III FZ 565/23
Административные суды2023-12-08
Номер дела
III FZ 565/23
Суд
Naczelny Sąd Administracyjny
Дата решения
2023-12-08
Тип
Postanowienie NSA
Судьи
Jolanta Sokołowska
Резолютивная часть
Oddalono zażalenie
Текст решения
SENTENCJA
Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA Jolanta Sokołowska po rozpoznaniu w dniu 8 grudnia 2023 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej zażalenia A. K. na zarządzenie Przewodniczącego Wydziału I Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie z dnia 3 października 2023 r. sygn. akt I SAB/Ol 7/23 w przedmiocie wpisu od skargi w sprawie ze skargi A. K. na przewlekłość postępowania organu w sprawie rozpoznania wniosku o wyjaśnienie wątpliwości co do treści postanowienia postanawia oddalić zażalenie.
UZASADNIENIE
A. K. (dalej: Skarżący) wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie (dalej: WSA) skargę na przewlekłość postępowania organu w sprawie rozpoznania wniosku o wyjaśnienie wątpliwości co do treści postanowienia.
Przewodniczący Wydziału I Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie zarządzeniem z dnia 3 października 2023 r. wezwał Skarżącego do uiszczenia wpisu sądowego od wniesionej skargi w kwocie 100 zł zgodnie z § 2 ust. 1 pkt 6 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2021 r., poz. 535 ze zm.). Wezwanie zostało przesłane ePUAP, a z UPD (urzędowego poświadczenia doręczenia) wynika, że Skarżący 16 października 2023 r. poświadczył odbiór dokumentu.
Skarżący wniósł zażalenie na wezwanie do uiszczenia wpisu sądowego.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:
Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie.
Stosownie do art. 214 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2022 r. poz. 329 z późn. zm., dalej jako: P.p.s.a.) jeżeli ustawa nie stanowi inaczej, do uiszczenia kosztów sądowych obowiązany jest ten, kto wnosi do sądu pismo podlegające opłacie lub powodujące wydatki. Ponadto w myśl art. 220 § 1 P.p.s.a. Sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona opłata. Z powyższych przepisów wynika zasada odpłatności postępowania sądowoadministracyjnego, zaś odstępstwo od tej zasady może mieć miejsce w przypadkach określonych w ustawie (por. m.in. M. Niezgódka-Medek [w:] Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, red. B. Dauter, A. Kabat, M. Niezgódka-Medek, LEX el. 2019, komentarz do art. 214). Jednym z takich przypadków jest możliwość przyznania stronie prawa pomocy, uregulowanego w art. 243 – 262 P.p.s.a., drugim zaś zwolnienie z mocy ustawy, zgodnie z art. 239 - 242 P.p.s.a.
W rozpatrywanej sprawie przedmiotem skargi jest przewlekłość postępowania organu w sprawie rozpoznania wniosku o wyjaśnienie wątpliwości co do treści postanowienia. Jak wynika z treści art. 230 § 1 P.p.s.a. od pism wszczynających postępowanie przed sądem administracyjnym w danej instancji pobiera się wpis stosunkowy lub stały. Z kolei zgodnie z § 2 ust. 1 pkt. 6 Rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi wpis stały bez względu na przedmiot zaskarżonego aktu lub czynności w sprawach skarg na bezczynność organów administracji publicznej wynosi 100 zł.
W świetle zatem ww. przepisów nie budzi wątpliwości, że aby możliwe było rozpatrzenie skargi Skarżącego niezbędne jest uiszczenie przez niego ww. wpisu. Skarżący nie jest bowiem zwolniony z obowiązku uiszczenia kosztów sądowych z mocy ustawy i nie przyznano mu prawa pomocy.
Mając powyższe na uwadze stwierdzić należy, że prawidłowo wezwano Skarżącego do uiszczenia wpisu sądowego od skargi przewlekłość postępowania organu w sprawie rozpoznania wniosku o wyjaśnienie wątpliwości co do treści postanowienia w wysokości 100 zł. Prawidłowo też określono wysokość wpisu od skargi na podstawie § 2 ust. 1 pkt 6 rozporządzenia.
Z tych względów Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 2 P.p.s.a. orzekł jak w sentencji.