I SA/Po 66/23

SENTENCJA Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Katarzyna Nikodem Sędziowie Sędzia WSA Barbara Rennert Asesor sądowy WSA Robert Talaga (spr.) Protokolant: st. sekr. sąd. Joanna Świdłowska po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 22 czerwca 2023 r. sprawy ze skargi H. W. na decyzję Wojewody z dnia 15 grudnia 2022 r. nr [...] w przedmiocie odszkodowania za nieruchomość oddala skargę. UZASADNIENIE Decyzją z 29 października 2021 r., znak [...], W. P. zatwierdził projekt podziału nieruchomości stanowiącej własność H. W. położonej w gm. [...], oznaczonej w ewidencji gruntów jako obręb [...], arkusz mapy [...], działka nr [...] zapisanej w KW nr [...] Działka oznaczona w projekcie podziału nr: [...], arkusz mapy [...], obręb [...], gmina [...], zgodnie z miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego przyjętym uchwałą Rady Gminy [...] nr XXVII/222/2000 z dnia 15 lutego 2000 r. w sprawie miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego terenów aktywizacji gospodarczej w [...], przeznaczone zostały pod drogi lokalne (Dz. Urz. Woj. Wlkp. Nr 23 poz. 251 z dnia 14 kwietnia 2000 r.) została przeznaczona pod drogę lokalną i oznaczona w ww planie symbolem [...] Wnioskiem z 21 grudnia 2021 r. H. W. wystąpiła do Starosty [...] o ustalenie odszkodowania, gdyż pomiędzy W. P. a H. W. nie doszło do zawarcia porozumienia w przedmiocie ustalenia odszkodowania za ww. część nieruchomości. Pismem z 26 kwietnia 2022 r. Starosta [...] powiadomił strony o wszczęciu postępowania w sprawie ustalenia odszkodowania za ww. działki. Postanowieniem z 18 maja 2022 r. Starosta [...] powołał biegłą M. W. w celu sporządzenia wyceny ww. działek. Pismem z dnia 30 maja 2022 r. H. W. wniosła aby biegła M. W. uwzględniła w operacie szacunkowym transakcje, które H. W. pozyskała z Powiatowego Ośrodka Dokumentacji Geodezyjnej i Kartograficznej [...] Dnia 17 czerwca 2022 r. rzeczoznawca majątkowy M. W. sporządziła operat szacunkowy, w którym wyceniła ww. nieruchomość na kwotę [...]zł. Pismem z 11 lipca 2022 r. H. W. nie wyraziła zgody na wycenę nieruchomości sporządzona przez biegłą M. W., podnosząc, że cena działki nr [...] powinna wynosić [...] zł/m˛. Pismem z 25 lipca 2022 r. H. W. złożyła dwa operaty szacunkowe sporządzone przez J. J. 20 września 2021 r., z których jeden dotyczył wyceny działek położonych w miejscowości [...] w gm. [...] o numerach: [...], [...], [...] i [...], a drugi wyceny działki nr [...] położonej w [...] w gm. [...]. H. W. załączyła również operat szacunkowy sporządzony 4 lutego 2010 r. przez rzeczoznawcę majątkowego M. S., dla celu ustalenia odszkodowania za nieruchomość przeznaczoną na realizację inwestycji w postaci drogi krajowej, w którym wycenił działki nr [...], [...], [...], [...] i [...] położone w [...] w gm. [...] na kwotę [...]zł/m2 jako teren aktywizacji gospodarczej. Jednocześnie H. W. dołączyła decyzje Wojewody dotyczące ustalenia odszkodowania za nieruchomości przejęte w celu realizacji rozbudowy drogi krajowej na odcinku [...] - [...] z 17 listopada 2021 r., znak [...] oraz znak [...] Pismem z 8 września 2022 r. biegła M. W. odpowiedziała na zarzuty H. W. wskazując, że strona nie zawarła żadnych konkretnych uwag do sporządzonego przez nią operatu szacunkowego z dnia 17 czerwca 2022 oku. Biegła wyjaśniła, że przedstawione operaty szacunkowe dotyczą innych nieruchomości, o innym położeniu przeznaczeniu i cechach przez co nie mogą stanowić punktu