II SA/Kr 409/23

SENTENCJA Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Joanna Tuszyńska Sędziowie: WSA Agnieszka Nawara - Dubiel WSA Sebastian Pietrzyk (spr.) Protokolant: sekretarz sądowy Joanna Biegalska – Ciepacz po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 30 czerwca 2023 r. sprawy ze skargi Wspólnoty Mieszkaniowej ul. K., [...], [...], [...] w K. na decyzję Wojewody Małopolskiego z dnia 13 stycznia 2023 r. nr WI-I.7840.5.86.2022.BU w przedmiocie zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenie pozwolenia na budowę I. uchyla zaskarżoną decyzję oraz poprzedzającą ją decyzję organu I instancji; II. zasądza od Wojewody Małopolskiego na rzecz strony skarżącej Wspólnoty Mieszkaniowej ul. K., [...], [...], [...] w K. kwotę 997 zł (słownie: dziewięćset dziewięćdziesiąt siedem złotych) tytułem zwrotu kosztów postępowania. UZASADNIENIE Przedmiotem skargi jest decyzja Wojewody Małopolskiego z dnia 13 stycznia 2023 roku, znak: WI-I.7840.5.86.2022.BU utrzymująca w mocy decyzję Prezydenta Miasta Krakowa Nr 854/674.1/2022 z 8 lipca 2022 r., znak: AU-01-5.6740.1.1596.2020.KBS, zatwierdzającej projekt budowlany i udzielającej Inwestorowi: Gminie Miejskiej Kraków reprezentowanej przez Pana K. K. Dyrektora Zarządu Infrastruktury Sportowej w K., działającego przez pełnomocnika Pana M. K., pozwolenia na budowę zamierzenia budowlanego pn.: Budowa Sali gimnastycznej wraz z zapleczem i łącznikiem do budynku szkoły podstawowej nr [...], wraz z wewnętrznymi instalacjami (elektryczną, fotowoltaiczną, wod.-kan., cwu, co., gazową, wentylacji mechanicznej i klimatyzacji) infrastrukturą zewnętrzną (rozbudowa instalacji wodociągowej, gazowej, budowa kanalizacji deszczowej, rozbiórka fragmentów instalacji kanalizacji i elektrycznej, przebudowa i rozbudowa instalacji kanalizacji sanitarnej i elektrycznej, przebudowa przyłącza wodociągowego), zagospodarowaniem terenu (przebudowa i rozbudowa układu komunikacji pieszej i kołowej), rozbiórka istniejącej Sali gimnastycznej, boiska oraz przebudowa pozostałego fragmentu łącznika i zmiana materiału termoizolacyjnego na fragmencie głównego budynku szkoły - termomodernizacja dz. nr [...], obr. [...], j.ew. P. przy ul. [...] w K., zwanej dalej "Inwestycją". Powyższa decyzja zapadła w następujących okolicznościach. Prezydent Miasta Krakowa, po rozpatrzeniu wniosku Inwestora z dnia 18 września 2020 r., decyzją nr 1958/6740.1/2020 z 30 grudnia 2020 r., znak: AU-01-5.6740.1.1596.2020.KBS, zatwierdził projekt budowlany i udzielił inwestorowi pozwolenia na budowę Inwestycji. Wojewoda Małopolski, po rozpatrzeniu odwołania Wspólnoty Mieszkaniowej przy [...], [...] (zwanej dalej Wspólnotą), decyzją z 20 maja 2021 r., znak: WI-I.7840.5.11.2021.BS, utrzymał w mocy ww. decyzję organu I instancji. Decyzja ta została zaskarżona do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie, który wyrokiem z dnia 15 listopada 2021 roku, sygn. II SA/Kr 836/21 uchylił decyzję Wojewody Małopolskiego oraz poprzedzającą ją decyzję Prezydenta Miasta Krakowa z 30 grudnia 2020 r. W uzasadnieniu do wydanego wyroku Sąd wskazał, że organ administracji architektoniczno-budowlanej ma obowiązek dokonania sprawdzenia zgodność projektu budowlanego z ustaleniami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego o ile dla terenu, na którym inwestycja ma być realizowana plan taki obowiązuje, jeżeli nie - to zgodność projektu budowlanego z ustaleniami ostatecznej decyzji o warunkach zabudowy. W dalszej kolejności ocenia zgodność projektu budowlanego z wymaganiami ochrony środowiska, kompletności projektu budowlanego posiadanie opinii, uzgodnień, sprawdzeń oraz bada zgodność projektu zagospodarowania działki lub terenu z przepisami, w tym techniczno-budowlanymi. Następnie organ wzywa inwestora do usunięcia ewentualnych nieprawidłowości i po usunięciu tych nieprawidłowości lub jeżeli takiej potrzeby nie było (projekt spełnia warunki określone w art. 35 ustawy Prawo budowlane) wydaje decyzje o pozwoleniu na budowę i zatwierdzeniu projektu budowlanego. Stwierdzenie, iż projekt budowalny ustawowych kryteriów nie spełnia, ewentualnie inwestor nie usunął stwierdzonych nieprawidłowości obliguje organ do wydania decyzji o odmowie udzielenia pozwolenia na budowę i zatwierdzenia projektu budowlanego. Podkreślenia wymaga, iż wprawdzie organ architektoniczno-budowlany nie może odmówić udzielenia pozwolenia na budowę, jeżeli przedłożony mu do kontroli projekt budowlany spełnia warunki, o których mowa w wyżej przytoczonych przepisach lub zostanie zgodnie z wezwaniem przez inwestora uzupełniony, tym niemniej prawo do zabudowy nie ma charakteru nieograniczonego, gdyż obwarowane jest wymogiem zgodności zamierzenia budowlanego z przepisami prawa, w tym i przewidzianym w art. 5 ust. 1 pkt 9) ustawy Prawo budowlane wymogiem projektowania i budowy obiektu budowlanego z poszanowaniem, występujących w obszarze oddziaływania obiektu, uzasadnionych interesów osób trzecich. Wykonywanie prawa zabudowy musi więc uwzględniać uzasadnione interesy osób trzecich. Wymóg ten podlega kontroli i ocenie organu administracji przed wydaniem pozowania na budowę. Interesy osób trzecich, w sytuacji realizacji procesu budowlanego, mogą przejawiać się zarówno w sferze stosunków administracyjnoprawnych, jak i cywilnoprawnych. Sąd podkreślił także, że niezwykle istotną częścią procedowania organu w zakresie o którym mowa w art. 35 ust 1 ustawy Prawo budowlane jest kontrola projektu zagospodarowania dziali lub terenu w zakresie jego zgodności z przepisami w tym techniczno-budowlanymi. Kontrola ta obejmuje sprawdzenie czy projektowany obiekt spełnia wymogi dotyczące odległości od granic działek sąsiednich oraz zlokalizowanych na nich budynków (także w zakresie ochrony przeciwpożarowej oraz wymogów związanych z kwestiami przesłaniania). Niezwykle istotne jest także merytoryczne sprawdzenie przez organ zgodności projektu budowlanego z ustaleniami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego. Sąd w uzasadnieniu do wyroku z dnia 15 listopada 2021 roku wskazał, że skarżona decyzja a także poprzedzająca ja decyzja organu I instancji nie zawiera obligatoryjnej oceny projektu budowlanego w zakresie zgodność projektu zagospodarowania działki lub terenu z przepisami, w tym techniczno-budowlanymi oraz wymaganiami ochrony środowiska. Organ nie odnosi się do odległości projektowanej zabudowy od granic działek sąsiednich oraz zabudowy na tych działkach, poza wybiórczym (organ posługuje się zwrotem "na przykład" (str. 4 decyzji) odniesieniem się do odległości obiektu projektowanego do zabudowy na działce nr [...] i budynku nr 6a (brak nr działki) w kontekście przesłaniania ich przez obiekt projektowany. Organ nie odnosi się też do kwestii wymaganych przepisami techniczno-budowlanymi odległości projektowanego obiektu do granic działek sąsiednich a oraz znajdującej się tam zabudowy także w odniesieniu do przepisów przeciwpożarowych. Z kolei analiza przesłaniania jest wyrywkowa i w zasadzie sprowadza się do oceny (pozytywnej) zawartej w projekcie budowlanym analizie zacieniania i przesłaniania. Podkreślić wymaga, że co prawda projektant ponosi pełną odpowiedzialność za projekt budowlany pod względem rozwiązać konstrukcyjnych i technicznych (por. wyroki Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 13 lipca 2021 r. II OSK 2993/18 oraz z dnia 15 lutego 2018 r. II OSK 1820/17), to jednak organ ma obowiązek merytorycznej oceny (także w aspekcie techniczno-budowlanym) czy projekt zagospodarowania działki lub terenu wymagania określone stosownymi przepisami spełnia. Jest to szczególnie istotne z uwagi na kwestie poruszane wyżej a związane z poszanowaniem uzasadnionych interesów osób trzecich (art. 5 ustawy). W ocenie sądu także kontrola zgodności projektu budowlanego z ustaleniami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego jest niepełna. W odwołaniu zarzucono, iż projekt budowlany nie zawiera sposobu wyliczenia wskaźnika powierzchni biologicznie czynnej oraz wskaźnika intensywności zabudowy, co uniemożliwia kontrolę w tym zakresie. Ustosunkowując się do tego zarzutu organ podaje, że "organy administracji architektoniczno-budowlanej nie są uprawnione do samodzielnego obliczania wielkości wskaźników i podważania wiedzy i merytorycznego przygotowania autora projektu budowlanego, posiadającego przygotowanie zawodowe poświadczone stosownymi uprawnieniami i składającego, zgodnie z art. 20 ust. 4 ustawy Prawo budowane, oświadczenie o sporządzeniu projektu budowlanego zgodnie z przepisami i zasadami wiedzy technicznej" (str. 3 decyzji). Podobnie jak kwestia oceny, czy projekt zagospodarowania działki lub terenu jest zgodny z przepisami w tym techniczno-budowlanymi, kwestia oceny zgodności projektu budowlanego z zapisami planu miejscowego ma merytoryczny a nie formalny charakter, szczególnie jeżeli strona zarzuca, że projekt w tym zakresie jest nieprecyzyjny, niejasny bądź zawiera nieprawdziwe informacje. Ustosunkowując się do tych zarzutów (ale też dostrzegając takie uchybienia – z urzędu) obowiązkiem organu było wezwać inwestora do uzupełnienia projektu budowlanego o te wyliczenia a następnie je zweryfikować. W zakresie w jakim ustawa nadaje uprawnienia organowi do merytorycznej oceny projektu budowlanego (zgodności z prawem miejscowym i wymaganiami ochrony środowiska a także zgodności z przepisami projektu zagospodarowania działki lub terenu) nie może on bezkrytycznie powoływać się na ustalenia projektanta. Ten bowiem (o czym mowa wyżej) odpowiada wyłącznie za poprawność przyjętych rozwiązań konstrukcyjnych i technicznych. W ocenie sądu także kontrola zgodności projektu budowlanego z ustaleniami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego jest niepełna. W odwołaniu zarzucono, iż projekt budowlany nie zawiera sposobu wyliczenia wskaźnika powierzchni biologicznie czynnej oraz wskaźnika intensywności zabudowy, co uniemożliwia kontrolę w tym zakresie. Ustosunkowując się do tego zarzutu organ podaje, że "organy administracji architektoniczno-budowlanej nie są uprawnione do samodzielnego obliczania wielkości wskaźników i podważania wiedzy i merytorycznego przygotowania autora projektu budowlanego, posiadającego przygotowanie zawodowe poświadczone stosownymi uprawnieniami i składającego, zgodnie z art. 20 ust. 4 ustawy Prawo budowane, oświadczenie o sporządzeniu projektu budowlanego zgodnie z przepisami i zasadami wiedzy technicznej" (str. 3 decyzji). W toku ponownie prowadzonego postępowania, organ I instancji przeprowadził postępowanie wyjaśniające i uzupełniające. W szczególności przeprowadzona została ponowna analiza wpływu projektowanej Sali gimnastycznej na istniejące budynki mieszkalne przy [...]. Zmiana ta jest oznaczona datą miesięczną "lipiec 2022", zgodnie z którą budynek hali sportowej został przesunięty o 2° w kierunku zachodnim, a ponadto obniżona została rzędna posadowienia projektowanej sali gimnastycznej o 30 cm. Analiza ta została przedłożona do organu w dniu 4 lipca 2022 roku (k. 218 a.a.) Następnie decyzją Nr 854/674.1/2022 z 8 lipca 2022 r., znak: AU-01-5.6740.1.1596.2020.KBS zatwierdził skorygowany projekt budowalny i udzielił inwestorowi pozwolenia na budowę Inwestycji. Od tej decyzji odwołali się pan M. F. i pani M. L. oraz Wspólnota Mieszkaniowa ul. Kwietna 4, 4A, [...] reprezentowana przez radcę prawnego A. W.. Rozpatrując sprawę w wyniku wniesionego odwołania Wojewoda Małopolski utrzymał w mocy decyzję Prezydenta Miasta Krakowa Nr 854/674.1/2022 z 8 lipca 2022 r. W uzasadnieniu wskazał, że na terenie objętym inwestycją obowiązuje miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego obszaru "Fredry Szkoła", zatwierdzony Uchwałą Rady Miasta Krakowa nr XII/217/19 z 27 marca 2019 r., (Dz.Urz.Woj.Małop.2019.2720), zwany dalej planem, a inwestycja zlokalizowana jest w jednostce strukturalnej planu - tereny zabudowy usługowej, oznaczonej symbolem U.1, zgodnie z § 5 planu, o przeznaczeniu podstawowym pod zabudowę budynkami usługowymi z zakresu oświaty i wychowania, administracji, zdrowia, nauki, kultury i obiektami budowlanymi z zakresu sportu i rekreacji wraz z niezbędnym zapleczem. Jak wynika z projektu budowlanego, projektowany obiekt jest zgodny z przeznaczeniem ustalonym w § 5 planu. Następnie organ ustosunkował się do kolejnych, podniesionych w odwołaniach, zarzutów cytując przy tym szeroko stanowisko inwestora w odniesieniu do każdego z nich. Wojewoda wskazał, że dla inwestycji zapewniono odpowiednią liczbę miejsc parkingowych, a inwestycja nie spowoduje niemożliwości zabudowy działek Wspólnoty. Podkreślono, że nieruchomość Wspólnoty została zabudowana, a ewentualne ograniczenia w przyszłej