IV SAB/Wr 305/23
Административные суды2023-08-31
Номер дела
IV SAB/Wr 305/23
Суд
Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu
Дата решения
2023-08-31
Тип
Postanowienie WSA we Wrocławiu
Судьи
Katarzyna Radom
Резолютивная часть
*Odrzucono skargę
Текст решения
SENTENCJA
Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Katarzyna Radom po rozpoznaniu w dniu 31 sierpnia 2023 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi R. T. na bezczynność Wojewody Dolnośląskiego w przedmiocie udzielenia zezwolenia na pobyt rezydenta długoterminowego Unii Europejskiej na terytorium RP postanawia: odrzucić skargę.
UZASADNIENIE
Uzasadnienie:
Pismem z dnia 30 czerwca 2023 r. Strona – zastępowana przez profesjonalnego pełnomocnika – wniosła skargę na bezczynność Wojewody Dolnośląskiego w przedmiocie udzielenia zezwolenia na pobyt rezydenta długoterminowego Unii Europejskiej na terytorium RP. Do skargi załączono potwierdzenie uiszczenia wpisu od skargi, z którego wynika, że kwota 100 zł została wpłacona na rachunek bankowy Gminy Wrocław.
Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału IV z dnia 3 sierpnia 2023 r. wezwano pełnomocnika Strony do uiszczenia wpisu sądowego od skargi, w terminie 7 dni od daty doręczenia wezwania, pod rygorem odrzucenia skargi. Wskazano jednocześnie, że wymienioną kwotę należy uiścić w kasie Sądu bądź na wskazany rachunek bankowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu.
Wezwanie skutecznie doręczono pełnomocnikowi Strony w dniu 8 sierpnia 2023 r. (zwrotne potwierdzenie odbioru – k. 16 akt sądowych). W odpowiedzi na wezwanie, pełnomocnik Strony złożył ponownie załączone już wcześniej do skargi potwierdzenie uiszczenia wpisu, z którego wynika, że kwota 100 zł została wpłacona na rachunek bankowy Gminy Wrocław.
Zgodnie z informacją z dnia 25 sierpnia 2023 r., w Rejestrze Opłat Sądowych nie zidentyfikowano wpłaty do niniejszej sprawy (notatka służbowa – k. 20 akt sądowych).
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:
Skarga podlega odrzuceniu.
Zgodnie z art. 220 § 1 zd. 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo
o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2023 r. poz. 1634 dalej: p.p.s.a.), sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. Skarga, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania, od których pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlegają odrzuceniu przez sąd (§ 3). Stosownie do art. 219 § 2 p.p.s.a., opłatę sądową uiszcza się gotówką do kasy właściwego sądu administracyjnego lub na rachunek bankowy właściwego sądu.
Skierowane do pełnomocnika Strony wezwanie do uiszczenia wpisu zawierało zarówno prawidłowe pouczenie o sposobie uiszczenia wpisu sądowego, jak
i prawidłowy numer rachunku bankowego Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu, na który winna być dokonana wpłata. Tymczasem z treści załączonego potwierdzenia uiszczenia wpisu od skargi wynika, że wpis został uiszczony na rachunek bankowy Gminy Wrocław. Zatem opłata w postaci wpisu od skargi została wniesiona na rachunek innego podmiotu, niż sąd właściwy, orzekający w niniejszej sprawie.
Sąd w pełni podziela ugruntowany w orzecznictwie sądowoadministracyjnym pogląd, że uchybienie obowiązkowi należytego opłacenia pisma może polegać nie tylko na uiszczeniu opłaty sądowej w niewłaściwej wysokości, czy też po upływie przewidzianego w ustawie terminu, lecz również na uiszczeniu opłaty na niewłaściwy rachunek bankowy, tj. inny rachunek, niż rachunek wojewódzkiego sądu administracyjnego, który jest właściwy do rozpoznania sprawy (por. postanowienia NSA: z dnia 11 października 2017 r., sygn. akt II OZ 1055/17, z dnia 29 lipca 2014 r., sygn. akt II FSK 1360/14, z dnia 22 czerwca 2012 r., sygn. akt II GSK 968/12, wszystkie dostępne w CBOSA).
Tym samym należało stwierdzić, że wezwanie do uiszczenia wpisu od skargi w niniejszej sprawie nie zostało wykonane. Uiszczenie opłaty na konto podmiotu innego niż właściwy sąd administracyjny nie może być bowiem uznane za spełnienie warunku należytego uiszczenia opłaty w świetle treści art. 219 § 2 P.p.s.a.
Wobec powyższego Sąd postanowił skargę odrzucić na podstawie art. 220 § 3 p.p.s.a.