odniesienia w stosunku do sporządzonego przez nią operatu szacunkowego. Biegła dla przykładu podała, że operat biegłego M. S. dotyczy wyceny nieruchomości o przeznaczeniu pod aktywizację gospodarczą. Z kolei w pozostałych operatach J. J. pojawiają się transakcje porównawcze o przeznaczeniu mieszanym, z nakładami oraz z lokalizacji nieadekwatnych dla przedmiotu wyceny. Wobec powyższego biegła podtrzymała ustalenia zawarte w sporządzonym przez nią operacie szacunkowym z dnia 17 czerwca 2022 roku. Pismem z 19 września 2022 r. H. W. poinformowała, że nie akceptuje wyceny sporządzonej przez biegła M. W.. Strona przesłała ponownie operaty szacunkowy J. J. z 20 września 2021 r. oraz operat szacunkowy M. S. z 4 lutego 2010 r. oraz decyzje Wojewody dotyczące ustalenia odszkodowania za nieruchomości przejęte w celu realizacji rozbudowy drogi krajowej na odcinku [...] - [...] z 17 listopada 2021 r. znak [...] oraz [...], w których podstawę do ustalenia odszkodowania stanowiły ww. operaty szacunkowe sporządzone 20 września 2021 r. przez J. J.. Strona ponownie dołączyła również zbiór transakcji nieruchomościami z Powiatowego Ośrodka Dokumentacji Geodezyjnej i Kartograficznej [...] który zatytułowała "najnowsze ceny działalności usługowej + drogi publiczne". Decyzją z 10 października 2022 r. znak [...] Starosta [...] ustalił odszkodowanie na rzecz H. W. w kwocie [...]zł za utracone na rzecz Gminy [...] prawo własności części nieruchomości, oznaczonej jako obręb [...], arkusz mapy [...], działka nr [...], gmina [...], która stała się własnością Gminy [...] jako wydzielona pod publiczne drogi lokalne oraz zobowiązał W. P. do zapłaty ww. kwoty. W uzasadnieniu organ wyjaśnił, że oparł się na prawidłowo sporządzonym przez biegłego M. W. operacie szacunkowym z dnia 17 czerwca 2022 roku. W odwołaniu H. W. zakwestionowała wartość ustalonego odszkodowania oraz ponownie załączyła operaty szacunkowe autorstwa J. J. z 20 września 2021 r. dotyczące wyceny dz. [...] położonej w obrębie [...] w gm. [...] oraz wyceny działek [...], [...] [...] i [...] położonych w obrębie [...] w gm. [...] oraz jak ujęła to odwołująca "105 transakcji ze starostwa". Decyzją z dnia 15 grudnia 2022 roku, nr [...] Wojewoda utrzymał w mocy decyzję decyzji Starosty [...] z 10 października 2022 r., znak [...] W uzasadnieniu organ odwoławczy wyjaśnił, że dokonał oceny operatu szacunkowego z 17 czerwca 2022 r. sporządzonego przez rzeczoznawcę majątkowego M. W. i stwierdził, że biegła w niniejszej sprawie prawidłowo wyceniła wartość przedmiotowej nieruchomości, a omawiany operat może stanowić podstawę do ustalenia odszkodowania. Organ Il instancji nie doszukał się w nim żadnych niezgodności czy nieprawidłowości mogących świadczyć o wadliwości operatu szacunkowego. Organ odwoławczy zauważył, że przedstawione przez H. W. transakcje pozyskane z Powiatowego Ośrodka Dokumentacji Geodezyjnej i Kartograficznej [...] dotyczące danych rejestru cen i wartości nieruchomości były grunty przeznaczone pod tereny o przeznaczeniu mieszanym np. pod tereny obiektów produkcyjnych, składów, magazynów. Teren dróg publicznych zajmował tylko niewielką część całej powierzchni nieruchomości. Natomiast przedmiotem oszacowania była nieruchomość w całości przeznaczona pod tereny dróg publicznych. Zatem transakcje przedstawione nie mogły stanowić nieruchomości podobnych. Biegła podkreśliła, że przedmiotem sporządzonego przez nią oszacowania jest nieruchomość w całości przeznaczona pod tereny dróg publicznych. W ocenie organu odwoławczego załączona do odwołania prognoza skutków finansowych uchwalenia miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego w [...] pomiędzy ulicą [...] i jeziorem [...] oraz w [...] w rejonie ulic [...] i [...] cz. A i B, nie miała związku z prowadzoną sprawą, ponieważ dotyczyła zupełnie innej lokalizacji oraz została sporządzona dla potrzeb uchwalenia planu miejscowego w [...] i [...]