zabudowie tych działek stanowią podstawę do uznania jej właścicieli za strony niniejszego postępowania Odnosząc się do zarzutów dotyczących analizy nasłonecznienia, organ odwoławczy praktycznie ograniczył się do cytowania obszernych wyjaśnień, które przedstawił projektant. Co do samej analizy nasłoneczniania, wskazano że rzędne posadowienia budynków nr [...] przy ul. [...] i zostały przyjęte zgodnie z projektem wykonanym przez mgr inż. arch. Ł. J., na podstawie którego została wydana decyzja o pozwoleniu na budowę. Zgodnie z tym projektem rzędna parteru budynków przy [...] wynosi 239, 62 m.n.p.m., a budynków przy [...] wynosi 240,02 m.n.p.m. A następnie przytoczona została szeroka argumentacja projektanta, z której wynika, że analiza nasłonecznienia jest wykonana prawidłowo i w wyniku realizacji inwestycji nie dojdzie do ponadnormatywnego zacieniania budynków Wspólnoty. Podsumowując tę cześć Wojewoda wskazał, że "wyżej przytoczone stanowisko projektanta należy uznać za zasadne – nie można oczekiwać, że zaprojektowanie i wybudowanie budynków oraz wydzielenie lokali mieszkalnych w budynkach jednorodzinnych, z pominięciem konieczności spełnienia przepisów dotyczących nasłonecznienie pokoi mieszkalnych, przy jednoczesnych błędach wykonawczych, uniemożliwia zabudowę sąsiedniej nieruchomości, poprzez budowę Sali gimnastycznej przy budynku szkoły istniejącym już kilkadziesiąt lat. To obowiązkiem projektanta budynków należących do Wspólnoty było ich prawidłowe zaprojektowanie (nie bez powodu do projektu budowlanego projektant załącza stosowne oświadczenie), natomiast rolą wykonawcy było ich prawidłowe – zgodne z projektem – wykonanie. Jednocześnie znany jest organowi proceder wydzielania samodzielnych lokali mieszkalnych bez analizy spełnienia przepisów techniczno-budowlanych oraz zapisów miejscowych planów – takie "obejście prawa" miało często miejsce przed zmianami przepisów dotyczących zakresu badania możliwości wydania zaświadczenia o samodzielności lokali." Ponadto wskazano, że najistotniejszy jest fakt, iż analiza wykonana przez mgr inż. J.. R. (to znaczy analiza wykonana na zlecenie Wspólnoty) nie może być dowodem skutecznie podważającym analizę projektanta, gdyż nie uwzględnia zmiany lokalizacji planowanego budynku (skręcenia). Wojewoda nie doszukał się podstaw do podważenia załączonej do projektu analizy nasłonecznienia, uwzględniającej: obrócenie i obniżenie poziomu posadowienia budynku Sali gimnastycznej na etapie postępowania pierwszoinstacyjnego prowadzonego w 2022 r. Analiza nasłonecznienia i przesłaniania zawarta tomie 4 projektu budowlanego (zielona okładka) została w formie graficznej (wizualizacja 3d), a wniosku zostały zestawione w formie czytelnych tabel z podziałem na poszczególne okna w budynkach przy ul. [...]. Dokumentacja archiwalna, na podstawie której przyjęto założenia do analizy, została załączone do tego tomu projektu. Również wyjaśnienia projektanta w tej materii są obszerne, szczegółowe i przekonywujące. W związku z powyższym, w oparciu o to opracowanie (tj. opracowanie projektanta Inwestycji, zwarte w projekcie budowlanym) stwierdza się zgodność projektu zagospodarowania terenu z przepisami warunków technicznych dotyczących zapewnienia odpowiedniego czasu nasłonecznienia pokoi mieszkalnych w budynkach sąsiednich. Niezależnie od powyższego organ podkreślił, że nie posiada kompetencji do podważenia branżowych opracowań dotyczących posadowienia budynku i warunków geotechnicznych określonych w projekcie. Za prawidłowość sporządzenia projektu budowlanego, w tym również przyjęte w projekcie rozwiązania, odpowiada projektant oraz sprawdzający. Odpowiedzialność projektanta stanowi gwarancję, że projekt jest opracowany zgodnie z przepisami. Rozszerzająca interpretacja uprawnień organu w zakresie kontroli na podstawie art. 35 ust. 1 ustawy Prawo budowlane, oznaczałaby w istocie przywrócenie uchylonej (ustawą z 27.03.2003 r. o zmianie ustawy - Prawo budowlane oraz o zmianie niektórych ustaw, Dz. U. Nr 80, poz. 718) zasady oceny materialnych rozwiązań projektu budowlanego przez organ i stanowiłaby naruszenie zasady związania organów administracji publicznej prawem (por. uzasadnienie do wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 9 maja 2017 r., sygn. VII SA/Wa 247/17). W ocenie Wojewody Małopolskiego, organ I instancji wykonał zalecenia Sądu zwarte w Wyroku, o czym świadczy zarówno treść postanowienia z 25 marca 2022 r, w wyniku którego projekt budowlany został uzupełniony (m.in. o tom 4 stanowiący aneks do projektu) i skorygowany, jak również kolejnego w tej sprawie postanowienia poprzedzonego uwagami stron, skutkującego kolejnymi korektami dokumentacji projektowej. Przebieg postępowania, zgłaszane przez strony uwagi oraz wyjaśnienia projektanta, jak również wnioski organu dotyczące poruszanych w toku postępowania kwestii, zostały zawrze w decyzji kończącej postępowanie pierwszoinstacyjne. W ocenie organu, skarżona decyzja odpowiada przepisom kpa, co do jej kompletności i merytorycznego uzasadnienia rozstrzygnięcia. Zaskarżona decyzja zawiera wszystkie elementy składowe wymienione w art. 107 § 1 kpa, w tym uzasadnienie faktyczne i prawne, o którym mowa w art. 107 § 1 pkt 6 kpa. Jednocześnie organ stwierdził się naruszenie art. 10 kpa przez organ I instancji – strony postępowania miały co prawda możliwość zapoznania się aktami sprawy oraz wnoszenia uwag (por. zawiadomienie z 25 marca 2022 r.), z czego skorzystały (w wyniku tych uwag, projekt był korygowany i uzupełniany 2 razy w ramach postępowania pierwszoinstacyjnego, niemniej jednak ostatnie zawiadomienie wydane na podstawie art. 10 kpa zostało wydane i zamieszczone w BIP 6 lipca 2022 r., a decyzja została wydana 8 lipca 2022 r. Co prawda w treści decyzji organ I instancji wyjaśnił przyczyny terminu i okoliczności zakończenia postępowania w kontekście przepisów regulujących kwestie wymierzanie kar organowi za naruszenie 65-dniowego terminu wydania decyzji kończącej, niemniej jednak, co do zasady należało uznać, że naruszenia art. 10 kpa miało miejsce, choć nie w stopniu uzasadniającym uchylenie zaskarżonej decyzji. Projekt spełnia ponadto określone w nim wymagania, zarówno ogólne, jak też dotyczące szczegółowych zasad zagospodarowania terenu i ochrony ładu przestrzennego. Przedstawiony w projekcie bilans terenu jest