieszka w każdym z nich, miejscem zamieszkania jest miejscowość, w której koncentruje się jego aktywność życiowa, czyli miejscowość, z którą łączą go najintensywniejsze więzi. W ocenie SKO materiał dowodowy zgromadzony w sprawie wskazuje, że skarżąca nie mieszka na nieruchomości, położonej w M., ul. R. [...]. Zatem dodatek węglowy nie powinien zostać przyznany. W skardze na powyższą decyzję, skierowanej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, skarżąca zarzuciła naruszenie: 1. art. 2 u.d.w. poprzez jego niezastosowanie, w sytuacji gdy przepis ten stanowi podstawę prawną przyznania dodatku, a w niniejszej sprawie spełnione zostały przesłanki do przyznania przedmiotowego dodatku, 2. art. 78 w związku z art. 77 § 1 k.p.a. poprzez niepodjęcie wszelkich czynności niezbędnych do dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego, a w szczególności poprzez nierozpatrzenie w sposób wyczerpujący całego materiału dowodowego, przejawiające się w pominięciu przedstawionych zdjęć, dokumentacji dotyczącej przeznaczenia budynku. Wobec powyższych zarzutów skarżąca wniosła o uchylenie zaskarżonej decyzji oraz poprzedzającej ją decyzji i przyznanie dodatku węglowego. W uzasadnieniu skargi podniosła, że budynek zajmowany przez rodzinę i skarżącą z przyczyn formalnych jest uznany za zamieszkany. Budynek ten jest zgłoszony jako mieszkalny, a tym samym może być zajmowany w celach mieszkaniowych. Również potwierdza to załączona do akt administracyjnych dokumentacja fotograficzna. Ponadto organ I instancji wskazał, że w odniesieniu do tego domu złożono deklarację CEEB i że jest on ogrzewany kotłem na paliwo stałe (węgiel i paliwa węglopochodne). W ocenie skarżącej oznacza to, że stan faktyczny sprawy pozwala na przyjęcie, że rodzina skarżącej zamieszkuje budynek, który jest przeznaczony na cele mieszkalne, opatrzony numerem porządkowym oraz ogrzewany paliwem stałym w rozumieniu art. 2 ust. 3 u.d.w. W odpowiedzi na skargę Kolegium wniosło o jej oddalenie, podtrzymując wywody zawarte w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z treścią art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (t.j. Dz.U. z 2022 r. poz. 2492 ze zm.) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem. Natomiast w myśl art. 145 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2023 r. poz. 1634 ze zm., dalej: p.p.s.a.) sąd, uwzględniając skargę na decyzję lub postanowienie: 1. uchyla decyzję lub postanowienie w całości lub w części, jeżeli stwierdzi: a) naruszenie prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy, b) naruszenie prawa dające podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego, c) inne naruszenie przepisów postępowania, jeżeli mogło ono mieć istotny wpływ na wynik sprawy; 2. stwierdza nieważność decyzji lub postanowienia w całości lub w części, jeżeli zachodzą przyczyny określone w art. 156 Kodeksu postępowania administracyjnego lub w innych przepisach; 3. stwierdza wydanie decyzji lub postanowienia z naruszeniem prawa, jeżeli zachodzą przyczyny określone w Kodeksie postępowania administracyjnego lub innych przepisach. Z wymienionych przepisów wynika, że Sąd bada legalność zaskarżonego aktu pod kątem jego zgodności z prawem materialnym, określającym prawa i obowiązki stron oraz z prawem procesowym, regulującym postępowanie przed organami administracji publicznej. Przedmiotem kontroli Sądu w niniejszej sprawie jest decyzja Kolegium utrzymująca w mocy decyzję Burmistrza o odmowie przyznania skarżącej dodatku węglowego. Organy obu instancji odmówiły skarżącej przyznania dodatku węglowego, wskazując, że materiał dowodowy nie potwierdza, żeby skarżąca wraz z mężem i dziećmi zamieszkiwała pod adresem wskazanym w tym wniosku. Zasady, tryb przyznawania, wypłacania, wysokość dodatku węglowego oraz właściwość organów w tych sprawach reguluje ustawa z dnia 5 sierpnia 2022 r. o dodatku