. W konkluzji organ odwoławczy potwierdził prawidłowość operatu szacunkowego z 17 czerwca 2022 r. sporządzonego przez biegłą M. W. i uznał, że wniosek odwołującej o powołanie nowego biegłego jest bezzasadny. Organ odwoławczy wyjaśnił, że skoro organy administracji oceniły operat szacunkowy sporządzony w sprawie przez biegłą jako prawidłowy, to strona odwołująca powinna albo przedstawić kontroperat tj. alternatywną wycenę, opierającą się np. na innej bazie nieruchomości uznanych za podobne, czy przyjmując inne kryteria wyceny, albo poddać sporządzony w toku postępowania operat kontroli organizacji zawodowej rzeczoznawców majątkowych, zgodnie z procedurą przewidzianą w art. 157 ust. 1 u.g.n. Pismem z 15 grudnia 2022 roku pełnomocnik H. W., wniósł skargę na powyższą decyzję Wojewody nie podając żadnej argumentacji. W odpowiedzi na skargę organ odwoławczy wniósł o jej oddalenie wskazując, że skarga nie zawiera żadnych zarzutów. Pismem z 24 marca 2023 roku profesjonalny pełnomocnik H. W. uzupełniła przedmiotową skargę na decyzję Wojewody z dnia 15 grudnia 2022 roku w sprawie [...] zarzucając jej naruszenie następujących przepisów: art. 138 § 1 pkt 1) KPA poprzez utrzymanie w mocy decyzji Starosty [...] z dnia 13 września 2022 roku w sprawie [...] (dalej jako "Decyzja Starosty"), podczas gdy brak było do tego podstaw, art. 7, art. 77 § 1 w zw. z art. 84 KPA poprzez zaniechanie zebrania i wyczerpującego rozpatrzenia materiału dowodowego w sprawie i oparcie rozstrzygnięcia na operacie szacunkowym sporządzonym przez biegłą M. W. z dnia 17 czerwca 2022 roku (dalej jako "Operat") jako podstawie do ustalenia wysokości wynagrodzenia należnego skarżącej, art. 78 § 1 w zw. z art. 84 KPA poprzez odmowę przeprowadzenia dowodu z opinii innego biegłego, wnioskowanego przez skarżącą w piśmie z dnia 11 lipca 2022 r., podczas gdy zachodziły ku temu przesłanki art. 80 KPA poprzez dowolną a nie swobodną ocenę zebranego w sprawie materiału dowodowego i uznanie, że: - w Operacie w sposób prawidłowy została ustalona wysokość należnego skarżącej wynagrodzenia, - biegła M. W. w piśmie z dnia 8 września 2022 roku w sposób jasny i precyzyjny uzasadniła prawidłowość sporządzonego operatu, wyjaśniła brak przydatności dokumentów przedłożonych w sprawie przez skarżącą oraz dlaczego transakcje przedstawione przez skarżącą nie mogą stanowić nieruchomości podobnych, - dokumenty przedłożone przez skarżącą, w szczególności operat szacunkowy autorstwa J. J. z dnia 20 września 2021 r. dotyczące wyceny działki [...] położonej w obrębie [...] oraz wyceny działek nr [...], [...], [...], [...] położonych w obrębie [...] oraz zbiór informacji o 105 transakcjach, pozyskany Powiatowego Ośrodka Dokumentacji Geodezyjnej i Kartograficznej w [...] nie mogą stanowić podstawy rozstrzygnięcia, ponieważ nie odnoszą się do kategorii nieruchomości podobnych do wycenianych działek. Z uwagi na powyższe, strona skarżąca wniosła o: uchylenie decyzji Wojewody oraz poprzedzającej ją Decyzji Starosty i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania, zasądzenie