czytelny i nie budzi wątpliwości co do sposobu obliczania wartości poszczególnych powierzchni o różnym przeznaczeniu. Zaznacza się, że w tym zakresie projekt budowlany został uzupełniony na etapie postępowania pierwszoinstancyjnego, prowadzanego po wyroku Sądu. Szczegółowe wyliczenia zostały załączone do tomu 4 projektu (zielona okładka, str. 606a-611a). Obliczenia te zostały odniesione do całego, częściowo zagospodarowanego terenu inwestycji i uwzględniają zarówno obecne jak i projektowane zagospodarowania działki. Do tej części projektu załączono również stosowne rysunki, które w czytelny sposób przedstawiają stan zastany, jak i stan projektowany (z rozróżnieniem kolorystycznym powierzchni o różnym sposobie utwardzenia, zagospodarowania i wskazaniem poszczególnych wartości liczbowych). Organ odwoławczy nie znalazł też żadnych podstaw do podważenia ww. obliczeń – zostały one opracowane w sposób czytelny i rzetelny. Przedstawione wartości zostały odniesione do granicznych wartości wskazanych w ustaleniach planu, dot. m.in. minimalnego wskaźnika powierzchni biologicznie czynnej (jest 60,4%; min. to 60%); wskaźnika intensywności zabudowy (jest 0,649; ma być w przedziale 0,3 – 1,2). Projektowana inwestycja jest zgodna także z pozostałymi, nie omówionymi dotąd ustaleniami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego. W zakresie ustaleń dotyczących zasad kształtowania zabudowy: maksymalna wysokość sali od terenu projektowanego jest mniejsza od dopuszczalnej ustalonej na poziomie 13 m (§ 13 ust. 2 pkt 3); dla sali gimnastycznej i nowego łącznika zaprojektowano dachy płaskie (zgodność z § 7 ust. 5); ściany budynku są tynkowane matowe, nie projektuje się dużych przeszkleń (okna o pow. nieprzekraczającej 8 m˛), zgodnie z § 7 ust. 4 pkt 2, w którym ustalono konieczność stosowania materiałów wykończeniowych minimalizujących ryzyko możliwości kolizji dla przelatujących ptaków. W odniesieniu do spełnienia przez inwestycję pozostałych warunków wynikających z ustaleń planu, poddano ocenie analizę zawartą w projekcie budowlanym (tom I, karty od 10). Stwierdza się prawidłowość ww. analizy. Nie znaleziono podstaw do podważenia jej zawartości oraz dokonania odmiennej od projektanta oceny zgodności inwestycji z zapisami planu. W odniesieniu do spełnienia przez inwestycję przepisów techniczno-budowlanych dotyczących ochrony przeciwpożarowej wskazuje się, że projekt został uzgodniony z rzeczoznawcą do spraw zabezpieczeń przeciwpożarowych bez uwag (por. adnotacja na projekcie zagospodarowania terenu, tom I , karta 78a). Droga pożarowa została oznaczona w projekcie zagospodarowania terenu (nr [...]), a jej lokalizacja, pokrywa się z projektowanym układem komunikacji wewnętrznej. Lokalizacja projektowanych obiektów spełnia wymagania dotyczące ich odległości od granic działki: - sala gimnastyczna została zlokalizowana w minimalnej odległości 4,58 m od granicy z działką stanowiąca własność Wspólnoty (spełnienie § 12 warunków technicznych). Zaprojektowano kanalizację deszczową poprzez podłączenie rur spustowych z dachów budynku projektowanego, wpustów ulicznych z drogi pożarowej do projektowanej instalacji kanalizacji deszczowej z retencja rurową, która zostanie za pośrednictwem regulatora przepływu i studni kontrolnej podłączona do istniejącego przyłącza instalacji kanalizacji ogólnospławnej (spełnienie § 26 warunków technicznych). Możliwość podłączenia w opisany sposób wynika z ustaleń z właściwym zarządca sieci (por. tom III, załączniki). Ponadto, projekt budowlany zawiera niezbędne opinie i uzgodnienia (w tym dotyczące wycinki drzew – por. tom III, karty od 406), jego zawartość jest kompletna. Projekt zagospodarowania terenu, stanowiący część projektu budowlanego, wykonany został na kopii aktualnej mapy dla celów projektowych. Do projektu załączona została informacja dotycząca bezpieczeństwa i ochrony zdrowia. Projekt budowlany został sporządzony i sprawdzony przez osoby posiadające wymagane uprawnienia budowlane i legitymujące się aktualnym na dzień opracowania projektu wpisem do właściwej izby samorządu zawodowego, potwierdzonym zaświadczeniami, o których mowa w art. 12 ust. 7 Pb. Inwestor złożył wniosek o pozwolenie na budowę oraz oświadczenie o posiadanym prawie do dysponowania nieruchomością na cele budowlane. Argumenty podnoszone w odwołaniach – po uzupełnieniu projektu budowlanego oraz złożeniu stosownych wyjaśnień przez projektanta – nie znajdują potwierdzenia, co zostało wyżej opisane. Przedmiotowa inwestycja nie narusza występujących w obszarze oddziaływania uzasadnionych interesów osób trzecich. Analiza przedłożonego materiału dowodowego nie wykazała naruszenia prawa materialnego, które uprawniałoby organ administracji do zakwestionowania prawidłowości przedmiotowej inwestycji. Skargę na powyższą decyzję wniosła Wspólnota Mieszkaniowa budynków przy [...] podnosząc zarzuty: 1. Naruszenie przepisów postępowania administracyjnego, które miało wpływ na wynik sprawy: 1.1. Naruszenie art. 15 Kpa, art. 136 §1 kpa, art. 138 § 2 kpa w zw. z art. 35 ust. 1 i 3 ustawy Prawo budowlane poprzez: 1.1.1. Wypożyczenie projektu inwestorowi i umożliwienie inwestorowi tj. Gminie Miejskiej Kraków dokonania w grudniu 2022 r. zmian merytorycznych do projektu budowlanego na etapie postępowania odwoławczego (zwiększenie liczby miejsc parkingowych, rzekome skręcenie budynku hali o 2 stopnie, przedstawienie nowej analizy zacieniania i przesłaniania), których zakres zmian wykracza poza ramy dowodowego postępowania uzupełniającego w II instancji; 1.2. Niewykonanie wiążących zaleceń zawartych w wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 15 listopada 2021 r. II SA/Kr 836/21; co stanowi naruszenie art. 153 ustawy o postępowaniu przed sądami administracyjnymi; 1.3. zasady bezstronności i pogłębiania zaufania obywateli do organów państwa (art. 8 kpa), zakazu reformationis in peius art. 139 kpa w zw. z art. 32 ust. 1 Konstytucji RP i art. 41 Karty Praw Podstawowych Unii Europejskiej poprzez: 1.3.1. Przekroczenie uprawnień przez organ odwoławczy, z jednoczesnym naruszeniem zasady równouprawnienia stron, bezstronności oraz zasady zaufania, poprzez przyjęcie za własne zarzutów i stanowiska pełnomocnika inwestora wskazujących na rzekome nieprawidłowości i różnice w wykonaniu budynku Wspólnoty Mieszkaniowej K. w porównaniu