I SA/Lu 79/17

SENTENCJA Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym Przewodniczący: Sędzia WSA Monika Kazubińska-Kręcisz po rozpoznaniu w dniu 7 grudnia 2017 r. na posiedzeniu niejawnym sprzeciwu S. K. od zarządzenia referendarza sądowego Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie z dnia 24 października 2017 r. o pozostawieniu bez rozpoznania wniosku S. K. o przyznanie prawa pomocy w sprawie ze skargi S. K. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie zarzutów w sprawie prowadzenia egzekucji administracyjnej postanawia utrzymać w mocy zarządzenie referendarza sądowego z dnia 24 października 2017 r. o pozostawieniu wniosku S. K. z dnia 11 sierpnia 2017 r. o przyznanie prawa pomocy bez rozpoznania. UZASADNIENIE Wnioskiem z dnia 11 sierpnia 2017 r. (k. 65) S. K. zwrócił się o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od opłaty kancelaryjnej od wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku. Mając na uwadze ustawowy obowiązek złożenia wniosku o przyznanie prawa pomocy na urzędowym formularzu, zarządzeniem z dnia 18 sierpnia 2017 r. zobowiązano skarżącego do uzupełnienia w terminie 7 dni braków formalnych złożonego wniosku o przyznanie prawa pomocy poprzez: wypełnienie, podpisanie i odesłanie załączonego do wezwania formularza, pod rygorem pozostawienia wniosku o przyznanie prawa pomocy bez rozpoznania. Powyższe wezwanie zostało doręczone skarżącemu w dniu 11 września 2017 r. W zakreślonym terminie nie zostały jednak usunięte wskazane w zarządzeniu braki formalne wniosku o przyznanie prawa pomocy - urzędowy formularz nie został złożony. Zarządzeniem z dnia 24 października 2017 r. referendarz sądowy pozostawił wniosek skarżącego o przyznanie prawa pomocy bez rozpoznania. Od powyższego rozstrzygnięcia skarżący złożył sprzeciw, w którym wniósł o jego uchylenie i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania. W uzasadnieniu wskazywał, że stanowisko referendarza jest niesłuszne, pozostaje w sprzeczności z powołanymi przepisami prawa, a przede wszystkim jest krzywdzące dla skarżącego. Następnie wyjaśnił, że nie posiada wyksztalcenia prawniczego jest starszy i schorowany, a trudna sytuacja finansowa uniemożliwia mu skorzystanie z usług profesjonalnego pełnomocnika. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 260 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2017 r., poz. 1369 ze zm. - dalej "P.p.s.a.") rozpoznając sprzeciw od zarządzenia i postanowień, o których mowa w art. 258 § 2 pkt 6-8, sąd wydaje postanowienie, w którym zaskarżone zarządzenie lub postanowienie referendarza sądowego zmienia albo utrzymuje w mocy. W ocenie Sądu sprzeciw nie zasługuje na uwzględnienie. Zgodnie z obowiązującymi przepisami, wniosek o przyznanie prawa pomocy składa się na urzędowym formularzu według ustalonego wzoru (art. 252 § 2 P.p.s.a.). Wniosek o przyznanie prawa pomocy, który nie został złożony na urzędowym formularzu lub którego braków strona nie uzupełniła w zakreślonym terminie, pozostawia się bez rozpoznania (art. 257 P.p.s.a). Powyższe oznacza, że niezłożenie przez skarżącego wniosku o przyznanie prawa pomocy na urzędowym formularzu, pomimo prawidłowo doręczonego mu wezwania do jego wypełnienia podpisania i odesłania obligowało referendarza sądowego do wydania zarządzenia o pozostawieniu go bez rozpoznania, co też referendarz zarządzeniem z 24 października 2017 r. uczynił. Tym samym mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 260 § 1 i 3 P.p.s.a należało postanowić jak w sentencji.