na rzecz skarżącej od organu kosztów postępowania według norm przepisanych, w tym kosztów zastępstwa procesowego, na podstawie art. 106 § 1 p.p.s.a. dopuszczenie i przeprowadzenie dowodu z następujących dokumentów: . pisma z dnia 27 lutego 2023 r., . pisma Burmistrza Gminy [...] z dnia 28 lutego 2023 r., . pisma Burmistrza [...] z dnia 28 lutego 2023 r., . pisma Burmistrza Miasta [...] z dnia 15 lutego 2023 r. wraz z tabelą, . pisma z Urzędu Gminy [...] z dnia 24 stycznia 2023 r., . wydruku z rejestru cen nieruchomości uzyskanego od Starosty [...] z dnia 26 stycznia 2023 r., na fakt: wysokości cen jednostkowych 1m2 gruntu z przeznaczeniem pod drogi publiczne, wadliwego ustalenia ceny jednostkowej w Operacie i w związku z tym ustalenia wynagrodzenia należnego skarżącej w zbyt niskiej wysokości, podstaw do przeprowadzenia przez organy dowodu z opinii innego biegłego rzeczoznawcy majątkowego. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga podlega oddaleniu. Sporem w rozpoznawanej sprawie objęta została kwestia ustalenia należnej kwoty odszkodowania, a zatem ocena sporządzonego w sprawie operatu szacunkowego celem przyznania odszkodowania za wywłaszczoną nieruchomość. Zgodnie z art. 130 ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami (t.j. Dz. U. z 2023 r. poz. 344 ze zm., dalej: u.g.n.), wysokość odszkodowania ustala się według stanu, przeznaczenia i wartości, wywłaszczonej nieruchomości w dniu wydania decyzji o wywłaszczeniu. W przypadku gdy starosta, wykonujący zadanie z zakresu administracji rządowej, wydaje odrębną decyzję o odszkodowaniu, wysokość odszkodowania ustala się według stanu i przeznaczenia nieruchomości w dniu pozbawienia lub ograniczenia praw, a w przypadkach, o których mowa w art. 98 ust. 3 i art. 106 ust. 1, według stanu i przeznaczenia nieruchomości odpowiednio w dniu wydania decyzji o podziale lub podjęcia uchwały o przystąpieniu do scalenia i podziału oraz jej wartości w dniu wydania decyzji o odszkodowaniu. Przepis art. 134 stosuje się odpowiednio (ust. 1). Ustalenie wysokości odszkodowania następuje po uzyskaniu opinii rzeczoznawcy majątkowego, określającej wartość nieruchomości (ust. 2). Podstawę ustalenia wysokości odszkodowania, zgodnie z art. 134 u.g.n. stanowi wartość rynkowa nieruchomości (ust. 1). Przy określaniu wartości rynkowej nieruchomości uwzględnia się w szczególności jej rodzaj, położenie, sposób użytkowania, przeznaczenie, stan nieruchomości oraz aktualnie kształtujące się ceny w obrocie nieruchomościami (ust. 1). Wartość nieruchomości dla celów odszkodowania określa się według aktualnego sposobu jej użytkowania, jeżeli przeznaczenie nieruchomości, zgodne z celem wywłaszczenia, nie powoduje zwiększenia jej wartości (ust. 3). Zgodnie z art. 151 ust. 1 u.g.n., wartość rynkową nieruchomości stanowi szacunkowa kwota, jaką w dniu wyceny można uzyskać za nieruchomość w transakcji sprzedaży zawieranej na warunkach rynkowych pomiędzy kupującym a sprzedającym, którzy mają stanowczy zamiar zawarcia umowy, działają z rozeznaniem i postępują rozważnie oraz nie znajdują się w sytuacji przymusowej. Zgodnie z art. 154 ust. 1 u.g.n., wyboru właściwego podejścia oraz metody i techniki szacowania nieruchomości dokonuje rzeczoznawca majątkowy, uwzględniając w szczególności cel wyceny, rodzaj i położenie nieruchomości, przeznaczenie w planie miejscowym, stan nieruchomości oraz dostępne dane o cenach, dochodach i cechach nieruchomości podobnych. Brzmienie