do projektu budowy tego budynku, co wprost nie stanowi przedmiotu postępowania w sprawie (przykładowo s.11 uzasadnienia zaskarżonej decyzji); a to w kontekście zarzutu Wspólnoty, iż przedłożona przez inwestora analiza zacienienia powinna uwzględniać pomiary geodezyjne sąsiednich budynków, a nie dane projektowe, co potwierdzone jest w orzecznictwie sądów administracyjnych: 1.3.2. Naruszenie zasady bezstronności poprzez przyjęcie stanowiska inwestora, iż skarżąca Wspólnota działa na niekorzyść wspólnoty samorządowej, bezpodstawnie blokując inwestycję poprzez składanie odwołań; co stanowi subiektywną opinię organu: 1.3.3. Przekroczenie uprawnień, naruszenie zasady bezstronności i zaufania do organów państwa, poprzez zawarcie - w ocenie członków Wspólnoty - w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji - nie mającej precedensu sugestii możliwych dalszych kontroli czy też wzruszenia decyzji administracyjnych dotyczących budynków Wspólnoty K. w oparciu wyłącznie o zarzuty projektanta inwestora przedłożone organowi odwoławczemu - co ma na celu zniechęcenie Wspólnoty do dalszego korzystania ze środków odwoławczych i prawa poddania decyzji kontroli przez niezawisły sąd administracyjny; 1.4. Naruszenie zasady czynnego udziału strony w postępowaniu art. 10 § 1 kpa poprzez: 1.4.1. akceptację przez organ II stopnia stanowiska, iż nie stanowi istotnego naruszenia mającego wpływ na wynik sprawy uniemożliwienie przez organ I stopnia zapoznania się Stron ze zgromadzonym materiałem dowodowym i wypowiedzenia się w sprawie zgromadzonego materiału dowodowego przed wydaniem decyzji, a to wobec braku zawiadomienia stron o zakończeniu postępowania dowodowego i wydaniu decyzji już w dniu 08.07.2022; czyli 4 dni po uzupełnieniu dokumentacji przez inwestora, w tym pominięcia uzasadnionego wniosku strony o wydłużenie terminu do zapoznania się ze zgromadzonym materiałem dowodowym; co spowodowało skutek w postaci niemożności podniesienia zarzutów zawartych w odwołaniu na etapie postępowania administracyjnego w I instancji; 1.4.2. uniemożliwienie przez organ II stopnia wypowiedzenia się w sprawie zgromadzonego nowego materiału dowodowego - zmienionego projektu, przed wydaniem decyzji, a to wobec nie powiadomienia stron o złożeniu takiego zmienionego projektu: niepowiadomienia skarżącej Wspólnoty o nowych dokumentach przedłożonych przez inwestora, nieudostępnienia skarżącej Wspólnocie przed wydaniem decyzji z dnia 13.01.2023 r. wyjaśnień inwestora oraz dokumentów, z których rzekomo wynika zamiana projektu budowlanego dokonana w grudniu 2022 r. na etapie postępowania przed organem II instancji: co spowodowało skutek w postaci nie możności podniesienia wskazanych w niniejszej skardze zarzutów na etapie postępowania administracyjnego: 1.5. Naruszenie art. 7, 77 i 80 Kpa poprzez przyjęcie za własne wyjaśnień pełnomocnika inwestora Gminy Miejskiej Kraków i nieprzeprowadzenie jakiegokolwiek samodzielnego postępowania dowodowego celem weryfikacji zarzutów skarżącego, oraz projektu budowlanego przedłożonego przez inwestora: 1.5.1. uznanie za nieprzydatną złożoną przez skarżących analizę zacieniania i przesłaniania, w oparciu o gołosłowne stanowisko inwestora o dokonaniu zmiany projektu poprzez jego rzekome "skręcenie" o 2 stopnie na etapie postępowania przed organem I instancji; a uznanie za rzetelną analizy inwestora, opartej nie o dane z pomiarów w terenie, ale dane projektowe; 1.5.2. przyjęcie, iż inwestor na etapie postępowania przed organem 1 instancji dokonał zmiany projektu budynku hali gimnastycznej poprzez jego skręcenie o 2 stopnie względem pierwotnego projektu, przy czym taka zmiana nie była w ogóle sygnalizowana na etapie postępowania przed organem I instancji, nie wynika z przedłożonych map projektowych i ich opisu, nie wynika z uzupełnienia projektu z dnia 4.07.2022 r. i jest to zdaniem skarżących fakt nowy, powołany dopiero w uzasadnieniu decyzji organu II instancji; 1.5.3. Bezpodstawne ustalenie przez organ odwoławczy, iż budynki Wspólnoty Mieszkaniowej K. zostały wykonane rzekomo niezgodnie z projektem, co jest stwierdzeniem zupełnie nieuprawnionym (s.11 uzasadnienia zaskarżonej decyzji), zarówno wobec przedmiotu postępowania administracyjnego (budowy hali gimnastycznej i analizy oddziaływania tej inwestycji na sąsiednie nieruchomości), jak i wobec gołosłowności takiego twierdzenia, opartego wyłącznie o zarzuty pełnomocnika inwestora; które to wyjaśnienia inwestora (na dzień 24.02.2023 r.) nie znajdują się w aktach sprawy administracyjnej (zarówno udostępnionej elektronicznie przez Urząd Wojewódzki, jak i w papierowych aktach sprawy w Urzędzie Miasta Krakowa); 1.6. Naruszenie art. 107 § 1 i 3 KPA w zw. art. 11 kpa poprzez brak merytorycznego samodzielnego uzasadnienia decyzji i rozpoznania zarzutów odwołania, a przyjęcie w tym względzie wyłącznie wyjaśnień pełnomocnika inwestora; brak wyjaśnienia słuszności podjętego rozstrzygnięcia, 1.6.1. weryfikacja projektu budowlanego pod katem jego zgodności z obowiązującymi przepisami znajduje się na s. 15-16 uzasadnienia decyzji, a zawiera w istocie same wnioski, niepoparte analizą, co świadczy o nieprzeprowadzeniu samodzielnej oceny projektu budowlanego i przemawia za tym, że organ nie rozstrzygnął sprawy. 2. Naruszenie przepisów prawa materialnego: 2.1. § 13 ust. 1, § 57, § 60 ust. 1 i § 309 pkt 9 9 Rozporządzenia Ministra Infrastruktury w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie z dnia 12 kwietnia 2002 r. (Dz.U. Nr 75, poz. 690) poprzez ich błędną wykładnię nieuwzględniającą celu regulacji jakim jest zapewnienie efektywnego nasłonecznienia pomieszczeń mieszkalnych w budynkach sąsiednich; 2.2. naruszenie art. 5 ust. 1 pkt. 9 ustawy Prawo budowlane poprzez nieuwzględnienie wymogu poszanowania występujących w obszarze oddziaływania obiektu, uzasadnionych interesów osób trzecich - Wspólnoty Mieszkaniowej i jej członków. Powołując się na powyższe Wspólnota wniosła o uchylenie zaskarżonej decyzji, a także decyzji Prezydenta Miasta Krakowa jak i decyzji poprzedzającej, oraz przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania organ I stopnia oraz o zasądzenie zwrotu kosztów postępowania. W odpowiedzi na skargę Wojewoda Małopolski wniósł o oddalenie skargi z powodu jej bezzasadności. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie, zważył co następuje. Przepis art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (t.j. Dz.U. z 2022 roku, poz. 2492) stanowi, że sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej, przy czym kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. W świetle powołanego przepisu ustawy Wojewódzki Sąd Administracyjny w zakresie swojej właściwości ocenia zaskarżony akt administracyjny według kryterium zgodności z prawem materialnym i przepisami postępowania administracyjnego, według stanu faktycznego i prawnego obowiązującego w dacie jego wydania. Zgodnie z przepisem art.3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t,j. Dz.U. z 2023 roku, 259 ze zm., dalej jako: "p.p.s.a.") sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie, nie będąc przy tym związanymi granicami skargi (art. 134 p.p.s.a.). Stosownie do art. 145 § 1 p.p.s.a. w przypadku, gdy Sąd stwierdzi naruszenie prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy, naruszenie prawa dające podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego lub inne naruszenie przepisów postępowania, jeśli mogło ono mieć istotny wpływ na wynik sprawy - w zależności od rodzaju naruszenia - uchyla decyzję lub postanowienie w całości lub w części albo stwierdza ich nieważność bądź niezgodność z prawem. Wskazać również należy, że zgodnie z przepisem art. 133 § 1 p.p.s.a. Sąd wydaje wyrok na podstawie akt sprawy. Orzekanie "na podstawie akt sprawy" oznacza, że sąd przy ocenie legalności decyzji lub postanowienia bierze pod uwagą okoliczności, które z akt tych wynikają i które legły u podstaw zaskarżonego aktu. Podstawą orzekania przez sąd administracyjny jest zatem materiał dowodowy zgromadzony przez organ administracji publicznej w toku postępowania, na podstawie stanu faktycznego i prawnego istniejącego w dniu wydania zaskarżonego rozstrzygnięcia (por. uzasadnienie do wyroku NSA z dnia 9 lipca 2008 r., sygn. II OSK 795/07). Skarga jest uzasadniona. W sprawie na mocy art. 25 ustawy z 13 lutego 2020 r. o zmianie ustawy - Prawo budowlane oraz niektórych innych ustaw (Dz.U. z 2020, poz. 471 ze zm.) zastosowanie ma ustawa z dnia 7 lipca 1994 roku Prawo budowlane (t.j. Dz. U. z 2020, poz. 1333) w stanie prawnym sprzed nowelizacji, która weszła w życie 19 września 2020 r. Przedmiotem kontroli jest decyzja Wojewody Małopolskiego zatwierdzająca projekt budowlany i udzielająca pozwolenia na budowę zamierzenia budowlanego. W niniejszej sprawie Sąd jest związany stanowiskiem wyrażonym w wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 15 listopada 2021 r., sygn. akt II SA/Kr 836/21. W uzasadnieniu do tego wyroku Sąd wskazał, że "kwestia oceny, czy projekt zagospodarowania działki lub terenu jest zgodny z przepisami w tym techniczno-budowlanymi, kwestia oceny zgodności projektu budowlanego z zapisami planu miejscowego ma merytoryczny a nie formalny charakter, szczególnie jeżeli strona zarzuca, że projekt w tym zakresie jest nieprecyzyjny, niejasny bądź zawiera nieprawdziwe informacje. Ustosunkowując się do tych zarzutów (ale też dostrzegając takie uchybienia – z urzędu) obowiązkiem organu było wezwać inwestora do uzupełnienia projektu budowlanego o te wyliczenia a następnie je zweryfikować. W zakresie w jakim ustawa nadaje uprawnienia organowi do merytorycznej oceny projektu budowlanego (zgodności z prawem miejscowym i wymaganiami ochrony środowiska a także zgodności z przepisami projektu zagospodarowania działki lub terenu) nie może on bezkrytycznie powoływać się na ustalenia projektanta. Ten bowiem (o czym mowa wyżej) odpowiada wyłącznie za poprawność przyjętych rozwiązań konstrukcyjnych i technicznych." Analiza uzasadnienia zaskarżonej decyzji nakazuje przyjąć, że w istocie organ administracji architektoniczno – budowlanej, kontroli projektu budowlanego w zakresie w jakim nakazują to przepisy (por. art. 35 PrBud), o którym mowa w wyżej, w sposób prawidłowy nadal nie przeprowadził. Zgodnie z art. 35 ust. 1 – ust. 4 ustawy z dnia 7 lipca 1994 roku Prawo budowlane (t.j. Dz. U. z 2020 roku, poz. 1333 ze zm.) – dalej jako "PrBud": "1. Przed wydaniem decyzji o pozwoleniu na budowę lub odrębnej decyzji o zatwierdzeniu projektu budowlanego organ administracji architektoniczno-budowlanej sprawdza: 1) zgodność projektu budowlanego z ustaleniami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego i innymi aktami prawa miejscowego albo decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu w przypadku braku miejscowego planu, a także wymaganiami ochrony środowiska, w szczególności określonymi w decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach, o której mowa w art. 71 ust. 1 ustawy z dnia 3 października 2008 r. o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania na środowisko; 2) zgodność projektu zagospodarowania działki lub terenu z przepisami, w tym techniczno-budowlanymi; 3) kompletność projektu budowlanego i posiadanie wymaganych opinii, uzgodnień, pozwoleń i sprawdzeń oraz informacji dotyczącej bezpieczeństwa i ochrony zdrowia, o której mowa w art. 20 ust. 1 pkt 1b, oraz zaświadczenia, o którym mowa w art. 12 ust. 7; 4) wykonanie - w przypadku obowiązku sprawdzenia projektu, o którym mowa w art. 20 ust. 2, także sprawdzenie projektu - przez osobę posiadającą wymagane uprawnienia budowlane i legitymującą się aktualnym na dzień opracowania projektu - lub jego sprawdzenia - zaświadczeniem, o którym mowa w art. 12 ust. 7; 5) (uchylony). 2. (uchylony). 3. W razie stwierdzenia naruszeń, w zakresie określonym w ust. 1, organ administracji architektoniczno-budowlanej nakłada postanowieniem obowiązek usunięcia wskazanych nieprawidłowości, określając termin ich usunięcia, a po jego bezskutecznym upływie wydaje decyzję o odmowie zatwierdzenia projektu i udzielenia pozwolenia na budowę. 