węglowym. Zgodnie z art. 2 ust. 1 ww. ustawy dodatek węglowy przysługuje osobie w gospodarstwie domowym w przypadku, gdy głównym źródłem ogrzewania gospodarstwa domowego jest kocioł na paliwo stałe, kominek, koza, ogrzewacz powietrza, trzon kuchenny, piecokuchnia, kuchnia węglowa lub piec kaflowy na paliwo stałe, zasilane paliwami stałymi, wpisane lub zgłoszone do centralnej ewidencji emisyjności budynków, o której mowa w art. 27a ust. 1 ustawy z dnia 21 listopada 2008 r. o wspieraniu termomodernizacji i remontów oraz o centralnej ewidencji emisyjności budynków, do dnia 11 sierpnia 2022 r., albo po tym dniu - w przypadku głównych źródeł ogrzewania wpisanych lub zgłoszonych po raz pierwszy do centralnej ewidencji emisyjności budynków, o których mowa w art. 27g ust. 1 tej ustawy. Przez gospodarstwo domowe, w świetle art. 2 ust. 2 u.d.w., rozumie się: 1) osobę fizyczną samotnie zamieszkującą i gospodarującą (gospodarstwo domowe jednoosobowe) albo 2) osobę fizyczną oraz osoby z nią spokrewnione lub niespokrewnione pozostające w faktycznym związku, wspólnie z nią zamieszkujące i gospodarujące (gospodarstwo domowe wieloosobowe). Przez paliwa stałe rozumie się węgiel kamienny, brykiet lub pelet zawierające co najmniej 85% węgla kamiennego (art. 2 ust. 3 ww. ustawy). Zgodnie zaś z art. 2 ust. 15 u.d.w. wójt, burmistrz albo prezydent miasta dokonuje weryfikacji wniosku o wypłatę dodatku węglowego, w szczególności w zakresie zgłoszenia lub wpisania głównego źródła ogrzewania w centralnej ewidencji emisyjności budynków, o której mowa w art. 27a ust. 1 ustawy z dnia 21 listopada 2008 r. o wspieraniu termomodernizacji i remontów oraz o centralnej ewidencji emisyjności budynków. Stosownie do art. 2 ust. 15a u.d.w., dokonując weryfikacji wniosku o wypłatę dodatku węglowego, wójt, burmistrz albo prezydent miasta bierze pod uwagę w szczególności: 1) informacje wynikające z deklaracji o wysokości opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi, o której mowa w art. 6m ustawy z dnia 13 września 1996 r. o utrzymaniu czystości i porządku w gminach; 2) informacje uzyskane w związku z postępowaniem o przyznanie: a) świadczeń rodzinnych oraz dodatków do zasiłku rodzinnego, o których mowa odpowiednio w art. 2 i art. 8 ustawy z dnia 28 listopada 2003 r. o świadczeniach rodzinnych , b) świadczenia wychowawczego, o którym mowa w art. 4 ustawy z dnia 11 lutego 2016 r. o pomocy państwa w wychowywaniu dzieci, c) dodatku osłonowego, o którym mowa w art. 2 ust. 1 ustawy z dnia 17 grudnia 2021 r. o dodatku osłonowym, d) dodatku mieszkaniowego, o którym mowa w art. 2 ustawy z dnia 21 czerwca 2001 r. o dodatkach mieszkaniowych; 3) dane zgromadzone w rejestrze PESEL oraz rejestrze mieszkańców, o których mowa odpowiednio w art. 6 ust. 1 i art. 6a ust. 1 ustawy z dnia 24 września 2010 r. o ewidencji ludności. W myśl natomiast art. 2 ust. 15b u.d.w. jeżeli podczas weryfikacji wniosku o wypłatę dodatku węglowego wystąpią wątpliwości dotyczące gospodarstwa domowego wnioskodawcy, wójt, burmistrz albo prezydent miasta może przeprowadzić wywiad środowiskowy, który ma na celu ustalenie faktycznego stanu danego gospodarstwa domowego zgodnie z art. 2 ust. 2 odpowiednio pkt 1 i 2, odnośnie do samotnego zamieszkiwania w przypadku jednoosobowych gospodarstw domowych oraz wspólnie stale zamieszkujących i gospodarujących z wnioskodawcą w przypadku gospodarstw domowych wieloosobowych. Przepis art. 3 ust. 2 stosuje się. Zgodnie z art. 2 ust. 15c i ust. 15d u.d.w. wywiad środowiskowy przeprowadza się w miejscu zamieszkania wnioskodawcy, zaś w toku wywiadu środowiskowego ustala się, czy stan faktyczny danego gospodarstwa domowego jest zgodny z informacjami podanymi we wniosku o wypłatę dodatku węglowego. Z treści ww. przepisów wynika, że aby dodatek węglowy mógł zostać przyznany wnioskodawca musi zamieszkiwać oraz gospodarować w budynku, na którego ogrzewanie