tego przepisu oznacza, że zakwestionowanie operatu szacunkowego przez organ administracji publicznej lub sąd administracyjny jest dopuszczalne, ale wyłącznie w wyjątkowych i oczywistych wypadkach, jeżeli zostanie wykazane, że przy sporządzeniu operatu doszło do naruszenia prawa albo operat zawiera ewidentne błędy, które dyskwalifikują jego walory dowodowe. (por. np. wyroki Naczelnego Sądu Administracyjnego z 21 stycznia 2014 r. sygn. akt I OSK 1358/12, 7 marca 2014 r. sygn. akt I OSK 1815/12, 1 lutego 2017 r. sygn. akt I OSK 721/15 i 12 października 2017 r. sygn. akt II FSK 2499/15, z 24.03.2022 r., II OSK 947/21 – dostępne w CBOSA). W orzecznictwie powszechnie przyjmuje się, że operat szacunkowy powinien zarówno spełniać wymogi formalne określone w rozporządzeniu w sprawie wyceny nieruchomości i sporządzenia operatu szacunkowego, jak i opierać się na prawidłowych danych dotyczących szacowanej nieruchomości, właściwym doborze nieruchomości podobnych oraz właściwym wychwyceniu cech różniących nieruchomości podobne od nieruchomości wycenianej i właściwym ustaleniu współczynników korygujących. Operat szacunkowy powinien zawierać też dane niezbędne do oceny jego rzetelności i jednocześnie podawać okoliczności konieczne do oceny adekwatności operatu do okoliczności danej sprawy. Powinien zawierać również precyzyjne informacje na temat powodów, dla których do porównania przyjęto te, a nie inne nieruchomości będące w obrocie na określonym obszarze (zob. np. wyroki z NSA z dnia 8 lutego 2008 r., sygn. II OSK 2012/06, LEX nr 437627 z dnia 13 marca 2008 r., sygn. I OSK 374/07, LEX nr 454007, z dnia 28 marca 2017 r., sygn. II OSK 1973/15, LEX nr 2293519). Tylko bowiem operat szacunkowy spełniający warunki formalne i oparty na prawidłowych danych dotyczących szacowanej nieruchomości, właściwym doborze nieruchomości podobnych oraz właściwym wychwyceniu cech różniących te nieruchomości od nieruchomości wycenianej i właściwym ustaleniu współczynników korygujących, może stanowić podstawę rozstrzygnięcia sprawy. Organ administracji publicznej ma nie tylko prawo, ale i obowiązek zbadać sporządzony w toku postępowania administracyjnego operat pod względem jego zgodności ze stosownymi przepisami, jak i ocenić jego kompletność, logiczność i zupełność, jak i aktualność. Granice badania operatu zakreślają jedynie wiadomości specjalne, którymi dysponuje biegły. W tym bowiem zakresie organy nie są władne ingerować w wybory rzeczoznawcy. Ocena operatu szacunkowego musi obejmować jego zgodność z obowiązującymi przepisami prawa. Z całą też pewnością weryfikowana powinna być warstwa merytoryczna operatu, ale tylko w takim zakresie, w jakim pozwalają na to inne dowody oraz wskazania wiedzy ogólnej, doświadczenia życiowego i zdrowego rozsądku. Sądowa kontrola legalności decyzji administracyjnych również nie obejmuje weryfikacji wiadomości specjalnych przedstawionych przez rzeczoznawcę w operacie szacunkowym. Operaty szacunkowe oceniane są przez organy, a następnie przez sąd administracyjny w szczególności pod względem spełnienia określonych warunków formalnych. Operat, który jest opinią rzeczoznawcy majątkowego wydawaną w zakresie posiadanych przez niego wiadomości specjalnych odnoszących się do szacowania wartości nieruchomości jest dowodem w sprawie administracyjnej i stosownie do art. 77 § 1 i art. 80 k.p.a. podlega ocenie, tak jak każdy inny dowód. Ani sąd, ani też organ prowadzący postępowanie nie mogą jednak wkraczać w