4. W razie spełnienia wymagań określonych w ust. 1 oraz w art. 32 ust. 4, organ administracji architektoniczno-budowlanej nie może odmówić wydania decyzji o pozwoleniu na budowę." Wskazana norma art. 35 PrBud określa zakres obowiązków organu przed wydaniem decyzji w zakresie zweryfikowania przedłożonego przez inwestora projektu budowlanego. Obejmuje on m.in. dokonanie oceny zgodności projektu budowlanego z ustaleniami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego, lub w przypadku jego braku z ustaleniami decyzji o warunkach zabudowy. Negatywny wynik ustaleń organu co do tej zgodności właściwie przekreśla możliwość wydania pozytywnej decyzji o pozwoleniu na budowę. Ponadto organ, stosownie do art. 35 ust. 1 pkt. 2) PrBud, ma obowiązek sprawdzenia i zweryfikowania zgodności projektu zagospodarowania działki lub terenu z przepisami, w tym techniczno-budowlanymi. Jak powinno wyglądać faktycznie owo zweryfikowanie, wskazał Sąd w uzasadnieniu do wyroku z dnia 15 listopada 2021 r., sygn. akt II SA/Kr 836/21, podkreślając, że ocena zgodności projektu budowlanego z zapisami planu miejscowego ma merytoryczny a nie formalny charakter. Jeżeli strona zarzuca – tak jak to ma miejsce na gruncie niniejszej sprawy – że projekt jest nieprecyzyjny, niejasny bądź zawiera nieprawdziwe informacje, to ustosunkowując się do tych zarzutów (ale też dostrzegając takie uchybienia – z urzędu) obowiązkiem organu było wezwać inwestora do uzupełnienia projektu budowlanego a następnie je zweryfikować. W zakresie w jakim ustawa nadaje uprawnienia organowi do merytorycznej oceny projektu budowlanego (to jest zgodności z prawem miejscowym i wymaganiami ochrony środowiska a także zgodności z przepisami projektu zagospodarowania działki lub terenu) nie może on bezkrytycznie powoływać się na ustalenia projektanta. Na gruncie niniejszej sprawy organ uchylił się jednak od obowiązku zweryfikowania prawidłowości wykonania projektu, w tym prawidłowości wykonanej analizy nasłoneczniania i to pomimo wniesienia przez stronę szczegółowych strony pod adresem analizy. W kontekście już tylko samej analizy nasłoneczniania (§ 60 rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002 r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie; t.j. Dz. U. z 2022 roku, poz. 1225 ze zm. – dalej jako "r.w.t.") podkreślić należy, że obowiązkiem organu jest nie tylko zbadanie, czy osoby uprawnione uczestniczyły w przygotowaniu analizy, lecz także czy rzeczywiście załączone rysunki mogą posłużyć do oceny oświetlenia i nasłonecznienia sąsiednich istniejących budynków, a nadto dokonać stosownych obliczeń, które ewentualne twierdzenia inwestora pozwalają aprobować, bądź merytorycznie zakwestionować (por. wyrok NSA z dnia 3 listopada 2016 r. sygn. II OSK 191/15; wyrok NSA z dnia 29 czerwca 2011 r. sygn. II OSK 1138/10, oraz np. sygn. II OSK 942/16). Organ rozpoznający wniosek o udzielenie pozwolenia na budowę zobowiązany jest ocenić, na podstawie przedstawionej dokumentacji projektowej, czy dojdzie do poszanowania, występujących w obszarze oddziaływania obiektu, uzasadnionych interesów osób trzecich (art. 5 ust. 1 pkt 9 PrBud), ze szczególnym uwzględnieniem m.in. przepisów dotyczących nasłonecznienia pomieszczeń budynków sąsiadujących z planowaną inwestycją. Ponadto organ powinien samodzielnie ustosunkować się do podniesionych przez strony postępowania zarzutów i w tym zakresie dokonać oceny przeprowadzonej analizy, w taki sposób, aby móc zweryfikować czy analiza jest prawidłowa i czy zachowane są warunki przewidziane w § 60 r.w.t. Podkreślić trzeba, że ustosunkować się i zbadać prawidłowość analizy ma sam organ. Nie czyni natomiast zadość temu obowiązkowi bezkrytyczne posłużenie się przez organ jedynie stanowiskiem inwestora. Wręcz przeciwnie taka praktyka świadczy raczej o niezweryfikowaniu tej analizy, co stanowi już samo w sobie o naruszeniu art. 35 ust. 1 pkt. 2) PrBud. Niezależnie od powyższego zaniechania, należy wskazać, że wykonana analiza nasłoneczniania jest wadliwa, w stopniu który ją dyskwalifikuje. Jak wynika bowiem z jej treści (por. k. 466a projektu) analiza została sporządzona w oparciu o wysokości budynków, czy wysokości, na których znajdują okna budynków Wspólnoty, które wynikają z projektu budowlanego dotyczącego budynków Wspólnoty. Taki punkt odniesienia jest jednak wadliwy. Analiza nie ma być odniesiona do parametrów (wysokości) sąsiednich budynków, które wynikają z projektu budowlanego, ale do rzeczywistej wysokości tych budynków, czy też rzeczywistej wysokości, na której znajdują się okna w tych budynkach. Przyjęcie natomiast w analizie, jako punktu odniesienia innych wysokości budynków niż rzeczywiste świadczy o wadliwości analizy i dyskwalifikuje ją jako nieprzydatną dla potrzeb postępowania. Całkowicie niezrozumiałe, są zawarte w zarówno w uzasadnieniu do decyzji jak i w pismach znajdujących się w aktach sprawy, uwagi organu jak i też inwestora, sugerujące wykonanie budynków Wspólnoty niezgodnie z zatwierdzonym projektem budowlanym. Ta kwestia wykracza poza ramy niniejszej sprawy i nie ma żadnego związku z obowiązkiem inwestora wykonania analizy nasłoneczniania w odniesieniu do rzeczywistych wysokości budynków Wspólnoty (oraz innych stron). Mając na uwadze powyższe należy wskazać, że doszło w efekcie tych uchybień do naruszenia art. 153 p.p.s.a., jak i art. 35 ust. 1 PrBud. Powyższe stanowi także o naruszeniu art. 107 § 1 i § 3 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 roku Kodeks postępowania administracyjnego (t.j. Dz. U. z 2022, poz. 2000 ze zm.) – dalej jako "K.p.a." w zw. art. 11 K.p.a. poprzez brak merytorycznego samodzielnego uzasadnienia decyzji i rozpoznania zarzutów odwołania, a przyjęcie w tym względzie wyłącznie wyjaśnień pełnomocnika inwestora przy jednoczesnym braku wyjaśnienia słuszności podjętego rozstrzygnięcia. W świetle powyższego za zasadne należy uznać zarzuty zasady bezstronności i pogłębiania zaufania obywateli do organów państwa (art. 8 kpa) zasady zaufania, poprzez przyjęcie za własne zarzutów i stanowiska pełnomocnika inwestora, bez jakiejkolwiek bliższej analizy poszczególnych zagadnień i zarzutów dokonanej przez sam organ. Trafny jest również zarzut Skarżącej, że weryfikacja projektu budowlanego pod katem jego zgodności z obowiązującymi przepisami znajdująca się na s. 15-16 uzasadnienia decyzji, a zawiera w istocie same wnioski, niepoparte analizą, co świadczy o nieprzeprowadzeniu samodzielnej oceny projektu budowlanego i przemawia za tym, że organ nie rozstrzygnął sprawy. Niezależnie od powyższego, odnosząc się do podniesionego zarzutu naruszenia art. 5 ust. 1 pkt. 9) PrBud, należy wskazać, że zgodnie z tym przepisem obiekt budowlany jako całość oraz jego poszczególne części, wraz ze związanymi z nim urządzeniami budowlanymi należy, biorąc pod uwagę przewidywany okres użytkowania, projektować i budować w sposób określony w