ma zostać przyznany dodatek. W tym miejscu wyjaśnić należy, że przepisy u.d.w. nie precyzują, jak rozumieć pojęcie "zamieszkiwania", zatem oceniając stan faktyczny i prawny w tym zakresie należy mieć na względzie poglądy doktryny i judykatury wypracowane na gruncie prawa cywilnego. Należy więc uwzględnić treść art. 25 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (Dz.U. Nr 16, poz. 93 ze zm., dalej: k.c.), zgodnie z którym miejscem zamieszkania osoby fizycznej jest miejscowość, w której osoba ta przebywa z zamiarem stałego pobytu. O wypełnieniu jego przesłanek świadczą dwie okoliczności: zewnętrzna, czyli faktyczne przebywanie, oraz wewnętrzna, czyli zamiar stałego pobytu. Ustalenie zamiaru powinno nastąpić w oparciu o kryteria zobiektywizowane, świadczące o woli, ale też możliwości skoncentrowania swoich spraw w danej miejscowości. Stałe zamieszkiwanie generalnie powiązane jest z tzw. centrum życiowym danej osoby, tj. miejscem, gdzie koncentrują się jej sprawy życiowe (por. wyrok WSA w Kielcach z 29 marca 2023 r., sygn. akt II SA/Ke 56/23, publ. cbosa). Pojęcie miejsca zamieszkania, przyjęte w art. 25 k.c., jest więc konstrukcją prawną, na którą składają się dwa elementy: fizyczne przebywanie w danej miejscowości i zamiar, czyli wola stałego pobytu. Oba te elementy muszą występować łącznie. Przerwa w przebywaniu spowodowana szczególnymi okolicznościami nie zmienia jednak miejsca zamieszkania w znaczeniu prawnym (por. wyrok WSA w Krakowie z 6 czerwca 2022 r., sygn. akt III SA/Kr 1842/21, publ. cbosa). Także według Słownika Języka Polskiego PWN "zamieszkiwać", "mieszkać" oznacza "zajmować jakieś pomieszczenie i traktować je jako główne miejsce swojego pobytu". Zamieszkiwanie stanowi zatem rodzaj pobytu osoby, cechujący się zaspokajaniem codziennych potrzeb życiowych tej osoby w mieszkaniu faktycznie zajmowanym, stanowiącym jej centrum życia domowego w danym okresie, a w szczególności nocowania, stołowania się i wypoczynku po pracy czy nauce. Jak już zostało powiedziane wyżej, aby otrzymać dodatek węglowy na wskazany we wniosku adres miejsca zamieszkania, pod tym adresem musi być prowadzone gospodarstwo domowe jedno bądź wieloosobowe. Natomiast analiza materiału dowodowego zgromadzonego w przedmiotowej sprawie prowadzi do konstatacji, że orzekające w sprawie organy, odmawiając skarżącej przyznania dodatku węglowego, postąpiły prawidłowo. Organ I instancji podjął szereg czynności mających na celu zweryfikowanie okoliczności wskazanych we wniosku, jednak ich wynik nie uzasadniał pozytywnego rozpatrzenia sprawy. Nie wykazano bowiem, aby skarżąca prowadziła wieloosobowe gospodarstwo domowe pod adresem M., ul. R. [...]. Taka konkluzja płynie z notatki służbowej z 23 listopada 2023 r. oraz wywiadów środowiskowych z 19 grudnia 2023 r. oraz 13 kwietnia 2023 r. Z treści tych dokumentów wynika, że pod adresem wskazanym we wniosku o wypłatę dodatku węglowego znajduje się budynek mieszkalny, w którym mieszczą się pomieszczenia biurowe firmy "[...]". Przez biuro przechodzi się do pomieszczeń, które w listopadzie i grudniu 2022 r. były w stanie niewskazującym na zamieszkanie; brak w nich było wyposażenia niezbędnego do długotrwałego przebywania w budynku, zaś na dzień 13 kwietnia 2023 r. (ostatni wywiad środowiskowy) zostały wyremontowane. W dużym pomieszczeniu umieszczono stół z około trzydziestoma krzesłami, pod ścianą znajduje się nierozkładana kanapa ze stolikiem kawowym. Brak było mebli, szaf i komód. Łazienka była wykończona, ale nie wskazywała oznak zamieszkiwania. Kuchnię stanowiła niewielka wnęka z aneksem kuchennym. Sąd podziela stanowisku organów, że stan zagospodarowania tych pomieszczeń wskazuje na to, że nie są one wykorzystywane jako pomieszczenia mieszkalne, a raczej jako socjalne dla pracowników mieszczącej się pod tym adresem firmy – betoniarni. Również załączona przez skarżącą (już po