IV SA/Wa 1630/23
Административные суды2023-12-06
Номер дела
IV SA/Wa 1630/23
Суд
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Дата решения
2023-12-06
Тип
Postanowienie WSA w Warszawie
Судьи
Aleksandra Westra
Резолютивная часть
Odrzucono skargę
Текст решения
SENTENCJA
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodnicząca: Sędzia WSA Aleksandra Westra po rozpoznaniu w dniu 6 grudnia 2023 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi Fundacji "C." z siedzibą w J. na decyzję Prezesa Wód Polskich z dnia 19 czerwca 2023 r. znak sprawy KWT.72.15.2023 w przedmiocie umorzenia postępowania w sprawie odmowy zawarcia umowy na dostawę wody dla nieruchomości postanawia odrzucić skargę.
UZASADNIENIE
Działając za Fundację "C." z siedzibą w J., M. G. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na decyzję Prezesa Wód Polskich z dnia 19 czerwca 2023 r. znak sprawy KWT.72.15.2023 w przedmiocie umorzenia postępowania w sprawie odmowy zawarcia umowy na dostawę wody dla nieruchomości.
M. G. został wezwany do nadesłania dokumentu umocowania do reprezentowania skarżącej Fundacji przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Warszawie oraz wykazania jednego z warunków z art. 35 § 2 P.p.s.a. Sąd wyznaczył 7-dniowy termin na wykonanie ww. wezwania, pod rygorem odrzucenia skargi.
Korespondencja zawierająca wezwanie Sądu została doręczona wnoszącemu skargę w dniu 6 października 2023 r. (k. 42). W dniu 10 października 2023 r. wpłynęła do sądu korespondencja strony skarżącej, przesłana drogą elektroniczną, w której przesłano w załączniku skan pełnomocnictwa ogólnego dla M. G. – członka Rady Fundacji, udzielonego przez prezesa Fundacji do reprezentowania Fundacji "C.". Dokument nie zawierał podpisu elektronicznego.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:
Skargę należało odrzucić.
Zgodnie z treścią art. 58 § 1 pkt 3) ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2023 r., poz. 1634 ze zm.; dalej: P.p.s.a.), Sąd odrzuca skargę, gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi. Skarga powinna czynić zadość wymaganiom pisma w postępowaniu sądowym, a więc powinna być opatrzona podpisem strony albo jej przedstawiciela ustawowego lub pełnomocnika (art. 57 § 1 w zw. z art. 46 § 1 pkt 4) P.p.s.a.). W przypadku gdy pismo strony jest wnoszone w formie dokumentu elektronicznego, powinno ponadto zawierać adres elektroniczny oraz zostać podpisane przez stronę albo jej przedstawiciela ustawowego lub pełnomocnika kwalifikowanym podpisem elektronicznym, podpisem zaufanym albo podpisem osobistym (art. 46 § 2a. P.p.s.a.) Zasady podpisywania przewidziane w § 2a dotyczą także załączników wnoszonych w formie dokumentu elektronicznego (art. 46 § 2b P.p.s.a.).
Z treści art. 35 § 2 P.p.s.a. wynika, że pełnomocnikiem osoby prawnej lub przedsiębiorcy, w tym nieposiadającego osobowości prawnej, może być również (poza adwokatem lub radcą prawnym – art. 35 § 1 P.p.s.a.) pracownik tej jednostki albo jej organu nadrzędnego. Zgodnie z orzecznictwem sądów administracyjnych, wyrażonym m. in. w postanowieniu Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 13 listopada 2013 r. sygn.. akt II FZ 784/13 (dostępne w Centralnej Bazie Orzeczeń i Informacji o Sprawach - https://cbois.nsa.gov.pl/ ): "Z definicji pracownika z art. 2 k.p. nie wynika, aby dana osoba uzyskiwała status pracownika poprzez sam fakt wykonywania pracy na rzecz określonego podmiotu. Ustawodawca wiąże bowiem pojęcie pracownika z prawną formą poprzez którą dochodzi do zatrudnienia w tym charakterze. Dla ustalenia statusu pracownika nie wystarczy zatem wyłącznie świadczenie pracy, ale konieczne jest określenie warunków pracy w jednej z form przewidzianych w art. 2 k.p."
Jak wynika z przedstawionego wyżej stanu faktycznego sprawy strona skarżąca nadesłała dokument umocowania dla wnoszącego skargę do reprezentowania skarżącej Fundacji w niniejszym postępowaniu sądowym, ale nie zostało wykazane spełnienie wymogów określonych w art. 35 § 2 P.p.s.a., co więcej przesłany dokument nie został podpisany zgodnie z dyspozycją art. 46 § 2b P.p.s.a.
W związku z powyższym należało uznać, że zachodzi podstawa do odrzucenia skargi, dlatego, na podstawie art. 58 § 1 pkt 3) i § 3 P.p.s.a. Sąd orzekł jak w sentencji postanowienia.