przepisach, w tym techniczno-budowlanych, oraz zgodnie z zasadami wiedzy technicznej, zapewniając poszanowanie, występujących w obszarze oddziaływania obiektu, uzasadnionych interesów osób trzecich, w tym zapewnienie dostępu do drogi publicznej. Jak wynika z powyższej regulacji przepisy prawa budowlanego wymagają, by organ administracji, przed wydaniem pozwolenia na budowę, skontrolował projekt inwestycji budowlanej odzwierciedlający zamierzenia inwestora także pod kątem oceny, czy nie doprowadzą one do naruszenia lub zagrożenia interesów osób trzecich – właścicieli sąsiednich nieruchomości. W postępowaniu administracyjnym o wydanie pozwolenia na budowę organ administracji ocenia zatem nie tylko to, czy konkretne zamierzenie inwestycyjne spełnia warunki techniczno-organizacyjne i architektoniczno-urbanistyczne, ale również to, czy w związku z realizacją planowanej inwestycji nie dojdzie do naruszenia interesów osób trzecich, zwłaszcza właścicieli nieruchomości sąsiednich (por. np. uzasadnienie do wyroku NSA z dnia 18 lutego 1999 roku, sygn. IV SA 244/97). Celem postępowania o wydanie pozwolenia na budowę jest także zbadanie zgodności planowanej inwestycji z interesami podmiotów, których prawa inwestycja ta może naruszać, a konieczność uzyskania pozwolenia na budowę i prowadzenia prac budowlanych zgodnie z jego warunkami służy także ochronie praw i wolności innych osób niż sam inwestor. W ten sposób postępowanie o wydanie pozwolenia na budowę wykorzystywane jest w celu urzeczywistnienia art. 64 ust. 2 Konstytucji, poprzez zagwarantowanie równej dla wszystkich ochrony prawa własności i innych praw majątkowych. Zapewnienie poszanowania, występujących w obszarze oddziaływania obiektu, uzasadnionych interesów osób trzecich, nie polega na zanegowaniu dopuszczalności zabudowy, a ochrona uzasadnionych interesów osób trzecich nie może być rozumiana w sposób absolutny. Nie chodzi bowiem o wszelkie utrudnienia, jakie może przynieść planowane przedsięwzięcie, a jedynie o takie, które mogą dotyczyć naruszeń interesów prawnych, a nie interesów faktycznych innych osób (por. np. uzasadnienie do wyroku NSA z dnia 25 lutego 2020 roku, sygn. II OSK 1010/18). Z reguły bowiem każda inwestycja powoduje uciążliwości dla sąsiednich nieruchomości (ogranicza światło, widok, emituje hałas, powoduje zwiększony ruch drogowy). Poszanowanie interesów osób trzecich polega na umożliwieniu tym podmiotom skorzystania z prawa zabudowy w takim zakresie, w jakim przysługuje ono inwestorowi (por. uzasadnienie do wyroku NSA z 10 grudnia 2020 r. II OSK 1626/18). Nawet zgodność projektu budowlanego z przepisami techniczno-budowlanymi nie wywołuje automatycznie obowiązku zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę. W procedurze udzielania pozwolenia na budowę, w ramach badania zgodności projektu budowlanego z prawem, nie można abstrahować od dyspozycji art. 5 ust. 1 pkt 9) PrBud (por. uzasadnienie do wyroku NSA z dnia 18 stycznia 2023 roku, sygn. II OSK 2429/21). Inwestor korzystający z przysługującego mu prawa zabudowy, powinien mieć na względzie analogiczne uprawnienia innych podmiotów, co oznacza, że w przypadku rzeczywistego istnienia uzasadnionych interesów osób trzecich inwestor zobowiązany jest uwzględnić je na etapie projektowania, w celu zrównoważenia jego własnych zamierzeń z interesami sąsiada a organ powinien to zbadać (por. uzasadnienie do wyroku NSA z dnia 24 sierpnia 2022 roku, sygn. II OSK 2803/19). Organ powinien zatem zweryfikować, czy na gruncie przedmiotowej sprawy doszło do zrównoważenia interesów Skarżącej i inwestora i czy inwestycja będąca przedmiotem decyzji nie narusza takich uzasadnionych interesów Skarżącej. Ta kwestia została jednak pominięta przez organ, który ograniczył się jedynie do do bezkrytycznego przytoczenia stanowiska inwestora, co jest jednak dalece niewystarczające. Zweryfikowanie i zbadanie, czy w sprawie dochodzi do poszanowania, występujących w obszarze oddziaływania obiektu, uzasadnionych interesów osób trzecich nie polega na powieleniu stanowiska inwestora i uchyleniu się od samodzielnego zweryfikowania tej okoliczności przez organ. Na gruncie niniejszej sprawy, zasadnicze znaczenie ma zbadanie czy planowana inwestycja nie będzie powodować ponadnormatywnego zacienienia budynków Wspólnoty. Te kwestie nie zostały jednak w żadnej mierze przeanalizowane przez organy, a mają one znaczenie z perspektywy art. 5 ust. 1 pkt. 9) PrBud. Powyższe nie przesądza tego, że na gruncie niniejszej sprawy doszło do naruszenia uzasadnionych interesów Skarżącej, te kwestie powinny być bowiem zweryfikowane przez organ. Uzasadniony jest również zarzut naruszenia art. 10 K.p.a. Podnosząc zarzut naruszenia art. 10 § 1 K.p.a. Skarżąca podnosi, że organ I stopnia uniemożliwił stronom postępowania zapoznanie się ze zgromadzonym materiałem dowodowym i wypowiedzenia się w sprawie zgromadzonego materiału dowodowego przed wydaniem decyzji, w terminie 7 dni i wydanie decyzji przez organ I instancji w dniu 08.07.2022 roku czyli 4 dni po uzupełnieniu dokumentacji przez inwestora. W istocie organ I instancji wydał decyzję już 4 dni po uzupełnieniu dokumentacji przez inwestora, co z pewnością ograniczyło znacząco możliwości stron postępowania do zajęcie skonkretyzowanego stanowiska w przedmiocie zmienionej (uzupełnionej) dokumentacji. Analiza akt sprawy, a w szczególności treści pism Wspólnoty składanych w toku postępowania, treści odwołania od decyzji, pozwala na przyjęcie stanowiska, że ze względu na zarzuty dotyczące analizy nasłoneczniania oraz faktyczne uniemożliwienie rzetelnego ustosunkowania się przez strony postępowania do zmienionego projektu jeszcze przed wydaniem decyzji przez organ I instancji świadczy, że doszło do naruszenia art. 10 § 1 K.p.a., które to naruszenie, w świetle powyższych uwag, miało istotny wpływ na wynik sprawy. Nie są natomiast trafne zarzuty Wspólnoty, które dotyczą "rzekomego" skręcenia budynku hali o 2° w zmienionym projekcie budowlanym. Analiza projektu (por. k. 611 i 611a projektu) prowadzi do jednoznacznej konkluzji, że w istocie doszło do zmiany projektu w zakresie usytuowania hali i została ona przesunięta o 2° w kierunku zachodnim. Ze względu na powyższe na zasadzie art. 145 § 1 pkt. 1 lit. a) i c) p.p.s.a. uchylono decyzję Wojewody oraz poprzedzającą ją decyzję organu I instancji.