przeprowadzeniu wywiadu środowiskowego 13 kwietnia 2023 r.) dokumentacja fotograficzna nie zmienia tej oceny. Należy bowiem zauważyć, iż znajdujące się na fotografiach meble, takie jak: szafa, komoda czy też widniejące rzeczy osobiste zostały tam umieszczone już po przeprowadzeniu ostatniego wywiadu środowiskowego, co wskazuje na ich ulokowanie wyłącznie na potrzeby prowadzonego postępowania administracyjnego. Sąd zwraca uwagę, że w trakcie postępowania skarżąca zamieszkiwanie pod adresem M., ul. R. [...] odnosiła wyłącznie do swojej osoby, całkowicie pomijając fakt, że we wniosku o przyznanie dodatku węglowego, będąc świadoma odpowiedzialności karnej za składanie fałszywych oświadczeń, wskazała, że pod spornym adresem prowadzi wieloosobowe gospodarstwo domowe z mężem i dwójką małoletnich dzieci, co nie znalazło pokrycie w świetle zebranych w sprawie dowodów. Twierdzeniom skarżącej, jakoby zamieszkiwała i faktycznie prowadziła – jak wskazała we wniosku - gospodarstwo domowe pod spornym adresem, przeczą również uzyskane w toku postępowania informacje od zięcia skarżącej – J. G., czy też jej męża – M. D.. Jak wynika z notatki służbowej z 23 listopada 2022 r. J. G. oświadczył, że skarżąca wraz z rodziną zamieszkuje pod adresem M., ul. R. [...]. Natomiast mąż skarżącej podczas wywiadu środowiskowego 19 grudnia 2022 r. oświadczył, iż to on zamieszkuje pod spornym adresem, a skarżąca z dziećmi jedynie go odwiedza. Z kolei skarżąca w wywiadzie środowiskowym z 13 kwietnia 2023 r. oświadczyła, że pod wskazanym adresem zamieszkuje od 3 lat, co w ocenie Sądu pozostaje w sprzeczności z ustalonym w toku postępowania faktem, że chociażby w listopadzie 2022 r. czy grudniu 2022 r. rzekomo zajmowane przez skarżącą już od kilku lat pomieszczenia były w stanie nienadającym się do zamieszkania. Nie bez znaczenia dla weryfikacji zadeklarowanego gospodarstwa domowego są informacje o sposobie ponoszenia opłat za gospodarowanie odpadami komunalnymi. Z pisma Urzędu Miasta i Gminy w S. z 19 grudnia 2022 r., stanowiącego odpowiedź na wniosek organu I instancji o sprawdzenie bazy kont odpadów komunalnych, wynika, że ani wnioskodawczyni, ani jej mąż nie widnieją w bazie pod adresem M., ul. R. [...]. Złożyli oni natomiast deklarację o wysokości opłat za gospodarowanie odpadami komunalnymi pod adresem M., ul. R. [...]: skarżąca dla nieruchomości, na której zamieszkują osoby fizyczne, a jej mąż dla nieruchomości, na której nie zamieszkują mieszkańcy. Choć sama ta okoliczność nie przesądza o fakcie niezamieszkiwania pod adresem wskazanym we wniosku, to jednak na tle pozostałych ustaleń organów orzekających w tej sprawie pozwala na wywiedzenie i potwierdzenie takiej tezy. Reasumując, w sytuacji gdy nie zostało w niniejszej sprawie wykazane zaistnienie warunków zastosowania art. 2 ust. 1 u.d.w. w związku z art. 2 ust. 2 u.d.w., nie było podstaw prawnych do przyznania skarżącej wnioskowanego dodatku węglowego. Ocena zgodności z prawem zaskarżonej decyzji nie dostarczyła podstaw do wyeliminowania jej z obrotu prawnego. Organy poczyniły w sprawie ustalenia faktyczne w zakresie niezbędnym do jej rozstrzygnięcia, wywiodły z nich prawidłowe wnioski, przytoczyły przepisy prawa znajdujące zastosowanie do ustalonego stanu faktycznego, omówiły ich treść oraz prawidłowo je zastosowały, czemu dały wyraz w zaskarżonej decyzji oraz decyzji organu I instancji. W toku postępowania poprzedzającego wydanie zaskarżonej decyzji Sąd nie dopatrzył się również naruszeń procedury, które miałyby istotny wpływ na rozstrzygnięcie sprawy. Nie doszło przy tym do naruszenia art. 7, art. 77 § 1, art. 78 § 1 oraz art. 80 k.p.a. W sprawie zostały zastosowane właściwe przepisy prawa materialnego, zaś uzasadnienie zaskarżonej decyzji spełnia wymogi wynikające z art. 107 § 3 k.p.a. Wobec powyższego Sąd, działając na podstawie art. 151 p.p.s.a., oddalił skargę jako bezzasadną.