merytoryczną zasadność opinii rzeczoznawcy majątkowego, ponieważ nie dysponują wiadomościami specjalnymi, które posiada biegły. Innym zagadnieniem jest możliwość oceny przez organy i sądy administracyjne operatów szacunkowych w zakresie ich wartości dowodowej. W tej kwestii należy mieć na uwadze, że wyboru właściwego podejścia oraz metody i techniki szacowania nieruchomości dokonuje rzeczoznawca majątkowy, uwzględniając w szczególności cel wyceny, rodzaj i położenie nieruchomości, przeznaczenie w planie miejscowym, stan nieruchomości oraz dostępne dane o cenach, dochodach i cechach nieruchomości podobnych (art. 154 ust. 2 u.g.n.). Sama metodyka szacowania nieruchomości nie może być przedmiotem oceny ani organu administracji, ani też sądu. Jednak operat szacunkowy powinien spełniać nie tylko formalne wymogi takiego dokumentu, określone w rozporządzeniu, ale musi także opierać się na prawidłowych danych dotyczących szacowanej nieruchomości. Organ na podstawie tego dokumentu może samodzielnie ocenić jego wartość dowodową, może także w razie potrzeby żądać od rzeczoznawcy uzupełnienia tego dokumentu, albo wyjaśnień co do jego treści. Zatem ocena wartości dowodowej operatów jest możliwa przez organ administracji i sąd administracyjny w sytuacji, gdy prosta analiza treści operatu budzi wątpliwości co do ich spójności, logiczności, zupełności, nieścisłości, pominięciu istotnych dla ustalenia wartości nieruchomości elementów. W takiej sytuacji, prawidłowo pod względem formalnym sporządzony operat, budzący uzasadnione wątpliwości wymaga wyjaśnienia (por. wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 8 lutego 2018 r., sygn. akt I OSK 1963/17). W sprawie niniejszej, zdaniem skarżącej biegły ustalając wartość wywłaszczonych nieruchomości postąpił niewłaściwie przyjmując zawarte w operacie nieruchomości podobne, a w efekcie nieprawidłowo oszacował wartość rynkową nieruchomości i zaniżył wysokość przyznanego odszkodowania. Natomiast organy administracji po dokonaniu oceny operatu szacunkowego sporządzonego przez M. W. z 17 czerwca 2022 r. nie powzięły takich wątpliwości, co znalazło odzwierciedlenie w uzasadnieniach decyzji I i II instancji. W ocenie Sądu nie ma podstaw do zakwestionowania stanowiska biegłej rzeczoznawcy, która wyjaśniła jakim przesłankami się kierowała przy doborze nieruchomości podobnych. Wskazanie przez osobę biegłego rzeczoznawcy wysokości cen nieruchomości podobnych występujących na badanym obszarze nie budzi zastrzeżeń. W tym względzie wobec zastrzeżeń H. W. biegła rzeczoznawca wyjaśniła swoje stanowisko. Przyjęte w operacie nieruchomości wykazywały największe kryteria podobieństwa do nieruchomości stanowiących przedmiot wyceny, które zostały wydzielone pod drogi lokalne zgodnie z miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego przyjętym uchwałą Rady Gminy [...] nr XXVI [...]/2000 z dnia 15 lutego 2000 r. w sprawie miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego terenów aktywizacji gospodarczej w [...] (Dz. Urz. Woj. Wlkp. Nr 23 poz. 251 z dnia 14 kwietnia 2000 r.) i tym samym z mocy prawa przeszły na własność gminy z dniem, w którym decyzja zatwierdzająca projekt podziału Biegła rzeczoznawca wyjaśniła przyczyny odrzucenia transakcji nieruchomości, które nie były najbardziej podobne do tych będących przedmiotem wywłaszczenia w przedmiotowej sprawie. Pismem z 8 września 2022 roku M. W. wyjaśniła, że operat szacunkowy z 17 czerwca 2022 r. sporządziła zgodnie z obowiązującymi