III SA/Kr 1013/24

SENTENCJA Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Jakub Makuch po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 13 listopada 2024 r. sprawy ze skargi R. W. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Krakowie z dnia 18 kwietnia 2024 r., nr SKO.PS/4110/139/2024 w przedmiocie odmowy przyznania zasiłku stałego - postanawia - odrzucić skargę. UZASADNIENIE Skarżący R. W,. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Krakowie z 18.04.2024 r. (nr SKO.PS/4110/139/2024) w przedmiocie odmowy przyznania zasiłku stałego. Skarga nie została podpisana przez skarżącego. Z uwagi na powyższe, Przewodniczący Wydziału zarządzeniem z 26.06.2024 r. (k. 13 w zw. z k. 1) wezwał skarżącego do usunięcia stwierdzonego braku formalnego skargi (jej podpisania). Zarządzenie zakreślało 7 dniowy termin na wykonanie wskazanego w nim wezwania oraz zawierało prawidłowe pouczenie o konsekwencjach braku podpisania skargi (odrzucenie skargi). Opisane wyżej wezwanie zostało skutecznie doręczone skarżącemu 11.07.2024 r. (k. 14). Mimo upływu zakreślonego terminu, nie został uzupełniony stwierdzony brak formalny skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 46 § 1 pkt 4 i p.p.s.a., wnoszone do sądu administracyjnego pismo strony winno być podpisane przez stronę lub jej przedstawiciela ustawowego lub pełnomocnika. Przedstawiony wymóg ma zastosowanie do skargi – z mocy odesłania zawartego w art. 57 § 1 p.p.s.a. Przepis ten stanowi bowiem, że skarga powinna czynić zadość wymaganiom pisma w postępowaniu sądowym. Skarżący powołanym wyżej zarządzeniem z 26.06. 2024 r. (k. 13 w zw. z k. 1) został wezwany o podpisanie skargi, w terminie 7 dni. Wskazany brak formalny skargi nie został jednak uzupełniony. Powyższe, stanowiło przesłankę odrzucenia skargi, gdyż stosownie do art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. skarga, której braków formalnych nie uzupełniono w wyznaczonym terminie, podlega odrzuceniu. Z uwagi na przedstawione okoliczności, Sąd działając na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.