III FSK 1112/23

SENTENCJA Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA Krzysztof Winiarski po rozpoznaniu w dniu 21 listopada 2023 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej w sprawie ze skargi kasacyjnej M. S. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Opolu z dnia 10 maja 2023 r., sygn. akt I SA/Op 80/23 w sprawie ze skargi M. S. na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Opolu z dnia 21 grudnia 2022 r., nr 1601-IEW.4263.7.2022 w przedmiocie ulgi płatniczej postanawia: zwrócić skargę kasacyjną Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Opolu celem usunięcia dostrzeżonych braków. UZASADNIENIE Wyrokiem z 10 maja 2023 r., sygn. akt I SA/Op 80/23, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu w wyniku rozpoznania skargi M. S. uchylił w całości decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Opolu z 21 grudnia 2022 r., nr 1601-IEW.4263.7.2022, oraz poprzedzającą ją decyzję Naczelnika Urzędu Skarbowego w Kluczborku z 31 maja 2022 r., nr 1605-SEW.4263.1.20211, obie w przedmiocie ulgi płatniczej. Od wskazanego orzeczenia skargę kasacyjną wywiodła skarżąca, zastępowana przez profesjonalnego pełnomocnika w osobie radcy prawnego, przedkładając w załączeniu uwierzytelnioną przez siebie za zgodność z oryginałem kserokopię pełnomocnictwa udzielonego pełnomocnikowi głównemu oraz poświadczoną za zgodność z oryginałem kserokopię pełnomocnictwa substytucyjnego. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: W wyniku wstępnego badania skargi kasacyjnej Naczelny Sąd Administracyjny dostrzegł, że nie spełnia ona wszystkich wymogów formalnych. Zgodnie z art. 175 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2023 r. poz. 1634 ze zm., dalej: p.p.s.a.) skarga kasacyjna winna być sporządzona przez adwokata lub radcę prawnego (z zastrzeżeniem § 2 i 3 tego przepisu - nieznajdujące zastosowania w sprawie). Pełnomocnik zobowiązany jest wykazać swoje umocowanie do dokonania czynności stosowanie do art. 37 § 1 p.p.s.a., przy czym - co wynika z wykładni gramatycznej ostatniego z przywołanych przepisów - w zakresie dokumentu pełnomocnictwa upoważniony jest do uwierzytelnienia odpisu wyłącznie własnego umocowania (ewentualnie odpisów innych dokumentów wykazujących ciąg umocowania), nie zaś innych pełnomocników tego samego mandanta. Podmioty wyszczególnione w tym przepisie nie zostały uposażone w generalne uprawnienie do uwierzytelniania wszystkich dokumentów pełnomocnictwa udzielonych w sprawie, toteż przepis winien podlegać ścisłej interpretacji. W rozpoznawanej sprawie pełnomocnik złożył poświadczoną za zgodność z oryginałem kserokopię swojego pełnomocnictwa substytucyjnego, ale również pełnomocnictwa udzielonego przez stronę pełnomocnikowi głównemu, co jak wskazano powyżej nie spełnia wymogów stawianych tej czynności. Zasadnym jawi się w omawianej sytuacji przyjęcie oceny, że w aktach sprawy nie znajduje się dokument pełnomocnictwa dla pełnomocnika głównego poświadczony za zgodność z oryginałem stosownie do art. 37 p.p.s.a. i odpowiednich przepisów korporacyjnych właściwych dla radców prawnych. Brak umocowania pełnomocnika do działania za stronę przed Naczelnym Sądem Administracyjnym stanowi brak formalny skargi kasacyjnej, który może być usunięty na wezwanie Sądu w trybie określonym w art. 49 § 1 i 3 p.p.s.a. W niniejszej sprawie Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu przed przekazaniem sprawy do rozpoznania Naczelnemu Sądowi Administracyjnemu nie wezwał do usunięcia ww. braku formalnego skargi kasacyjnej, co uzasadniało zastosowanie art. 180 p.p.s.a. Z tych względów Naczelny Sąd Administracyjny orzekł, jak w sentencji.