przepisami prawa. Natomiast nieruchomości w operacie M. S. dotyczyły nieruchomości o przeznaczeniu pod aktywizacje gospodarczą, a w operatach J. J. pojawiały się transakcje porównawcze o przeznaczeniu mieszanym, z nakładami i z lokalizacji nieadekwatnych dla przedmiotu wyceny. Zdaniem Sadu w tym względzie biegła w ww. operacie w procesie szacowania nieruchomości wykorzystała akty notarialne udostępnione przez Powiatowy Ośrodek Dokumentacji Geodezyjnej i Kartograficznej [...] dla określenia części przedmiotowej nieruchomości przyjęła do porównań nieruchomości najbardziej podobne (o przeznaczeniu pod tereny komunikacyjne) do nieruchomości wycenianych, będące przedmiotem obrotu na podstawie umów sprzedaży. Odrębnego odniesienia wymagały przedstawione przez H. W. operaty szacunkowe sporządzone przez J. J. 20 września 2021 r. z których jeden dotyczył wyceny działek położonych w miejscowości [...] w gm. [...] o numerach: [...], [...], [...] i [...], a drugi wyceny działki nr [...] położonej w [...] w gm. [...]. W istocie zostały one sporządzone w celu określenia wartości rynkowej prawa własności ww. nieruchomości dla potrzeb postępowania w sprawie ustalenia odszkodowania za nieruchomość przeznaczoną na realizację inwestycji drogowej pn. "Rozbudowa drogi krajowej nr [...] na odcinku [...] - [...] w zakresie budowy ścieżki rowerowej i kanału technologicznego". Podobnie w przypadku operatu szacunkowego sporządzonego 4 lutego 2010 r. przez rzeczoznawcę majątkowego M. S., dla celu ustalenia odszkodowania za nieruchomość przeznaczoną na realizację inwestycji w postaci drogi krajowej, w którym wycenił działki nr [...], [...], [...], [...] i [...] położone w [...] w gm. [...] (nieruchomość została wyceniona jako teren aktywizacji gospodarczej). Złożone przez skarżącą operaty szacunkowe dotyczące innych nieruchomości w istocie dotyczyły innych działek, niż te które były przedmiotem prowadzonego postępowania i stanowiły podstawę do ustalenia odszkodowania w innych sprawach. Również operaty szacunkowe sporządzone przez J. J. 20 września 2021 r. z których jeden dotyczył wyceny działek położonych w miejscowości [...] w gm. [...] o numerach: [...], [...], [...] i [...], a drugi wyceny działki nr [...] położonej w [...] w gm. [...], sporządzone zostały w celu określenia wartości rynkowej prawa własności ww. nieruchomości dla potrzeb postępowania w sprawie ustalenia odszkodowania za nieruchomość przeznaczoną na rozbudowę drogi krajowej. W tym względzie przedłożone operaty szacunkowe nie mogły być uznane za kontroperaty dla wyceny sporządzonej przez rzeczoznawcę majątkowego w operacie szacunkowym z 17 czerwca 2022 roku. Zakwestionowanie operatu szacunkowego przez organ administracji publicznej lub sąd administracyjny jest dopuszczalne, ale wyłącznie w wyjątkowych i oczywistych przypadkach, jeżeli zostanie wykazane, że przy sporządzeniu operatu doszło do naruszenia prawa albo operat zawiera ewidentne błędy, które dyskwalifikują jego walory dowodowe (zob. wyroki z 11.12.2020 r., I OSK 2689/18, LEX nr 3108857 oraz I OSK 3140/18, LEX nr 3121921), jeśli zaś strona ma zastrzeżenia co do rzetelności i prawidłowości wykonania przez rzeczoznawcę majątkowego operatu szacunkowego, to może skorzystać z możliwości oceny operatu przez organizację zawodową rzeczoznawców majątkowych w celu skontrolowania prawidłowości sporządzenia tego operatu - do czego jest uprawniona na mocy art. 157 u.g.n. W kontrolowanej sprawie organ odwoławczy wyjaśnił