II SAB/Wr 162/23

SENTENCJA Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Gabriel Węgrzyn po rozpoznaniu w dniu 15 czerwca 2023 r. na posiedzeniu niejawnym w Wydziale II sprawy ze skargi D. M. na bezczynność i przewlekłe prowadzenie postępowania przez Wojewodę Dolnośląskiego w przedmiocie rozpatrzenia odwołania od decyzji dotyczącej wznowienia postępowania zakończonego decyzją zatwierdzającą projekt budowlany i udzielającą pozwolenia na budowę budynku mieszkalnego jednorodzinnego postanawia: I. odrzucić skargę; II. zwrócić skarżącej z kasy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu kwotę 100 (sto) złotych tytułem uiszczonego wpisu od skargi. UZASADNIENIE D. M. (dalej "skarżąca"), pismem z 21 III 2023 r., nadanym w tym samym dniu w placówce wyznaczonego operatora, wniosła skargę na bezczynność i przewlekłość Wojewody Dolnośląskiego (dalej "wojewoda") w zakresie rozpatrzenia odwołania od, wydanej na skutek wznowienia postępowania, decyzji Starosty Świdnickiego z 12 X 2022 r. (972/2022) odmawiającej uchylenia i stwierdzającej wydanie z naruszeniem prawa ostatecznej decyzji Starosty Strzelińskiego z 7 IV 2009 r. (128/2009) udzielającej pozwolenia na budowę. W odpowiedzi na skargę wojewoda wniósł o jej odrzucenie, zaznaczając, że decyzję odwoławczą wydano w dniu 16 III 2023 r. (doręczona skarżącej w dniu 3 IV 2023 r.), zaś skarżąca wniosła skargę w dniu 21 III 2023 r., a więc po ostatecznym zakończeniu postępowania. Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu zważył, co następuje: Skargę należało odrzucić. Stosownie do art. 58 § 1 pkt 6 ustawy z 30 VIII 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2023 r. poz. 259), dalej: "ppsa", sąd odrzuca skargę jeżeli z innych przyczyn wniesienie skargi jest niedopuszczalne. Zgodnie z uchwałą Naczelnego Sądu Administracyjnego z 22 VI 2020 r., sygn. akt II OPS 5/19, wniesienie skargi na bezczynność po zakończeniu przez organ administracji publicznej prowadzonego postępowania przez wydanie decyzji ostatecznej stanowi przeszkodę w merytorycznym rozpoznaniu takiej skargi przez sąd administracyjny w zakresie rozstrzygnięcia podjętego na podstawie art. 149 § 1 pkt 3 ppsa. W uzasadnieniu uchwały wskazano, że za niedopuszczalną należy uznać skargę na bezczynność wniesioną po zakończeniu postępowania administracyjnego. Analogicznie wypowiedział się Naczelny Sąd Administracyjny w odniesieniu do badania przewlekłego sposobu prowadzenia postępowania przez organ administracji w przypadku zakończenia postępowania. W uchwale z 7 III 2022 r., sygn. akt. II OPS 1/21, stwierdzono, że skarga na przewlekłe prowadzenie postępowania administracyjnego wniesiona po jego ostatecznym zakończeniu, poprzedzona ponagleniem złożonym w jego toku, podlega odrzuceniu na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 ppsa. Z okoliczności niniejszej sprawy wynika jednoznacznie, że wojewoda wydał decyzję odwoławczą w dniu 16 III 2023 r., zaś skarga kwestionująca jego bezczynność i przewlekłość wniesiona została w dniu 21 III 2023 r., a więc po ostatecznym zakończeniu postepowania administracyjnego. Podkreślić przy tym należy, że datę ostateczności decyzji organu odwoławczego wyznacza dzień wydania decyzji, a nie dzień jej doręczenia (zob. motywy uchwały NSA z 25 XI 2013 r., I OSP 6/13 – publ. CBOSA). W związku z tym skarga podlega odrzuceniu na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 ppsa. Natomiast o zwrocie uiszczonego wpisu od skargi orzeczono na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 ppsa.