I SO/Wr 1/23

SENTENCJA Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Dagmara Dominik- Ogińska po rozpoznaniu w dniu 15 maja 2023 r. na posiedzeniu niejawnym w Wydziale I wniosku B. H. reprezentowany przez przedstawiciela ustawowego L. H. o wymierzenie grzywny Wojewodzie Dolnośląskiemu w przedmiocie nieprzekazania skargi postanawia I. wymierzyć Wojewodzie Dolnośląskiemu grzywnę w kwocie 500 (pięćset) złotych; II. II. zasądzić od Wojewody Dolnośląskiego na rzecz wnioskodawcy kwotę 597 (pięćset dziewięćdziesiąt siedem) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego. UZASADNIENIE Pismem z 24 lutego 2023 r pełnomocnik Strony złożył wniosek o wymierzenie grzywny Wojewodzie Dolnośląskiemu (dalej: Wojewoda, organ) wobec uchybienia obowiązkowi przekazania skargi wraz z aktami sprawy. Z treści wniosku oraz załączników wynikało, że skarga na bezczynność Wojewody Dolnośląskiego została doręczona organowi 28 stycznia 2022 r. Do wniosku dołączono wydruki m.in. dowód nadania skargi wraz ze skargą. Organ nie udzielił odpowiedzi na wniosek. Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu zważył, co następuje: Zgodnie z art. 54 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( tekst jednolity Dz. U. z 2023 r., poz. 259 ) – dalej jako p.p.s.a., skargę do sądu administracyjnego wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania jest przedmiotem skargi. Stosownie do art. 54 § 2 p.p.s.a. organ, o którym mowa w § 1, przekazuje skargę sądowi wraz z kompletnymi i uporządkowanymi aktami sprawy i odpowiedzią na skargę w terminie trzydziestu dni od dnia jej otrzymania. W razie niezastosowania się do tych obowiązków, sąd na wniosek skarżącego może orzec o wymierzeniu organowi grzywny w wysokości określonej w art. 154 § 6 p.p.s.a. (art. 55 § 1 p.p.s.a). Przedmiotowa grzywna ma charakter mieszany, dyscyplinująco-restrykcyjny - oprócz dyscyplinowania organu, stanowi sankcję za naruszenie podstawowego prawa jednostki do rozpatrzenia sprawy bez zbędnej zwłoki. Nie budzi wątpliwości, że w przepis art. 54 § 2 p.p.s.a., zakreśla obowiązek, by organ w terminie trzydziestu dni od dnia otrzymania skargi przekazał ją sądowi wraz z kompletnymi i uporządkowanymi aktami sprawy i odpowiedzią na skargę, w postaci papierowej lub elektronicznej. Według Strony do wykonania ww. obowiązku nie doszło – skargę organ otrzymał 28 stycznia 2022 r., a zatem trzydziestodniowy termin na przekazanie skargi do Sądu upłynął 28 lutego 2022 r. Organ przekazał skargę do sądu 24 marca 2023 r., dopiero po otrzymaniu odpisu wniosku strony o wymierzenie organowi grzywny. Podkreślić należy, że zakreślenie przez ustawodawcę ram czasowych dopełnienia czynności przewidzianych w art. 54 § 2 p.p.s.a., stanowi odrębny, choć związany z pozostałymi powinnościami wskazanymi w tym przepisie, obowiązek działania organu administracji publicznej, który wyklucza jakąkolwiek swobodę organu w tym zakresie. Przekroczenie terminu na przekazanie skargi sądowi administracyjnemu warunkuje wymierzenie organowi grzywny, bowiem wyłączną przesłanką orzeczenia takiego środka wobec organu jest uchybienie ustawowemu terminowi przekazania dokumentacji do sądu administracyjnego. Sąd uznał wniosek Strony o wymierzenie organowi grzywny za uzasadniony i wymierzył ją w wysokości 500 zł. Określenie wysokości grzywny pozostawione zostało do uznania sądu. Mając na uwadze treść wniosku, okres zwłoki organu (ponad 12 miesięcy), jak również fakt, że skarga wraz z aktami sprawy została przekazana dopiero wskutek złożenia przez Stronę wniosku o wymierzenie organowi grzywny oraz brak udzielenia odpowiedzi na wniosek, grzywna we wskazanej wysokości pozwala na osiągnięcie celów, dla których środek ten został przewidziany. W tym stanie rzeczy na podstawie 55 § 1 i art. 154 § 6 p.p.s.a., orzekł jak w pkt I sentencji postanowienia. O kosztach postępowania orzeczono na podstawie art. 200 i art. 205 § 2 w związku z art. 64 § 3 p.p.s.a. w pkt II sentencji.