dlaczego nie miał zastrzeżeń wobec kwestionowanego operatu szacunkowego. Organ nie musiał w tych okolicznościach powoływać kolejnego biegłego rzeczoznawcy celem oszacowania wartości wywłaszczonych nieruchomości. Jednocześnie o ocenę sporządzonego już w sprawie operatu szacunkowego mogła wstąpić skarżąca w trybie art.157 § 1 u.g.n. (np. wyroki NSA z 19.10.2021 r. o sygn. I OSK 578/21, z 08.11.2021 r. o sygn. I OSK 633/21, z 10.08.2021 r. o sygn. I OSK 494/21). Takie samo stanowisko wyrażono w doktrynie (E. Kucharczyk w Komentarzu/El do art.157 ustawy o gospodarce nieruchomościami). Tym samym skarżąca niezależnie od ewentualnej możliwości zwrócenia się przez organ administracji o dokonanie weryfikacji kwestionowanego operatu w trybie art.157 u.g.n., mogła sama złożyć stosowny wniosek do organizacji zawodowej rzeczoznawców majątkowych w trybie art.157 u.g.n., czego jednak nie uczyniła. W ocenie Sądu w sposób prawidłowy w sprawie zwrócono uwagę, że przedłożony przez H. W. wykaz transakcji pozyskanych z Powiatowego Ośrodka Dokumentacji Geodezyjnej i Kartograficznej [...] obejmujący dane rejestru cen i wartości nieruchomości nie dotyczył umów sprzedaży gruntów przeznaczonych tylko i wyłącznie pod tereny komunikacyjne, a zatem nie były to transakcje nieruchomościami podobnymi do nieruchomości wycenianej. W zbiorze znajdowały się bowiem zarówno transakcje nieruchomościami zabudowanymi jak i niezabudowanymi, a zatem nie można było uznać złożonych dokumentów jako podstawy do zakwestionowania sporządzonego w przedmiotowej sprawie operatu szacunkowego. Sąd postanowił również o oddaleniu wniosków dowodowych strony skarżącej. Sąd dokonuje bowiem wyłącznie kontroli zaskarżonej decyzji ostatecznej pod względem zgodności z prawem, a więc w kontekście realizacji i przestrzegania przez organ administracji orzekający w sprawie, wiążących go, w zakresie dotyczącym dokonywania ustaleń faktycznych, reguł proceduralnych i prawidłowości zastosowania przepisów prawa materialnego. Przewidziane w art. 106 § 3 p.p.s.a. postępowanie dowodowe ma charakter wyjątku i pozostawione jest do uznania sądu, zaś jego celem nie jest ponowne ustalenie stanu faktycznego sprawy. Zgłoszone wnioski dowodowe nie mogły zostać uwzględnione w szczególności wobec informacji specjalistycznych jakie są niezbędne do sporządzenia operatu szacunkowego. W ocenie Sądu, w świetle powyższych czynności mających na celu wyjaśnienie wątpliwości podniesionych przez stronę skarżącą nie można przyjąć, że operat szacunkowy sporządzony przez rzeczoznawcę majątkowego w rozpoznawanej sprawie nie zawiera należytego uzasadnienia, brak w nim uzasadnienia merytorycznego sposobu wyceny i jej ostatecznego kształtu, a niejasności i wątpliwości zgłoszone przez skarżącą powinny go dyskwalifikować. Biegła wyjaśniła przyjętą metodologię, opisała działki wybrane do porównania i ustaliła wynik końcowy badania. Sąd ocenia więc sporządzony operat jako spójny, logiczny, zupełny i niezawierający nieścisłości. Nie było w tym względzie konieczności powoływania kolejnego biegłego rzeczoznawcę celem sporządzenia kolejnego operatu szacunkowego w przedmiotowej sprawie, pomimo, że do tego sprowadzało się działania procesowe strony skarżącej. Wobec stwierdzenia bezzasadności zarzutów skarżącej a także niedopatrzenia się przez Sąd z urzędu uchybień w zaskarżonej decyzji, wniesiona skarga podlega oddaleniu, zgodnie z art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2023 r. poz. 259 ze zm.).